Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

door ogen van sneeuw

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 747
lichaam om mij met waan te bekleden zwart zoals de sloot die zich terugvond in het grijze van de nacht nadat de avond haar vingers uitstrekte onder sterren van razernij en mijn naam schreef met wind als zou ik de winter hebben verbreed met maagdenbloesems op het raam toen de vorst zich ontdooide met wol, gesteven van witte…

vleugels op huid

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 617
breekt twijgjes tot littekens de stilte, al jaren ouder stuurt levensloze dromen onder houten huid wanneer armen vol bomen slechts willen wonen in het zachte geritsel van de wind ze zit veraf van de zon door de nacht te staren en ik wil haar geven het ochtendgloren, in ogen vol vlinders van rozenhout ik wil haar vinden het witte…

Klavier

netgedicht
4.2 met 52 stemmen aantal keer bekeken 892
mij schat vertrouw mijn initiatief lief mij staand krom plat in bubbelbad op de kokosmat nauw achter in de mini tussen knalwit duizendblad en de laagstaande verblindende zon zoals prille liefde verblindt verwarmt ze streelt mee klaverblad een vier en plots klinkt onder spelende vingers zijn opgewonden stem ik lief je schat ondanks wit…

Geloken pauwenogen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
zag de onrust in je slag je wiekte traag op warme winden fladdert om de nieuwe stroming te hervinden die je lift vleugelt zacht geloken pauwenogen op een witte ondergrond de poten zwart al uitgestoken voordat je op de kroon van bloemen landt nectart gulzig lentes eerste vocht vouwt je vleugels als de wind weer aan je sjort en…

onder dagen en voetstappen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 542
lijnen weerkaatsen oude gebeden wanneer geluid, wit als wierook, zich neerlegt op gevouwen handen mijn hoofd vult zich met landschappen en wat verder met overwoekerde dagen wanneer ramen sluiten, licht hellend als vergeten beloften zwarte gronden in gedragen huivering drijven me naar het boetekleed; de grens van weifelende leegte…

onder dagen en voetstappen

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 696
lijnen weerkaatsen oude gebeden wanneer geluid, wit als wierook, zich neerlegt op gevouwen handen mijn hoofd vult zich met landschappen en wat verder met overwoekerde dagen wanneer ramen sluiten, licht hellend als vergeten beloften zwarte gronden in gedragen huivering drijven me naar het boetekleed; de grens van weifelende leegte…

Beslan

gedicht
3.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 21.325
Siberische koude / de school ingestort telt de oude clown / zijn dagen op het plein Pak sneeuw op zijn pak / de kinderen ver weg hangt alleen zijn adem / om zijn neus van peen Bloed is gegijzeld / lach volgde op de voet en die witte pop / lijkt een strafloos kruis mummie van een koning / in een koud koninkrijk [3 september 2004 - 2006…

De ontsnapping

gedicht
2.5 met 59 stemmen aantal keer bekeken 34.571
Ooit moet ik haar witte hoofdje in mijn hoofd haar kleine handen in de vorm van de mijne niet geweten hebben. Ik weet dat niet meer. Ik denk aan mij terug als altijd al haar vader.…

Zwaan

hartenkreet
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.608
Een zwaan drijft mij voorbij zo’n grote witte, trotse zwaan. Langzaam zweeft zij over het water richting de horizon waar de stralen van de zon in de diepte verdwijnen. Eenden kijken trots de zwaan na “het is er één van ons,” zie je ze denken. We kropen dezelfde dag uit het ei dat schept een band, een drijvende band.…

Florence, la Luna

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 839
zou ik haar vragen om in het terra van de dansende coulissen, geuren parfumerend langs de Arno, mee te gaan naar Piazzo della Signoria gevels met witte luiken zijden jurken, losjes en nonchalant over de schouders, bandjes zichtbaar, glimlachen neergelegd in marmer waar pioenrozen uiteen vallen, de maan zijn sikkel kwartiert…
Rieg17 maart 2008Lees meer >

dag Dag

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 868
er zijn dagen zonder naam en ik zie noch hoor het woord dat past in mijn mond nachten worden nachten en blijven hangen in mijn armen, soms hard of eenzaam, ik noem ze ook wel zwart dan ben ik blij dat de ochtend komt het gras vertrapt door vrije letters, honderden wanneer ik mijn vingers leg op wit; sneeuwrozen of wolkenzon…

Mei

poëzie
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.196
Dan treedt op zijn drempel Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn Glijden er blikken en een woordentrein. Dat’s om te wenen, want de mijmering Over een ding, is teerder dan het ding. ---------------------------------------- uit: Meiboek II fragment (1889)…

De witzit

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 759
wat mij niet lekker zit is het al te veel aan wit waarin ik ruimschoots klapper als een beetloos kunstgebit ik slink tot weggeschoven kind dat klein maar reuze dapper toch geen fijne houding vindt op een te grote keukenstoel het onbestemd gevoel van overheersend leegte nadat een opgestoken wind mijn perken van de aarde veegde…

levendige waterlelies

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 645
op de rails stilstaand tussen den haag en leiden kreeg ik witte waterlelies in beeld vast omlijnd wat voor exacte opname danig scheelt ze schieten voorbij aan treinen die nog rijden zonder gelegenheid ze te ruiken hoorde ik geen libellen gonzen en zag al evenmin kikkers duiken om van leliebladen af te plonzen ik dacht sta je hier met fiets…

De voegen in het trottoir

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
De zilvermeeuw spreekt mijn angst in de lagen van de lucht haar zwijgende witte buik spiegelt de onrust welke mij beneemt van de zwang op het geluk De straat beneden het spektakel is het graniet waarop ik stuit en in mijn val strekt het leven zich voor mij uit – ik tel de aders van het trottoir in de voegen begroeid met mos Vanavond…
elze8 augustus 2008Lees meer >

Wie de klokken hoort luiden weet nog niet hoe laat het is

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 862
Als hanen van torens kukelen Klokken nergens op slaan Als de priester zijn heilige hang Naar jonge billetjes laat gaan Misschien wel nooit Begrijpt men alle boeken Leest men wit op zwart Dan wordt uit alle hoeken Een wereldhoop gestart Misschien wel nooit De tempel in je hart De gedachten in je hoofd Zijn eerlijker dan dit alles…
Jeroen Zwaal31 augustus 2008Lees meer >

Choc genot

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.540
Ik had er niet op zitten rekenen Dat je zoveel voor me zou gaan betekenen Een vierkant bruin blokkie Genot op een enkele stokkie Dompelde ik je voorzichtig in mijn kop Het wit verandert in zalig bruin en ik stop Ik til het op en langzaamaan Breng ik mijn lippen ernaartoe en begin eraan Ik had nooit kunnen bedenken dat Choc-O-Lait me…
A. Oei13 september 2008Lees meer >

pepernoot van eigen deeg

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.101
ik eet pepernoot van eigen deeg en geef mijn staf en mantel nu verjaardag sinterklaas voor even niet en ook het zwartepietenspel is al lang afgelopen laat winkels de cadeaus verkopen die concurrentie moet ik niet mijn paard staat wit te schimmelen pieten zwarten niet omdat roet geen schoorsteen ziet de roe is niet meer te gebruiken…
wil melker2 december 2006Lees meer >

zijn hoofd

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.304
de dichter zoekt een regel, onverwacht dient zich aan, hij denkt verstoord zijn gedachten en legt zich neer, moe bij wat anders niet kwam de dyslexie bij hem bevindt zich niet daar waar anderen het zien maar tussen zijn oren die almaar vreemden horen blikseminslagen met het luidste wit ooit gezien zo eindigt hij de dag met een oververhit…

Nani-ka

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 609
vandaag is de dag dat de sneeuw waarnaar ik zocht gelijkt op eeuwige liefde ik spring en huppel door naamloze vlokken en lik mijn waan met onzichtbare woorden de lippen wit straks de aarde wanneer ik slaap op het lichaam van de wachtende nacht ik zuiver mijn zonden met de ogen van onschuld en zie hoe het land zich verhoogt de…

tussen oostkerke en lapscheure

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 640
hoe staat gij, schaars gekleed te wapperen op d'n krinkeldijk leunend op de straffe wind uw dijen omhelsd met flarden er keren groepen zwanen terug van de grote kreek nabij zij buigen in hun verenpak gracieus valt wit op grijs mijn achterland verpietert sterft in lagen blad en loof ik wuif u toe mee mijn klak gij blijft in mijn winterkloof…
Rieg15 november 2007Lees meer >

Niet of nooit geweest

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.074
Schrijvend raken mijn woorden steeds meer in de war wanneer mijn geschrei dit doelloos schrijven op wit papier verstoort. Onhoorbaar zal ik jou in mijn armen verliezen wanneer mijn verdriet niet langer meer wordt verwoord.…

Samensmelten

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.015
Daar waar aan de einder mijn landweg versmelt met de mengeling van blauw wit en veelkleurig zwart en in meedogenloze variaties het verhaal wordt verteld over het schijnbaar gewin van het zo geschonden hart Daar kiemen onzichtbaar voor het verbogen licht de trillenden handen van verloren gezichten bij iedere moeizame tred verheldert…

de mooist gekleurde

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 821
je raapte op grootte schelpen van het zand woog ze in je hand bekeek de tijd in lagen kleuren droegen groei vertelden over jaren hoe het diertje leefde de lijnen rondden bloei ik vond de grootste jij de mooist gekleurde ik keek je aan, omhelsde je de zee getuigde het gebeuren golven juichten wit en de branding brulde, maar de schelpen…

Testament

hartenkreet
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.791
Denk aan de fluisterende nachten die ik heb gedicht, open mijn stille woorden ook al verlang ik naar het witte licht. Wanneer ik morgen heen zal gaan, wil ik geen kransen in je armen. Denk aan een rode roos die ik heb ontmoet, neem afscheid van gisteren, ook al ga ik nu voorgoed.…

O, rozen, droef en schoon

poëzie
2.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.558
O, rozen, droef en schoon, ik heb u uitgekozen Voor àl mijn koude doden, rode en witte rozen. Rozen om 't dode haar, rozen op armen en borsten Vallen met zacht gebaar, of zij niet vallen dorsten. Rozen voor ieder, die met lachen, of kussen, of groeten, of schone melodie Mijn leven wou verzoeten.…

schoenen zonder veters

netgedicht
3.6 met 40 stemmen aantal keer bekeken 12.306
ik heb de dood ontmoet een vriendelijke man bril en witte jas de geleerde titels las ik op de rekening van later pas maar dat terzijde zijn hand was droog de mijne klam hij zei... waarvan ik keek hem aan dacht daar zo het mijne van, zag ineens mijn schoenen zonder veters natuurlijk hoor ik bij betweters hij gaf mij bloemen ik…

heldenlied

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.525
waar witte anjers zich langzaam sluiten de merel zijn lied als ode schenkt aan het veld der doden waar eens de helden moegestreden nu in rust verzuchten in schaduw van de ondergaande zon als laatste groet van weer één dag waar het gekerm van menige strijd vergaat in het ruisen der fluisterende wind en de merel ten top het veld…

ik ben je slaaf

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.320
ik voel me vluchten in muziek van Enya ze grijpt mijn zuchten jaagt mijn zinnen na in het stelen van haar maagdelijk wit rest niets dan zwart waarin de tijd verhardt in die ijle stem verdwijn ik naar een werkelijkheid die ik niet ken waarin ik niets meer ben behalve dan je slaaf jouw tonen hebben mij betoverd, je akkoorden zijn…

Jouw hemel

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.912
Verstild glijdt er een witte schaduw over jouw bleke wang. Samen met een engel draag ik je naar jouw uitverkoren land.…