8651 resultaten.
door ogen van sneeuw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
747 lichaam om mij met
waan te bekleden
zwart
zoals de sloot
die zich terugvond in
het grijze van de nacht
nadat de avond
haar vingers uitstrekte onder
sterren van razernij
en mijn naam schreef met wind
als zou ik de winter hebben verbreed
met maagdenbloesems
op het raam
toen de vorst zich ontdooide met
wol, gesteven van witte…
vleugels op huid
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
617 breekt twijgjes tot
littekens
de stilte, al jaren ouder
stuurt levensloze dromen
onder houten huid
wanneer armen vol bomen
slechts willen wonen
in het zachte geritsel
van de wind
ze zit veraf van de zon
door de nacht
te staren
en ik wil haar geven
het ochtendgloren, in ogen
vol vlinders van rozenhout
ik wil haar vinden
het witte…
Klavier
netgedicht
4.2 met 52 stemmen
892 mij schat
vertrouw mijn initiatief
lief mij
staand krom plat
in bubbelbad
op de kokosmat
nauw achter in de mini
tussen knalwit duizendblad
en
de laagstaande verblindende zon
zoals prille liefde verblindt
verwarmt ze
streelt mee
klaverblad een vier
en plots klinkt
onder spelende vingers
zijn opgewonden stem
ik lief je schat
ondanks wit…
Geloken pauwenogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
702 zag de onrust
in je slag
je wiekte traag
op warme winden
fladdert om de
nieuwe stroming te
hervinden die je lift
vleugelt zacht
geloken pauwenogen
op een witte ondergrond
de poten zwart al
uitgestoken voordat
je op de kroon
van bloemen landt
nectart gulzig
lentes eerste vocht
vouwt je vleugels
als de wind weer
aan je sjort en…
onder dagen en voetstappen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
542 lijnen weerkaatsen oude gebeden
wanneer geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte…
onder dagen en voetstappen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
696 lijnen weerkaatsen oude gebeden
wanneer geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte…
Beslan
gedicht
3.2 met 36 stemmen
21.325 Siberische koude / de school ingestort
telt de oude clown / zijn dagen op het plein
Pak sneeuw op zijn pak / de kinderen ver weg
hangt alleen zijn adem / om zijn neus van peen
Bloed is gegijzeld / lach volgde op de voet
en die witte pop / lijkt een strafloos kruis
mummie van een koning / in een koud koninkrijk
[3 september 2004 - 2006…
De ontsnapping
gedicht
2.5 met 59 stemmen
34.571 Ooit moet ik haar witte hoofdje in mijn hoofd
haar kleine handen in de vorm van de mijne
niet geweten hebben. Ik weet dat niet meer.
Ik denk aan mij terug als altijd al haar vader.…
Zwaan
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.608 Een zwaan drijft mij voorbij
zo’n grote witte, trotse zwaan.
Langzaam zweeft zij over het water
richting de horizon waar de stralen
van de zon in de diepte verdwijnen.
Eenden kijken trots de zwaan na
“het is er één van ons,” zie je ze denken.
We kropen dezelfde dag uit het ei
dat schept een band, een drijvende band.…
Florence, la Luna
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
839 zou ik haar vragen
om in het terra
van de dansende
coulissen, geuren
parfumerend langs
de Arno, mee te gaan
naar Piazzo della Signoria
gevels met witte luiken
zijden jurken, losjes
en nonchalant over
de schouders, bandjes
zichtbaar, glimlachen
neergelegd in marmer
waar pioenrozen
uiteen vallen, de maan
zijn sikkel kwartiert…
dag Dag
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
868 er zijn dagen zonder
naam
en ik zie noch hoor
het woord dat past in mijn
mond
nachten worden nachten en
blijven hangen in mijn armen, soms
hard of eenzaam, ik noem ze ook wel
zwart
dan ben ik blij dat de ochtend komt
het gras vertrapt door vrije
letters, honderden
wanneer ik mijn vingers leg
op wit; sneeuwrozen of wolkenzon…
Mei
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.196 Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.
Dat’s om te wenen, want de mijmering
Over een ding, is teerder dan het ding.
----------------------------------------
uit: Meiboek II fragment (1889)…
De witzit
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
759 wat mij niet lekker zit
is het al te veel aan wit
waarin ik ruimschoots klapper
als een beetloos kunstgebit
ik slink tot weggeschoven kind
dat klein maar reuze dapper
toch geen fijne houding vindt
op een te grote keukenstoel
het onbestemd gevoel
van overheersend leegte
nadat een opgestoken wind
mijn perken van de aarde veegde…
levendige waterlelies
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
645 op de rails stilstaand tussen den haag en leiden
kreeg ik witte waterlelies in beeld
vast omlijnd wat voor exacte opname danig scheelt
ze schieten voorbij aan treinen die nog rijden
zonder gelegenheid ze te ruiken
hoorde ik geen libellen gonzen
en zag al evenmin kikkers duiken
om van leliebladen af te plonzen
ik dacht sta je hier met fiets…
De voegen in het trottoir
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
746 De zilvermeeuw spreekt
mijn angst in de lagen van de lucht
haar zwijgende witte buik
spiegelt de onrust welke
mij beneemt van de zwang
op het geluk
De straat beneden het spektakel
is het graniet waarop ik stuit
en in mijn val strekt het leven
zich voor mij uit – ik tel de aders
van het trottoir in de voegen
begroeid met mos
Vanavond…
Wie de klokken hoort luiden weet nog niet hoe laat het is
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
862 Als hanen van torens kukelen
Klokken nergens op slaan
Als de priester zijn heilige hang
Naar jonge billetjes laat gaan
Misschien wel nooit
Begrijpt men alle boeken
Leest men wit op zwart
Dan wordt uit alle hoeken
Een wereldhoop gestart
Misschien wel nooit
De tempel in je hart
De gedachten in je hoofd
Zijn eerlijker dan dit alles…
Choc genot
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.540 Ik had er niet op zitten rekenen
Dat je zoveel voor me zou gaan betekenen
Een vierkant bruin blokkie
Genot op een enkele stokkie
Dompelde ik je voorzichtig in mijn kop
Het wit verandert in zalig bruin en ik stop
Ik til het op en langzaamaan
Breng ik mijn lippen ernaartoe en begin eraan
Ik had nooit kunnen bedenken
dat Choc-O-Lait me…
pepernoot van eigen deeg
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
4.101 ik eet pepernoot
van eigen deeg
en geef mijn staf
en mantel nu verjaardag
sinterklaas voor
even niet en ook
het zwartepietenspel
is al lang afgelopen
laat winkels de
cadeaus verkopen
die concurrentie
moet ik niet
mijn paard staat
wit te schimmelen
pieten zwarten niet omdat
roet geen schoorsteen ziet
de roe is niet meer
te gebruiken…
zijn hoofd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.304 de dichter zoekt
een regel, onverwacht
dient zich aan, hij denkt
verstoord zijn gedachten
en legt zich neer, moe
bij wat anders niet kwam
de dyslexie bij hem
bevindt zich niet daar
waar anderen het zien
maar tussen zijn oren
die almaar vreemden horen
blikseminslagen met
het luidste wit ooit gezien
zo eindigt hij de dag
met een oververhit…
Nani-ka
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 vandaag
is de dag dat
de sneeuw waarnaar
ik zocht
gelijkt op eeuwige liefde
ik spring en huppel
door naamloze vlokken
en lik mijn waan met onzichtbare
woorden
de lippen wit
straks de aarde
wanneer ik slaap op het lichaam
van de wachtende nacht
ik zuiver mijn zonden
met de ogen van
onschuld
en zie hoe het land zich verhoogt
de…
tussen oostkerke en lapscheure
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
640 hoe staat gij, schaars gekleed
te wapperen op d'n krinkeldijk
leunend op de straffe wind
uw dijen omhelsd met flarden
er keren groepen zwanen terug
van de grote kreek nabij
zij buigen in hun verenpak
gracieus valt wit op grijs
mijn achterland verpietert
sterft in lagen blad en loof
ik wuif u toe mee mijn klak
gij blijft in mijn winterkloof…
Niet of nooit geweest
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.074 Schrijvend raken mijn woorden
steeds meer in de war
wanneer mijn geschrei
dit doelloos schrijven
op wit papier verstoort.
Onhoorbaar zal ik
jou in mijn armen verliezen
wanneer mijn verdriet niet
langer meer wordt verwoord.…
Samensmelten
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.015 Daar waar aan de einder
mijn landweg versmelt
met de mengeling van blauw
wit en veelkleurig zwart
en in meedogenloze variaties
het verhaal wordt verteld
over het schijnbaar gewin
van het zo geschonden hart
Daar kiemen onzichtbaar
voor het verbogen licht
de trillenden handen
van verloren gezichten
bij iedere moeizame tred
verheldert…
de mooist gekleurde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
821 je raapte op grootte
schelpen van het zand
woog ze in je hand
bekeek de tijd in lagen
kleuren droegen groei
vertelden over jaren
hoe het diertje leefde
de lijnen rondden bloei
ik vond de grootste
jij de mooist gekleurde
ik keek je aan, omhelsde je
de zee getuigde het gebeuren
golven juichten wit en
de branding brulde, maar de
schelpen…
Testament
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
3.791 Denk aan de fluisterende nachten
die ik heb gedicht,
open mijn stille woorden
ook al verlang ik naar het witte licht.
Wanneer ik morgen heen zal gaan,
wil ik geen kransen in je armen.
Denk aan een rode roos
die ik heb ontmoet,
neem afscheid van gisteren,
ook al ga ik nu voorgoed.…
O, rozen, droef en schoon
poëzie
2.9 met 22 stemmen
3.558 O, rozen, droef en schoon,
ik heb u uitgekozen
Voor àl mijn koude doden,
rode en witte rozen.
Rozen om 't dode haar,
rozen op armen en borsten
Vallen met zacht gebaar,
of zij niet vallen dorsten.
Rozen voor ieder, die
met lachen, of kussen, of groeten,
of schone melodie
Mijn leven wou verzoeten.…
schoenen zonder veters
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
12.306 ik heb de dood ontmoet
een vriendelijke man
bril en witte jas
de geleerde titels
las ik op de rekening
van later pas
maar dat terzijde
zijn hand was droog
de mijne klam
hij zei... waarvan
ik keek hem aan
dacht daar zo het mijne
van, zag ineens mijn
schoenen zonder veters
natuurlijk hoor
ik bij betweters
hij gaf mij bloemen
ik…
heldenlied
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.525 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind
en de merel ten top
het veld…
ik ben je slaaf
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.320 ik voel me vluchten
in muziek van Enya
ze grijpt mijn zuchten
jaagt mijn zinnen na
in het stelen van
haar maagdelijk wit
rest niets dan zwart
waarin de tijd verhardt
in die ijle stem
verdwijn ik naar een
werkelijkheid die ik niet ken
waarin ik niets meer ben
behalve dan je slaaf
jouw tonen hebben mij
betoverd, je akkoorden zijn…
Jouw hemel
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.912 Verstild glijdt er
een witte schaduw over
jouw bleke wang.
Samen met een engel
draag ik je naar
jouw uitverkoren land.…