10183 resultaten.
HET GELUKKIGE MONSTER
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
522 Nee, zonder u was ik hier niet geweest
U bent van La Superba de auteur?
De dichter knikt, bepaald niet in mineur
Zijn leven is in Genua een feest
Behoorlijk lange haren zijn het meest
Opvallend aan de Hollandse seigneur
Daarnaast is hij een aangenaam causeur
Die niet veel op heeft met de hokjesgeest
Tussen de werkelijkheid en fantasie…
Reuzenpandadiplomatie
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
838 De handelsmissie liep gesmeerd. In Rhenen
werd reeds een hok gebouwd bij Ouwehand:
we krijgen zo twee panda's in ons land!
Het kost wel emmers geld om hen te lenen.
Straks gaan we ze bekijken, die twee beren
die dus verwonderlijk goed kunnen smeren!…
Niets is gewoon vandaag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
475 Niets is gewoon vandaag.
Niets is vanzelfsprekend.
Niets lijkt op wat het is.
Vanmorgen werd ik uitgeslapen wakker.
Mijn virus werd vannacht verslagen.
Fris en uitgeslapen sta ik op.
Deze dag voelt weer als een nieuw begin.
Blootsvoets loop ik door het bedauwde gras.
De dageraad voel ik door mijn longen stromen.
Dankbaar voel ik me,…
Actie!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
467 Een vershouddoos om kliekjes te bewaren
Hét hebbedingetje bij Albert Heijn
En nu er blijkbaar niet genoeg van zijn
Heb ik weer voor Jan Joker lopen sparen
Geen moestuinzaadje dat het bij mij deed
De Wuppies heb ik nog niet eens compleet!…
Kalender
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
912 Hij weet precies wie wat toen heeft gedaan,
Maar heeft tot nu toe als het graf gezwegen.
Hij heeft daar heel wat zwijggeld voor gekregen,
Er moest per slot iets tegenover staan.
Nu door zijn gouden tip de dader hangt
Wordt hij met praatgeld ook nog eens bedankt.…
Kleine Huisjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 Nog nooit had in dit land een sterveling
Van Kleine Huisjes ook maar iets vernomen,
Maar nu de koning daar is langsgekomen
Mag je wel spreken van een kentering.
Eén die daar woont is bijna al beroemd,
Maar hoe wordt zo een eigenlijk genoemd?…
Atatürk
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Meer kennis over Atatürk: Goed plan
Beslist geen reden om te protesteren
Er valt heel veel over die man te leren
Zelfs voor de sultan Recip Erdogan
Al valt geschiedenis nooit te verzwijgen
Door kneden kan ze vele vormen krijgen…
He, rooie, vuurtoren, stoplicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Er daar stond hij, de junior
een mooie jonge man
met krullend rood haar
en een verzorgd rood baartje
ik was op slag verrukt
ik zeg niet verliefd
dat wil ik als senior niet meer
maar wel verrukt, verrukkelijk
we spraken wat woorden
en ik zag hem blozen
dat zit daarbinnen wel goed
dacht ik mezelf kennende
want ik was ook rood
roder…
De vooravond
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
458 De vooravond is
Als het voorspel
Van het spel der spellen
Dat menselijke
Dat vleselijke
Dat heerlijke
Weelderig als de lokken van haar
Als de plakkerige haren van hem
vormend voor ook intieme hoogtepunten
De vooravond
Is de garantie voor
Een fijn laat avondspel
Of direct!…
tranenflesjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 de tranenvangers
vangen tranen in flesjes
om te koesteren
te verzamelen
de tranen van verdriet aan
een draad te rijgen
het boek der tranen
verhaalt over echte en
onechte tranen
mannen en vrouwen
witte en zwarte water-
landers van mensen
ook dierentranen
van krokodilachtige
aard soms een traan die
emotioneel
is een olifantentraan…
solus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 ik val als een blok
voor de afgelegen
Rockall rots in de
Atlantische Oceaan
solitaire granieten
top van een
gedoofde vulkaan
rots van stavast
rots in de branding
als opgezweepte
golven in de storm
haar overspoelen
de hebzucht zwemt
krioelend onder haar
het laat haar koud ze
blijft wat ze altijd was:
Rockall rots
niemandsland…
Door het ijs
snelsonnet
4.8 met 8 stemmen
675 Ach, Wopke heeft altijd al graag geschaatst
En ook is hij al jarenlang een fan
Van onze ongeëvenaarde Sven
Maar deze actie was gewoon misplaatst
Zijn ‘werkbezoek’ verdient geen schoonheidsprijs
Hij zakte ongenadig door het ijs…
Momentgenoten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
633 Daar was mijn momentgenoot
onze levens in een
ongevraagde
onuitgesproken
moment-omstrengeling
Hoe
in de treinstoel
tegenover mij
kleine gebaartjes
in enkele uren
vertrouwd worden
een lach
hoe ze in haar tas rommelt
hongerig maak ik
van beperkte ingrediënten
een psychologische compositietekening
op
uit haar gebaren
de blik…
De Traan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 De traan, door liefde en verdriet ontstaan,
heb ik reeds geplengd.
Het zijn de krassen op mijn ziel
die dieper snijden zonder mes,
en toch zo pijnlijk zijn,
een gevoel dat als een schaduw
vol emotie naast me loopt
me nog elke dag in zorgen brengt.
Ze zeggen dat ik los moet laten,
zeg me dan hoe dat moet.
deze dagen zie ik de hopeloze…
Hoezo integreren?
snelsonnet
4.8 met 9 stemmen
619 Wim Meyles moet ik even corrigeren,
Hij heeft het maandag toch niet goed gezien.
Men kankert hier wat af en bovendien:
“Er deugt hier niks en krijg nou maar de kleren!”
Pas als je tegen alles fulmineert
Dan ben je hier pas echt geïntegreerd.…
Wandkaart
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
630 In zwarte tekst op heldergroene banen
De namen die je nog van vroeger kent
Van 't grootste rijk op 't oude continent
Het uitgestrekt Imperium Romanum
Een grote wandkaart achter in 't lokaal
Geen brugger die daarvan al 't fijne weet
Noch tweedeklassers die het ooit iets deed
Hun kennis is daarvoor nog marginaal
Ze werken met de leergang…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
675 --------------------------
Een huis is een rechthoek om de ruimte:
het lichaam omkadert zichzelf.
Jouw leven een blauw stipje op het canvas:
contrast tot de leegte
de vogel en de boom en de wolken,
de zon en de vijver worden zich,
schenken zich uit,
vullen alle mogelijke werelden.
Alles is moeiteloos
simpel wat het is:
de precisie…
OVER HOGE BERGEN EN DIEPE DALEN, een Jan Jacobsje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
760 De zon is zo moe
sluimerende slaap slaat toe
dromerige wolken bevolken 't kussen
bergen bedekken warm 't bed intussen
Slaap maar zacht lieve zon
de nacht is zo om
ga je dan morgen weer stralen?
over hoge bergen en diepe dalen!
Jan Jacob JordaanDichter in Noord-Italië!
een Jan Jacobsje = titel en laatste zin 't zelfde!…
Body & soul
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 Mag ik u even interbumperen
mijn timmermansblik
en het spitzengefühl
mijner vingers vertellen
u haast evenveel
als een echo een pet-
of een mri-scan
hoe u eraan toe bent
althans momenteel
in uw status quo sanitatis
qua maag darm en nieren
hart longen en klieren
uw pancreas alvlees
en derma epitheel:
wat ik voel is een
stralend…
als de goede mensen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
347 hoe een stevige simpele bank staat
temidden van droeve mitsen en maren
voor jouw recht-door-zee aanwezigheid
hoe in een amalgaam van bespiegelende beelden
de bomen in de buurt ruisend van je getuigen
vredesduiven onstilbaar koeren
hoe rondom het overwinningsstilleven
een eenvoudige houten bank
alles in beweging blijft
hoe we doorheen…
STIFT IN VRIESWEER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
313 Heer Bommel verlaat met zijn oude schicht
het knusse, vertrouwde Slot Bommelstein.
Wat de aanstaande bestemming mag zijn,
hij trotseert het barre winteraangezicht.
Kraaien houden hun ogen op hem gericht,
zitten ineengekrompen vol zielenpijn
in een boom, berooid door vriezend venijn,
wiens takken zuchten onder sneeuwgewicht.
Schilder Terpen…
SCHIJN EN AANPLANT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
193 Een jonge vinger met bedaagde smaak
zweeft vol ingetoomde drift over Drachten,
daalt tenslotte, blijft lange tijd wachten
in Van Haersmapark, broedt rustig op zijn taak.
Diens top draait rond, aarzelt wat _ en wijst raak:
"Van die rode beuk mag ik wat verwachten;
vele bomen verliezen hun krachten,
moeten wijken voor zonnestraalvermaak."…
Leeftijd is maar een getal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
100 Leeftijd zegt hoeveel jaren je telt, maar niet wie je bent of wat voor jou geldt.
Niet waar je van lacht, wat je energie geeft, of hoe iemand de dagen beleeft.
Achter dat cijfer zit zoveel meer, een mens, een verhaal, keer op keer.
Soms denken we snel: zo hoort het te gaan, alsof leeftijd bepaalt waar we zouden moeten staan.
Dat er voor iedereen…
Virussen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
475 De vochtige, tochtige
onder sneeuw op ijs
in sloten en grachten
gedompelde eikels
zijn de virussen
der in een ijzeren
houdgreep verkerende
koningwintergriepmodus
secret agents
in een mysterieuze
ondoordringbare wereld
van vier russen
infiltranten in het luchtruim
van ons bloedeigen lichaam
territorium poreus
en aderrijk tegelijk…
broederschap
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 te jong voor het huwelijk
zo jong is hij jong nog
een ware adonis in de bloei
in het licht van het feest
met ongekende sierlijkheid
beweegt zijn slanke lijf
vol overgave danst hij
energiek en vol passie
uit zijn traditie de dans
met de melodie in verbinding
stralen donkerbruine ogen
vastberaden jeugdig vuur
doordrongen van precisie…
ZONDER HERINNERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 wie zijn we
zonder herinnering
geen mens
geen wezen
we leven dan letterlijk
in het moment
wat voor sommigen
wordt gezien als
het hoogste streven
voor sommigen geldend
als de ultieme wens:
de zwaarte van herinneringen
en leven even te vergeten
maar wat als je in geen
enkele herinnering meer kunt lezen
wie je was of nu werkelijk…
Bank aan het Van Brakelplein
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
836 Bezoekt u eerdaags het Van Brakelplein
Zorg dan het nieuwe bankje niet te missen
Met daarop een kwatrijn van Driek van Wissen
Mooi eerbetoon in ’t openbaar domein
Maar ik moet zeggen dat het toch wel steekt
Dat op die bank des dichters naam ontbreekt…
BLADWACHTER
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
548 nog in leven schrijf ik je
in schaarse tijd
mijn dodemansbrief
het laatste schrijven
van een bijna dode man
kort weloverwogen
en helder moeten
mijn woorden zijn
bied me
het is bijna zover
bied me een vrije doortocht
verleen me een vrijgeleide
naar Hades’ rijk
laat me zacht
tot stilstand komen
druk als zorgzame custos…
Vale ouwe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 De vale ouwe
ziet met lede ogen
hoe tak en wortel
van een halfdode eik
in haagse kringen
naar de knoppen gaan…
Dansen met het leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
239 Ik kwam binnen
met zachte voeten,
twijfel nog als jas om mijn schouders.
De muziek was luid,
de blikken fel en vriendelijk,
alsof iedereen al wist
hoe je leeft met open armen —
en ik nog moest beginnen.
Maar ergens,
tussen adem en beweging,
trok iets ouds in mij wakker:
het meisje van acht
dat lachte om handklapspelletjes,
dat danste…