12341 resultaten.
Bitterzoet
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
648 in goud gesponnen draden
als liefdesmelodie
van hart tot hart
in vleugelslag
guirlandes
gedragen door de wind
als een fluistering
tot ver over de horizon
ooit was jij mijn lief
maar jouw ogen sloten
in eeuwigheid
nu brengt jouw warmte me
een glimlach
vol herinneringen
bitter en zoet
omdat houden van
meer dan liefde is en was…
Gebrandschilderde wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
524 de lange gang
stond vol kerken
gevuld met gezang
zijn immense pilaren
stonden naar
de hemel te staren
in glas in lood bevolkten
gebrandschilderde wolken
het blauw van de lucht
deuren zwaaiden open
klokken gingen luiden en
de mensenzee golfde naar buiten
kleurrijk en verscheiden
rouwklagend om de heiden
die in de apocalyps is…
Verborgen Schatten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 diep
verborgen in mijn hart
zijn er tranen
die niemand ziet
alleen
durf ik de reis niet aan
wil jij, mijn lieve vriend
mij helpen sturen
de weg van verleden
op zoek naar het verschiet
en ik je vol vertrouwen
een glimp zal geven
van verscholen
schatten der duisternis
bestaande uit liefde en
verdriet
zodat er niets geheim zal
blijven…
Hart-aanrakend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
504 fluweelzacht en zo frêle
haar vleugeltjes
het lijfje trillend
van genot
vlinder
de tuin vol geurende bloemen
waarin ze van de honing snoept
de vrouw kijkt toe
ze ziet het
ze bewondert
dan vlieden haar gedachten elders
meisje, mijn meisje
vanaf de allereerste seconde
dat men jou in mijn armen legde
hield ik meer van jou
dan dat ik ooit…
gerechtigheid
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.087 Vol jarenlang verlangen
Laat zij haar vingers glijden
Langs de pijn geladen kralen,
Prevelt versleten woorden
Die voor hem een Hooglied weven.
Haar lippen sluiten zijn ogen
Kalm bij zoveel gerechtigheid.…
Het eindcouplet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
590 als de herfst vaal
over de velden hangt
mistroostig en kaal
vol van schaduwvlagen
zal ik je dragen
over het verwelkte
treurende bloemenpalet
naar het zoete wit
van rijpe muskaatdruiven
als de dagen korten
de avond vroegtijdig
haar intrede doet
veel eerder dan verwacht
zing ik zacht
dicht ik jouw naam
in een lied, een gebed…
Op zoek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
495 op zoek naar verloren voetstappen
die hier eerder moeten hebben gelegen
de omgeving in ogenschouw nemend
stapt hij vol overtuiging door
tot hij zich omdraait
z'n ogen toeknijpt om zich te richten op
steken zwarte vogels af tegen de
grijze lucht die niet veel goeds voorspelt
zijn achtergebleven hekken stille getuigen
onhoorbaar de schreeuwen…
levende aarde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
665 Leven ontstaat omdat eigen-
schappen van het atoom het
technisch mogelijk maken,de
aardkorst zit vol leven; het
kruipt over het oppervlak tot
diep in de aardkorst, stroomt
met rivieren mee, zwemt in
zee, zweeft op de wind hoog
in de lucht; 't aardoppervlak
is 'n gelei van leven, mantel
van Gaya, godin der aarde.…
Avond
poëzie
2.0 met 7 stemmen
1.862 Daar branden lichten in duister -
de gouden-gele,
die lichtlijk dansen vol luister
door 't windespelen.
Door straten rammelen nog karren,
waar hoeven klinken ;
aan hoge hemel de starren
zo stille blinken.
Goud-licht aan alle de zijden,
omhoog, beneden -
het doet mij leven in tijden,
lang, lang geleden.…
wereldwijd web
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
520 wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt
wat draden vuil
langs witte muren hangt nu een gordijn
vol dode vliegen
rond de glimlach van een dwaas
verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen
de opgepoetste norm verhult slechts
zelfgesponnen onschuld
die
niets anders meer mag doen
dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van…
Bloemen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
444 Wat weemoedig kijkt ze naar de bloempjes,
sierlijk en lief staan ze in ’t gras,
want vroeger, heel vroeger,
toen ze nog een kleine meid was,
plukte ze handen vol.…
Voor heel even
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
504 vlinder oh vlinder
laat me je toch vangen
vele uren heb ik je geschaduwd
vol verlangen
naar het schone naar het fijne
uren liggend in het gras
wilde voor heel even
dat jij de mijne was
vlinder oh vlinder
vlij nou even zachtjes neer
om je heel erg goed te bekijken
en verlaat me weer…
Waarom.
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
894 Waarom hoor jij me niet,
als ik vol heimwee om je roep?
Waarom zie jij me niet,
daar waar ik voor je sta?
Waarom zoen jij me niet,
zoals toentertijd?
Het woord waarom klinkt luid,
neen neen, het galmt hard
en machteloos door mijn dagen.
Waarom hou je niet meer van mij,
gewoon om wie ik ben?
Ik was je lief, je beste maat.…
Onschuldige dader
hartenkreet
0.0 met 3 stemmen
1.360 Dit grote lichaam, jou welgezind
Een plek om bij te schuilen
Zekerheid, te worden bemind
En de vrijheid om te huilen
Een kleine deken kan volstaan
Mijn lijf zal jou verwarmen
Ik ben een sprekend, levend bed
Met veilig sluitende armen
Je kleine neusje vol met snot
Smeer het maar aan je vader
Wie kan er enige boosheid voelen
Naar zo’n onschuldige…
Bewegingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
612 Juist door dat kleine theatrale
zag ik iets in de bewegingen
metafysica van het gevoel
en je danste niet in werkelijkheid
of in de nacht in fonkelzalen
je danste overdag, op eilanden
vol zielenvrees herkende jij
de hunkering van de Godenzonen
de lenige gymnasten aan elastieken
verbonden met de grijze toverwolken
bracht je hartelijke…
Driehoog
gedicht
3.4 met 9 stemmen
6.517 Driehoog in de Amsterdamse
binnenstad denk ik terug
aan de rots van Gibraltar,
een flonkerend speldenkussen
door de zee omhoog getild
naar laag hangende sterren
terwijl ik terug dacht aan
het plaatje van een bult
die opstak uit een blauwe vlakte,
dikwijls bekeken door een kind
vol vage gedachten aan later
dat nu vroeger is.
-----------…
Vals seizoen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
632 Het zou moeten
sneeuwen als een muur
ijzig ruw over zwijnenvachten
de beek kronkelend bevroren
als een knisperende boskrakeling
scheve schotsen verankerd
in nachtzwarte oevers
glazen vennen in bontkragen
rietpluimen van bergkristal
het meer vol poolijs
de heide naakt en troosteloos
bijna onzichtbaar verstoven
onder verpulverd onbehagen…
intensive care
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 De tijd loopt uit, het uurglas vol,
eens moet ik toch vertrekken.
Ik zou Heer, als het even kan,
het nog een beetje rekken.
Ik ben nog redelijk gezond,
nog niet de ergste kwalen.
Ach Heer geef nog een beetje tijd,
voordat U mij komt halen.…
Draaien
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
618 Ineens het CDA weer vol in beeld
Na maanden sport is dat toch even wennen
Want zwemmen, turnen, schieten, fietsen, rennen
Ik had nog graag een tijdje doorgespeeld
Van Haersma Buma heeft goed opgelet
Hij draait een mooi gestrekte pirouette.
----------------------------------------------------------
Het CDA verwijst vandaag de afspraken uit…
Het slappe koord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 ik heb er alles aan gedaan
om te blijven staan
op het slappe koord dat leven heet
geboorte en dood verbindt
van baby kind naar de volwassenheid
totdat je de grond weer bereikt
vaak was ik uit balans
maar kon dat met fixeren op
het verre doel weer repareren
zag de rafels in de lijnen komen
wist de realiteit vol met dromen
zou er aan…
avondwake
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
741 met de maan linksachter
door de avond heen geen zwarte gaten
slecht de zachtbeschenen weg langs
bermen knielend gras
ik was daar ook en zag de glans van kleine
vonken, op een waterrijke sleur
vol donkere hiaten
die sloot wist enkel wat daar voortbewoog
om in mezelf te praten koos ik
slechts een taal
die er, in diens eenvoud
niet…
De zwarte vogel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 zij hebben hun vogel opgetuigd
met toeters bellen en veel linten
vandaag vliegt hij uit
nog zijn de vleugels lang
maar de scharen van rancuneuzen
zullen hem snel kortwieken in zijn vliegen
breedsprakerig was zijn bek
nog vol met oude leuzen
het eerste piepen klinkt niet slecht
de hordes zijn weer neergestreken
na hun lange koninginnevlucht…
anna
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
620 alles is betaald
de bussen rijden
nog iedere avond
voorbij het raam
dat is het uitzicht
een herfst
van een Mensch
het zonnelicht
deuren en huizen
een raam
engelgezicht
zomaar
geen goud
geen platina
maar Angelina
de reis is geen prijs
maar mond vol honing
in een dorpje leeft
een koning
jalalalala
te grond is te laag
de…
Een hok zonder ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 heb zwarte vogels gevangen
muren vol bloed
weer met lente behangen
tralies gebroken
van een hok zonder ogen
deuren gekraakt
ramen geschoond
die in vervagen enkel
nachtblindheid uitbraken
nu schijnt het licht
langs mijn in trance
gevangen gezicht
heb de vrijheid gezien
in het verbreken van boeien
eindelijk kan ik weer groeien…
In de coulissen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
595 heb mijn dromen opgetekend
in scenes uitgespeeld
aangekleed met dingen van de dag
sta in de coulissen
wachtend op publiek
dat betaald heeft voor de lach
maar vol ontroering meegaat
met de emoties van het plot dat
diepte zoekt en vindt op het schavot
zij wilden nooit hun nek uitsteken
pretentieloos vertier is toch niet duur
heb ze…
Geketend
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
628 mijn ziel spiegelt zich
aan hedendaags licht
van de verloren oceaan
in den beginne was er zicht
wazig weliswaar
nu, scherper
doch vaker en dieper
ervaar ik
de kleur van nieuwe maan
ook al is de aarde
vol van monden,
kent het ontelbare
wouden met handen
een mens wordt
ongevraagd heengezonden,
is aldoor verdwaald
en als…
Mijn Adonis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 Heerlijke, goddelijke man
Zijn lichaam een waar kunstwerk
De mooie contouren van zijn lichaam
Het prachtexemplaar van de man
Met zijn zachte, rode, zoete lippen
En zijn sensuele, bruine ogen
Zijn ogen verhullen mij zijn diepste verlangens
Terwijl ik de zoetheid van zijn lippen proef
Vol verlangen, begeerte en hartstocht
Laat ik mij…
Een drempelloos entree
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 zij opent deuren
zonder handen
kent een drempelloos entree
legt geroezemoes
in ogen blik aan banden
neemt zacht de aandacht mee
ontwapent snel
het vroege oordeel
innemend met een lach
heelt zinnen
met gelaagde kracht
tot gedichten vol mystiek
zij is langs geweest
nog hangt hier de wierook
van haar magisch grote geest…
Mijn wit spinseldier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 kom
mijn wit spinseldier
laat mij nu snel
je vleugels ontvouwen
heb maar
vertrouwen
in ons warm
vluchtig luchtplezier
hoppen
van kelk naar kom
drinken ons vol
met zomerse honing
rusten
in wiegen op
wind die ons draagt
vlaagt met licht van de zon
kom
mijn wit spinseldier
ontsnap uit mijn dromen
laat het bloed maar rood stromen…
Ziel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
524 Levende vleugels in het gruis
de dood op één wiel
heuvelopwaarts nog wel
het gezicht is van leer
de helling ligt bruin versleten
in het licht van de geschiedenis
de kringloop is een kruiwagen
vol vage levensresten
niets gaat verloren
dat onvermijdelijk terugkeren tot stof
rolt tergend onvermijdelijk
en beeldvullende uit
alles vergaat…