11282 resultaten.
Nachtelijk gefluister
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
573 passie, hartstocht
liefde lust
de fluister
van de nacht
zindert ervan
maar ook tranen
van eenzaamheid
van pijn
van het niet willen of kunnen
aanvaarden
van radeloosheid
hangen wolkenzwaar
achter elke stralende ster
stroomt een rivier
van zilt en droef gemis
het maanlicht verzacht
waar de wind
aan het fluisteren is
zoveel gevoelens…
Onrust in een blijspel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
638 ik sprokkel je lieve beelden
bij elkander en vraag me af
of jouw vuur mij
nog kan laten branden
en jouw stem nog boeit
nu de herfst te vroeg in
mij is ingetreden
nog zie ik zwaluwen
als kraamvrouwen hun
jongen voeden, ganzen nog
tegen de wind in vliegen
doch ook heeft onze
perenboom te zwaar beladen takken,
ik hoorde zo-even
al een…
bespiegeling
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
704 als licht
komen ze aanwaaien
ze schateren even in de zon
en heuvels lijken
te dansen
met de verste vogels, een roep
op zondag om te zijn
te strelen
aan je oor, de zachte wind nog
niet voorbij of bewaard
in een nachtkus
op je vingertoppen, armen
rond schouders, je buik
in slaap
ze buitelen in eenvoud
vergankelijk
en achteraf…
De zomer voorbij
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.100 hij heeft zich neergevlijd voor mijn deur
bode van weekblaadjes en vogelvoer
lamplicht verzilvert het trage spoor
van een huisdier, op weg naar morgen
aan ragfijne draadjes hangt het leven
van een kantklossende koorddanseres
en wind die in vlagen zijn plagen stoot
veegt onverdroten mijn straatje schoon
gehuld in getijdenjas van jaren…
Onopgemerkt
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
811 de put te midden van heuvelland
in strelende wind echoot zacht
de klacht van het ongeziene
langs stenen met mos gesmoord
drijft nog immer ongehoorde eenzaamheid
waar een poort de kleuren dempt
in droefenis stemt
een gevangenis van verdriet
diepte die doorboort
zolang de glooiingen niet strijken
zucht het verborgene voort…
de namen in haar hart
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
660 zeg me hoeveel tranen
er golven in de zee
vraagt ze met een zachte
fluistering
in haar stem
zeg me hoe vaak
de maan me troost bracht
als ik moe
van het alleen zijn was
in die donkere nacht
of met een warme glans
juist dat liefdespaar kuste
dat danste in het maanlicht
ze kent de antwoorden
de stille fluister
van de wind
schrijft…
Het fijn penseel
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
595 er is geen tijd meer
voor het fijn penseel
gejaagd meng ik de kleuren
tot aanwakkerende wind
het dreigend zwart
dat grijs ontlaadt
in wit vertraagt en
stenen hagelt op het doek
nog zijn er
gouden wolkenranden
die licht van zon ontvangen
schitteren door de regenboog
ik schraap de verf
bijeen tot lichte mist die
in onweersgeur verdampt…
Merk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 als wind de nevels van ideeën open jaagt
lijken die plots op herinneringen
die sterven in de kou van een vroege morgen
het onzichtbare heeft geen naam meer
dwaalt verder op zoek
naar zijn eigen echo
het snoerloze denken gaat over
in fladderende intenties
die weer verdwijnen
tot wrakhout onder een zandlaken
zand onder zand onder zand…
Verleden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 Gedragen door de wind
nemen de golven ook
mee het verleden van
het kind nu ze eindelijk
is geworden een vrouw.…
De peer
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.458 In de boomgaard
hangt een peer
met veel élégance;
op elk zuchtje wind
beweegt hij aan zijn dunne steeltje
heen en weer,
dansend en lonkend
naar uw keurende blikken
lijkt hij te zeggen:
“je moet het kunnen,
om mij op een schaaltje
nog even weg te leggen,
straks uitgerijpt en op uw bordje
grijp ik nieuwe kansen,
en ben ik toch zo sappig…
De zee en tram elf
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
708 golven ontrolden zich aan onze voeten
heel kalm was de zee
de wind speelde met mijn haar
met mijn hand in de jouwe
blikte ik zijwaarts en
zag de zon weerspiegelen
in de warmte
van je glimlach
wel een beetje spierpijn
hoorde ik je mompelen
ik niet jokte ik dapper
na ruim twee uur zandstappen
was het in lijn elf
heerlijk uitpuffen…
Inge, ik mis je.
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
814 Het duurt
nu wel erg lang
en ik mis je
geen korte zinnen
en lieve woorden
geen doordachte
zinspelingen
naar de wind
naar de liefde
naar een kind
veel zeggen
in weinig woorden
Je laatste hier
was Bevallig
toen werd je ziek,
weer ziek
Ik hoop je snel
weer terug te zien
je Leeslinten te lezen
en weer van je te horen…
Geen nood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
484 de wind speelt in het zand
tot aan de kade van steen
het licht lacht gelig
in een schaduwloze lucht
mijn hoofd zit alweer vol
van ongenode gedachten
mijn hartslag stort zich
in de diepte van de zee
komt terug als een vochtige golfslag
met het aanstromende water
maar geen nood
mijn onrustige gemoed
volgt gewoon de weg
die het volgen…
uit het hoofd kleuren.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 blad voor blad door elkander
liggen tijdschriftdichters
in grondde papyruszacht
geel geplooid naast blauw
woordknipsels verscheurd
welgevallen baden ze zich
in de visie van de zon
die beslist in de wind
te schrijven om de friste
in de brandende woorden
van het oranje uit
structuur in te blazen
in donkere spleten van taal
schiet…
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 Meestal houdt hij op zijn
schouwplaats het kopje in de wind. Vanaf de hoge boog
van walvisbeen kan hij het wad zien en soms twittert hij
iets onverstaanbaars. Hij zoekt mij om den brode als ik
wat ga eten en verrast mij van nabij met die grijze kap,
wat vleugjes wit en veren die mahonie glanzen.
sober
met het vogeltje
de communie…
VADER
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
2.050 Het later stadium van zijn ontstaan
zal de symbolen doen begrijpen
die overgoten door de godendrank
het inzicht zo verscherpen doet
dat dan balans hervonden wordt
met als gevolg, het samengaan
tot aan de dood
de energie der zon
de voortbewegingskracht der wind
een piramidaal gegeven zijn
de vork der strijd verdwijnen zal
in eeuwig leven…
Mijn testament bij leven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
551 schreef mijn
letters in de lucht
kleurde ze met zon
vroeg de wind
ze weg te blazen
de hele wereld door
nog spoken ze
hier rond in tocht
en koude vlagen
gebroken woorden
die hun doel
nooit zullen raken
verminkte zinnen
vliegen overal
zomaar naar binnen
het was mijn testament bij
leven maar de dood heeft
al mijn schatten…
Het strakke polderland
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
637 het oogt strak, doch de lijnen
zijn star en het grauw verandert
de ijzige stilte in een mortuarium
waar de doden opgestapeld
blijven hangen in de kou van zekerheid
het zwijgen van de wind
krijt het landschap in een
zonderlinge rust, de getijdenstroom
doorbreekt de nuances slechts tijdelijk
en laat een blatende horde achter
op het culturele…
Duizend vlindervleugelbogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 met wind
breng je het bladstil loof
tot suizelend bewegen
jouw stralen zon
lichten de schaduw op
en warmen donker leven
je ogen lachen
uit de diepte
van je open hart
de rode mond
vraagt zacht
of jij me kussen mag
ik heb je hand gepakt
wij zijn gaan lopen onder
duizend vlindervleugelbogen…
De fuchsia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
811 Ze is misschien een tikje ouderwets
maar daarom niet minder mooi
want aan haar ranke takken
hangen castagnetvormige knoppen
in een schitterende kleurentooi
en als haar bloemen opengaan
dan ziet ze eruit als een ster
dansend op 1 been in de wind
als een ballerina
met haar lila rokje aan
waarin de bijen zich verstoppen
fuchsia...…
Dr Joosse en kale neuzen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
762 Noem het verwerken
weet u, ik vind u een schat
altijd die warmte in uw ogen
ook al was uw boodschap aan mij
minder vrolijk
maar goed, het is niet anders
vanaf volgende week
kijk ik beslist weer blijer
de wereld in
maar dan door een andere bril
wees positief
klinkt het in het fluisteren
van de wind
en zo is het
minder struikelen
scheelt…
WAAR DE OASE LOKT
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
707 Moordend heet
het brandend zand
alles is geel
de wind blaast bergen
een pad ontbreekt
onze leidsman de zon
water onze vijand
slepen voort met onze gedachten
geel wordt toch groen
teruggeworpen op ons zelf
ontstaan zielenspinsels,
die wegvliegen naar verre oorden
waar de oase lokt
FATA MORGANA…
Gangen van Duister
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 dromend
in zenuwachtige wind
dwaalde ik zwevend langs
gangen van duister
door hoge poorten en
openstaande deuren
langs plafonds en randen
van verstikking
mijn beklemmend hart
angstig zoekend naar de uitgang
in wilde achtervolging
van het naderend onheil
paniekerig en met bonzend hoofd
hoorde ik in ademnood
plotseling
de kwinkelerende…
tussen rozen en zoete geur
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
764 een koude wind waait langs mijn hart
dat onbeschermd, wat hulpeloos
zich openstelt
een vlaag van venijn splijt de warmte
die liefde heet, rukt de onschuld
uit haar voegen
tussen rozen en zoete geur
kleurt als belofte, zacht een woord
van waarheid
de blauwe lucht belooft warmte
verlicht mijn hart en heelt…
Hemelse klanken
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
772 De zachte klanken
van een harp
vol met emotie,
geluid als een zachte wind
langs je oren,
doordringend,
resonerend in je hart.
De hemelse weg
omhoog gevoerd
naar de Goddelijke eenheid.
Volledig omvattend,
de troon ontstijgend,
genadevol
en
barmhartig.
Liefdevol voor een luisterend oor,
strelend en
vol Licht.…
Het stille puur
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
613 de stille woorden
drijven met de wind
als de adem rond vogels
strelen zacht het water
vloeien samen als kringen
onwrikbare glanzende ringen
als een liefdeblijk
ontwaakt een lelie, zo puur
in het vroegste morgenuur
lichtstreepjes dromen zich
zullen ver van het lommer vandaan
als een boog aan de hemel staan
* Voor Kerima
bij…
ik wist wel dat je langs zou komen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 de tafel is gedekt
met fris laken groen
kopjes klein, staan
tussen madelievenzoen
te pronken in krokuskleur
worden door de zuiden wind
gevuld met lentegeur
terwijl de schemering
aan de winternacht
het teken gaf
" wij moeten gaan"
toen ben ik opgestaan
om de lente te begroeten
ik wist wel dat je
langs zou komen
verlangde naar je…
Door dodelijke stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
711 waar plotseling
wind het kabbelend water
striemde tot golven
een vlucht
statige ganzen dook
in gakkende paniek
gezellig geroezemoes
uiteen geschoten werd
door dodelijke stilte
daar verloor
zon haar kracht
werden levens vermoord
dat moment waar
waanzin hoogtij vierde
werd abrupt in bloed gesmoord…
Jij wees me
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
642 Aarzelend kwam ik naar buiten
emotie in mijn handen gedragen
gaf het mee aan de wind,waar
het verwaaide tussen de wolken.
De last van het verleden verdween
mijn hart voelt nu licht en vrij.…
Hemelcharme
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
485 de hemel toont haar charme
een beeld van vertrouwen
in spiegelingen van rust
voor een tijdje lijkt het
alsof een levend vuur
de aarde schetsend kust
hier ontmoet ik mijn verlangen
het enkel nog willen vertoeven
rond de kracht van de gouden stralen
zijn waar de stilte nog spreekt
de wind in een zweverig geruis
over de velden weet te…