8651 resultaten.
Westenwind
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.365 Onstuimig raast
de westenwind
door straten en stegen
je raakt verblind
door hagel en regen
bliksem en donder
beangstigt een kind
teistert het veld
takken geknakt
bomen ontveld
woest zijn de golven
van de zee
sneeuwvlokken
komen naar benee
aangejaagd door de storm
is snel het groen
onder 'n witte deken bedolven
ons herfstig gevoel…
Triest
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.399 Ik huil tranen
van eenzame lust
woel lakens wit.
Kou bevangt
mijn dwarse ziel
een togende pijn.
Zij zag me,
kwam tot mij
en overwon.
Ik droom niet meer
de slaap krimpt
mijn zelfbesef.
Wat ik heb verwacht
heeft me niet gered
maar onthutst verlaten.
Op de verre kust
van stil verlangen
strandt mijn waan.…
Testament
gedicht
3.5 met 74 stemmen
48.768 Ik heb een afspraak met een boom
dat hij zich over mij ontfermt
en witte bloesems bloeien laat
wanneer ik in zijn wortels slaap.
Ik heb een zwarte kaars gekocht
die dooft als ik mijn ogen sluit
en fluister in het verste duister
'samen thuis en samen uit.'
-------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.…
Als adem verdwijnt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.049 Was het maar leeg van binnen
het opstandige legt knopen
zo wringend vult een alles jij
Was maar licht gaan verwaaien
ik had gelopen in witte sneeuw
zonder weerkaatsend beeld
Je hand is door mijn haar gedwaald
en eindeloos vielen plukjes mond
in mijn poreuze aderen ‘s nachts
met blijven van het vergane moment
je sloeg mij open tot barsten…
In vroege maartse dagen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
823 weer bloesem jij
in vroege maartse dagen
jouw wit en roze hopen
zomers vrucht te dragen
nog zijn de nachten koud
als maan en sterren warmte vragen
vernevelen en rook zijn jouw behoud
zij zullen ochtendvorst vertragen
bloei schoonheid op het land
als ook de bijen vliegen is het
intens de lente weer genieten
voel ik jouw oogst al in mijn…
Kleurt in zacht pastel
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
829 we laten stilte spreken
woorden blijven in gebreke
om te zeggen wat
we voelen voor elkaar
zinnen openen
pas diep van binnen
omdat het buiten
geen contact toelaat
jij kleurt in
zacht pastel mijn uren
ik blijf turen naar
jouw blauwe horizon
in ongebroken wit
penseel ik steeds je zit
handen kunnen je dromen maar
ik kan je niet…
Wat stukjes blauw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
864 verzamel dagelijks
wat stukjes blauw uit
kou in heldere hemel
wit iets later
donkere wolken die
de nacht konden bevolken
penseel het eerste
roze in ontdekken hoe
de zon haar rood laat lekken
terwijl het prille
groen ontwaakt kwaakt
een late kikker nog verhaal
jij bent erbij leest
mijn teksten en samen
maken we dit schilderij…
Dancespecial
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.762 de felgekleurde horizon
dansen schaduwzwarte manen
zuiver gezang klinkt golvenhoog
zilte wind fluit spelend mee
ritmisch klinkt de passage
van lichtvoetige lange benen
volbloedig gestrekte spieren
glanzende schoonheid in cadans
natuurgeluiden volgevangen
laat hen dansen op het strand
majestueus figuren draaiend
zwarte paarden op het witte…
De altviolen zijn gestemd.
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
909 De altviolen zijn gestemd
en ook het kwaad vermoeden,
de lawine van de nieuwsberichten,
de geuren en kleuren van de lente
onder het witte van de sneeuw die
genadeloos alles toedekt.…
witgatje
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
659 het schor ziet dor
slikplaten sudderen
na weer een vloed
zeekraal is scheutig
op overgangsplaatsen
paaltjes markeren de
grens, wit bescheten
bieden zij plaats aan
vluchtige bezoekers
zon zaait weer armoe
de bodem zal scheuren
onder vluchtend gekrijs
steltlopers priemen en
drillen de bodem leeg
tonen hun stuit, brutaal
is hun uitzicht…
laat ik het zo zeggen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
875 vervalt in vroeger staat
het oude kind
dat dragen wil
en alles ook verdragen heeft
dat kou verhulde
en licht weerkaatste
met vastgeknoopte schaatsen
losjes op de rug
nu spreek ik –
niet van toen –
na vele winters op een rij
van dit verlangen dat mij maakte
brak, maar aan mij kleeft
verscholen in het winterland
witter te zijn dan witte…
Bijl en doodslag
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
784 ik zag je handen
in je schoot
het wit van strak
gespannen spieren
jij gaf jezelf zo bloot
je heerste met
je woord in tegenspel
maar de reacties
waren jou
weer veel te snel
je suste en
minimaliseerde
deed alsof je leerde
van de woorden
die een ander zei
sloeg toe in
de rust die je creëerde
ik zag je handen gaan
bijl en doodslag…
Stoomboot in de mist
netgedicht
2.6 met 44 stemmen
4.649 Een oude heer met witte haren
stelt haar dochtertje gerust.…
Herinner mij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.006 De onstuimige wind van de herfst
prikt meedogenloos en etst jouw naam
zee ligt daar uitnodigend
als een schommelend schuimend bad
de hemel oogt nog zomers blauw
als zoveel jaar geleden volg ik het pad
in witte wolken zie ik gezichten
die jij voor mij bedacht
dan verdwijnt de kille zilte kou
‘herinner mij’
zegt je stem in mijn…
Zij branden erfzonden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
720 engel me maar
de hele schare
duikt in wit op zwart
bewaar me
van mijn schouder
want ik ben alles zat
niets kan me
weerhouden om hel vanuit
de fout te schouwen
naast criminelen
moordenaars en dieven zie
ik anderen die mensen grieven
zij branden erfzonden
zijn abel en de kaïn weer
in alles wat god heeft gezonden
jij hebt…
dodenwake
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.435 in deze nacht waarin geesten verrijzen
heb ik me neergezet op de rand
van je bebloemde zerk
de kilte snijdt vooral van binnen
terwijl ik lijdzaam wacht
op het wonder van de dodennacht
en in het spokenuur de witte schimmen
de kreten van een late uil
een droeve dodendans van verlaten zielen
ik wist het wel, hier zal ik je niet vinden
ik…
We kaasden en likeurden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
914 heb kerst gebraden
de ogen waren groot
borden zwaar beladen met
hertenbraad en dampende rollade
spoon amuses en
talloze gangen gedoopt
in wit en rode wijn met
toch nog een rosé verlangen
we kaasden en likeurden
de kinderen hun ijs in
sprankelende kleurtjes
wij koffieden senseogeurtjes
het bezoek is opgestapt
na culinair gebeuren…
Pappa moet het doen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.292 Je staat heel stoer voor het kleine schoolbord
met een wit krijtje in je hand
ik ben zo benieuwd wat het wordt
je kijkt eventjes heel interessant
Ineens word je een beetje verlegen
je pruilt je lipjes voor een dikke zoen
en nadat ik je die liefdevol heb gegeven:
"Pappa, jij moet het doen..."…
'k Mis je
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.376 Wanneer de witte maan
mij haast strelend omarmt
met een vleugje stilte
in een verzonnen droom,
dan zoek ik jouw naam.
Wanneer de diepe geur van
de nacht mijn heimwee omhelst
met een warme dans
in kleine druppels,
dan roep ik jouw naam.…
Grote verandering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.178 De wereld ziet niet langer
alleen de kleuren zwart en wit
de regenboog komt tussenbeide
en de wereld heeft meteen meer pit.
Waarden die stil bleken te staan
normen die leken te vervagen
nu er weer beweging in is geschoten
komen ook weer nieuwe vragen.…
Krasjes.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 Tijdens het krijten
bij de opdracht op het bord
snerpte jouw vingernagel
het krijtje was te kort
je schreef over de liefde
geschoold als ijsjesfrik
en schetste schuine letters
van zwart-witte-wijzersblik
bij allergie voor piepen
komen krassen te hard aan
blijf hier het liefst niet eten
maar sla een stemvork aan
steels luisterend naar…
lach vijgen uit de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
707 reik mij je hand
in niemandsland
wordt niet gelogen
we zijn gevlogen
naar dit gele strand
en daar pardoes geland
ik lach vijgen
uit de boom en droom
jouw liefdeslied
je glijdt iets onderuit
zon bruint witte deeltjes huid
vogels klinken goddelijk luid
golven murmelen zacht
hun koren tot zwijgen wij geven
elkaar wat we…
tulpt rood je mond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
771 ik steek narcissen
in je haar en
blauwedruif je kuifje
je tulpt rood je mond
het groen streelt
zacht je vormen rond
in het samen wiegen
op een zoele lentewind gaan
we de winter eindelijk bedriegen
ik krokus jou
in pril ontplooien mijn
warmte zal de sneeuw ontdooien
kleur met mij het voorjaar in
winters wit komt tot…
Gestrand warm zand
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.653 glanzend zwart afgekante deining
dwingt de delta in broei
tot glanzend kwel
amper verholen in zilte zindering
wacht op ademwarme wind
gestrand in tongrollende vlagen
vederlichte vingertippen
toetsen over rotsvaste toppen
en prikkelzacht zeewater
doet schokkend ontdekking
van stralend witte kleuren
die blanke flanken doen verschieten…
Totaal ontluisterd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.503 nog zingt
de boom zijn kerst
in groen of wit
het repertoire
al generaties lang
nog onbetwist
wat soul en jazz
een groot orkest
koren zonder dissonant
er lijkt niets aan de hand
totdat naalden vallen
en de ballen glijden
lichtjes scheef
gaan staan en oudjaar
nadert met een traan
voor een nieuw begin
totaal ontluisterd ontdaan…
Straf baar
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.231 mannen
schermen
met beschermen
listig lustig
langs de digitale snelweg
het eerste slacht
offer valt
vlakbij de vangrail
waar groen gras
zacht ontluikt
mooie woorden
paaien
witte strepen
met zachte dwang
jaren tellen niet
haar lichaam
was een spel
dobbelend
rolden de stenen
langs haar
jeugd
hij ging vrijuit
zij kreeg levenslang…
In stilte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.592 kleine witte kiezelstenen
zo zorgvuldig neergelegd
bloemenkransen zijn verdwenen
verstomd de woorden hier gezegd
boeketje rode rozen enigszins
verregend veel te vroeg verlept
tonen de liefde van je gezin
voor wie je trouw gezorgd hebt
bladeren dwarrelen naar beneden
bruin en geel dekken je teder toe
verbloemen hoe je hebt geleden
rust…
jurk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.056 droge zolderlucht kleeft op haar huid
als ze de jurk naar buiten haalt
de voile naast haar schaduw
op de grijze tegels slepend houdt
er is geen hoofd, geen haar, geen steen
nauwelijks ruikt ze bloemen
nergens in de stad een klok die luidt
enkel een zandloper wankelend wit
nu uitgetelde dagen een te breed geworden taille
op dronken benen…
verjaardag
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.924 De mooie witte tanden
zijn gefraudeerd, maar nog
even verzorgd.
Het haar is nog altijd zwart,
maar de verfkwast is langs geweest.
Alleen het verstand verbetert,
heeft eerst leren nadenken,
om dan pas uit te voeren.
Heeft leren waarderen en dan liefhebben.
De kroon op het werk zijn
de voorbije levensjaren.…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Witte muren
dragen sporen
van raak
etterend in
verdampte jaren
onderhuids
als dat al kan
klinken klanken
als roepende wanhoop
in die éne woestijn
waar zand allang
geen vijand meer is
geschoten in gevangen lucht
vlucht het alfabet
langs kindergeesten
overleven is de
eerste letter
van de schrift
kom maar
kom van links of rechts…