Alle inzendingen over wind

11282 resultaten.

Sorteren op:

Nachtelijk gefluister

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 573
passie, hartstocht liefde lust de fluister van de nacht zindert ervan maar ook tranen van eenzaamheid van pijn van het niet willen of kunnen aanvaarden van radeloosheid hangen wolkenzwaar achter elke stralende ster stroomt een rivier van zilt en droef gemis het maanlicht verzacht waar de wind aan het fluisteren is zoveel gevoelens…
windwhisper10 augustus 2009Lees meer >

Onrust in een blijspel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 638
ik sprokkel je lieve beelden bij elkander en vraag me af of jouw vuur mij nog kan laten branden en jouw stem nog boeit nu de herfst te vroeg in mij is ingetreden nog zie ik zwaluwen als kraamvrouwen hun jongen voeden, ganzen nog tegen de wind in vliegen doch ook heeft onze perenboom te zwaar beladen takken, ik hoorde zo-even al een…
elze26 augustus 2009Lees meer >

bespiegeling

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 704
als licht komen ze aanwaaien ze schateren even in de zon en heuvels lijken te dansen met de verste vogels, een roep op zondag om te zijn te strelen aan je oor, de zachte wind nog niet voorbij of bewaard in een nachtkus op je vingertoppen, armen rond schouders, je buik in slaap ze buitelen in eenvoud vergankelijk en achteraf…

De zomer voorbij

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.100
hij heeft zich neergevlijd voor mijn deur bode van weekblaadjes en vogelvoer lamplicht verzilvert het trage spoor van een huisdier, op weg naar morgen aan ragfijne draadjes hangt het leven van een kantklossende koorddanseres en wind die in vlagen zijn plagen stoot veegt onverdroten mijn straatje schoon gehuld in getijdenjas van jaren…
Hanny24 september 2009Lees meer >

Onopgemerkt

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 811
de put te midden van heuvelland in strelende wind echoot zacht de klacht van het ongeziene langs stenen met mos gesmoord drijft nog immer ongehoorde eenzaamheid waar een poort de kleuren dempt in droefenis stemt een gevangenis van verdriet diepte die doorboort zolang de glooiingen niet strijken zucht het verborgene voort…
Ludy Bührs26 september 2009Lees meer >

de namen in haar hart

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 660
zeg me hoeveel tranen er golven in de zee vraagt ze met een zachte fluistering in haar stem zeg me hoe vaak de maan me troost bracht als ik moe van het alleen zijn was in die donkere nacht of met een warme glans juist dat liefdespaar kuste dat danste in het maanlicht ze kent de antwoorden de stille fluister van de wind schrijft…
windwhisper26 oktober 2009Lees meer >

Het fijn penseel

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 595
er is geen tijd meer voor het fijn penseel gejaagd meng ik de kleuren tot aanwakkerende wind het dreigend zwart dat grijs ontlaadt in wit vertraagt en stenen hagelt op het doek nog zijn er gouden wolkenranden die licht van zon ontvangen schitteren door de regenboog ik schraap de verf bijeen tot lichte mist die in onweersgeur verdampt…
wil melker19 november 2009Lees meer >

Merk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
als wind de nevels van ideeën open jaagt lijken die plots op herinneringen die sterven in de kou van een vroege morgen het onzichtbare heeft geen naam meer dwaalt verder op zoek naar zijn eigen echo het snoerloze denken gaat over in fladderende intenties die weer verdwijnen tot wrakhout onder een zandlaken zand onder zand onder zand…
Nadine25 januari 2010Lees meer >

Verleden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
Gedragen door de wind nemen de golven ook mee het verleden van het kind nu ze eindelijk is geworden een vrouw.…

De peer

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.458
In de boomgaard hangt een peer met veel élégance; op elk zuchtje wind beweegt hij aan zijn dunne steeltje heen en weer, dansend en lonkend naar uw keurende blikken lijkt hij te zeggen: “je moet het kunnen, om mij op een schaaltje nog even weg te leggen, straks uitgerijpt en op uw bordje grijp ik nieuwe kansen, en ben ik toch zo sappig…

De zee en tram elf

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 708
golven ontrolden zich aan onze voeten heel kalm was de zee de wind speelde met mijn haar met mijn hand in de jouwe blikte ik zijwaarts en zag de zon weerspiegelen in de warmte van je glimlach wel een beetje spierpijn hoorde ik je mompelen ik niet jokte ik dapper na ruim twee uur zandstappen was het in lijn elf heerlijk uitpuffen…

Inge, ik mis je.

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 814
Het duurt nu wel erg lang en ik mis je geen korte zinnen en lieve woorden geen doordachte zinspelingen naar de wind naar de liefde naar een kind veel zeggen in weinig woorden Je laatste hier was Bevallig toen werd je ziek, weer ziek Ik hoop je snel weer terug te zien je Leeslinten te lezen en weer van je te horen…
Peterdw.22 maart 2010Lees meer >

Geen nood

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
de wind speelt in het zand tot aan de kade van steen het licht lacht gelig in een schaduwloze lucht mijn hoofd zit alweer vol van ongenode gedachten mijn hartslag stort zich in de diepte van de zee komt terug als een vochtige golfslag met het aanstromende water maar geen nood mijn onrustige gemoed volgt gewoon de weg die het volgen…
Nadine26 maart 2010Lees meer >

uit het hoofd kleuren.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
blad voor blad door elkander liggen tijdschriftdichters in grondde papyruszacht geel geplooid naast blauw woordknipsels verscheurd welgevallen baden ze zich in de visie van de zon die beslist in de wind te schrijven om de friste in de brandende woorden van het oranje uit structuur in te blazen in donkere spleten van taal schiet…

Passer solitarius

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
Meestal houdt hij op zijn schouwplaats het kopje in de wind. Vanaf de hoge boog van walvisbeen kan hij het wad zien en soms twittert hij iets onverstaanbaars. Hij zoekt mij om den brode als ik wat ga eten en verrast mij van nabij met die grijze kap, wat vleugjes wit en veren die mahonie glanzen. sober met het vogeltje de communie…

VADER

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.050
Het later stadium van zijn ontstaan zal de symbolen doen begrijpen die overgoten door de godendrank het inzicht zo verscherpen doet dat dan balans hervonden wordt met als gevolg, het samengaan tot aan de dood de energie der zon de voortbewegingskracht der wind een piramidaal gegeven zijn de vork der strijd verdwijnen zal in eeuwig leven…

Mijn testament bij leven

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
schreef mijn letters in de lucht kleurde ze met zon vroeg de wind ze weg te blazen de hele wereld door nog spoken ze hier rond in tocht en koude vlagen gebroken woorden die hun doel nooit zullen raken verminkte zinnen vliegen overal zomaar naar binnen het was mijn testament bij leven maar de dood heeft al mijn schatten…

Het strakke polderland

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 637
het oogt strak, doch de lijnen zijn star en het grauw verandert de ijzige stilte in een mortuarium waar de doden opgestapeld blijven hangen in de kou van zekerheid het zwijgen van de wind krijt het landschap in een zonderlinge rust, de getijdenstroom doorbreekt de nuances slechts tijdelijk en laat een blatende horde achter op het culturele…
elze20 juni 2010Lees meer >

Duizend vlindervleugelbogen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
met wind breng je het bladstil loof tot suizelend bewegen jouw stralen zon lichten de schaduw op en warmen donker leven je ogen lachen uit de diepte van je open hart de rode mond vraagt zacht of jij me kussen mag ik heb je hand gepakt wij zijn gaan lopen onder duizend vlindervleugelbogen…

De fuchsia

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 811
Ze is misschien een tikje ouderwets maar daarom niet minder mooi want aan haar ranke takken hangen castagnetvormige knoppen in een schitterende kleurentooi en als haar bloemen opengaan dan ziet ze eruit als een ster dansend op 1 been in de wind als een ballerina met haar lila rokje aan waarin de bijen zich verstoppen fuchsia...…
marijke19 juli 2010Lees meer >

Dr Joosse en kale neuzen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 762
Noem het verwerken weet u, ik vind u een schat altijd die warmte in uw ogen ook al was uw boodschap aan mij minder vrolijk maar goed, het is niet anders vanaf volgende week kijk ik beslist weer blijer de wereld in maar dan door een andere bril wees positief klinkt het in het fluisteren van de wind en zo is het minder struikelen scheelt…
windwhisper6 augustus 2010Lees meer >

WAAR DE OASE LOKT

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 707
Moordend heet het brandend zand alles is geel de wind blaast bergen een pad ontbreekt onze leidsman de zon water onze vijand slepen voort met onze gedachten geel wordt toch groen teruggeworpen op ons zelf ontstaan zielenspinsels, die wegvliegen naar verre oorden waar de oase lokt FATA MORGANA…
Hans Uding27 augustus 2010Lees meer >

Gangen van Duister

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
dromend in zenuwachtige wind dwaalde ik zwevend langs gangen van duister door hoge poorten en openstaande deuren langs plafonds en randen van verstikking mijn beklemmend hart angstig zoekend naar de uitgang in wilde achtervolging van het naderend onheil paniekerig en met bonzend hoofd hoorde ik in ademnood plotseling de kwinkelerende…
Elinora8 oktober 2010Lees meer >

tussen rozen en zoete geur

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 764
een koude wind waait langs mijn hart dat onbeschermd, wat hulpeloos zich openstelt een vlaag van venijn splijt de warmte die liefde heet, rukt de onschuld uit haar voegen tussen rozen en zoete geur kleurt als belofte, zacht een woord van waarheid de blauwe lucht belooft warmte verlicht mijn hart en heelt…
lijda16 december 2010Lees meer >

Hemelse klanken

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 772
De zachte klanken van een harp vol met emotie, geluid als een zachte wind langs je oren, doordringend, resonerend in je hart. De hemelse weg omhoog gevoerd naar de Goddelijke eenheid. Volledig omvattend, de troon ontstijgend, genadevol en barmhartig. Liefdevol voor een luisterend oor, strelend en vol Licht.…

Het stille puur

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 613
de stille woorden drijven met de wind als de adem rond vogels strelen zacht het water vloeien samen als kringen onwrikbare glanzende ringen als een liefdeblijk ontwaakt een lelie, zo puur in het vroegste morgenuur lichtstreepjes dromen zich zullen ver van het lommer vandaan als een boog aan de hemel staan * Voor Kerima bij…
Hilly Nicolay16 februari 2011Lees meer >

ik wist wel dat je langs zou komen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 643
de tafel is gedekt met fris laken groen kopjes klein, staan tussen madelievenzoen te pronken in krokuskleur worden door de zuiden wind gevuld met lentegeur terwijl de schemering aan de winternacht het teken gaf " wij moeten gaan" toen ben ik opgestaan om de lente te begroeten ik wist wel dat je langs zou komen verlangde naar je…
lijda14 maart 2011Lees meer >

Door dodelijke stilte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
waar plotseling wind het kabbelend water striemde tot golven een vlucht statige ganzen dook in gakkende paniek gezellig geroezemoes uiteen geschoten werd door dodelijke stilte daar verloor zon haar kracht werden levens vermoord dat moment waar waanzin hoogtij vierde werd abrupt in bloed gesmoord…

Jij wees me

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
Aarzelend kwam ik naar buiten emotie in mijn handen gedragen gaf het mee aan de wind,waar het verwaaide tussen de wolken. De last van het verleden verdween mijn hart voelt nu licht en vrij.…

Hemelcharme

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 485
de hemel toont haar charme een beeld van vertrouwen in spiegelingen van rust voor een tijdje lijkt het alsof een levend vuur de aarde schetsend kust hier ontmoet ik mijn verlangen het enkel nog willen vertoeven rond de kracht van de gouden stralen zijn waar de stilte nog spreekt de wind in een zweverig geruis over de velden weet te…