22309 resultaten.
Quo vadis, Rutte?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 Voor het schip van staat van wal stak
klonk van stuurboord "Trossen los!"
De rode vaan werd ras gestreken,
Hollands driekleur moest in top.
Samen zouden ze het klaren,
Diederik en Mark the boss,
de klus geleek een kluwen garen:
rechts wond links op aan zijn klos.
"Join the party!" zei Mark Rutte
tegen Samsom, zijn rivaal.
"Aan bakboord…
Dialogue mystique
poëzie
3.3 met 3 stemmen
962 Komt ge zo laat tot mij? de dauw
Der nacht dampt uit uw donkre kleren.
Wilt ge den jammer van dit uur vermeêren,
Dat bitter is van wroeging en berouw?
Ik ben om u de woeste weg gegaan,
Door wildernis en doornige valleien.
Ik hoorde u, hopeloos, om deernis schreien ...
Laat ge mij voor gesloten deuren staan?"
'k Vermoedde uw…
Mijn ouderdom is rijp om uit te spreken
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.360 Mijn ouderdom is rijp om uit te spreken
het diepste wat mijn hart ervaren mocht, en toch -
toen ik voor 't eerst naar rijmen zocht,
was één uur rijker dan nu reeksen weken.
De kracht, waarmee 'k als jongen dwalend vocht,
is nu gestaald, en vaak vertrouwd gebleken; en toch -
nu ik mijn hart wil openbreken, faalt mij de macht,
die jeugdzang…
Apologie van Halbe
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 "Sinds mij het ambt werd aangereikt
van dienaar zijner majesteit
hield nog geen halve waarheid stand
Van vroeger uit de tweede hand
over de grootmacht van een land
"tot annexeren graag bereid"...
...kaleidoscoop van eigen hand.
Mij rest dus geen apologie,
geen half debat of woordgevecht...
fysiek verwijl ik half in 't nu,
maar wie of…
Existentiële vraag
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.047 Wat is er in de lichtheid
van mijn leven overdag
dat het betaald moet worden
met de zwaarte van de nacht?
Dat uit het hijgen van mijn
borst, uit dat moeras, uit van
mijn dromen de benarde damp
de kracht getrokken moet
voor lachen? Leef ik mijn tijd
te snel, waardoor de donkere
materie van de aarde zelf
als zij haar kans krijgt, mij…
Latent tot de lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 Latent tot de lente
Verschuilen zich wezens
Als entiteiten zonder id-
Verbreken niet langer
Te dimmen hun ketens
Ongrijpbare zwevende geesten
Ontsnapt uit de fles
Doorkruisen de schimmen
Lichtjaren ruimte
Spottend met wetten
Van ratio en tijd
Onverhoeds kruipend
Bij nacht en bij ontij
In aders van duivelsgebroed
Maar tonen op…
De blik die ik zag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 De blik die ik zag,
de blik die ik ving.
Dat was niet zomaar iets,
het is een herinnering.
Een die ik vasthoud,
maar al te graag.
Het lijkt niet lang geleden,
maar als de dag van vandaag.
Die blik in jouw ogen,
heeft me blind gemaakt.
Vanaf dat moment,
heb je mijn hart geraakt.
Hoe meer ik zag,
hoe erger het leek te worden.
Ik had…
I.M. Ruud Lubbers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Van drie opéénvolgende kabinetten
Was hij de leider en als visionair
Stond hij dynamisch boven de partijen,
Bracht voor- en tegenstanders bij elkaar
Hij had de moed dilemma's niet te mijden,
Was naast ideeënman vooral een "maker",
Dacht niet in korte maar lange termijnen,
Trix' trouwe sparringpartner, man van staat
Het zijn citaten…
Einde wintertijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 Het is nog even stil, ook
voor de bloemen die als eerste durfden komen.
Een voedselstroom is nu aan 't werk gegaan
en tal van knoppen zwellen.
De vogels houden tot hun tijd de adem in
wij wachten op de eerste klanken.
Maar zien ook mos in het gazon, een stille roep
dat zachte handen eerst daar werken.
De wachttijd is van korte duur
ook…
Moederke
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 je praat niet écht meer
met me
en kijkt verwonderd
als ik je zeg
dat ik in jouw buik
nog heb gewoond
dan word je als glas
waar ik doorheen kan kijken
het lijkt alsof de wind
je jaren niet meer streelt
alsof de regen
tevergeefs je ziel wil aaien
en je zegt nooit meer
het komt wel goed mijn jongen
morgen opnieuw
de angst
en misschien…
Vroege vogels
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
562 Over de weidse
Oostvaardersplassen
hangt in de kilte
der morgenstond
de wazige damp
van een manshoge nevel,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich…
VERTROUWEN
poëzie
4.5 met 2 stemmen
913 Gij, die moet zien in donkere dagen
Hoe onrecht tijdelijk triomfeert,
Niet klagen, dichter, niet versagen,
Maar strijden tot de wereld keert!
Wie stijgt ten slotte en overwint er?
Niet wie het leven tegenhoudt.
De Lente zit al in de Winter,
De bloesem in het harde hout.…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Waarom was de herfst droog, mediterraan
en dat na zo'n moessonzware zomer.
Eergisteravond, na drie keer een volle maan
ononderbroken continentaal, was de wind
opeens gedraaid in zijn normale richting;
de adem van de zee stoof over het land
en ik snoof het zout dat ik gemist had en de geur
van vuur in hout. Eindelijk tijd voor westerstormen…
Over-leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Het land achter de bergen is nog gelijk aan
hoe de natuur het eens heeft geschreven
en kreeg een naam uit eigen overmaat
geënt op stilte en de dood.
Zonnehitte gaf de regen nauwelijks een kans
wind blies zand verrassend hoog, tot duinen.
Nu klinkt de roep: laat dit landschap blijven!
droog en weerbarstig, met een enkel dier,
die tussen dor…
Zoetgevooisd
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
819 Ik ben de ontvanger
ik switch u aan
de wachtrij is niet lang
onder de knop
neem ik u op
en hoor u dankbaar aan
Ik luister
hoor alleen uw stem
...u bent...en hebt
een kind of twee...
maar 'k hoor alleen
uw zoetgevooisde
stem van overzee
Ik ben de ontvanger
u ziet mij niet
maar ik hoor u des te meer
...u vraagt en wenst
en…
Oerboek van de mens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
839 Door de eeuwen waren klanken
Als het oerboek van de mens
Die, gestold in vaste vorm
Voertuig werden van de geest
Meer 'inhoud' kregen dan het beest
Waar hij zich tegen moest verweren
Om bij naderend tempeest
Het nut van klank der stem te leren
De habitat der primitieven
Was continu met klank gevuld
Van gutturaal tot labiaal
Van chimpansee…
Land of Liberty
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
568 Aan de westkust der Atlantic
van New York tot aan Miami
stond Liberty naast Yes we can
aan de wieg van Uncle Sam,
land van Yankee en Cheyenne,
indiaan en fuselier,
van goudkoorts in het wilde westen
- huifkar, cowboys, pioniers
over canyonlands en prairies,
Rocky Mountains, Colorado -
Gold Rush, jagend, immer verder
naar 't land van…
Terra Incognita
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Boven verwachting
En tegen de trend
Van verwoesting
Door vloedgolven
Van de orkaan
Trof men bij Saba,
Antil met vulkaan
Een bloeiend koraalrif,
Niet eerder bekend
Onschatbaar in prijs
Als geschenk in natura
Zwemparadijs
In exotische flora…
GRIJPLAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 Grijpland,
nijpland,
Engeland,
steek schoon Vlaanderen niet in brand.
Blijf van onz' steden, blijf van onz' dorpen,
waar gij de haat en de honger zaait.
Laat uw bommen onuitgeworpen,
wilt gij niet zien, dat Londen laait.
Loert gij op haat, loert gij op buit,
vecht uw vechtlust elders uit.
Grijpland,
nijpland,
Engeland…
Wachter
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Zou ooit de wachter op de rots,
zijn blik op zee gericht,
het wonder van de gouden
dageraad hebben gevoeld?
Zou ooit de schoonheid van het land
onder de regenboog
zijn zinnen en zijn innerlijk,
zijn hart hebben geroerd?
Zou ooit in zijn demonen
's nachts
ontdaan van hun gezicht,
Ondine's stem, de libranimf,
zijn ziel hebben beroerd…
WINTERAVOND
poëzie
3.5 met 2 stemmen
819 Ook nu het avond wordt,
Heer blijven we op U hopen,
Het winterdaglicht kort,
Hoe traag de dagen kropen.
Het water is zo diep
En donker, de lantaren
Beschampt de oeroude baren,
Waarin de wereld sliep.
En als de smalle boot,
Waarin ik word gedrongen,
Van levens wal afstoot,
Hoe hoog de golven sprongen,
Van u komt heil en heul…
Wolkenzamelaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
438 De wind, voortdurend onderweg
Komt even neergestreken
En spreidt een sluier
van woestijnzand
Uit de atmosfeer
Meegevoerd van tussen rotsen
Half geërodeerd
Wolkenzamelaar van fijnstof
Onder ozondeken
De tuin, door bij en wesp genaakt
Blijft nimmer meer dezelfde
Niets bestaat dat niet eerst
Door iets anders is geraakt…
Nemo en Atlantis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 Wat ik van tijd tot tijd toch mis
dat is, vast zeker en gewis,
Jules Verne's diepzeegeschiedenis
van onderzeeboot Nautilus
Naar zeeën der verdoemenis
en het verzonkene Atlantis
dat aan 'n oceaan verwant is
Een oorspronkelijk Platonisch
rijk, ver weg van Sidon, Tyris,
daar waar nu nog de Levant is,
ouder dan Persepolis
laat staan…
omloop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 gisteren nog kerfde ik je naam
steeds dieper uit mijn lijf. toen
bleef alleen je hart ongeregeld
slaan en in die holte kamers
waarin wij verdwaalden.
in die dagen snakten wij
naar elkaar. ik sloeg je boezems
over. we stroomden elkaar
tegen, waren lek, verstijfd en hard.
vandaag stuwt weer ons bloed
in eenrichtingsverkeer. wij huizen…
Wachtend op wat komen gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 In weiden, sloten, vaarten, dreven,
Zijn het zwanen die verheven
Boven 't ganzenvolk van leken
Waardig op het water zweven
Vaak voorzien van nageslacht
Dat zij koesteren, dag en nacht
Wachtend op wat komen gaat...
Na het leed van kou, ontberen
Van de warmte in hun veren
Zijn zij ongekroond getuigen
Hoe de peupeldieren spelen
In een…
liefst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 omdat jij zonder bezwaar slaapt,
bestudeer ik alleen de lel van je
rechteroor van je afgewende hoofd
en stil vraag je mij om niet meer
te ademen. zo lig ik het liefst
in de morgen van je zwijgen.…
Gelijken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
606 De merel hij zoekt
tussen blad en bladeren
ik tussen kranten.…
Wielercircus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
657 "Op vale, windgebeukte wegen
Waaierend langs sloot en zand
Onder wolken, striemen regen
Dwars door 't vlakke Vlaanderland
Leert men de Vlaamse Ronde kennen
Van Wevelgem tot aan Ostende
Maar pas door klimmen zal men wennen
Aan de Pijl en de Ardennen
Men rijdt zo lek op de kasseien
De hel van 't noorden dwingt tot staan
Een waar coureur…
Benjamin–af
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.052 Haast ben je niet meer Benjamin,
Dan neemt een ander je plaatsje in,
Mijn lieve, kleine jongen!
Dan zet je moeder je neer op de grond,
Dan zegt je vader: loop heen, loop rond –
Je wordt door een aapje verdrongen.
Haast ben je niet meer Benjamin
Dan krijg je niet altoos meer je zin,
En moogt je fortuin gaan zoeken,
Dan eet er een…
Facebookneurose
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
542 Wat is een mens,
doorzengd van impulsen
van misschien miljarden neuronen,
magisch en mysterieus?
Wat maakt hem tot mens -
de elektrochemie
van een netwerk axonen,
synergisch en ingenieus?
Zijn het eiwitsynthesen
en rappe synapsen,
duizelingwekkende noorderlichtflitsen,
eigenzinnig maar bloedserieus?
Wat is een mens
die z'n mentale…