7914 resultaten.
tastbare eeuwigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.098 de zonovergoten polder scheen
al dagen in diepe verstilling
elke boom leek onbewogen
het blad in lome zondagsrust
langs de dijken stonden schapen
peinzend voor zich uit te staren
akkers luierden in aardse kleuren
vogels hingen roerloos in de lucht
in de verte dommelde een vrome
toren tussen eenzame boerderijen
weerklonk in het stille…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
rook de geur van toen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.279 je gaf een bloem
waarvan de kleur
weer warmte had
ik rook de geur van toen
en keek je aan
maar zag geen liefde
in je ogen staan
je woorden klonken
heel neutraal in het
verhaal dat je vertelde
met nieuwe vrienden
was niets aan de hand
alleen onze relatie was
een oude band die knelde
je bent nu vrij
waarom geef je
die bloem aan…
Inkleuren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.514 dat ik me zorgen maak
Om de drukte in mijn hoofd
Mijn kaars die te fel brandt
En wellicht vroegtijdig dooft
Niet dat ik me zorgen maak
Om de twijfels in mijn leven
De rust die wordt gemist
En die jij me terug kunt geven
Niet dat ik me zorgen maak
Over ons tijdelijk grijs bestaan
Ik weet dat het wel goed komt
Als we straks aan het kleuren…
Opruiming
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
947 Geestelijk vermoeid
ritme van de dag
eentonig eenzelfde
beleving zonder lach
thuis uitgesproken
lacht u met uw gebleekte tanden
door de dag weet de betweter
verf uw huis in heldere
verzonnen kleur
muren waterval licht
en schelpenwit
rommel weg kasten leeg
en
uw geest verlicht
maar....…
Schreeuw een bloem
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
878 ik blader
schreeuw een bloem
mompel zacht de steel
denk de wortels al
afdalend langs behang
gaf je laminaat
als water bij de vis
die niet tevreden is
omdat de vangst
haar zwemmend leven wist
ben niet bang om
eigen kleuren weer te
geuren warm je maar
het zal je stuifmeel
slechts eenmaal gebeuren
ik stamper al je macht
je woorden…
Nog even
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
992 Nog even straalt de zon alof het
hoogzomer is
en al ruik je de ondergang, het donkere,
het verdwijnen van zoveel licht en kleuren,
deze uren zijn heel kostbaar:
ze voeden de ziel met beelden, klanken en geuren.
Al zijn er méér rozenbottels dan late rozen,
ze vullen je herinnering
met dankbaarheid en erkentelijkheid
om onverdiende gaven.…
Langer worden de schaduwen
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.204 Waarom enkel in de herfst die kleur
die je hevig doet hunkeren?
Langer worden de schaduwen
en korter de dagen,
het licht dat je verheugt wordt zeldzaam,
de gordijnen gaan dicht
tot weer een lente je wekt
en doet herleven.…
De erfenis te groot
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
981 de kleur
heb je zelf bepaald
in maten die
je al mocht weten
de inrichting was in
jouw gedachten al compleet
met ruimten zonder ziel
passen en opnieuw weer meten
toch was
de erfenis te groot
begon het grote schonen
niet alles zomaar in de goot
je hart is ruim
kamers anders dan gedacht
het opruimen doet pijn je
boezemt toch nog onverwacht…
herfstvakantie
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.647 Wonen in de kleuren, geuren
geluiden van de herfst.
Wandelen in een
oranje-bruin bladerentapijt.
Blakend zonlicht die onze
gezichten weerspiegelen
tussen de kaal wordende
bomen.
Kuieren langs kronkelende
beekjes, gedachten door
het klotsende water
meegenomen.…
Veilig in jouw armen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.570 Veilig in jouw armen
geborgen en zo fijn
onzekerheid vervliegt
als wij zo samen zijn
Rustend op je schouder
ruik ik je heerlijke geur
mijn hart staat wijd open
jij geeft alles weer kleur
Jouw mooie donkere ogen
kijken me liefdevol aan
de kamer wordt verlicht
een glimlach van de maan
Sterren die mooi glinsteren
in het donker van de…
wit verschiet naar roze
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
767 ze keken al mijn kleuren grauw
lucht droeg minder vluchten
wind verkoelde snel tot kou
geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
fluistert zacht
dat kon niet door de beugels
ik schaam me
wit verschiet naar roze…
pijlloos
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
775 ik houw een standbeeld
uit vruchtbare gedachten
ingegeven door mijn hart
vorm het met slanke lijnen
en woorden die het stenen
leven kunnen verzachten
ik geef het kleur met grootse tinten
zoals de natuur ons aldoor schenkt
het is mooier dan alleen het naakte
omdat echtheid uitsluitend
weet heeft van schoonheid en niet
aan enige duisternis…
Schoolplein
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.886 De kinderen spelen op het plein
hun lach klinkt als heldere klokjes
zo fijn om even de klas uit te zijn
wat ruimte voor rennende broekjes en rokjes
De kleuren zijn vrolijk en felgekleurd
ze duwen en trekken en vallen
ze tikken en buitelen over de grond
of spelen daar buiten met ballen
maar eentje staat eenzaam buiten het spel
hij kijkt…
Je zwavelde licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
734 de stenen zijn zwaar
ik heb rotsen geopend
met veel dynamiet maar
jou echt gevonden
heb ik nog niet
zag wel je kleuren
voelde in aders
de weg naar spelonken
proefde je geuren in
een ondergronds meer
je zwavelde licht
borrelde warmte en liefde
op het eerste gezicht
in die intieme omhelzing
ben ik bijna gestikt
jij liet me…
Go: het bordspel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.219 Witte en zwartje steentjes
Vormen de meest
Ingewikkelde patronen
Op een bord van zuiver hout
Traditioneel Oosters spel
Ontstaan zo lang geleden
Toen wij alleen
Met bikkels konden gooien
Waar spelers kyu en dan
Atari plaatsen in het linkerveld
Op zoek naar een manier
Om tot een overwinning te komen
Twee kleuren zwart en wit
Liggend…
amaryllis
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
2.014 ’t grootste plezier dat er is
is de groei van een amaryllis
in die kleine bol zit zoveel kracht
die uitgroeit tot ware bloemenpracht
waar je weken van kunt genieten
voordat de kleuren gaan verschieten
daarna verlept het blad
ach ja, dat was dan dat
rest de herinnering
aan ’t wonderlijke ding
het gaat werkelijk je pet te boven
dat al…
Niks en niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.145 Van mezelf en de spiegels die niet spreken omdat
ze niets nieuws ontdekken
en de woorden niet verdrijven of om een echo vragen
als de regen valt
die de dagen
hun laatste kleuren ontneemt.…
herdenking
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.154 de vlag hangt uit
halfstok
wappert vrolijke kleuren
ik heb een brok
in mijn keel
aan de herinnering
mijn vader
die alsnog aan de oorlog
ten onder ging
notities op gele kladbriefjes
met potlood
'we houden de moed er in'
velen gingen er dood
hij overleefde het kamp
daar was alles mee gezegd
in hem woedde het voort
werd de strijd…
Nesten van Vincent
gedicht
3.3 met 18 stemmen
10.478 Studies in gebruik van kleur, schreef hij z'n broer:
begin met slaafs natuur te volgen, eindig dan
met uit palet te scheppen de natuur die volgt.
Kunst is vogelnest - voorgoed voorbij bewoning.
--------------------------------------
uit: 'Boven de koude steen', 2007.…
Juni~jubelsonnet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
817 de sfeer is broeierig en klam
we wachten op de lichtshow
die ’t angstaanjagende indigo
zal splijten met veel tamtam
kabaaaaaaaaaaaaaaaaam
daar jubelt juni het uit van plezier
de hemel verandert zijn kleuren
schijnt ineens weer op te fleuren
door het overdonderend getier
grote regendruppels likken
als judaskussen langs mijn wangen
vandaag…
Nazomeren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
700 De zwoele nazomerbries
Zwanger van zompige geuren
Voor ons is er geen treuren
Over wat niet was
Het prille herfsten
Doet de bladeren kleuren
Jichtige gewrichten zeuren
Hoog staat het oude gras
Loom strek je lijf en leden
De ogen gesloten in stil genot
Verbonden zijn wij, dicht bij God
Tweezaamheid kleurt ons bestaan
Eens…
Bevroren tranen
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
850 Krom gegroeid door lange jaren
staat gebogen in de koude wind
de oude eik met kale takken
te staren naar zijn afgevallen bladeren
die dor en droog de grond
bezaaien, geen kleur meer hebben
vertrapt door mensenvoeten, droog
en krakend tot verpulvering
en zelfs zijn stam voelt koud
waar bast al afgebrokkeld is
nu buigt hij 't hoofd, en…
schildersafgunst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.775 van jouw uithalen kan ik balen
als een vreemde stekker met drie
pinnen, je bent zo kleurrijk
in je zinnen, dat ik verga
tot de grijze muis die ik
al altijd moet zijn geweest
zo mooi als jij de wereld
vat in enkele lijnen
met een kleur op elk detail
en dan nog durven beweren
dat het allemaal niet lukt
zit ik daar schamel te wezen
een…
Bourgeoisie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.207 verandert er niet veel meer
dan de kleur van een enkele snorhaar
die wordt wat witter elke dag
wat beter bleek gelijkend op
zijn meer dan kale bankrekening
hij droomt maar raak
dat zij tevreden zijn…
waar Pietje was
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.163 een plank in het park
draagt de schilfers van de herfst
in bruin verlaten kleuren
door naaktheid omgeven
op zijn houten lijf staat
uit de weggelopen keuken
van een randbewoner
een kommetje met water
te waken naast een pluim
die blijven hangen is
welke vreemde vogel toch
kwam hier snel een bad nemen
om dan weer weg te vliegen
dat zijn…
In verborgen luwte
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
832 winter laat
nog zijn nachten
weer te schuwen omdat
de koude maan er staat
en vorst regeert
in het geniep hij bevriest de
knoppen die nooit iemand ziet
maar ik heb je gevonden
op het hoekje waar
de vroege vogels fluiten
zag de takjes
die zij pakten om het
komend lentenest te huizen
jij bloeit winter
snel voorbij in jouw kleuren…
Groende godvergeten mooi
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
734 zag in de
hoogste takken
nog wat blad
je kaalde snel
van onderen
het was de lach
van lente en
frivool in zomeren
je dwarrelde zo gaaf
in pril ontluiken
groende godvergeten
mooi was niet te stuiten
tot ver voorbij de kortste
nacht gingen we in kleur
en geur de perken te buiten
ik heb je herfst
zo lief de vruchten
van ons samenzijn…
Metamorfose
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
805 Kom, doe je handen een klein beetje open
zodat ik er kleuren in kan doen
sluit dan je ogen
denk aan groen
gras om blootsvoets in rond te lopen.
Kom, laat je schouders maar eventjes los
zodat ik er warmte op kan leggen
zonder daarbij nog iets te zeggen
maar met een kraag van donkerrood mos.…