8772 resultaten.
Laatste trein
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.298 Wat gelaten stond je voor me
en ik snikte met een brok
want ik kreeg nu in de gaten
dat ik jou hier moest verlaten
toen mijn laatste trein daar wachtte
op de wijzers van de klok
en het fluitsignaal viel samen
met de eerste wintervlok
Van het raam zag ik je zwaaien
en de trein schoof met een schok
over veel te natte sporen
langs dat wat…
Woelig Leven
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
779 Wacht daar de schoonheid
van het leven .
Blijft die dan ook
steeds bij mij?…
Namen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
638 Haar huis, zonder man of scherpe randen, wacht met
haar, of heeft gewacht : die nacht, moegetrild van
haar verlangen ontbrandt de eerste ongeboren
letter, in razernij en dan is alles
daar : de as en de voltooiing,
de man die kruisen slaat
en zegt
altijd al,
altijd…
Broddelleven
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
811 Zacht stop ik vertrouwen in
toegedekt door een winterdeken
gekleurd en wel onder de warme wol
verstrengeld, opgewonden
maar tegelijkertijd geknot
wachten twee breinaalden geduldig
tot de eerste steek valt
en het ophalen kan beginnen
ik sla mijn sjaal nogmaals rond
mijn ranke hals om elke kou
buiten te sluiten en vraag
me af wanneer…
Rode wangetjes
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.734 De eerste dag van de week
zit jij voortdurend in mijn gedachten
omdat ik nu weer zolang
op gewoon een lief kusje moet wachten...…
roekoe roekoe roekoe
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
983 lombok rawit of Madame Janet
vanmorgen in de spiegel keek
lachte om het gezicht van oude lappen
met maquillage herstelde wat gisteren
perfect glad en soepel was
oude foto’s heb bekeken
die melktanden waren pas wit
die oogopslag zo open
ik moet hebben gehuild
de wangen waren nat
de tortelduiven koeren
roekoekoe de wereld wacht…
Oktoberbos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.217 jij , juist jij
vertelde het geheim
van de spin en haar web
van het espenblad
dat wachtte tot het langzaam
ochtend zou worden
of van de herfstwilg
kronkelend door zijn
verloren geboorterecht
jij, juist jij
die een warme golf opende
in mijn verward geloof
laat mijn ogen weer
verzanden in tranen
van vluchtende bomen
in ijzige…
Ridder.
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.884 Met een grassprietje in mijn mond
droom ik mijn dromen onder de bomen
en fantaseer jou mee in het idee
dat jij als ridder te paard onvervaard
mij in galop achterop hebt genomen
jouw bruine vos is pittig maar braaf
met teugels los rijden wij door het bos
een blokhut wacht het wordt al nacht
wij drinken wijn en proeven van liefde
nee, nooit…
genoegen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
7.322 ik weet nog, de verwachting
later in slaap vallen
vroeger wakker worden
want de volgende ochtend
ben je jarig, kado gedaan
vijf broers en drie zussen
gaven je
kleine dingetjes, tevreden
en je wachtte op de post
envelop uit Rotterdam
oma had een briefje
van twee-gulden-vijftig
naar mij opgestuurd
dat mocht niet van de PTT
maar daar…
Yper
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
823 Gebroken
geknakt
regenererend
des leven
lijdzaam
overleden
Doods
toekomstloos
brutaal
door eigen hand
aangerand
Fragmenten
rond
gesmeten
sieren
ondergekregen
nooit
wederkerenden
De nacht slaakt
verdwaalde schoten
verschillend de
tussen
liggende tijden
De wacht schrikt op
bezweet
bleek
trekkend
Mijn god
het gaat…
Proeve
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.258 Met de kruiwagen in de achteruit
de berg op, de heuvel af, de sloot in
geschiedenis schrijven op het dashboard
gedachten knijpen, vleugels rijpen
in het late zonlicht, er ligt nog zoveel
te wachten op
een buiging in het natte gras
toverbloemen hangen te buiten
naast de witte kippen dansen spruiten
wegmaaiers, eierdopjes, regenwater, stop.…
De kruik
gedicht
2.7 met 27 stemmen
11.163 Het wuift en wacht, een onweer op zee,
je oogleden blijven gesloten.…
Misgelopen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.073 alleen maar aan je denken
je onverschrokkenheid leidt me
ik voel duizend armen
die langzaam mijn geest opwarmen
je komt dichterbij
waar ligt je grens kan ik hem verlengen
ik hunker naar je zuiverheid
je lichaam intrigeert me
als ik mijn hart de lucht in gooi
wat ben je mooi
zal ik iets zeggen
misschien besta je wel uit mineralen
ik wacht…
Wordt het Bos of Balkenende?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
873 Omdat wij kijken, ja om ons dus
Omdat wij niet zonder kunnen
Mensen
Lees toch enkel het programma
't Ligt online op u te wachten
En wellicht kunnen de heren
Nog wel veel meer dan wij dachten…
Het pause carnaval
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
722 heb me verstopt
geen poppenkast
ik speel niet mee
in roomser dan
het pause carnaval
zie de gordijnen waaien
waar ze ongebreideld
naaien komend uit de
winterstop hun lente
wordt geen flop
voor veertig dagen vasten
halen ze alles in en uit
zovele kasten de kater
van aswoensdag sluipt zacht
en knort in strelend wachten
het grijze…
Stoere jongens & bleke meisjes...
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
768 meewarige blikken temidden van de stad
en de simpele angst om te verliezen
zonder dat we ooit van plan zijn
om opnieuw te gaan sterven
zou jij in mijn hoofd willen
terwijl ik sneller drink dan gisteren
om de verveling tegen te gaan
en strontzat onzin wil verkondigen
of blijf je eenzaam wachten
tot ik luidruchtig hoop dat je mij zal redden…
Zonlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
696 mijn blik over zijn schouders glijden
De perfectie van een mens,
Hier naast mij onder dekens weggekropen
Terwijl het zonlicht probeert,
Ons leven binnen te dringen
Ik sluit het nog even buiten
Nu nog even niet
Laat deze perfectie zijn perfectie behouden
Ik sla een arm om hem heen
En weet dat het zonlicht
Nog even op ons zal moeten wachten…
angst om te vlinderen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
626 in verscholen verte
wacht gekreukeld
teerblauwe vlinder
in veilig cocon
onder grijs-grauwe zwaarte
sluip- slurpen
dorstige dreig-rode
vurige vlammen nabij
vleugellam geslagen
krinkelt vlinder osmotisch
blauwe lucht-gedachtjes
terwijl ver buiten haar bereik
in groen en gele pracht
het universum lonkt
schildert zij haar vliegangst…
Alles moet weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
965 Het is tijd
om op te gaan ruimen
overgeven aan de ruimte
Het is tijd
om puin te ruimen
uit te huilen
Op weg naar de zon
wachten op dit
vervallen balkon
Het pad dat
voor ons ligt
tussen donker en licht
Het groen heeft zoveel
aangericht
tussen donker en licht
De boulevard van gebroken dromen
is mij in de tussentijds
zoveel…
Aetatis provectae
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
548 altijd weer op zoek naar dat ene
gezicht….in dromen
ben jij degene
die ik wil verwelkomen
avondrust… serene
stilte, met gedachten aan een kleine gang
de lentewende, eerste ontmoeting met die ene
waarop ik al zolang wachtte, al zolang
in dromen op zoek naar dat ene gezicht
dat geen spatje ouder wordt in de stilte der jaren..…
Eind in zicht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.349 Mislukte operatie
Tumor
Beroerte
Zware revalidatie
Moeilijke tijden komen
Gaan niet
Lopen in elkaar over
Beheersen mijn dromen
Nooit eerder zo dichtbij
Zoveel pijn
Verdriet
Machteloosheid
Geen oplossing meer
Geen licht
Geen lucht
Enkel wachten rest weer
Even, een moment
Afleiding, een lach
Het kan nog, het mag
Denk niet…
Voor en na de klok van vieren
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
588 Noem me maar lekker ding zij ze
als je me wilt plezieren
ga dan met me mee, iets vieren
ze wiegde met haar heupen
schudde met haar kont
trakteerde op een Bossche bol
hij at zijn buikje lekker vol
juist even vlak voor vieren
hij had iets anders in gedachten
maar daar zou hij lang op moeten wachten
daarmee wilde ze hem niet plezieren
dank…
zomeravond
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
577 nog steeds blaast de avond
warme wind binnen ik zit
binnen met zonnebrand en
zap boos van net naar net,
het liefst zie ik een sneeuw
programma, ik sta op en
verwarm alvast de melk
in het pannetje de cacao
staat op tafel, de wereld
wacht wel. ik fluit nog een
liedje dat niet tegen het
raam opbotst maar de
eeuwigheid in gaat, zo…
de Eusebius.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
426 nog geen kilometer hier-
vandaan. gewoon nu
op deze zomeravond
gelig verlicht, ik zie
het aan, als een uitge-
stoken telescoop, in
drie delen, eindigend
in de donkere spits,
god is heilig, de punt
wijst naar boven. ik
zie de haan niet, niet
in het donker, de maan
staat eenzaam in die
bolle blauwe ruimte
en god wacht…
Twijfel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
922 Soms twijfel je
aan de dingen
die je zegt of doet
dan luister je naar
je innerlijke stem
die zegt
doe ik het wel goed
je vraagt om hulp
en je krijgt adviezen
voor wie of wat je nu
moet kiezen
je wikt
je weegt
even raak je uit balans
en je wacht
dan opeens is daar
dat innerlijke stemmetje
die geeft je een nieuwe kans
en krijg je kracht…
olijfboom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
609 .-
(ik ben wat in de war)
het gaat om jou, altijd
weer om jou, mijn lief-
je met fluistermond,
met groene ogen en
zachte kracht, jij bent
de olijfboom onder
de zon in een tropisch
land, ik lig onder jou,
rustig te wachten.-…
flaw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
583 voorbij stille dagen
leg ik mijn liefde te rusten
wijl de dood zit te wachten
vretend aan mijn enkels
als de zon akkers wakker schudt
ontwaak jij tussen het beddegoed
en oma's porseleinen potten
vol tot aan de rand gevlekt
mijn schaduw, nog warm woelt na
in 't matras van heftige nachten
zweef ik ergens tussen hemel en aarde…
De bron
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
2.008 Zoek mijn mond niet
aan jouw lippen, mijn
vreemdeling voor een
gesloten poort, daar
vloeien tranen waar
licht in gloort, in zeven
nachten waarin ik niet
kon wachten op zeven
harten, ontspon het bloed
in het wederwoord van
zeven rozen, voor alle
dagen een gekozen, die
ruisen langs de bron,
gewassen door de
zeven kruizen, waar…
Treinreis Sloterdijk - Koog Bloemwijk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
783 De trein is overvol
De windmolens zie ik staan
Een fiets ligt in de bosjes
Fijn om met de trein te gaan
Ferdi E. is overreden
In Zaandam blijft Albert Heijn
Zelfs na zijn overlijden
Bleef hij hier altijd zijn
Nog even wachten,
Zoetjes aan,
Een smerige cacaolucht
Welkom in Koog aan de Zaan.…
De tijd van H.Sarda
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
590 tijd is niet meer
dan een doolhof van het leven
zei ik zacht
toen ik wees naar de antieke klok
doorheen de stilte van
de zondagskrant
ik wachtte
tot de wijzers voorbijschreden
in kinderverhalen
aan de helling
waar vlinders werden vrijgelaten
in laatavondwind en in het carillon
van ooit gehoorde geluiden
ik zag de stenen tot…