9364 resultaten.
Vampiert onbekommerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 jij toverbalt
zuigt kleuren
van het bot dat
al kaalgevreten is
snuisterijt gewone
dingen die plots
een nieuwe tekst in
een oud lied gaan zingen
tierelantijnt en
versiert wat niet echt leeft
vampiert onbekommerd
de vrijheid die men nog heeft
maakt van de dood
een open goot in het
nu al af dingen op
dierbare herinneringen…
Een aangereikte hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 een jaar
vol transparantie
maar de laatste
scherven glas
braken zonder kleur
de ooit geroemde
schoonheid af
wij zijn gewond
kelen gesneden
uit naam van
religieuze beden
barbarisme vierde
hoogtij en terreur
kwam plotseling nabij
maar open ogen
vragen mededogen
een plaats om weer
te leven zonder angst
jezelf met hart en
ziel te…
In niemandsland
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
756 Zweven tussen hemel en aarde
contactloos tijdens het staren
met alle zintuigen die open staan.
Alleen door jouw gegeven energie
beleef ik het uiten door telepathie
met het zweven rondom jouw baan.…
Scheuren worden schuren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Een droom
Een droom
Een droom komt voorbij
Een droom waarbij
Het licht bij bakken
Naar binnen komt
En de rotswand van het
Donkerste donker van de nacht
In stukken splijt -
Openingen ontstaan,
Grotten, holen,
Scheuren worden schuren
Waar het licht
In schijnt, waar
De zon warmte brengt
Voor mensen op drift,
En onderdak…
Dichterbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
508 Ik bezocht jouw uitzichten
en zag je dichterbij,
soms kan iets opeens
ophouden te bestaan,
het is voorgoed weg
maar sluimert ergens
halverwege tussen
kwijt en terug te vinden.
Echo's die je achterliet
dichterbij kom ik niet.…
Vanzelfsprekend...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
420 Zoals vlammen in open haarden,
en golven die branding maken,
schijnbaar op elkaar lijken,
maar nooit vanzelfsprekend zijn.
Zoals gedachten in ons brein,
die als wolken binnendrijven,
of jagen als verterend vuur.
Soms maken ze ons leven mooi.
Vaak maken ze ons leven zuur.
Vanzelfsprekend?…
vier het verhaal - van harte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.253 het leven is
als reizen in een boek
doorheen de bladeren
van dat wat al geschreven is
een roman ook
die je niet weggooien kunt
of dichtklappen wilt
noch teruggeven aan de uitgever
waar de jaren verjaren
doet verlangen naar meer
ons nieuwsgierig de vingers
de bladzijdes omslaan
het vervolg van de expeditie
de voleinding open nog…
In perspectiefloze kou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 jij had de zon
al lang niet meer
vol zien schijnen
ik zag de kleuren
uit je gezicht en
ogen verdwijnen
je leefde al sober
op wikken en wegen
wist niets meer te geven
ooit had je bollen geplant
in zwart vruchtbare aarde
met warm groene hand
maar het winterde lang
in perspectiefloze kou
toch openen zij nu voor jou
met stralende…
Adem warmte in woorden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 ik heb gewikt
en gewogen
kijkend van
beneden naar boven
nog maskeer ik
mijn onzekerheid
adem warmte in woorden
die niemand wil horen
kleur zinnen
die ego’s nooit
zullen beminnen ondanks
hun bekende edelmoedigheid
heb vaak op
op lange tenen getrapt
in het spoor bijster zijn
maar zonder opzettelijk venijn
open treed ik naar buiten…
Te vroeg gevallen fruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 In de lente is het
Zo voorspoedig begonnen
De bloesem overweldigt
Al het oude, wijst het
Donker van de winter
Resoluut de deur
Het nieuwe leven
Gaat los, de knoppen
Barsten open
Wind, water en warmte
Doen de rest -
Het fruit begint te rijpen,
Wel anderhalve maand te vroeg,
Een fikse zomerbries
Komt onverwacht, het fruit…
Zacht zalvend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
438 muntersgrappen uit
zijn van tv bekende mond
daarna een ander
die zacht zalvend
zich de exegese van
een paus gaat aanmeten
zij lijken het te weten
de namaakacteurs
zonder enige schroom
met geld als droom
alles wordt verkocht
en aangeprezen met
gezichten die beter weten
de moraal is aangevreten
blijven wij de simpele
consumenten die met open…
Willem Frederik Hermans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
602 Voor de nachtlamp doven gaat
sla ik open, zie zijn gelaat;
diep in kraag, mond vol gas
brakend sluipen in het Luxembourg
in Groningen bij verminkte hoer,
zijn schaterlach van brekend glas.
Nooit meer slapen, mistig spoken
helden straffen, geleerden koken
Dorbeck voor eeuwig verhullen.…
Lachen je ogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 als ik je streel
voel wat je beweegt
lachen je ogen herkenning
fluister jij woorden
met de warmte van onze
laatste liefdevolle date
vastgelegd op de
mooiste plaats in je geest
met diepe emoties omkleed
om direct te openen
met de intiemste sferen
om al het nieuwe te proberen
waarbij respect
en vertrouwen de basis is
om aan onze…
Het verzoenende voorstellingsvermogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Die zich voorstellen verdwenen
te zijn, die een openheid aan het nieuwe
licht willen geven om verzoenend en
vergevend te kunnen zijn.…
Brits
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Je kent
ze wel:de Britten
met bolhoed
fraai kostuum
Zwart van kleur
van goede snit
ze paraderen
over straten
Ze stralen
als 'n man
..kan doen
ze doen 't
niet voor minder
ze schudden handen
kloppen op schouders
...maar bescheiden
Ze hebben 't over: ladies
niet over meiden
hun mond
tot alleen lippen open
Ze zijn op weg…
De boom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
558 Het rafelt maar, het rafelt maar:
De wol verlaat de bomen
Iedere winter valt het zwaar
Zo bloot erdoor te komen
Hij kleumt en kleumt, zo poedelnaakt
Zijn armen zijn bevroren
Zijn bast doet zeer hij piept en kraakt
De strijd lijkt hij verloren
De draad herpakt, het lijkt een droom:
Opeens staat hij te spinnen
Er komt weer breisel aan de…
Nog schaduwde ik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 je lach
speelde ondeugend
met alles wat ik had
voorzichtig haalde
jij mijn verborgen
woorden naar boven
belichtte en kleurde
sprak ze warm uit in
een liefdevol omarmen
nog schaduwde ik
gênante verlegenheid
verbaasd over zo open zijn
in jouw vrijheid
eigende ik de stukjes leven
die ik eigenlijk had vergeten
waarvan ik dacht…
De schrik slaat je steeds weer om het hart
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
486 Maar toch
bij het openen volgt onwillekeurig
die schrikreactie met een zuur gezicht.
Je handen lijken te trillen en
je wordt iets rood in het gezicht.
De belastingdienst lijkt ons leven
weer te willen verzwaren met zo'n
oproep te voldoen aan een morele plicht…
Haar tranen
netgedicht
4.1 met 155 stemmen
669 Dan: alsof de sluizen,
hun deuren openen
komt de waterval,
over heur wangen gelopen
'k weet 't niet meer,
ben zo triest
en ik: ik huil mee,
omdat 'k niks anders wist.
Verdriet zo intens,
verdient echt geen mens!…
pont gemist
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
621 ik moest opeens naar noord
en dacht: ik neem de pont
maar kwam niet meer aan boord
en keek toen even rond
staan wachten leek me niets
dat duurde me te lang
ik zag daar wel een fiets
maar eentje met een stang
toen ben ik maar gaan zwemmen
het was toch lekker weer
ik kon mezelf niet remmen
maar doe dit echt nooit meer
want wat ik daar…
Ver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 Ik stond aan de kust
En kuste de wind
Streelde de golven
Met mijn ogen
Zout water prikte
In mijn open wonden
Schelpjes staken
In mijn blaren
In de verte zag ik
Een schip varen
En ik voelde me
Ver weg
Wolken trokken weg
En mijn adem steeg
Er bovenuit
Een zucht ontsnapte
Ook vissen
Bubbelen hun adem
Tot boven het
Oppervlakte…
Voel me outcast
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
525 hebzucht belicht
applaudisserend publiek
naamloos uit de kudde gevist
bekende gezichten
uit het glamour en
societygebeuren liegen
hun lach in valse kleuren
ik zonder me af
kan met de manipulaties
in opvoeding en werken
niet leven voel me outcast
zij hebben het doek gesloten
hun scenes gaan mij voorbij
de slums en krotten staan open…
stelen de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 bezige geluiden wekken de straat
het vrachtverkeer voert af en aan
er wordt gewerkt van vroeg tot laat
snel ontbijten, kom op, we gaan
de lift omlaag, de voordeur open
naar de stalling, op de fiets
nog even snel een broodje kopen
ik steel de dag, dat is niet voor niets
de straat bruist van voor naar achter
terrassen vol, veel zang en dans…
definities
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 wachtend op gereedstaande tijd
dichter bij elkaar, samenvallend
het ademt naar verbrande kindsjaren
eenmalig vatbaar voor geheugen
een nachtelijke hond
blaffend door het open raam
gierende vliegtuigen, zoekend
naar bestemming aan eindige kusten
gelijkend op esdoornzoet
maar dan flonkerend in zekere mate
een gestelde vraag, zich…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 liep daar
sloffend door de lange gang
van het verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar niet open…
verwondering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 licht wist het donker van mijn wimpers
verzacht de plooien in mijn huid
geeft kracht en inhoud aan de klinkers
in de woorden die ik uit
licht doet op verwondering hopen
hoewel geen klok daarvoor nog luidt
roept speels, warm kleurend mijn ogen open
ik antwoord soezig, 'ik kom eruit'
een blik in de spiegel is voldoende
voordat ik onder de…
Adieu
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.593 Nu vannacht, het hele huis ligt open,
ik zit in de blote eeuwigheid,
en ik laat mij door de regen dopen
voor een zachte dood, ik ben bereid.
Regen regent en de bomen lopen
bij mij binnen, op mijn hand die schrijft
groeit het gras. Adieu. Mijn hart verstijft.…
kennisgeving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
483 tot ons aller besef
is uit zicht verdwenen
het strand in gedachte
emmer en schep in de hand
jeugd die prilheid verloor
tot wasdom gekomen
met twijfel als enige
en algemene zekerheid
we leefden als
langeafstandszwemmers
landloos gebleven en
naar open water verwezen
we hoefden geen bloemen
of bezoek aan huis
deuren en ramen…
Kleurrijk onervaren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
497 mijn ogen lachen
handen zijn open
ik ben klaar om
naar jou te vliegen
te landen op
het heerlijke groen
van ontvangen na een
nooit gestild verlangen
niemand heeft
de regie het decor is
kleurrijk onervaren
zonder emoties te sparen
nog spelen we het
kinderlijk volwassen zijn
dat intens plezier voelen
wij in het leven hier
zo…
Hun zwepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
466 ik open deuren
maar wind breekt uit
jaagt schaduwen na
door het gebarsten licht
wankelend scherft
realiteit uit eigen
spiegelbeeld het is
weer mooi geweest
in vervlakking eist
de top beloning
hun zwepen hebben
lang genoeg geslagen
striemen tekenen de huid
als aanklacht in de kleine
letters van het leven
zij zijn volledig uitgebuit…