15920 resultaten.
Zonde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
945 schimmenrijk van mijn hart
Leven demonen in het duister
Fluisteren wanen in mijn hoofd
Zetten mij aan tot razernij
Op de rokende resten van wat eens was
Vernietigd door een van de zeven
Ontwaak ik uit mijn woeste roes
En heel even huil ik om het verlies
Alleen en veroordeeld tot dragen
Van leed jou en mijzelf aangericht
Slijt ik de dagen in eigen…
In roze woorden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
504 stukjes licht
hebben we samen gecreëerd
een zon om in te leven
de eerste vonk
die oversloeg
bracht warmte en kleur
in roze woorden
zijn wij altijd
blijven zweven
in een universum
dat de andere
wereld buitensloot
een gebaar
het wenken van de ogen
elkaar moeiteloos verstaan
niet tijd en plaatsgebonden
straalt onze zon
geluk uit eigen…
Angstig verlangen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
885 Je hebt een schip
In mijn leven
Je hebt een schuilplek
In mijn allerdiepste
Je bent een afdruk
Op mijn ziel
Jouw zijn
Een heersend deel van mijn bestaan
Jouw bewustzijn
Vertrouwt zijn eigen oordeel niet
Jouw ogen
Zien de krochten van mijn ziel
In het zijn naar jou
Blijf ik maar denken
In mijn verlangen naar jou
Huil ik om ons
In…
Ergens in de wildernis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
746 Nergens stilte nergens rust
jachten zonder tijd te nemen
voortgedreven door één doel
steeds meer en meer in ’t leven
hogere status rijker aanzien
en van niets ooit genoeg
ik heb mijn eigen stek gevonden
voor mij hoeft het niet meer zo
wil leven in velden en bossen
in natuur waar echte rijkdom is
genieten van de rust en stilte
ergens in…
Binnengrenzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 Wij dienen slechts onszelf ter ere,
onbekommerd in beschonken dans,
om eigen zaligheid te hoereren.…
Elfje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
742 er was eens een man
die zich vervreemd voelde
bij de koppenwinkel
had hij zijn oude hoofd
af laten schroeven
omdat hij jong wilde zijn
de mensen lachten hem uit
het was ook geen gezicht
zo'n krakerig kreukellijf
met een uitgestreken snoet
na een jaar keerde hij terug
vroeg om zijn eigen gezicht
dat was echter al verkocht
aan een rondreizend…
IK LAAT NIETS LOS.....
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.111 ik laat gewoon niets los,
neem me voor dat ik
gewoon mijn eigen weg ga
met jou in mijn gedachten
mijn soulmate
en dat is en voelt zo goed...…
Rollen zonder protocollen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 jij wist het land te vinden
uit de golven van de zee
groeide op in schaduw van de zon
met eigen licht
bouwde jij je koninkrijk
in rollen zonder protocollen
jou overkwam
de witte wereld met fatale kracht
beschadigde verbindingen tot zwarte nacht
nog dool je op nietszeggend land
maar de golven roepen je naar huis
met hun al gekrulde…
Op het verkeerde been
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
602 Vol
Veel klaproos
en margriet
Echter geen
Stijl, techniek
Vincent van
Gogh-eigen
Dus geenszins
Meesterlijk
maar wel mooi
Bijzonder
Aantrek'lijk
Commercieel
Voor het KMM*
't Is 't boeket
met zeer veel
Charme als
Afleiding
Bij misdaad
Neergelegd
n.a.v.…
Cristiano Ronaldo
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.608 .
-----------------------------------------
In eigen huis is Barça nu verslagen,
Dat ook nog door de vijand in het wit
Die luistert naar de naam Real Madrid,
Voor Catalanen niet om te verdragen.
Die balen van dat negatieve saldo:
“En uitgerekend door die zak Ronaldo.”…
Lege nest
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.072 Het komt hard aan
Om te erkennen
In te zien
En toe te staan
Dat het nu stil wordt
Je zult moeten wennen
Dat je moederplicht
Nu is voldaan
Je kan ze nu
Niet veel meer helpen
Ze doen het zelf
Zoals het moet
Los van het nest
Gaan verder leven
Zelfstandig worden
Op eigen voet
Laat het los
Al is het moeilijk
Voel je je leeg
En schiet…
Dovemansoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Zon van koudvuur,
stervend onder eigen gewicht.
Zielloze pijn,
onbestemd van eeuwige duur.
Een hart, verlaten tot op het gebeente,
ledig door bezworen lot,
verzwaard door bevroren hoop.
Een stem, ondoordringbaar als gesteente,
fluisterend in onhoorbare woorden.…
Warnsveld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
751 natuurlijk nemen wij beiden
een bloem mee voor jouw kist
uiteraard uit eigen tuin
boeketten wil je niet
of grote grafkransen
want jij lieft de eenvoud
geel is jouw warme kleur
dus pluk ik gulden roede
gave van moeder aarde
een stille groet aan jou
met zegen voor jouw reis
voorbij de sterren…
SMAAKMAKERS VAN HET LEVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Als je weet wie je bent
ben je wie je bent
maar voordat je weet
wie je bent
ben je niet een ander
maar ook jezelf
soms bekender bij een ander
dan bij jezelf
De zoektocht naar jezelf
je eigen zijn en wezen
duurt soms een leven lang
maar blijft ook verrassen
tenminste als je
voor verrassingen open staat
en vergeet niet
"HET HEBBEN…
Overspoeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
811 Al lijkt het brein soms overspoeld
in zijn nog jonge leven
Al wordt de geest dan omgewoeld
in eenzaamheid gedreven
Al wordt hoop op de proef gesteld
en valt een sluier over licht
Al is het een leugen die zich meldt
gesproken woord dat houdt gewicht
Al blijft gevoel van gerechtigheid
in strijd met wankel evenwicht
Door zijn eigen kracht…
Nieuw land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Gaat eigen aard (wat was dat, ooit:
tastbaar en zuiver? Twee miljoen inwoners en veel
wild en gevogelte, slavenhandel, ongewisheid
en moed?)
werkelijk wijken voor trusts
die onbetrouwbaar blijken?…
Zachte hindernissen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 de tocht gaat over één nacht ijs
en lijkt een onverstandige zet
ik ga in eigen gebiedende wijs
zonder dat enige rede mij belet
wat is het dat ik zozeer mis
dat ik denk dat het er ooit was
terwijl toch volstrekt zeker is
dat ik voor een schijnwereld pas
misschien wel omdat ik vind
dat gelukkig zijn niet bestaat
maar is als een zuchtje wind…
Big Bang tot troost
gedicht
4.0 met 4 stemmen
6.226 Ze kopen een kip
en ze kopen een haan
en ze zeggen
het ei is van mij
Het kuiken komt uit
ze brengen het groot
en dan komen ze af
met de bijl
En niemand die er
tranen om laat
of een lijvig boek
over schrijft
Als hun eigen broed
het leven verlaat
is het dikste boek
nog te klein
na de nieuwe Big Bang
is dit alles voorbij
de kip…
Als
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Als zelfs de schaduwkant
een schaduwkant heeft
voor mij de opgaande zon
in aanzien niet mag stijgen
ik steeds moet afzien van het licht
wat ook mij is gegeven
waar blijft dan mijn eigen bloei
terwijl alles om mij heen op lente belust is
en juist ik daarover nooit kan zwijgen
daarom
zal ik niet blijven ondergaan
wanneer…
Natuur
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
585 Het is hemels wandelen
in dit helder warme licht
schaduwen spelen als kinderen
onder dwalende wolkenlucht
bomen blozen onbeweeglijk
als stoere nobele reuzen
met bloeiende natuur
in al zijn groeikracht
dringt de zon
door clichés
van eigen schijnsel
vol wonderbaarlijke energie
zonder woorden
in zijn daadkracht
als stille getuige
van wat…
Nader tot elkaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
615 je ogen donkeren
als je hart weer zwicht
voor mijn verleidingskunst
handen gaan al trager
je antwoorden steeds vager
tot je lach breekt in een gunst
zo nader tot elkaar
dat lichaamstaal zijn
eigen hoofdletters creëert
de zinnen kort
en heftig worden
het ritme warm voelend is
helaas geen luid applaus na
de apotheose omdat de…
Foto in zwart-wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
694 Een muskusgeur ademt zij uit
op de achtergrond haar mountainbike
Binnenkomen mag op eigen risico
als je alleen van praten houdt
China moet nog worden ontdekt
op de fiets en op de bonnefooi
de reis met het vliegtuig heen
en terug kost nog steeds een hoop
Zij kijkt me recht in het gezicht
en als ik even doe alsof ik niet kijk
vangt…
Woordenspel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
499 Ooit dacht ik te vliegen
te zweven in oneindigheid
maar het lot bedroog mijn dromen
Nu vormen de woorden een spel
een suggestie om het werkelijke leven
te veraangenamen, niet te veranderen
de dood wat langer te laten slapen
in zijn poortwachtershuisje aan de grens
Het spel heeft zijn eigen regels
die je beter niet kunt aanpassen
anders…
De weg naar binnen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
703 Alles staat op z’n kop
Mijn eigen ik, een jij
En jij en ik samen een wij.
Mijn binnenste schenkt me zijn glimlach.
Vol vreugde zie je naar mij uit.
De weg naar binnen
is gevuld met beminnen…
Voel jouw genot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 jij bent anders
maar zo eigen
wij passen bij elkaar
zoals water en een schip
als ik jou
zie wijzen dan
zijn wij samen daar
in een weids armgebaar
ik volg je geest zonder
haar een stapje voor te zijn
voel jouw genot
maar ook de pijn
jij bent mijn maatje
maar er is meer
na lang stil liggen in liefde
varen wij eindelijk weer…
Pak wat wolken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 ik wil niet alles op een rij
mij maakt de chaos blij
van ongekunsteld leven
weg met borders in de tuin
die muren van fatsoen
ga liever alle perken te buiten
laat de vogels fluiten
zonder kastjes in de boom
eigen nestje bouwen is hun droom
pak wat wolken en een sluier zon
zeil zorgeloos voor de wind
samen met je innerlijke kind…
Gevecht tegen de kanker
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.033 Vechten tegen je eigen lijf
Maar ook met je harde schijf
Wat spookt er door je hoofd
Is er iets waar je echt in gelooft
Heb je nog vertrouwen
Om weer van je lichaam te gaan houden
Maar je bent bang
De kanker houdt je in bedwang
Je knokt en je bent sterk
Maar deze ziekte woekert en doet zijn werk
Je weet niet iedereen gaat er aan dood…
Oekraïense
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 vrouw, allerlaatst had u een eigen gelaat
doch op elke huid zitten onregelmatigheden
er bestaan geen middelen die wegvagen
krab ze niet open zodat zweren ontstaan
u leeft zo goed als zonder twijfel en ergernis
gescheiden van o zo verstarde wederhelft
zie niet om in wrok doch wees op uw hoede
laat u niet opnieuw aan banden leggen
©…
De roep van de toren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 waar muren spreken
in het korrelig breken
van eonenoude steen
schikken mensen
de woorden die komen
naar eigen dromen
in allah’s wereld
werd het schisma geboren
in de roep van de toren
generaties scheiding
hebben het pad verhard met
de scherpe rots van orthodoxe trots
misschien is de hadj
een plaats van ontmoeten
om elkaar weer…
Stiltes worden niet gehoord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 soms kan ik
de wereld niet meer raken
die anderen met
eigen beelden maken
hun werkelijkheid
vol met emoties
die als los zand langzaam
door mijn vingers glijdt
geen enkele affiniteit
om toe te treden tot het spel
dat in hun ogen leven heet
maar het verleden snel vergeet
de diepgang is verdwenen
stiltes worden niet gehoord
zij genieten…