15404 resultaten.
Eeuwig blijven lopen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.141 Zo gelukkig
als een paar,
De zon verwarmt ons,
samen bij elkaar.
Dit is zeldzaam.
blijven lopen.
ik kan eeuwig door.
op een gelukkige toekomst hopen!
Laat me nooit meer los!…
Japanse kers
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.188 Vanaf m'n balkon
zie ik je staan
statig en trots
in de stralende zon
bezaaid met uitbundige
bloesem
die als een
waterval
gracieus
hangen
aan je takken
waarmee je me
iedere lente
weer
met je
schoonheid
weet
te pakken…
GA DE WERELD IN
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
914 Ga de wereld in
zoek de vrede
bedenk wel dat
niet voor niets de zon in
je leven is gaan schijnen.
Neem je geloof in God
mee en doe eens
wat voor een ander
zonder dat je iets
terug verwacht.
Misschien bevalt
het wel zo goed
dat je verder loopt.…
Misverstanden
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
633 Misverstanden
allerhande,
zon en schaduw
wereldwijd;
rozen uitgebloeid
of geurend
tot de nieuwe morgen komt.
Kinderogen stralend-helder
heel verwonderd
als de vogels
die hun wijsjes fluiten gaan
en die niet
zoals zovelen
op hun strepen staan.…
Als de regen brand
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.188 Er dreven wolken
voor de zon
dacht ik
of vlogen
sneeuwganzen
de zomer uit mijn ogen
voelde ik blind
de regen branden
over mijn gezicht
ik knielde neer
in restanten
van jouw naam
en vond de nachten
stom geslagen
elke dag…
Klinken de zinnen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
691 er hingen
groene letters
aan de boom
de wind
blies mooie woorden
fluisterde akkoorden
in de warme zon
klinken de zinnen
hun eerst beginnen
jij dirigeert ik weet
de kleur en uit jouw
melodie proef ik de geur…
Jouw kristallen dansen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
735 vond je edelsteen
in een bedding
van alleen
jaren water stroomden
langs je heen zonder
je ooit op te glanzen
eindelijk zie
jij de zon in jouw
kristallen dansen
de setting is nog niet
compleet maar ik polijst met
warmte de karaten die ik weet…
toe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
697 bladzijden waaieren
al in de wind
vermengd met zand
door voorbijgaand kind
ligt het boek daar
op zijn rug
de snelheid der regels
is vliegensvlug
vergeten woorden
door zon verlicht
slaat plots 'n rukwind
het boek hard dicht…
IN DE WACHTKAMER
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
2.075 In de wachtkamer wordt
vooral gewacht, zoals
een vader op het antwoord
van zijn zoon: rustig
en gelaten. Zittend tussen
doe maar kalmpjes aan
en schiet een beetje op.
En er wordt zeer veel gezucht,
lucht die overschiet,
als na het zingen
van een lied, buiten adem
en ook weer niet.…
licht in het hoofd
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.031 de zon schijnt tussen de wolken door
alsof hij nooit is weggeweest
sta op, haal diep adem
je voeten ruiken een spoor
dat over de horizon leidt
door dat bos op die heuvel
nog even dan zweeft een luchtballon
warmte happend voorbij…
jij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
810 de zon straalt
omgeven door blauw geluk
de schaduw onder de bomen stuk
het beekje
kabbelt langs de rand
van losse stenen en zacht zand
en jij
jij gooit met een lief gebaar
mijn hele leven door elkaar…
Rise and shine
snelsonnet
3.1 met 10 stemmen
1.312 Het Wake up-light is zaligheid in opstaan
Een lamp die zich verkleed heeft als de zon
Geeft zóveel energie vanuit de bron
Dat je soms vergeefs zoekt naar de stopkraan
Het nadeel is helaas niet te negeren:
Je moet met factor X je huid insmeren…
cijfers
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
818 mama's hart is aangevallen
sjaan wordt jarig
telefoon
één één één één
- 11 uur 11 voor leken -
kom nu nu
syl schrielt zij
twee drie één één
sjaan mijn zoon is jarig…
optimist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
648 oneindige grijze grauwheid
wolken tot over de horizon
de zon voor altijd weg
ruisende klettering van water
trage tranen op het glas voor
een uitgeregende wereld
en plots toch verre muziek
die tinkelende verre vogel
een kleine natte optimist…
Mooi mens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.041 Een straaltje zon
raakt haar wang
de glimlach verdiept
en bereikt haar ogen
Handen bewegen
gedachteloos door
schitterende haren
plots rustend in haar nek
Gezicht geheven
richting horizon
gedachten onpeilbaar
niet in licht te vangen…
Verdriet
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.388 Waarom moest mij dit overkomen
met zo'n geweldige vent
zelfs niet in mijn dromen
had ik dit herkend
Wie had dit kunnen voorspellen
dat het zo zou gaan
dat ik in mijn leven
dit nog moest doorstaan
Hopelijk gaat de zon weer schijnen
en is dit verleden tijd
voorlopig kan ik het nog niet rijmen
ben ik op alles voorbereid…
Over leven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
991 IJzeren spijlen
voor ogen
blikken
kilte
Wimpers sluiten zon
licht buiten
tasten
stilte
Stijlloos ogen de
zinnen in
nemend
besef
Bevrijd van twijfel
geeft levens
lust weer
adem…
desert rose
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
1.330 mag ik huilen
wanneer een woestijnroos
haar traan heeft laten vallen
mag ik voor haar knielen
wanneer zij een blad verliest
mag ik voor haar bidden
wanneer zij de koude van de nacht
moet overleven
en mag ik voor haar sterven
wanneer de zon
haar traan ontneemt…
Koude maan
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.690 Raam is gebroken
nu schijnt de maan
zijn koude stralen
recht naar binnen
snijdende sikkel
heult met het duister
kerft in het denken
tot de dageraad
dan verrijst de zon
bestraalt met warmte
het duister weer weg
tot een volgende nacht…
Ik bel niet
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.176 mobiel in de trein
en luister niet
naar muziek
ik kijk niet strak
ik duik
in mijn boek
met mijn pen
en zie
voordat we onderduiken
drie dromedarissen
langs de rails
en een vrouw
die mooi leest
met een rode sjaal
de zon valt op haar…
Dit is wat ik wil
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.166 Ik wil
in de oogverdovende
in de versplinterende
in de schreeuwende
swingmill van de zon
en op regenboogschoenen
de lucht bestormen
en rennen
en zingen
en het vlies van de tijd
van mijn leven
scheuren
ik wil
leven als een bloemblad
zinloos weergaloos mooi
op de wind
stormenderhand leven
LEVEN
LEVEN WIL IK…
winter
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
715 Dagen lengen
gevoelens verdwijnen
samen met de vervagende zon
Triestheid in de kaalheid van bomen
vrolijkheid achtergebleven in het verleden
terwijl het heden huilt
Duisternis grijpt de macht
de vijand is weer in aantocht
het wordt weer winter…
Laat mij je lieven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.257 met alles wat ik ben
sterke armen houden je dichter
warme lippen kussen het voorhoofd
versmelten we als één
waarin de nacht de dag koestert
stralende sterren onze koers
verlichten tot de zon ons omarmt
op weg naar zomerland…
doorluchtige
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
941 nu zeggen dat je
van niemand bent
een beetje van de zon
de maan en sterrenbeelden
minder van de mensen
die je kent, want tja
daar hoor ik bij
als jouw lichaam
over golven springt
drijven blijft, dobbert
op zwaartekracht
lichter dan soortgelijk
gewicht van water…
krakkemikkige dame
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
654 met zand, water en
een spade
warm geworden
door de zon
of je hand
scheppend op
het misplaatste strand
werd jouw enigheid
geboren
maar je armen
kozen voor zee
en zich steeds
weer krommende
lijnen
eindes bestonden
slechts uit stof…
31 augustus
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
969 schuin valt
de avond
door de dreef
het scheve licht
gooit de bomen languit
in het zuchtend gras
een schaduwbos
van langgerekte
hoge stammen
daartussen
schreeuwerig
nooit voldane vogels
in de kruinen
lacht de zon
al kopergroen.…
Ongelijke delen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 ben onkruid
niet eens een plant
toch bloei ik
zijn mijn
wortels navenant
ik ken de grond
nooit vastigheid
vocht en stenen
daar beneden
toch bloei ik
ongelijke delen
in unieke pracht
kom maar zon
jouw lichte handen
branden kracht…
Witter dan de winter
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
895 je waaide sneeuw
witter dan de
winter ooit ontdooide
ik rijpte
hoog in bomen
door de strenge vorst
kristalliseerde in
jouw kleuren toen ik
zon als eerst zag komen
maar vervaagde
door jouw sneeuw die ons
licht in diamant verstrooide…
Als ochtend vleugelt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
761 ik zie het traag ontwaken
wanneer ochtend schuchter
door vitrage licht
wimpers minnekoost
als trillende libellenvleugels
in de zon
het duister stil naar nacht gesust
de dag opnieuw geboren uit de dauw
die glanzend op de lippen rust…
gedichtendag 2009
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
535 dit zijn geen goede tijden
voor poëzie
het is te koud
mensenharten bevriezen
klappen toe
zoals hun beurzen
wat brengen de jaren
angst voor geweld
en verlies
zelfs de dichters vluchten
in woorden
verhullen en omfloersen
maar de zon blijft weg…