19452 resultaten.
wat je ziet
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
935 het moest ervan komen
want van alles had ze niet
eens benul of denk je deze
dag zal het verfraaien
avonden een ruimte vol
van dwazen veroveren land
vooringenomen met deze
onontkoombare schaduwen
er tranen meer ogen wij die
verwonderd zijn over elke
nacht wij zijn al blind…
tevergeefs
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
845 mijn ogen sluiten
en zien in het donker
helder mijn schaduw
gekromd passeren
achter betraande ruiten
mijn stem stokt
de keel verengt
als ik mijn handen
wil strekken
naar het verloren
verleden
tevergeefs
de tijd
heeft een
blind paard
bereden…
Bedachtzaam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 Dat ogen kruisen
mijd ik
zoveel mogelijk
warme gloed
bloost dan immers
rode wangen
als hand dan hand
wil zoeken
doch trillend afwacht
harten blijven zwijgen
zullen lippen dan
ooit spreken met een kus…
Wat ben ik?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.210 Ik ben de zandkorrel
tussen je knarsende tanden,
de kruimels in je bed, het vlekje
over je ogen wanneer je te lang
de zon bewonderd hebt.
Maar ben ik klein of gewoon
heel erg aanwezig, wil je zijn
waar ik ben of ben je blij
dat ik dichter bij ben waar
je gemakkelijk aan mij kan raken.…
Tasten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
841 Waar daagt de horizon
voor ogen
die verloren
dwalen
in hun eigen zicht
vroeg ze me
zwijgend
en ik zei:
in de beelden
van voorbij
Wat zoeken handen
in het schemer
als er
enkel
leegte ligt
was haar vraag
voordat ze ging
en ik zei:
herinnering.…
verstrikt in haar web
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.008 verstrikt
in haar web
verleid door
strakke borsten
een schoot die
vraagt om meer
ogen zoeken
smeulend
je potentie
te geven
wat je hebt en
nog een keer
ze tikt
haar macht
in hoge hakken
wie zal
slaaf zijn
van het leer
ze gaat je
je breken
en je doen
vergeten
wie je was
een heer…
Te koop
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.911 mijn straat
de oude gevels opgelapt
waarachter onbekende ogen
het ouderlijke huis
vol generatiekloven
nu te koop
een mengeling van klank
en geur blijft hangen
als versteend
elke belegering van leegte
wordt erfgoed van
hernieuwde hoop…
Wilskrachtige lippen
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.965 op een afstandje
kijken ze elkaar aan
wilskrachtige lippen
willen zich laten gaan
onder vier ogen
onder vier lippen
suikerzoete gezichtsensoren
die in gedachte strippen
de afstand wordt kleiner
de lust wordt wordt groter
de aanraking geschiedt
ze versmelten als boter…
Balanceren
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.362 Vechtend, verlangend
naar het leven
voel ik je vragen
door je ogen.
Het heeft geen zin
om oorzaken te zoeken,
verwijten te maken
of te oordelen.
Het balanceren
kost je al genoeg
de inzet is hoog
het is leven of de dood.…
Donkermooi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 donkermooi en zacht
zonder duister
donkermooi gedicht
en gefluister
in je oren
over jou
en jouw
mooie, grote ogen
en je open gezicht
in het witte licht
ik zie het
donkermooi en zacht
zonder duister
donkermooi, jij dicht
en ik luister…
pijnlijk puur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
647 dag,
zeg je nog nét
de vingertoppen
glijden langzaam
weg
elkaar nog even rakend
handen
vallen terug
naar afstand
je slaat
de ogen neer
toont breekbaarheid
pijnlijk puur
je lichaamshouding
die vertelt
wat ik niet dragen kan…
Heel even
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
896 Je keek naar me
Je ogen rustend
In de mijne
Heel even
Je vroeg een vuurtje
Je hand
Om mijn hand
Heel even
Toen je wegliep
Raakte je borst
Mijn arm aan
Heel even
Dat contact
Dat heel even
Werd snel een
Heel leven…
Guus
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.254 De tuin ontwaakt
in het vroege licht
Een zijdezacht pootje
beroert mijn gezicht
Een koud nat neusje
stempelt mijn huid
Een zacht spinnen zegt
‘kom eruit’
Blauwe ogen
kijken mij aan:
Ochtendgroet van
een Heilige Birmaan.…
MIGRAINE
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.437 Gromgrauwend mijn gemoed
Donkerste gedachten
Hoofdbonkend bloed
Witflitsen... ogen dicht
Onrust in de nachten
Maar ook tijdens dagelicht
Haatgevoel.. echter machteloos
Stop dan toch... ik wil ...stop
Koppijn... ondragelijk
Migraine.. heet het ...
En het zit in mijn kop…
sferen
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
3.041 De omarming in de ogen was
zo zuiver- als een vleugelslag.
De tranen van het verleden weerspiegelden
ons beider verdriet.
Je stem in mijn hart
omhoog gevlogen,
in hoger sferen meegenomen.…
in één van de graven
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
839 het is koud
mijn handen sneeuwen vogels
en nachten, zonder ophouden
melaats over het land
van magere lichamen
ik leg de aarde stil
als stenen op mijn schouder
en herhaal de winter
keer op keer
vergeet mijn naaktheid
sterven is liefhebben, zonder ogen…
Omarmen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.413 Dromend voelt de wind als een ijzige kou,
eens blies je de wind en zei: ik hou van jou,
je armen om me heen tegen de liefdeskou,
mij aanstaren en verwarmen met ogen staalblauw,
de wind...soms die streling om te verwarmen,
in mijn slaap kan ik je tenminste omarmen…
Ben je bij mij...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.239 Starend naar 't leven
sluit ik m'n ogen voor de dood
't Licht van geluk
maakt nu duisternis van verdriet
Zachtjes hoor ik mezelf
in de schreeuwende stilte om mij heen
Je bent niet alleen, ik ben bij jou...
maar jij niet bij mij...…
verwachting
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
744 kleuren vloeien naar positie
in dof lila
lichaam uitgebloeid
in juweel
doodskreet aangesmeed
aan hemel
ogen van bliksem
in het oneindige
dorst in beproefde ogenblikken
er is geen uitweg
uren vallen dood neer
staan nimmer meer op…
Avondlitanie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
577 De geladen nachtlucht
hangt onaangeroerd
in mijn gemoed
Verstoken van de tinteling
stroomt het innerlijk als een spiegel
rimpelloos over
Dus wereld werp uw steen
vang reflectie in de golven
en bezink in mij
Staar mij in de ogen en
laat mijn verwondering
de vrije geest…
Van roodgekoperd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
690 je schoot in beeld
mijn kogels hadden
nog de oude glans
van roodgekoperd
jij was het wild
waar ik op jaagde
vertraagde want
je was me veel te lief
in aanslag kijk je om
met ogen nooit bedrogen
jij gaat naar vrijheid
ik keer weer spoorslags om…
Ik kijk je aan..
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.296 Ik kijk je aan,
Nee, ik sta te staren
Ik kijk door je heen,
Diep in je ogen
Zie ik het,
Hetgeen wat jij verstopt,
Hetgeen wat zich verschuilt
achter je oog,
Ik zie je verdriet en wil je helpen,
Maar helaas,
Nooit of te nimmer zal het kunnen
Want spiegels praten niet!…
Voor Adriaan
hartenkreet
3.0 met 24 stemmen
2.920 Ik sluit mijn ogen en mijn handen
hou ik voor mijn oren.
Het is helemaal niet waar en
ik wil er niets van horen.…
zon
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.509 De zon
bron van alle licht en warmte
verbrandde de tranen
in mijn ogen
Ze verschroeide
de magische glans
die jij er zo zorgvuldig
in getoverd had
Er rest enkel
het wazige zicht
van vergane schimmen
De zon is de oorzaak
van schaduw en kilte…
Ode aan Nettie
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.130 Wat een wijf
Zuiderparksociaalgestoord
Maar in één woord, geweldig
Waar ze dwars kan liggen,
Daar ligt ze dan ook
Vierenzeventig
Ze lult honderd in het uur
Haar ogen schieten nog altijd vuur
Nettie
Soms klink je bedonderd
Maar ik vind je geweldig
Wordt maar lekker honderd…
Als de regen brand
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.188 Er dreven wolken
voor de zon
dacht ik
of vlogen
sneeuwganzen
de zomer uit mijn ogen
voelde ik blind
de regen branden
over mijn gezicht
ik knielde neer
in restanten
van jouw naam
en vond de nachten
stom geslagen
elke dag…
Mijn zacht bestijgen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
811 zag je gaan
in draf
de ogen wild
slanke benen
die op veel adel
konden bogen
ben met je
meegelopen
in bewondering
je stopte
voelde in rust
mijn zacht bestijgen
maar in galop hoorden
jouw oortjes het
eerst ultieme hijgen…
Verdriet
hartenkreet
2.7 met 43 stemmen
4.368 De grijze nietszeggende lucht staarde me aan
De woeste zee, zo sterk, zo fel, zo verbeten
Kraaien kraaiend van onrust
Vogels zo zonder de blauwe lucht
Mijn ogen, dof en droef
Starend naar de grijze lucht
Turend naar de woeste zee…
Oud
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.141 Naarstig zoeken we
als kinderen met ademloze ogen
naar halmen, sneeuwklokjes.
We weten niet of er
een lente voor ons ligt
en lopen hand in hand het bospad af.…
Niets mee te maken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
652 kratertjes gezien
van uitgedrukte pijn
met rafelige randjes
ze trokken zich terug
in mouwen
van een rook gekleurde jas
alsof de manteldraagster
schildpad was
zand in ogen strooien [dacht ik nog]
maar ach er lag genoeg
om ook mijn kop bij in te steken…