6020 resultaten.
Een blijvertje
gedicht
3.5 met 54 stemmen
16.722 Een ander wordt geboren in Vietnam
of raakt bij voorbaat in Algiers verloren,
maar ik, die zo terloops ter wereld kwam,
mag rustig tot de blijvertjes behoren.
En ook het tijdstip was perfect gekozen:
te jong voor crisis, oorlog en verzet.…
Normen en waarden
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.354 De norm is kwijt,
de waarden verloren.
Dit beleid moet
anders in die Haagse toren!…
whiplash
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.667 het ijs wordt maar niet dikker
ik zak er telkens weer doorheen
als ik denk: nu gaat het
sta ik plotseling alleen
nergens vind ik houvast
begrip is werelds verloren schat
ik moet opnieuw leren leven
niet terugzien op wat ik had
het ijs wordt niet meer dikker
elke dag ga ik er doorheen
onbegrip zal ik trotseren
de wereld lijkt van steen…
Opnieuw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.209 Bedwelmd verloren wij ons in elkaar,
totdat God vroeg aan mij, zijn grootste zondaar,
hoe vaak nog te zullen zijn als herboren.…
altijd durend nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
899 De vroege morgen heeft haar stem
verloren als ook nu in duisternis
gebleven de zon maar niet wil komen
en ik schrijnend de nacht nog van mijn
schouders schud en mijn slaap
nog zoek tussen de onbeslapen lakens
zoals toen ik nog kind was en zwaluwen
ging tellen in zomerdagen waar
vreugde uit de hemel kwam en het
maanlicht bij stille nachten…
Ontrouw
hartenkreet
2.4 met 29 stemmen
9.851 Wat ik eens beloofde was trouw
in harten voor elkaar als eeuwig
en wij pasten ringen voor duizend
ogen door het glas gaf ik al mijn
moed aan jou mijn toekomstige vrouw
jaren spoedden zich voorbij
de eeuwige belofte leek verloren
door ontrouw en waar jouw hart gebroken
restte mij nog slechts de eer alle liefde
van wat eens ons toebehoorde…
pauwen en fazanten
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
2.400 klom langs het balkon
sprankelend zonlicht in zuiver kristal
een staand horloge klonk in de hal
mijn huis stond open voor vertier
vrienden sliepen op zuiver kasjmier
de avonden vulden wij met gemak
in sigarenrook en glazen cognac
maar dat was toen, het is voorbij
het noodlot keerde zich tegen mij
een beurskrach maakte alles stuk
ik verloor…
Oppasser
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.004 Een treurige dag:
ik heb een vriendje verloren.
Als ik op visite kwam
Dan sprong hij al tegen me aan.
Hij was zo vrolijk en spontaan.
Vanmorgen vond ik hem in het huis van mijn zoon,
badend in het bloed.
Dood, en dat is wat pijn doet.
Ik voel me rot en een beetje kapot.
Ik was de oppasser van dat kleine vrolijke beest.…
De Oppasser
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.078 Een treurige dag ik heb een vriendje verloren.
Niet zolang geleden geboren.
Als ik op visite kwam.
Dan sprong hij al tegen me aan.
Hij was zo vrolijk en spontaan.
Vanmorgen vond ik hem in het huis van mijn zoon, badend in het bloed.
Dood , en dat is wat pijn doet.
Ik voel me rot en beetje kapot.…
Een kaarsje gebrand
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.868 Ik heb een kaarsje gebrand, een lichtje
speciaal voor jou het vlammetje stond rechtop
’t was bij een kerk, een enorm geval,
waar ik dat kaarsje heb gebrand
’t roet op de muren, liet zien dat er veel mensen
voor mij gingen die misschien
net zo iemand als jij verloren zijn.…
Richting de afgrond
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.011 die net zijn gaan slapen
De droom van
Een onthoofde kip die op het punt
Stond een gouden ei te leggen
Doch ruw werd verstoord door
De boer die enkel zilver
Op de tafel wilde zien
Mijn pen die sneller schrijft
Dan mijn gedachten toestaan
Om vervolgens in beroep
Te gaan tegen het volgeschreven
Blad zonder stil te staan
Bij de verloren…
Slapeloos
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.086 Wie kent de uitweg uit de hopeloosheid
van een verloren illusie?
De kringloop van gedachten die vannacht
door mijn hoofd maalt
en maalt
juist nu ik de gedachteloze slaap
zo nodig heb
om te vergeten.
Nu ligt mijn hart op de bodem
van het donkere water
verzonken in de modder,
een koudbloedig orgaan.…
Zilverberken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
855 laatst wandelde ik in een laan
vol naakte zilverberken
en peinsde hoe of het zou zijn
om breekbaar in de wind te staan
ik vroeg de bomen mij te zeggen
wat het geheim was van hun kracht
ze fluisterden het valt niet mee
om dat zo even uit te leggen
na jaren stormen af te weren
groeiden onze takken krom
ze kraakten moe verloren moed
konden…
Kleine Krijger
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
786 is drachtig
Van geuren des doods
Het verderf is tastbaar
Mijn verdriet onzichtbaar
Doch immenselijk groot
Ik zak op mijn knieën
Betast met mijn vinger
De koperen stank van
Smerig verhalend zand
Mijn geboortegrond is rood
Doordrenkt van het leed
Getekend en besmeurd
Door de moordende hand
Die onderdrukking
En oorlog heet
Ik lijk verloren…
BRILLANT DE LUMIÈRE
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
478 eerstgeboren zoon naar je
Hoewel je niet zijn vader was en al die tijd
Bleef het bevatten uit
Ik ging verder, jij ging verder, je bleef
Op de achtergrond aanwezig, van je zevende
Tot acht maal dat getal, tot ik je hoorde zingen
I love an angel instead
Toen wist ik het weer, hoe we hand in hand
De sprong in het diepe waagden, onze vleugels
Verloren…
Het gebeurt nog wel.
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
1.999 Dat groeten dat neigen met ’t hoofd,
dat zwaaien,gedag zeggen,'t gebeurt nog wel
dat bedankje voor een kleinigheid
mensen zijn hun gevoel van netheid
nog niet verloren, of helemaal kwijt
Dat kaartje, dat bloemetje dat
schouderklopje wat je kreeg,’t gebeurt
maar ’t moet me van ’t hart ik moet ’t
echt wel even kwijt als ik ’t nieuws…
Tortelduifje
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
741 verloren
maar dan komt het terug
Nu eens bent U zo ver weg
dan weer heel dicht
A D E M B E N E M E N D
dicht bij…
Hjemve
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.475 't Ruikt zo naar bramen hier, ze zijn al bijna rijp
En jij bent in het Noorden
Wou dat 't Noorden hier was, of anders andersom
Zoals mijn chalcedoon verloor ik jou
Op straat
Nu is de herfst begonnen
Mijn hart hardnekkig zwaar bewolkt
Regenbuien schuilen niet meer voor zichzelf
Laten onbeschaamd de zielen vallen
De mijne klettert op de straat…
15 maart, 44 v. Chr.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
736 machten
krijg ik dat water, dat mij reint
Vijanden zijn in al hun wijsheid
verslagen voor de veldslag kon beginnen
Opgetogen vul ik mijn reistijd
denkend aan gevechten die ik zal winnen
Maar nee, nu voel ik mij als toen:
De dood lachte, liet vallen de macht
De zee: geven en nemen doen
Meer vijanden dan was verwacht
De hoop is sneller verloren…
voel jij me nog
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
897 vergaat mijn zwakte voor jou
zieltogend in mistig allure
vlucht jij weer weg
naar woelige innerlijke oorden
waar pijnlijke zuchten sturen
en prille zachtheid vermoorden
voel jij me nog
mijn verre lieve
ik was het toch
wilde je gerieven
zo ga ik weer naar een stille weg
zoekend naar mijn verloren deel
struikelend over droge tranen
stikkend…
geen leven meer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
955 onwelkom is hij banneling
in een ander land dan
het zijne, hij moest gaan
zoals hij nog nooit
eerder had gedaan
weken lang nog hield hij zijn
resterende trotse poot stijf
hij is niet echt een buiger
tot de veer hem eindelijk brak
naar het noorden of het zuiden
het oosten zelfs het westen
zijn centrum is hij verloren
uitgespuwd door…
De Luchtfabriek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.052 Fido's lucht is ingevroren
in de onderwatertoren
de luchtman op zijn waterfiets
vraagt Fido's geld doch hij krijgt niets
want dat geld was hij verloren.
Nu zwemt hij daar, rood als een biet
wordt door de luchtfabriek bespied
want zonder geld hier geen gewin
houd jij maar fijn je adem in
totdat je ploft of dubbel ziet.…
Oktoberzon
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.878 In een draaikolk vol van liefde
Weggezogen van elke werkelijkheid
Strelen onze handen verdrinken ogen
Jouw zwoele blik die mij telkens verleidt
Verborgen achter de oktoberzon
Kreun je zacht met je grappige accent
Zo vertrouwd en oneindig lekker
Als jij de passie in mij weer herkent
Lijven en geuren smelten ineen
In het ritme van verloren…
Violen speelden hartengeel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
637 je lichaam straalde
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen zwart van roffels pauken
het podium verloor…
Parfum
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.100 de schijn hooghoudend met zelfontworpen klucht
Want ik ben de architect van mijn eigen ondergang
ronddwalend in de blauwdrukken van mijn pijn
voel ik nog steeds de onweerstaanbare drang
om me voor te doen als de geliefde waar ze bij wil zijn
Mijn huis zal uiteindelijk komen te staan
ik geef mezelf een duwtje in de rug aan de rand
want verloren…
Hebben ze nog tijd ?
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.184 Kinderen dwalen verloren rond
in hun oogjes een bange blik
zich misschien afvragend
wanneer, wanneer ben ik ?…
Jouw seizoenen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
588 Hier beginnen jouw seizoenen
het lichte oprapen van hoop
dansend in de schaduw, maanrat
je gaat met een redelijk hart op de loop
keert weer terug naar de waarheid
onder helderend licht, een wakende maan
roep je mijn naam naar de heilschaduw
de zinderende stem van verloren faam
je leest me veel minder dan vroeger
niet meer zo vaak en veel…
Gevloerd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
710 lazen de half
gevulde glazen
in beider ogen,
om die te laten
staan, van
onszelf vervuld,
waarin we de
liefde hebben
voorgelogen, met
de stad als kussen, om
de smarten op te rapen,
lijkt het duister z’n
eeuwigheid zelf te
hebben geschapen, de
kaars brandt niet meer,in
de littekens van afnemend
verweer en lijken we
verloren…
Hoop de stille vennoot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 ‘n zware baan-
liegt in brieven over successen
gevangen in ‘n web van leugens
durft hij niet huiswaarts te gaan
Hoop, tegenspeler van de dood
dooft soms heel even zijn vlam
dan weer preukelt iets in de hoop
gaat Jack weer aan de gang
In een kwade nacht sterft hij
reist in heldere dromen naar huis
en ontvangen als verloren…
in memoriam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.395 tot op het bot
heer en meester ben jij kreeft
van haar liefde echter niet
het laatste vertrek
een kist en wilde ganzen
uiterwaardenwaarts
hellouw door tot aan de waal
waar de veerman niet meer vaart
in de tocht een wak
en wakend tweetal zwanen
oogverblindend wit
met trage zwier draaien ze
in het rond en stelpen zwart
je ligt verloren…