7924 resultaten.
B.B.B.
hartenkreet
4.1 met 33 stemmen
2.283 Het molentje blijft draaien
...al zijn de kleuren verbleekt
Gebroken vanen....bleke tranen
...alsof het verleden weer spreekt
Vaarwel,...lief kind
Ik denk niet,
dat hij ooit vergeving vindt...…
de vrouw en de zee
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
896 draagt de wind onze schepen
uiteen of tot elkaar
wat de zee zegt:
ík draag de schepen
maak de wind geen verwijten
want dát ben je zelf
kom, spiegel je in mij
ik zal je de diepte laten zien
de kleur van mijn hart
blauw
als de diepte van de hemel
waar het paradijs verborgen ligt…
gevangenissen voor de zachte criminelen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.135 van beton en staal
Die het laatste greintje lieflijk tikken
Van de reeds verdorde harten bijten
Staal en papier in één kooi gemalen
En in de benzine van pis en wanhygiëne
Kan één grijze vonk van een gebaar
de geest tot de explosie drijven
En moeders kunnen enkel met de ogen
Naar hun vervagende zonen reiken
Waarvan de restende kleuren…
je glooit de heuvels tegen blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.217 je bent mijn lentekoningin
en zonnebloemt tegen
het groen van de cypressen
je glooit de heuvels
tegen blauw, verstrooit
de zon in ochtenddauw
als water lijnen raakt
de scherpte in kleur vervaagt
komt harmonie naar voren
in rijpend geel
penseel je zacht
het wuiven van het koren
wolken zijn geboren
gelijnd uit losse hand
warmte…
God bespeelde de regenboog
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.611 verwennen
zo dat ik jou in
overgaaf leer kennen
we zullen samen
ontdekken wat
liefde kan zijn
genieten van pijn
in het uitstel
we spelen het spel
van komen gaan
klimmend verbazen
we brengen elkaar
in genot tot extase
we hebben de hemel
gezien met engelen
die vlogen in geuren
God bespeelde de regenboog
en straalde de mooiste kleuren…
resten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.094 tussen de resten van haar leven
vond ik brieven zonder woord
boeken die niet zijn geschreven
vragen die nooit zijn gehoord
tussen de resten van haar leven
vond ik beelden uit haar jeugd
liefdes die niet zijn bedreven
kinderjaren zonder vreugd
tussen de resten van haar leven
vond ik foto’s zonder kleur
dromen die niet zijn gebleven
rozentuinen…
Toen de tijden bladstil waren, lang geleen
poëzie
2.8 met 20 stemmen
4.620 Breng over haar bloemgloede kleuren, uw
bloedrood, o nieuw getijde dat is nu.…
Zomer
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
2.972 De zon schijnt fel naar binnen
Als ik 's morgens vroeg ontwaak
Vogels hoor ik zingen
terwijl ik binnen koffie maak
Ik open alle deuren
Voel de warmte van de dag
Door het zien van alle kleuren
Krijg ik spontaan een brede lach
Elke dag vol vrijheid
Met een lucht heel mooi lichtblauw
Zomer je mag nooit weggaan
want ik hou zo veel van…
jij
hartenkreet
3.0 met 28 stemmen
2.343 jij bent diegene die kleur in mijn leven bracht
ik had nooit gedacht jou te leren kennen
jij hebt zoveel pijn in mijn leven verzacht
ik zou alles voor je doen, zelfs door heet vuur rennen
jij hebt me geleerd wat liefde is
ik wist niet dat zo een gevoel bestond
mijn leven zag eruit als een grote mist
ik ben zo blij dat ik jou vond
mijn liefde…
hemelsblauwe groeten
netgedicht
4.0 met 45 stemmen
2.933 hoe mooi je ogen kleuren
hoe lief je woorden zingen
hoe zacht je haren geuren
hoe jij mijn hart laat springen
als jij er niet meer bent
zal jij mij dan vergeten?
als jij mij niet meer kent
zal jij dan nog wel weten?…
Vlinders
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.491 mijn eenzaamheid te helen
Tussen de bomen uit de wind
zonnestralen die verschijnen
voel ik vlinders in mijn hoofd
die in mijn verdriet verdwijnen
Tussen de vlinders in het veld
vlieg ik als een kleurig wezen
vleugels aan mijn beider hand
kan ik soms gedachten lezen
Met aan elke hand fluweel
met in ieder oog een vlinder
met mijn kleuren…
Verbannen realiteit
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
865 Een hemelse glimlach
siert een bleek, grauw gelaat
vochtige ogen staren in een
denkbeeldige wereld vol
dromen, beelden en kleuren
steeds langer
zoeken wanhopige vingers
krampachtig houvast
in de bevrediging
die het vergeten voedt
het verlangen om oneindigheid
maakt de geest
krankzinnig
verhitte gevoelens branden
in gepijnigde…
de vlucht van duizend rozen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.026 ze keken al mijn kleuren grauw
de lucht droeg minder vluchten
de wind verkoelde snel tot kou
er was geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op en
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
en fluistert zacht
dit kan niet door de beugels
ik schaam me en
het…
'Hulpeloos'
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.790 'Aangenaam zacht zand;'
Zei ik die ochtend,
toen richting verloren ging in afstand,
met mijn oog op de zon,
zijn bleke kleuren,
als verblindend aan de horizon,
mijn hoop verscheurend,
mijn lichaam getroffen,
'Die rotmoffen;'
Zei ik die avond,
toen leven verloren ging in leegte
en korrels zand mijn lichaam raakte,
als kogels afgevuurd…
tastbare eeuwigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.098 de zonovergoten polder scheen
al dagen in diepe verstilling
elke boom leek onbewogen
het blad in lome zondagsrust
langs de dijken stonden schapen
peinzend voor zich uit te staren
akkers luierden in aardse kleuren
vogels hingen roerloos in de lucht
in de verte dommelde een vrome
toren tussen eenzame boerderijen
weerklonk in het stille…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
rook de geur van toen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.279 je gaf een bloem
waarvan de kleur
weer warmte had
ik rook de geur van toen
en keek je aan
maar zag geen liefde
in je ogen staan
je woorden klonken
heel neutraal in het
verhaal dat je vertelde
met nieuwe vrienden
was niets aan de hand
alleen onze relatie was
een oude band die knelde
je bent nu vrij
waarom geef je
die bloem aan…
Inkleuren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.514 dat ik me zorgen maak
Om de drukte in mijn hoofd
Mijn kaars die te fel brandt
En wellicht vroegtijdig dooft
Niet dat ik me zorgen maak
Om de twijfels in mijn leven
De rust die wordt gemist
En die jij me terug kunt geven
Niet dat ik me zorgen maak
Over ons tijdelijk grijs bestaan
Ik weet dat het wel goed komt
Als we straks aan het kleuren…
Opruiming
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
947 Geestelijk vermoeid
ritme van de dag
eentonig eenzelfde
beleving zonder lach
thuis uitgesproken
lacht u met uw gebleekte tanden
door de dag weet de betweter
verf uw huis in heldere
verzonnen kleur
muren waterval licht
en schelpenwit
rommel weg kasten leeg
en
uw geest verlicht
maar....…
Schreeuw een bloem
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
878 ik blader
schreeuw een bloem
mompel zacht de steel
denk de wortels al
afdalend langs behang
gaf je laminaat
als water bij de vis
die niet tevreden is
omdat de vangst
haar zwemmend leven wist
ben niet bang om
eigen kleuren weer te
geuren warm je maar
het zal je stuifmeel
slechts eenmaal gebeuren
ik stamper al je macht
je woorden…
Nog even
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
992 Nog even straalt de zon alof het
hoogzomer is
en al ruik je de ondergang, het donkere,
het verdwijnen van zoveel licht en kleuren,
deze uren zijn heel kostbaar:
ze voeden de ziel met beelden, klanken en geuren.
Al zijn er méér rozenbottels dan late rozen,
ze vullen je herinnering
met dankbaarheid en erkentelijkheid
om onverdiende gaven.…
Langer worden de schaduwen
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.204 Waarom enkel in de herfst die kleur
die je hevig doet hunkeren?
Langer worden de schaduwen
en korter de dagen,
het licht dat je verheugt wordt zeldzaam,
de gordijnen gaan dicht
tot weer een lente je wekt
en doet herleven.…
De erfenis te groot
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
981 de kleur
heb je zelf bepaald
in maten die
je al mocht weten
de inrichting was in
jouw gedachten al compleet
met ruimten zonder ziel
passen en opnieuw weer meten
toch was
de erfenis te groot
begon het grote schonen
niet alles zomaar in de goot
je hart is ruim
kamers anders dan gedacht
het opruimen doet pijn je
boezemt toch nog onverwacht…
herfstvakantie
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.647 Wonen in de kleuren, geuren
geluiden van de herfst.
Wandelen in een
oranje-bruin bladerentapijt.
Blakend zonlicht die onze
gezichten weerspiegelen
tussen de kaal wordende
bomen.
Kuieren langs kronkelende
beekjes, gedachten door
het klotsende water
meegenomen.…
Veilig in jouw armen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.570 Veilig in jouw armen
geborgen en zo fijn
onzekerheid vervliegt
als wij zo samen zijn
Rustend op je schouder
ruik ik je heerlijke geur
mijn hart staat wijd open
jij geeft alles weer kleur
Jouw mooie donkere ogen
kijken me liefdevol aan
de kamer wordt verlicht
een glimlach van de maan
Sterren die mooi glinsteren
in het donker van de…
wit verschiet naar roze
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
767 ze keken al mijn kleuren grauw
lucht droeg minder vluchten
wind verkoelde snel tot kou
geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
fluistert zacht
dat kon niet door de beugels
ik schaam me
wit verschiet naar roze…
pijlloos
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
775 ik houw een standbeeld
uit vruchtbare gedachten
ingegeven door mijn hart
vorm het met slanke lijnen
en woorden die het stenen
leven kunnen verzachten
ik geef het kleur met grootse tinten
zoals de natuur ons aldoor schenkt
het is mooier dan alleen het naakte
omdat echtheid uitsluitend
weet heeft van schoonheid en niet
aan enige duisternis…
Schoolplein
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.886 De kinderen spelen op het plein
hun lach klinkt als heldere klokjes
zo fijn om even de klas uit te zijn
wat ruimte voor rennende broekjes en rokjes
De kleuren zijn vrolijk en felgekleurd
ze duwen en trekken en vallen
ze tikken en buitelen over de grond
of spelen daar buiten met ballen
maar eentje staat eenzaam buiten het spel
hij kijkt…
Je zwavelde licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
734 de stenen zijn zwaar
ik heb rotsen geopend
met veel dynamiet maar
jou echt gevonden
heb ik nog niet
zag wel je kleuren
voelde in aders
de weg naar spelonken
proefde je geuren in
een ondergronds meer
je zwavelde licht
borrelde warmte en liefde
op het eerste gezicht
in die intieme omhelzing
ben ik bijna gestikt
jij liet me…