Alle inzendingen over lucht

8371 resultaten.

Sorteren op:

Jou gedichten

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Wanneer ik dit soort gedachten van je zie, stokt mijn adem, een diepe zucht, helpt me dan weer aan wat lucht. Je gedichten spoken door mijn gedachten, nemen me volledig in beslag en houden me vast. En toch ... Vrijer dan bij jou ben ik nooit geweest jij mooie lieve en goddelijke vrouw.…
Dre15 november 2002Lees meer >

die het blauw groenwaaien

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.614
weg van bomen die steeds dikker worden bladeren die het blauw groenwaaien in de lucht van wortels waarvoor stenen zijn gevlucht jarenlange traagheid die ze plet in hun verzet van dichte ramen met hun blinde ogen in beton dat rotter wordt door oxiderend leven van dagen die als zand hun levens slijten in woestijnen van de tijd…
wil melker27 november 2002Lees meer >

de zwarte blik is zonder vuur

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.089
vlokken zweven traag voorbij, weven een gordijn uit stilte de aarde ligt er winters bij, slapend in het wit van kilte de wind is guur en strakke lucht belooft weer vorst van lange duur sloten gaan bevriezen vogels moeten wakken kiezen om te overleven een sneeuwpop met de bezem in de hand is koning van dit land kooltjes zijn…
wil melker3 januari 2003Lees meer >

INDIVIDUALISME

gedicht
2.7 met 59 stemmen aantal keer bekeken 23.129
Toen zei Jezus, het orkest in het hart van een bezetene ziende, de trommelaars de paukeniers en fluitisten, het lawaai van het geschetter en getrommel aanhorend en zijn oor verdoofd wetend, met een ongeordende stem: druktescheppers van duivels, vlieg het heelal in uit dit huis en de lucht werd vervuld van alleenstaanden, elk in één ruk eenzaamheid…

wie deelt het leven met de dood

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 989
ook de lucht is nu gereinigd woorden zijn steriel zusters knippen scheren en joderen een groene man die lacht het mes dat wacht en zonder spreken snijdt de huid tot helften splijt vrouwen zuigen het verboden vocht, stromen dat niet mocht vaten worden afgeklemd stilte is al overstemd door het ruisen van de pompen bloed wordt levend…
wil melker29 januari 2003Lees meer >

Zij

netgedicht
2.4 met 512 stemmen aantal keer bekeken 53.288
Mijn bruid slurpt blauwe lucht als wijn fladdert eenzaam boven wolken uit Een schaduw gemengd met eeuwige zonneschijn door nevels vliegt een zwaluw In ’t blauw druipen druppels glanzend vocht versmelten in de dauw De wind neemt mee in laatste ademtocht m’n liefste teerbemind De zee fluistert in de schemering een zilte barenswee…

schilderij

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.642
het zolderraam een schilderij vol zacht wiegende bomen om in weg te dromen met bovenin een wolkenbrij die lacht in blauwe luchten om in weg te vluchten het eendenjong in drassig land van gras, kruiden en water oefent zijn gesnater blauwe reiger in “éénpootstand” verrast kikkers en vissen door ook veel te missen het eksternest…
Jeroen Swaan14 september 2002Lees meer >

Zomer

netgedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.972
De zon schijnt fel naar binnen Als ik 's morgens vroeg ontwaak Vogels hoor ik zingen terwijl ik binnen koffie maak Ik open alle deuren Voel de warmte van de dag Door het zien van alle kleuren Krijg ik spontaan een brede lach Elke dag vol vrijheid Met een lucht heel mooi lichtblauw Zomer je mag nooit weggaan want ik hou zo veel van…
lisanne28 september 2002Lees meer >

Het klaart iets op

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 842
Ik moet proberen alles op een rijtje te zetten gedwongen tot het doen van een stapje terug me niet steeds tegen alles blijven verzetten want alleen dan komen tranen over de brug Mijn hart komt langzaam maar zeker tot rust mijn gevoel begint beetje bij beetje te bedaren het is niet meer alleen op de pijn gefocust en gelukkig begint de lucht…
Johanna Boer25 augustus 2004Lees meer >

Dansensde elfen

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 689
ganzen die in gedachten zijn gezonken ontwaken door liefdevolle muziek dwangmatig gaan ze naar beneden lonken genietend van al het akoestiek in gladgestreken water dansen elfen op waterbloemen omgeven door een prachtig theater laten ze zich door een lichtbundel inzoomen de blauwe lucht laat zich door dit schouwspel omringen al genietend…
Bert Vos11 september 2004Lees meer >

de vlucht van duizend rozen

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.026
ze keken al mijn kleuren grauw de lucht droeg minder vluchten de wind verkoelde snel tot kou er was geen zon in spiegeling donker rimpelden de poelen ik had er ook geen zin meer in maar in jouw hand bloei ik weer op en schoon het vuil van vleugels je kijkt me aan en fluistert zacht dit kan niet door de beugels ik schaam me en het…
wil melker6 oktober 2004Lees meer >

Natte kat *)

gedicht
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 11.593
In de lucht staat raaf, ze wiekt haar vleugels van rafelig blauw zeildoek. De omringende bergen echoën het dierlijk piepen van metalen scharnieren. Ik wuif de horizon en word zonneblind. ------------------------------------------------------------- *) gemaakt in opdracht, naar een schilderij van Sattar Kawoosh…

tastbare eeuwigheid

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.098
de zonovergoten polder scheen al dagen in diepe verstilling elke boom leek onbewogen het blad in lome zondagsrust langs de dijken stonden schapen peinzend voor zich uit te staren akkers luierden in aardse kleuren vogels hingen roerloos in de lucht in de verte dommelde een vrome toren tussen eenzame boerderijen weerklonk in het stille…

Stenen engel

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.170
Een eind lopen Even lucht happen Zonder haast, zonder haat, Glimlachen kopen. Ik besta niet Zeg ik hen Heel serieus, heel duidelijk, Onecht verdriet. Bij beelden stilstaan Stenen gezichten aanraken Met passie, met ongeloof, Vleugels uitslaan. De mensen staren Wijzen naar mij Uit gewoonte, uit afschuw, Uitgerold garen.…
Naomi16 november 2004Lees meer >

de jaargetijden

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 927
Zomer in de lucht terrasjes schuimend blond. Zwaluwen in vlucht een blauw wit achtergrond. Een dek bladeren en regen waaronder zomer sterft aan geen mens of dier gelegen het is gewoon de herfst. Een winterlied verhaalt over lange koude nachten gure wind en ijzige grachten en hoe prachtig wit neder daalt.…

2005, niemand leeft voor zichzelf

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.261
een nieuw jaar begint pijlen schieten in de lucht schitterend aan de zwarte hemel gelukwensen alom te middernacht ik kijk vanachter het raam proef enkel pijn en tranen een ramp van ongekende omvang heeft mij nog in zijn macht ik hoop dat uw gelukwensen ook de mensen DAAR bereiken met geldelijke steun van U waar NU een wonder wordt verwacht…
Wim Niesten29 december 2004Lees meer >

Boze tranen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 946
Ik huil zoete, zure, bittere, bevroren tranen, ben boos, woest, onmenselijk kwaad en er is niemand die nog beweegt en werkelijk weet waar het over gaat Ik huil eenzaam verdriet, onmacht, de vele onwerkelijke lach stralen, ik huil ongesproken woorden en de gruwelijkste verhalen Ik huil de hemel uit de lucht, ik huil de morgen dood, van…
Suus31 december 2004Lees meer >

wandel wat in woorden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.273
ik wandel wat in woorden rond vertreed me zoek een bankje aai een jonge hond luchten vluchten als ik naar wolken kijk de zon schijnt toch zijn eigen hemel rijk en ik begrijp de kiezel knarst in het voorbijgaan van personen een gaan en komen gezichten lachen maar ik zie geen dromen mijn ogen willen groeten blikken willen niet…
wil melker3 januari 2005Lees meer >

Gegeven

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 860
Alles is gegeven: de zee, het land, de lucht, het kinderlied, de zucht, 't gelaat van de beminde, de vogel en de hinde en ieder lief gebaar.…
Adeleyd26 juli 2007Lees meer >

ElfstedenHel

hartenkreet
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.922
Sneeuwstuivend witte lucht Scherpsnijdende wind over ijs Wegschietende vissen op de vlucht Koukleumende vingers tintelend Zwijghijgend, schaatskrassend door Vastgevroren vogels, de veren sneeuw Snotpegels bungelend aan de snor Sneeuwbril krakend van de tranen Hongerklop, lel-getintel aan linkeroor Scheurstruikelval en armzwaaischreeuw Sta…

Nadood

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Zoetgevooisde hymnen en lofzangen bezwangeren de blauwe lucht Woorden zonder betekenis noch toekomst dwarrelen neer als herfstbladeren in het altijd mistig okeren ochtendgloren Terwijl een vrolijke rouwstoet van dierbare herinneringen als een slang door het rottende groen sist en de grond zich opent als een vuilbruine schede gaapt…

herfstsonnet/sonate

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
er strijkt een stok over de snaren de galm van herfst hangt in de lucht iets dat je slechts kunt evenaren wanneer je even heel diep zucht er zit wat drama in mijn lijf een vleugje weemoed van verlangen waar ik mijn dromen aan durf hangen er gaat een wijsje door mijn hoofd met wat verdrietige akkoorden die ik vandaag niet zal verwoorden.…

natuurlijk

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.111
De wind leek te huilen om wat was geweest grote vrienden met het blad dat meeging niet meer terug, maar hoog de lucht in als een langverwachte zucht de wind en het blad samen sterk en toch zo zwak stralen geel kwamen door waar wolken snel verdwenen in het niets, op de vlucht en met een laatste zucht blies de wind z'n laatste adem te zacht…
Mariska Greven14 september 2005Lees meer >

quo jure?

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.993
hij ademt voor hen beiden en praat door alles heen zij lijdt en laat zich leiden verliest haar ja in neen hij loopt met grote passen waar zij nooit lopen mocht zij laat de oren wassen wringt zich in elke bocht hij hoort haar diepe zuchten en denkt dat zij geniet zij droomt van blauwe luchten verdrinkt in haar verdriet hij leeft zijn…

wit verschiet naar roze

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
ze keken al mijn kleuren grauw lucht droeg minder vluchten wind verkoelde snel tot kou geen zon in spiegeling donker rimpelden de poelen ik had er ook geen zin meer in maar in jouw hand bloei ik weer op schoon het vuil van vleugels je kijkt me aan fluistert zacht dat kon niet door de beugels ik schaam me wit verschiet naar roze…
wil melker15 november 2005Lees meer >

Dolend

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.034
Spring een gat in de lucht, Slaak een zucht, gooi de beuk erin ! ! ! Of wat ik maar verzin, of wat ik maar verzin, of wat ik maar verzin, of wat ik maar verzin, of wat ik maar verzin.…

Avonddromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
…… Stil is het en groen voor m’n oog De lucht wacht op het donker om haar te bedekken verhullen Een late merel maakt het hof aan verre vreemden die te antwoorden lijken voorbij de laatste bomen van mijn zicht is dit het moment waarop de aarde heel even in een moment van aarzeling draalt te draaien stopt of snikt slechts en alweer…

Opnieuw..

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Duizenden sterren hoog in de lucht Intense gevoelens in vogelvlucht Compleet is het leven, leeg is de dood Het leek fantastisch, maar voelt idioot Treuren is zonde Er is weinig tijd Nooit meer samen; eenzaamheid Iemand verliezen, een traan op de wang Snel weer doorgaan, het maakt mij bang Groot is mijn dank, voor wat jij mij gaf Aanvang…

zijdezware rozen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 633
woorden tot steen langs kapotte ramen en ik tel de dagen nog te gaan je hoeft niet te zien dat ik ween of dat je de lucht met lood vermengt mijn ogen zwaar van grassen en algen waren ooit de bron van vruchtbaarheid en nu, door wanhoop weggedreven neergehaald tot aan de zee, zo oud zo stiller dan vergrijsde lagen tot aan de horizon…

DISCONNECTIE

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 897
ik heb een kleitablet gevonden met letters diep er ingedrukt door stolling aan de tijd ontrukt gericht aan wie nog niet bestonden de tekst, verwoord door dode monden en door een aardlaag onderdrukt lijkt uit de ijle lucht geplukt met handen op de rug gebonden geheimschrift; niemand die verrukt eureka roept en opgewonden de straat opgaat…