12341 resultaten.
Natuur
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
585 Het is hemels wandelen
in dit helder warme licht
schaduwen spelen als kinderen
onder dwalende wolkenlucht
bomen blozen onbeweeglijk
als stoere nobele reuzen
met bloeiende natuur
in al zijn groeikracht
dringt de zon
door clichés
van eigen schijnsel
vol wonderbaarlijke energie
zonder woorden
in zijn daadkracht
als stille getuige
van wat…
Mijn ziel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
821 Alléén die éne spronk Licht: vol van liefde en vrede;
dat is mijn ziel! Het kleine deel van het grote geheel
dat telkens in een nieuw, authentiek plan viel.…
LOS ZAND!
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
659 leven voelt als los zand
ik heb niet leren bouwen
verder dan mijn legodoos
ben ik eigenlijk niet gekomen
Je leven stort dan vaker in
mag je alles weer bij elkaar rapen
ik geef geen cent voor cement
maar krenterig ben ik nooit geweest
Ik ben meer van 't plak en knutselwerk
het friemelen, 'framelen', knipselen
mijn kelderbox staat er vol…
Het komt goed
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
690 een regendeken legt zich
over de lege straten
van een slapende stad
kiltedruppels raken
een smaak van verlaten
pijnigen een hart
stilte schrijft zich
in vergeten gedachten
zoekt een openheid
-
zonlicht komt, ontluikt
wekt een verwachten
het is nog zomertijd
de dichter wikt, schikt
verzen tot een bloemlezing
een bundel vol…
wat is het rijkdom?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
793 ...een grote huis met enorme tuin
of een nieuwe Mercedes
of vette bankrekening vol met geld?…
Sint en Piet: de rollen omgedraaid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.277 Zie ze daar nu gaan
die twee weer op pad
in de grijze dagen
voor het aloude feest
Piet kijkt fier om zich heen
hoog op zijn zwarte hengst
Sint hijgend ernaast
achter zijn rollator
vol met cadeautjes
Dat ik dit nog
mee mag maken
op mijn oude dag
fluistert de oude baas
wie zegt toch dat ik
niet mee ga met de tijd…
De weg naar binnen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
703 Vol vreugde zie je naar mij uit.
De weg naar binnen
is gevuld met beminnen…
koud water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 de wind komt van zee
brengt druppels mee, vermengd met zilt
gewild en ongehoord versmolten
met het duren van vandaag
er schuilt belofte in, een groet
een lichte glans voor mijn gemoed
een ongestelde vraag
vol weerloos beter weten
nooit ben ik vergeten hoe het bloedt
als elke dichtgesmeten deur zijn
uitspraak doet
en oordeel
zich…
Stiltes worden niet gehoord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 soms kan ik
de wereld niet meer raken
die anderen met
eigen beelden maken
hun werkelijkheid
vol met emoties
die als los zand langzaam
door mijn vingers glijdt
geen enkele affiniteit
om toe te treden tot het spel
dat in hun ogen leven heet
maar het verleden snel vergeet
de diepgang is verdwenen
stiltes worden niet gehoord
zij genieten…
Huis; Thuis; Voor mij geen Buis!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Een eigen huis
Een eigen thuis
Een eigen plek onder de Zon
Wie had gedacht
Dat deze hoop nog zou uitkomen
Gezien het financiële onvermogen en daadkracht
Hou vol
Geef weerstand
Werk eraan en zet door
Het is een feit
Dit Huis !
Elke steen, met geschiedenis
Tevreden!
Nu?
Nee!…
Vleugellam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Met koffers naar een tijdelijk verblijf
zonder bagage aangekomen
in de eeuwigheid
het pad ligt donker
vol verwarring en wanhoop
de toekomst in slijk verdwenen
de uitgezette koers
blijft voor altijd
een streep door de rekening
we wandelen op gebroken glas
op de flanken hangen zwart
en onbewogen de gordijnen
God schiep het licht
wie…
Griepvol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
558 Hier lig ik dan met bonzend wollen hoofd
met rondom mij tissues vol met snot
wenkbrauwen hangend voor natte ogen
die wazig de wereld op afstand beschouwen
met de volgende hoest al weer in 't verschiet
Laat mij maar want denken kan ik niet
behalve dan dat ik hier niet wezen wil
maar elders rennend in het vrije veld
of minnekozend onder een…
Zuivergraf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
993 In jouw sterven ligt het ontwaken van de ochtend
in winterbrons en zomergoud, een dageraad
van eeuwigheid en peinzend denken
aan een land met bergen bij de oceaan
in een bibliotheek vol met gedichten
klinkt jouw naam in waakzaam zwijgen
en niemand die het rijmwoord vindt
in een droom van diep verleden
bij de rivier ver naar beneden
in…
de zevende januaridag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
585 geen vorst vandaag
de winterkoning zingt zijn lof op
vroege lente, luidkeels
stapt de morgen deze wereld in
het gras draagt speels wat tere madelieven
voorzichtig wit in breekbaar groen
er schuiven auto’s langs
ze snellen vol bravoure het donker uit
geen ruit met ijs
slechts ramengrijs met vuile strepen
volledig
in gewone doen…
HORTENSIA
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
749 haar oude ondergoed is iets nieuws
getrokken met groene stippen: 3D motief
dat het net lijkt of ze binnen handbereik
en perspectief iets groter tonen
over een maand of wat koopt ze iets moois
op het hoofd, blauw is haar lievelingskleur
dan haalt ze de roestige haarpinnen weg
die ze in het bruine kapsel heeft gestoken
waar ze haar hoofdtuin vol…
Komt er een dag
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.791 komt er een dag waarop
geen spijt meer klinkt geen
treurigheid in onze stem
in de woorden die we zeggen zoals:
vroeger wij soms toch
wanneer waartoe zoniet
komt er een dag waarop
we lachen om de dagen
die nog voor ons liggen
sprankelend vol
stadsgeluiden
dat we de dingen kunnen
noemen bij hun namen
en ze veranderen
--------------…
Uit balans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 balancerend in het leven
op een leidraad, oh zo broos
jongleer ik pijn liefde en gemis
dan weer vrolijk dan weer boos
zwemmend in een zee vol tranen
al is er niemand die dat ziet
zeg ik steevast dat het goed gaat
ook al sterf ik van verdriet
niet wetend waar te beginnen
niemand zegt mij waarnaartoe
put ik mijn kracht uit de liefde
ook…
een woord, een blik: een kijk op de wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Woorden spelen om haar lippen
Rood en vol van vlees en bloed
Doch laten ieder effect verdwijnen
Wanneer zij enkel met haar ogen kijkt
En haar blik
Haar blik die alles wat nog over was
beinvloed
Tot het universum
Op haar afkomt
Te groots, te overweldigend
Voor het menselijke brein
En haar ziel enkel blootlegt
Zonder een verschil te zijn…
tweeduizend drie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 toen ik jou te grave droeg
mijn handen wit
mijn schouders blauw door
onvoorzien
één mondhoek hoog
een mondhoek laag
geen schraag voor jou waarop
de stille kist, ik
wilde warmte onder lichte planken
de banken van het hof
vol zomerzon
bloemen rond te zware voeten, wuivend gras
en in mijn lijf slechts de herinnering
van wie je was…
Het fijne geklepel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
437 waar woorden
eenduidig hun kleur luiden
is het fijne geklepel
van klokjes niet hoorbaar
het monotoon starre
dringt zich meer dan
opzichtig op en houdt
ogen en oren gevangen
de kleine nuances
accenten en speelse
wendingen in zinnen en
strofen komen niet op toon
wat een kleurige boeket
vol harmonische klanken
had moeten zijn resulteert…
Speel dan Shehab, speel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 speel dan Shehab, speel
laat jouw gitaarspel
verhalen over de stad
waarin jij bent geboren
waar liefde ooit de voertaal was
verbroedering leidde tot
diepe vriendschappen
kinderen vrijuit speelden
nog te onbevangen waren
voor een wrede waarheid
vol haat, kom Shehab speel
verhaal over jouw mooie Aleppo…
zondagskinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 en dan kerstavond
met ons pap mee naar de mis,
de enige in het donker
honderden kaarsjes
en een donderende vrede
thuis
streek mama
lakens glad, ze waren geborduurd
met rode sterren, afgevuurd
rond groene krans
elk bordje gaf een kerststol
elk gezichtje
droeg de glans
van duizend lichtjes
en hield dat - de nacht uit -
vol…
Dromenvangen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 Probeerde jou te vangen in die droom
waarin je me verlangend aankeek
maar je loste weer op als lucht
alsof je er nooit geweest was
Probeerde ze te vangen in de vlucht
die dromen met een beetje geluk
maar ze vielen broos uiteen
zodra ik ze dacht te omvatten
Nu de dagen kleurrijk korten
hangt de ruimte vol met vangers
al was het maar voor…
Bang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
763 Sprakeloos
Niet te bevatten
De controle kwijt
Wat doe je dan
Is er ergens hulp
Hoe lang wachten
Een warme blik
Medeleven vol begrip
Liefdevol word je benaderd
Ook door je buurman
Zijn dochter en zijn zoon
Maar dan weer alleen
In de woestijn van eenzaamheid
Je glijdt weg
Zinkend in drijfzand
Het geeft verdriet
Ze zien het bijna niet…
Een voelbare kus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 je waaide
jouw lach naar
een zaal vol
verbijsterde mensen
gaf handen applaus
terug met intens
gelukkige wensen
in een voelbare kus
danste voorbij
met magische
aantrekkingskracht in
onweerstaanbare ogen
zij hebben
jouw mystieke
aanwezigheid met
hun ziel kunnen ervaren
in samen voor even
de wereld vergeten
het bestaan als een…
duizend kussen diep
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
641 de muur, steen voor steen
verbrokkelt de gelaagdheid
het kind bedolven
het kind, gevoelloos
versteend door de bescherming
een vuist vol verdriet
de vrouw, ontredderd
verscheurt het kind van haar af
door liefde gesterkt
krachtig kwetsbaarheid
moederlijk onvermogen
innerlijke strijd
duizend kussen diep
volgt de vrouw haar levenspad…
de schreeuw van de vlinder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
553 een fladderende vlinder
vlucht schichtig in het avondrood
gevolgd door de... vliegende dood
ondervindt hij op zijn weg veel hinder
geen weerstand en geen kracht
de dood komt steeds dichterbij
zweeft vol van furie en razernij
op zoek in deze enge rode nacht
grijpt hij gulzig zonder… hinder
mijn hart gebroken, hij was verloren
het…
In vloeibaar bewegen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
523 je straalde
zachte muziek
in vloeibaar bewegen
beloofde al hemel
zonder dat jij
je ziel had gegeven
streelde mij
lieflijk met je
wat donkere stem
vol zinnen die
ik nog uit het
ooit paradijselijke ken
ogen namen mij mee
weerloos verliefd liepen
wij langzaam naar zee
waar we in zand
onze eerste liefde
hebben beschreven…
De laatste rustplaats
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 zo houden ze vast
aan wat eens was, eens geweest is
aan het goede, aan het mooie
voor altijd geborgen
in een kruik, een beeld
een vaas, een Pyramide
in een muur, of toevertrouwd
aan de koude schoot van Moeder Aarde
omringd door foto’s
brieven vol lieve woorden
planten en bloemen
waar bijen hun hart op kunnen halen
evenals ander…
Getijdenperikelen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Als ik kleumerig ga over het zandpad
En even sta te kijken bij een uitgestorven poel
Denk ik nog weemoedig aan de zomer
Toen was ‘t wat droger en geen modderboel
Stonden de bomen weelderig vol lover
En boden schaduw voor de warme zonneschijn
Nu staan ze langs ’t pad, kaal als ik, te kleumen
En ik denk; “Laat ’t maar gauw weer zomer zijn.”…