5043 resultaten.
God tijd
gedicht
3.0 met 53 stemmen
15.813 total loss gereden,
een open achterklep de sleutel er nog in, dwars door
de nacht, daar had je niet op zitten wachten
schat ik zo en op die sportcoupé van Jaguar (XJS V12 British Green!)
al evenmin (de accu trok in een klap leeg).
Je schudt je godenhoofd,
de wereld beeft.…
Soms
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.988 Soms verscheur ik nog jouw lachende gezicht
Blaas ik de snippers nog richting het vuur
Verlost mijn lichaam zich van haar gewicht
Om zwevend een weg te vinden tussen zoet en zuur
Soms smelten mijn tranen nog naar het vriespunt
Verafschuwen mijn zenuwen het woord 'gevoel'
Om pijn en emoties los te koppelen van wat je kunt
Om weer objectief…
KIND VAN DE ZEE
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
988 De golven slaan om,
de kracht is overweldigend
overdenderend en overdonderend
Ze sleurt je mee
en laat nauwelijks los,
verstrikt in haar verzuigingskracht
Opgewonden en vol angst
laat je je weerloos meevoeren
in haar grootsheid
Je voelt het tij keren
en trappelt tegen,
haalt adem tegen de stroom in
Je wilt onnadenkend blijven
waar…
lente
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.266 vandaag ben ik zo in mijn schik
want speenkruid stilt dit ogenblik
reeds in de vroege morgenstond
spriet groen al uit de zwarte grond
en op mijn wang verschijnt een blos
de ribes gooit de trossen los
zo zacht als poesjes die ik streel
zijn katjes zilverzacht fluweel
een merel kwettert liefdevol
de prunus barst z’n kopjes bol
ik zucht…
Meiklokje
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.090 lucht
eigenhandig geboetseerd
met water vooral veel gist
en voor hem te veel klei
Nu verwelken zijn kristallen
groen geel rood bruin
uiteindelijk grauw
de losgeslagen hemel
herademt als
gerepareerde klaplong
Ja vanaf nu zijn sterren
scheef gaan hangen en
bloemstoppels het
bleekgebalsemde kalkverband
rond mijn winterslapen bloesems
los…
Mijn zoon, er zijn in de wereld gogen en logen te over
gedicht
3.6 met 37 stemmen
20.890 Alles hier rept en roert zich, maar in het gedaver der straten
lopen de honden en de honden alleen onbekommerd los.
Mijn zoon, er is in de wereld aan vaganten een nijpend tekort
aan spijbelaars, geuzen en muiters; aan dienaars van de droom
en bedelbroeders van het Heilig Vuur en Gloeiend Raadsel.…
de bronsttijd is aan de vrouwtjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.225 ziet de mens
kort van stof
met weinig aan
verhit gelijk de bonomo
juli is zijn paarmaand
ziet de fuut merel meerkoet
door hitte bevangen
paren een tweede keer
de hormonen werken weer
ze hadden het al gehad
bij vogels en burgers
kiezen de vrouwtjes
baltsen kaakslagen
man tegen man
het helpt geen zier
mannetjes zat
in groten getale los…
Jij
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.753 Wij zijn los,
wij zijn laten.
We hebben een lijntje,
dat houden we in de gaten.
Want wij zijn elkaar,
zonder te zijn,
in elkaars leven,
zonder tastbaar te zijn.
Één ontmoeting hadden wij
Één splitsecond was genoeg
niet één kus hadden wij,
jij gaf alles wat ik vroeg.…
De zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.220 Drager van vele lasten
Verbinder tussen verre kusten
Geborgenheid biedend aan vele vormen
Verslindend en bedreigend door haar stormen
Herinneringen vastgelegd,
op bodem en in mensenharten
Boeien geven richting
elke dag opnieuw te starten
De zee laat los en stroomt zichzelf
is de spiegel van het hemelgewelf
gelijk de mensen, kijkend in…
Paus heeft beet
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
2.306 wordt dubbel bedreigd
breng ze milieutechnisch tot elkaar
link man komt niet meer echt klaar
aan vrouw met onnatuurlijk gedrag
Pater pakte zijn rekenmasjien
voor het volgordelijk verband
op het eerste gezicht al signifikant
een leek kon het meteen zien
Ze rekenden evenwel buiten de toog
waaronder ze tuig voor eigen verlangen
allebei los…
Muziek en poëzie
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.028 Laat ze los, de volle akkoorden!
't Hart slaat mede in elke klop.
Diepgedoken zielewoorden
wekken ze uit hun doodslaap op.
Levenbrengende openbaring; -
stemmen-, hartenharmonie; -
zang en weerzang, zoetste paring
van muziek en poëzie!
9 juli 1902…
Gescheiden ouders
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
2.740 Wanneer een man zijn spullen pakt,
vlucht hij weg voor de tijd die er ooit was,
Laat hij alles los wat er ooit was,
en is zijn toekomstplan ineens verdwenen.
Wanneer een vrouw haar spullen pakt,
voelt zij zich eenzaam en verloren,
Wilt zij even vast gehouden worden,
maar de man wilt dit maar niet begrijpen.…
Telkens weer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.215 Onze ogen kruisen
Pakken elkaar vast
En laten niet meer los
Ik zie je voor mij staan
Zoals die eerste keer
Telkens weer
Je handen om mijn nek
Ik voel je zachte lippen op de mijne
Ruik de wintergeur in je haar
Zie de twinkeling in je ogen
Zo verliezen we onszelf in elkaar
Ik hou van je!…
bloedeloze zondag
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
607 Heel ge-
zond overigens, de hele tijd
in godganze paniek. ách nee,
loos alarm denk je, maak je je-
zelf wijs, geen bloedplas geen
dader geen dood, maar gewoon
een rondritje van een paar strip-
figuren, bugs bunny en animal
van de muppetshow die de groot-
ste lol hebben.…
Drank
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.958 Wat ik ook probeerde,
je handen zaten zo los
dat alles zich tegen me keerde,
Ja ik was steeds de klos.
Je nám in plaats van geven,
nooit zat er liefde bij.
Met jou was het geen leven,
nee...dan maar liever vrij!
'k Heb met je willen praten,
maar ik kreeg geen gehoor.
Je had niet in de gaten,
dat je mij erdoor verloor.…
Uit de nevel over het weiland
gedicht
3.8 met 16 stemmen
15.751 De uil het wit en hol gezicht
van Mankes, eitjes van Verster
de geiten-weitjes - alles vaag
uit het vroegere Den Haag
woont nog in mij - stil en ver
in het land van losse haren
en van wit katoenen jurken
die zo lekker gingen ruiken
in een plotselinge regen.…
Nabij Zeus
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
978 te verstaan
haren, dun door de jaren
en uitgedroogde lippen
vangen het zilte zout
zijn sigaret stoomt
in draaiende richting
en geeft een mistig panorama
van warmte naar koud
aan het einde van de aarde
verstommen dan geleidelijk
onbetrouwbare beelden
voor even
daar weet hij van
ervaart hij de naakte eeuwigheid
op deze plek
los…
Dag van schoonheid
poëzie
3.5 met 13 stemmen
6.654 Als ik de band maar los kon knopen,
nam ik u allen dubbelthope:
gij meiskens uit de stad, de stal,
gij wijs als 't boek, gij dom als oordje,
gij uit 't kasteel en gij uit 't poortje,
en gij, o boom, en gras en wal,
gij witte, wandelende pater,
gij paard, gij zon, gij wolk, gij water.…
de mechanische dichter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 lyrisch uit,
hangt hemelse in schrale wind te drogen,
zet de dichtpers in gebruik
woordenstromen wroeten zich gestaag omhoog
onbezonnen tekst perst zich door ruimten
besmuikte zinnen verliezen ras hun schroom
omhooggedreven remmen ze gezochte rijmen
die schurend worden afgevoerd
naar het putje poëtendroom
de dichter peutert het zeefje los…
Het verhaal...
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
951 In herinnering, vaag, het eerste woord,
zo veelbeduidend in zuivere spraak,
geraakt verder los van 't bewogen pad,
geen bezieling die haar zacht verhoord.
Het laatste woord wilde niet meer alleen,
en ging op zoek naar de ware verbintenis,
hij kwam haar snel spontaan terug tegen,
en wist weer wat ooit essentie was voorheen.…
De winter voorbij....
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.603 Ik laat jou,
hoe ik ook nog steeds van die ene kant van jou hou,
los.
Hopend dat er ooit weer blad aan ons zal groeien
en wij eens vol roze bloesems opnieuw zullen bloeien.
Ik gun het jou, gun het ook mij
waarbij
ons samenzijn hierbij...troosteloos...voorbij......…
Vijf Mei Rap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
489 gaat
waarbij de wind weer waait
van waar zij komt
tot waar zij gaat
en alles wat gebeurt
gebeurt zoals het gaat
bevrijding is als de wind
die mij draagt
ik mag alles zijn
wat zich openbaart
elke gedachte en gevoel
alles wat gebeurt
drukt iets uit van vrijheid
bevrijding wil ik zijn in stilte
leeg zodat de wind weer waait
in alles los…
De moraal van de dageraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 de vreugde van de kleine vogeltjes
spatte in een keer los
als een ijskristal
dat explodeert over een plasje onderkoeld water
deze vogeltjes waren al zo wakker en zó niet meer moe
tjilpten naar elkaar en door elkaar en elkaar ook nog toe
maar toen kwam de haan
met zijn gekraai
en eigende zich alsnog
de dageraad helemaal toe
hij kwam…
Vertrek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.684 De overgebleven
losse eindjes
slurpen de laatste
restanten energie
conditioneel en
emotioneel wrakhout
blikken verwonderd
naar elkaar
blijven drijven
alles eruit
op tijd klaar
overbodige woorden
zouden nu dubbel
hol klinken
in het nu
lege huis
hoor ik de stemmen
van negentwintig jaar leven
galmend in mijn hoofd
opkijkend vanaf de…
Ik ben het kwijt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
706 Overtuigingen van vroeger, wetenschap
en meningen die ik had, rollen als losse
knikkers door mijn hoofd, blijken gegrondvest
op een fundament van jeugdig pragmatisme,
fanatiek enthousiasme of meeloperij.…
De wereld is van klei.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
577 Het licht laat dolen door de toekomst
van het heelal, ze ontleent de eenvoud
aan de betrekkelijkheid en los van
zelfgenoegzaamheid,.
Ze steelt het vuur uit vruchtbare grond
voorbij de norm en middelmaat, ze heelt
de aarde tot onbewerkt gebied, doceert het
medicijn waarmee de liefde wordt verrijkt.…
Slachtoffer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Slachtoffer in een leven: vast van wat los
had moeten blijven.
Zij erkennen nog lang niet, wat een vermoeden is,
dat sluimert stil in de geest.
Het nadenken doet voor hen te veel pijn.
Het kost ook moeite die niet gekend moest worden.
Zíj willen noch durven te openen.
Maar met mijn verschijning...…
Alle touwtjes in handen... .
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
733 Nu betáál ik míjn prijs van offer en offers
der schaamte, schande en straf los te laten.
Er is verder geen enkele status, die ik ooít
erkennen zal!
De enige reden, waarom ik nog altijd:
álle touwen van dit schip in handen heb, is...
omdat het bij me hoort!
Met klapperende zeilen ben ik kapitein
met schip tegelijk.
Geen man overboord ...…
Mijn zoon
gedicht
4.3 met 3 stemmen
6.469 Alles hier rept en roert zich, maar in het gedaver der straten
lopen de honden en de honden alleen onbekommerd los.
Mijn zoon, er is in de wereld aan vaganten een nijpend tekort
aan spijbelaars, geuzen en muiters; aan dienaars van de droom
en bedelbroeders van het Heilig Vuur en Gloeiend Raadsel.…
het fundament op scheuren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 ruimtes die er niet toe doen, het
boetseren van je handen totdat het wit verbleekt
bij de komende winter waar de sneeuw al de
kieren zal vullen en het tochten wordt geremd
wat is tijd, waar is het gebleven toen ik als kind
al zoekende was naar de dagen die me vragen
waarom ik nog steeds als mens als man me
laat voegen met wat droog los…