20775 resultaten.
GEBORENE IN DE MORGEN
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.116 Ach, slechts een viertal jaren
Waart gij in ons bezit;
Zo wij gelukkig waren,
Lief kind, gij maakte ons dit.
Slechts tweemaal, beste jongen,
Hebt ge in uw kort bestaan
Tot schreien mij gedwongen,
Liet ik om u een traan.…
Speeltuin
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.120 De draaimolen draait te kleine rondjes
Er is een zandbak maar geen zand
Van de speelgoedhuisjes is de ruimte
Binnenin erg aan de magere kant
Zie je die wip daar in ’t midden
Da’s een plank met splinters
En die scheefgezakte schommels daar
...Staan zo al drie winters
De toegangsprijs is niettemin behoorlijk
Maar al jaren koop ik kaartjes…
Ouder
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
813 Telkens als ik haar bezoek
lijkt ze weer wat brozer
dichter bij de dood
bedenk ik me met schrik
ze kijkt me aan en streelt
de angstblik uit mijn ogen
zoals alleen een moeder doet
en ik huil wanneer ze zegt
wat er ook scheelt
heus.. het komt goed
stil maar kind
mamma is bij je…
Vlinder
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
6.632 Je bent een vlinder...
Fladderend, overal heen.
Over bergen en door dalen,
maar je vliegt nooit alleen.
Ook al gaan je vleugels stuk,
tegen de harde wind.
Ik ben er om je op te vangen,
totdat je het geluk weer vindt.…
Kinderlogica
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.522 “Weet jij waarom
de herfst zo nat is,”
vroeg ze
terwijl haar laarsjes
plassen spatten.
“Dat komt omdat
de zomer is gestorven
en de hemel
daarom huilt,”
bromde ik
wat chagrijnig daar
de regen mij begoot.
“Nietus,” zei ze.
”Dat is omdat de aarde
een bedje maakt
voor alle zaadjes
en zonder water
gaan die dood.”…
Twijfel
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.461 De twijfel in mij
Is het de ouder in mij die zegt
Pas op wat je doet
Wat je doet, moet goed
De twijfel in mij
Is het het kind in mij dat zegt
Ik kan niet ik mag niet
Ik ben niet goed genoeg
De twijfel in mij
Ben ik het zelf die zegt
Iets nieuws is spannend is eng
Ja meid dat is zo…
ben links geboren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 zette letters
op papier
de kroontjespen
weerspande met geklier
mijn linkerhand
en ik werd bang
schoof vlekken
op het
zelfbeschreven
blad hoe ik ook bad
de inkt wilde
niet drogen
mijn hand verpakt
in rechts model
zou ik wel scoren
was eigenwijs
verdomde het
ben links geboren
zo was
een kinderleven
uit balans
want ik…
Kort lontje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
786 gisteren kwam er zo’n boer
met een bruine nee blauwe
tuinbroek tussen z’n benen
op mijn kleine zus afsjouwen
hij vroeg haar weg te gaan
op z’n boers zo lekker asociaal
zodat mijn zus er uiteraard
geen woord van kon verstaan
na een bijna tik en wat gescheld
van die boer dan met zijn vork
bemoeide ik me met die held
na mijn uitleg reed…
Zwaaiende vaders
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.476 Hij zwaait. Een gebaar overbrugt
de afstand tussen vader en dochter.
Voor een paar seconden bestaat er
geen schoolplein, geen hek, geen groep
roepende moeders om kwart over drie.
Ogen doen de rest. Het vest, de tas,
ze vliegen door de lucht. De dochter
zweeft en vader vangt haar op
een manier die doet denken
aan de Vader die zijn Zoon…
deel madeliefjes uit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
833 in mij speelt buiten
zingt en springt voor twee
de madeliefjes zijn z’n maten
mag uw kind ook komen praten
en genieten in hun bloemenzee…
in dubbel touw
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
775 ik speelde
sprong me rot
in dubbel touw
sloeg steeds
de zweep kapot
als hij niet
wilde tollen
we knikkerden
en kaarten met
sigarettenmerken
om de pot maar toen
ik won sloeg jij
ineens mijn neus kapot
en ik was
uitgespeeld in
onbezorgde dagen
dat wat jij toen
met mij deed begon
volwassenheid te vragen
knikkers tellen…
Het is dood
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.948 Het is dood
Zwart als de nacht
Verschrompelt ineen
als een karkas van een dier
Het was zo mooi
Levendig als beekjes
bomen en kinderen
maar plotsklaps...
Dood.…
De Kikker II (shakespeare-sonnet)
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.968 ~~~~~~
Het waterlelieblad droeg kikker,
brru-ap, brru-ap; met fikse lust.
Dus zwol zijn borst, werd steeds maar dikker,
de spieren kwamen nooit tot rust.
Hij blies zich op, nog één keer kwaken,
brru-ap, brru-ap!, riep hij zijn vrouw.
De liefde zou in haar ontwaken
maar dan moest dat wel heel gauw;
de druk te hoog, dit escaleerde…
Groeien bloeien rotten binden
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.119 Eerst was ik het kind
Dat afkwam op de geur
Later werd ik de pollepel
Die roerde in de brei
Toen werd ik de pan
Pruttelend op het vuur
Lang hield ik het vol
Liefde voor geur en smaak
Verdwijnt wellicht ooit
En mijn toekomst is het asvat
Waar ieder alles in werpt
Maar waar mijn vlam minder vat
Gelukkig scheiden we het afval
In grijze en…
Zo laag op de aarde
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.335 rivieren die stromen en groeien
verdwijnen in het dorstig land
nooit de zee zullen bereiken
maar wellicht ondergronds
hun zoetwatermeren maken
wachtend op de wortels
van groene wijngaarden
samen met de trage aarde
tot paarse druiven en bloed
de lach van een gelukkige vrouw
van een man en een schreeuwend kind
haalt water van…
help, een vis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.038 zijn moeder wil het niet geloven
haar vermogen is verdwenen
met de jaren
is de associatie
blijven hangen
ergens
aan de bron
van haar ontstaan
ze heeft haar zoontje
wél gered, aan één arm
uit het water, in
de handdoek
en later
met emmer
en dweil
mag hij ook de vloer
aanvegen met zijn fantasie
en de orka weg
door dat kleine…
Circusdier
netgedicht
1.5 met 11 stemmen
1.568 Draait rondjes in de piste,
terwijl de kinderen klappen
denkt het aan het oerwoud.
Ook een soort van circus
met al die bomenkap
en illegale teelten, nog maar
te zwijgen over de jacht.…
springen vóór het vliegen. voor D.R.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.179 de vleugels ver uitgeslagen
geselende storm en soms de wind die jou wil dragen
onder die vluchtige, vermakelijke veren
woon jij die het springen niet kon leren
geen gefladder, springen en weer opstaan
vloog je alsof je niet anders had gedaan
onder die veelkleurige verenpracht
onvindbaar haast omdat je meestal lacht
verbergt zich een kleine…
effe filosoferen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 de perceptie is alles
het hoogste goed
voor wie en waarom
wordt nooit uitgelegd
dat is voor de intellectueel
de minstreel, de cultureel
attaché, die zijn wagentje hangt
aan hij die dan en daar
het hoogste woord mag voeren
alles is immers attitude
het gebaar het verhaal
de geste een indigestie
voor de sukkelbarbaar
die te weinig heeft…
ONZE MEESTER
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.171 Onze meester zegt ons:
Lieve knapen, zegt hij,
Hier en valt er, zegt hij,
Niet te slapen, zegt hij,
Maar te leren, zegt hij,
Zoals ’t hoort, zegt hij,
En te luisteren, zegt hij,
Naar mijn woord!
Onze meester zegt ons:
Lieve kindren, zegt hij,
‘k wil u ’t spelen, zegt hij,
niet verhindren, zegt hij,
wel te weten, zegt hij,
na de klas,…
Lieflijk leven
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.157 Midden in het leven
Valt door ervaring gedreven
Toch eens te overwegen
Afscheid van de kindertijd
De veiligheid van het kind
Is jaren reeds geweken
De hersenpan bijna rond
Toch gaan er stil gedachten
Die rust van vroeger brachten
Terwijl de nieuwe tijd
moet worden voorbereid
nee nu niet langer wachten
kom droom van speelsheid
in…
HET LIJK
poëzie
3.7 met 27 stemmen
10.963 Mijn lieve kinders schrik dan niet,
Wanneer gij dode menschen ziet;
Zoudt gij voor lijken beven?
Zegt liever vrolijk – deze man,
Die hier niet zien of horen kan,
Mag in de hemel leven.…
Bijzonder wezen
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
5.533 Het liefst op zijn buikje
balancerend op je arm
snoetje dicht tegen je aan
knikkebollen, oogjes rollen
gapen, slapen, zoeken, zuigen
Klein, sereen liggen te wezen.…
kennis
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.667 mijn dochter is blond
beslist niet dom
stelt zich vragen
over leven en dood
dromen als bindweefsel
daar tussenin
op school heeft ze verteld
dat het hele heelal
naadloos in een emmer past
vanwege de leegte
zo langzamerhand verliest zij
haar geloof in mij
door een suikerklontje
op te lossen in de thee
is ze toch weer
aan het twijfelen…
Déjà vu nummer zoveel
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
1.495 Een dame in oranje tikt me op de schouder:
zijn dat uw kinderen mevrouw?…
Blauwkleurend worstelen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
894 we wilden ineens
het kind uit ons dromen
vroegen elkaar
wanneer het kon komen
zijn lijfje groeide
bolde jouw buik
krijste de lucht
en zijn longen eruit
blauwkleurend worstelen
op de grens van bestaan
kiezen voor leven of
dood verder gaand
wie heeft gevraagd
of jij wilde leven
heeft je gewaakt uit
een heel diep vergeten
ben je…
Dagpauwoog
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.120 Kijk hem daar nu vrolijk spelen
in de tuin daar met die vlinder
sprak zijn oma in verlangen
hij wordt vast ooit bioloog
Waarna de kleine opgetogen
weer naar binnen kwam gevlogen
en hij hield zijn kleine handjes
voor zijn oma iets omhoog
En oma zag tot haar verbazing
daar twee grote vleugels liggen
die hun lijfje moesten missen
en ze hield…
groot gezin
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
2.053 tafel
uitschuiftafel
oorverdovende
piepscharnieren
aanschuifstoelen
uit alle hoeken en gaten
kwamen kinderen aanzetten,
aanzitten terwijl
de tafel nog nakreunde
kruimige aardappels en
smakeloze groente
je kreeg het niet weg
maar toch moest je bord leeg
alleen op woensdag en zondag
was er jus…
Eendjesvoer, ( voor Mare )
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
772 In haar mandje korstjes brood
opwinding kleurt haar wangen rood,
oogjes glansen van driftige spoed,
klamme handjes in haar bonte schoot
vertaalt de sterretjes in haar regenboog.
De zon komt haar tegemoet, naar het park
in ijver onbevangen, een dagelijks feest,
de dag verloren, als ze daar niet is geweest
zilveren kringen in de vijver, kinnetje…
rozen op een leeg graf
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.665 Donderdagmorgen
Een stralend kind
Mama vangt het geluk op
Warme ochtendknuffel
De tijd kent nog geen pijn
Een schoolwandeling zonder retour
De verwachte stem blijft in de toekomst
Draaikolken vegen de rust weg
Het opgejaagde hert vermenigvuldigt zich
De onbezette plaats stelt steeds dezelfde vraag…