7279 resultaten.
na de dag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
659 Wanneer het donker
zich knus naast mij vlijt
voel ik me licht
zweef hoog in de lucht
zing gedichten voor mijn prins
breek uit de gouden kooi
kom terecht in donderwolken
grijparmen van de zee
laat me door storm omarmen
doorbreek de tijd
bevrijd de woorden nooit gebruikt
voor mijn vermiste doden
en als het licht
de beelden uit…
VAN TUINJONGEN
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
600 TOT SPIEGELAAR
De wolken zijn nomaden
Gaand boven land en zee
Ik reis nu met ze mee
Begrijp waarom ze baden
En hielden hun tiraden
Mijn ouders, dominee
Zo boven, zo benee
Geen wraak, enkel genade
Ik kan Karina zien
Ze tuurt over het water
Leeft tussen toen en later
Ik zie de kleinste kever
Ik ben de grootste wever
Van voorgedrukt…
KOM DICHTERBIJ ME!
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
2.316 Ik kan uren liggen drijven
op jouw zee van warmte
me mee laten voeren
op het ritme van jouw stroom
Ik wil me baden
in de frisheid van jouw lach
en verdrinken
in de diepte van jouw ogen
ik laat je binnen
in mijn zoekend hart
dolend van verlangen
om jou te zullen vinden
Dus kom dichterbij me ...…
Gekeken en gezwegen.
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.057 Ik heb de zon zien zakken
langzaam in de zee
gekleurd in oranje tinten
nam het de dag weer mee.
De maan nam haar plaats in
met rondom haar de sterren
geen wolkje aan de hemel
die het uitzicht zal versperren.
En zelfs de blaadjes hangen stil
hoe zwaar zijn nog de takken
hoe lang hun leven nog,dat
langzaam gaat verzwakken.…
Zakynthos
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.070 toen ik wist dat ik hier blijven wou
tussen goden in een ander licht
zocht ik een boom met grillige vorm
en nestelde mij onder de olijven
overdag boette ik de netten
rond een veilige zee en wachtte
op de nacht waarin ik eindeloos
tuurde helder met een kalm gemoed
mijn voeten vonden vaste grond
ik voelde aarde beven en wist
dat ik hier…
Mens van het water
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.347 Bekend is dat god de wereld schiep
behalve Nederland, dat deden ze
zelf, zonder hun ingrijpen was
Holland een zandbank in de Noordzee
We polderen zee en meer in tot land
bouwen steden op de oude bodem en
uit heimwee naar 't verdwenen water
graven we in de bodem weer een meer
Men fluistert dat door eeuwen spelen
met wind, zand en water,…
Schijndood
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.031 met een handvol woorden
loop ik richting zee
ze borrelen in mijn handen
maar ik sluit mijn vuisten
stevig, zo stevig dat ze
stikken zonder zuurstof
aan de kust
laat ik ze los
zo dood als de pier
waar ik net nog liep
om levenslijnen te tellen
dwarrelen ze in het schuim
waar ze zinken zonder
zinnige verbondenheid
onbewogen staar ik…
Tepelt eindeloos cool
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
728 mag ik
je golfslag voelen
de zee van warmte koelen
met hier en daar
een blokje ijs dat
snel versmelt bij raken
natuurlijk op
de heetste plaatsen
daar waar de zon je
heel gevoelig kust
en ik je passie tijdens
nachtelijke uren blus
ontspan maar in genieten
je tepelt eindeloos cool
maar straks als vloed
het zand weer gaat begieten…
als ............
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.202 als het zou kunnen zou ik de hemel open scheuren
om je er uit te plukken
ik zou willen duiken naar het dieptste in de zee om je op te halen
ik zou de allerhoogste berg willen beklimmen als ik je zo bereiken kon
ik zou mijn leven er voor willen geven
als ik je kon vasthouden
nog heel even
ik droom je heel dicht bij mij
en als ik 's morgens…
Week 17 in haiku
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
576 De bollenvelden
spelen geen leentjebuur
bij Mondriaan
Het duin wordt groen
en het strand kakelbont
van de paviljoenen
Met een trekker
sleept hij schelpen uit zee -
beulen hoeft niet meer
Blad na blad
sluiten de bomen buiten
mijn vergezicht
Kastanjetakken
laten hun groene handjes
wapperen
Ze verteren
opgeslagen krachten -
takken…
Doortocht
gedicht
2.0 met 357 stemmen
88.464 Noem het niet
'Rode Zee'. Maar maak je gereed
en eet haastig: de doortocht vangt aan.
-------------------------------------------
uit: 'Gevleugeld/ontvleugeld', 1996.…
Water.
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
927 Water stroomt door elke zee
mijn handen scheppen het wel voor je
uit de heldere, koude beek
In eeuwigdurende liefde neem ik het voor je mee
en pas zo een mouw aan jouw problemen
Blijf onder mijn arm, verberg je achter mijn rug
Als de strijd gestreden is mag je me omhelzen
en dien ik je voortaan koninklijk,
eten wij voortaan van gouden…
een gedicht te vroeg
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
789 on a summer’s day
I’m a believer
ik woon nergens
in bomen of op het vochtig zand
van de zee
geen ritueel
doet mij geloven dat ik
verder moet
zoals de jaarringen waarin
vlinders zich nestelen uit het dons
van de zomer
straks komt de wind, op weg
naar bloemen, rozen
van vuur
omlaag, omlaag
wil ik me begraven
zoals…
contrast
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
915 bevechten
de renners elkaar omwille van
de eeuwige roem
onze ogen blijven strak gericht op
de strijd om het fel begeerde
groen en geel
buiten vloeien golven af en aan
klinkt het ruisen van de eeuwigheid
een kind rent langs de zilte waterlijn
misschien zich meer bewust van
wat vervliegt en blijft
zoals het speelt met zand en zee…
Zomerzee.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
827 Maar ik voel, weet het zeker:
De zon en de zee vertellen een verhaal,
een boodschap aan ons twee.
We vertrekken, straks is het vloed…
hoog Vlaanderen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
795 met een luit op uw rug, klaprozen
blazen en de blaadjes drogen
op een hoedje van stro steken
luisteren naar de koekoek die
uit een stiekem hoekske naar
de dorpen roept waar in volle
staminees het volk zich laaft
aan de geuze - lambik, kasseien
blinken in de maan en de geur
van klei en gemalen graan liggen
te rusten in de adem van de zee…
onmetelijk
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.115 laat me zijn
van ster tot ster
van zon naar maan
het strand in onze wereld
waar stilte ons omsluit
als eeuwige, zachte nevel
laat me zijn
van golf tot wolk
van zicht naar zee
de wind in het deinen
waar ik mijn ziel leg
in samenvloeiende lijnen
zo vrij en traag
in vol verlangen
het ritme vinden
laat me strelen
jouw duizend oceanen…
diner op straat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.206 er een visje
zo maar aan een hengel
midden op de straat
ik denk ik word gek
de wereld vergaat
beide naar ik hoor verluiden
bij de huidige stand van zaken
vrij hard te maken
maar nee hoor
een echtpaar uit equador
zit hoog op het balkon
in de ondergaande zon
geeft een reiger een diner
een kistje uit IJmuiden
zo maar vrij vers uit zee…
Bloemen over giftig water
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
717 strooi maar bloemen
over giftig water
prijs de vissen
uit de zee
de rekening komt later
het betalen
maken wij niet mee
we spelen God
met genen uit de schepping
klonen zelfs
schaduwen uit licht
juichen iets te vaak ontdekking
maar het inzicht
wordt nog steeds gemist
ik doe maar net
of alles heel gewoon is
verzet me wel
maar zonder…
Sikkelmaan
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
592 zou de kraai schreeuwen
over de brede aardrug
langs de grenswal
in koude nachten rouwen
doelloos en onwetend
omdat ik het gevederd licht
van de maan nooit
gewogen heb
zou ik minder wenen
of zonder duisternis
wanneer ik de zee
inloop
woorden laat verdrinken
die ooit in mijn handen
lagen
eens uitgesproken
horen dat de zomer…
Yachting World
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
617 zich niet in schipperstrui
Men treft hen in het clublokaal
Met blazer aan en zijden sjaal
In de beschutting van de bar
Trotseren zij soms groot gevaar
Lijden haast schipbreuk menigmaal
Maar dan voornamelijk verbaal
Terwijl de whisky klotst in 't glas
Vertellen zij hoe zwaar het was
Elk met zijn eigen sterk verhaal
Une mer à boire van zee-gepraal…
Zie, ik ben
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
703 En meer is er niet over van storm of
zee moe gezogen aan rondborstig strand zo
dat alles in zinnen ontstoken was of
ze laat zich zacht wiegen op kloeke
heupen van getij. En kijk naar mij,
ik ben.
Ik raak vervoerd in stromingen
die ik nog steeds herken.…
De storm is gaan liggen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.361 Ons land in de ban van de
storm,
doden te betreuren die
op het verkeerde moment
op de verkeerde plaats waren
de zee, met monsterhoge golven
het aanzien meer dan waard
maar gevaarlijk.
Niet bepaald een storm
in een glas water
meer een storm die
woedend woedde
nu gelaten is gaan liggen
totdat alles weer hersteld is?…
toverlantaarn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.132 gemoffeld metaal
streng donkergrijs
geheven slurf
en ronde poten
rechthoekige repen glas
in gezaghebbend karton
dan geleid door vader’s hand
scheidt het donker van het licht
stapt een levensgrote Piggelmee
in de piste op de muur
op zijn stem schuift
de dwerg tussen pot en zee
profeteert den tovervisch
haar les in nederigheid…
Tijd.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.352 In mijn hoofd is alles tomeloos
terwijl ik luister naar de wind
van zeven wereldzeeën
Onvast schrijf ik in ’t zand
hoeveel ik voor je voel, lief kind
had ik maar hier met jou gevreeën
Leeg nu het strand, de zee schreeuwt eb
Zacht fluister ik, de tijd die stond niet stil
O tijd! Wat heb je ons aangedaan!…
De overtocht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.405 Vandaag
de zee was ruw
de lucht was weer
zoals het hoort bij deze dagen,
ik snoof
zuchtte
verlangde meer.
Het werk verbrak
deed vergeten
de grote kracht
de lauf der dingen,
terug op dek
in de zwarte nacht
deed de wind mij zingen.…
achter de dagen
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 de wind ruist niet meer
alsof het raam steeds kleiner
wordt
en alle stemmen wegzinken
zoals de zee in mijn
woning
ik had nog bomen
geplant en duinen
meeuwen en een schreeuwerige
namiddag
maar mijn kamer werd zelden
door zon gedragen, noch door het meisje
dat de straat uitliep
ze zag me niet, las geen dagboek…
’t onopgemerkte sterven van een mens
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.099 ik plukte kleine asters van je graf
en wreef ze eindeloos tot aardebrokken
voor plantentuinen volgend jaar, misschien
wurgde ik met blote handen zelfs een tijger
nam hem zijn bloed tot maan opnieuw
het woud en ook de dalen vulde
en uit elk lijk heimelijk de adem roofde
’k vermengde als met slagersvuist
de ingrediënten in een zee van vuur…
Voor Aphrodite
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
3.313 Heb je lief, daarom moet ik je verliezen
Wat blijft zijn ankers wankel ingeslagen
in een weerbarstige, zanderige bodem
waaronder een tapijthaai, zeepieren, een slak
een naakte, van wie de kleuren blijven bekoren
zichzelf niet meer zijn zoals zand verschilt
van rivier en zee, in meer of minder rond
versleten zijn tot er weinig meer overblijft…
de mooist gekleurde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
821 je raapte op grootte
schelpen van het zand
woog ze in je hand
bekeek de tijd in lagen
kleuren droegen groei
vertelden over jaren
hoe het diertje leefde
de lijnen rondden bloei
ik vond de grootste
jij de mooist gekleurde
ik keek je aan, omhelsde je
de zee getuigde het gebeuren
golven juichten wit en
de branding brulde, maar de
schelpen…