23350 resultaten.
Omhoog zien naar de zon de waterrozen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
872 Omhoog zien naar de zon de waterrozen,
Kinderlijk, alsof 't Rafaels eng'len waren;
Grauw slib en wijde schem'ringen bewaren,
Die hier de dood stilde tot smartelozen.
Opzuigt de bliksemstorm het meer tot hozen:
Dan staan in blauw doorschijnende pilaren
De doden: hun zwarte ogengaten staren
Boven hun grijns om macabre apotheozen.
Naar…
Ouder worden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
614 Stel de oude dag wat uit
Gewoon de geest resetten
Het oog valt op mooie facetten
Oude ideeën als buit
Wat u kunt winnen:
U stapt een mooie tijd binnen…
Weerzien
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.363 Laatst zag ik hem terug, de jongen uit mijn jeugd,
die ik op school in bang geheim vereerde:
blonde Prins Satan, ongenaakbaar schoon,
wiens wrede lach mijn schuwe hart doorboorde.
Ik denk niet dat hij ooit iets heeft vermoed
van wat een vol jaar lang mijn ziel verteerde,
noch dat ik, hoe vaak, honderd, duizend malen?
- zijn tergend beeld voor…
veel later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 gaat er wel eens een
Japans bedrijf failliet
er overlijden tegenwoordig
steeds vaker mensen
waarvan ik dacht dat
ze al dood waren
komt dit ooit nog goed
het is vandaag later dan
het gisteren was, er valt
een stukje ruimte tussen
twee tijdperken, zeg maar
dolenderwijs ter plekke
een gedicht als tijdmachine
best wel een dingetje…
Met terugwerkende kracht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 verwar mijn binnenste met buiten
zet in delen uiteen wat samenvalt
blindeer mijn spiegelglazen ruiten
nu toekomst in verleden is gestald
laat me in een vergeten lot schikken
doorbreek daarmee de cirkel rond
kleur de iris van eeuwige ogenblikken
je herhaalt de woorden uit mijn mond…
Memorabilia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 vroeger zochten
de moeders
een tijdlang
touwtjes voor
een houten
tol
kwamen de
bakker/verzekeringsagent
binnen met
een koordje
hangend door
een luikje
uit de
deur verhalen
bij koffie/thee
ontzettende lol
zij droeg
schorten om
kleding te
besparen wasmachine
was er
toen nog
niet
kinderen opvangend
uit school
beschuitje/kaas…
Voorbijganger
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
566 er ging een vrouw voorbij
een zoete walm uit verleden
ik was acht en zij dertig
haar ogen blauw en zacht
mijn moeder had mij gebracht
een oppas voor een middag
haar witte jurk danste
om haar smalle taille
verliefd was ik nog niet
maar ze rook zo lekker
ik zal haar nimmer zien
maar wel direct herkennen
verstopt in de reukcentra…
Oei mijn geheugen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
446 Ha Claire, da’s lang geleden.
Hoe is het met jou?
Ik schrik op, doe een stap achteruit.
Ik ken dat gezicht.
Een spook uit het verleden,
al is ‘ spook’ niet het gepaste woord.
Die blonde krullen,
bruine ogen en sensuele mond
zijn wel niet meer wat ze eens waren,
maar mogen er best nog zijn.
Een schoonheid blijft een schoonheid,
Ook op rijpere…
Versimpeld
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
612 Dat ik ooit 'De Kapellekensbaan' van Louis
Paul Boon heb uitgelezen en de oeuvres van
Hermann Hesse en Frederik van Eeden, lijkt
me nu iets uit een ander leven te zijn.
In het heden vergaap ik mij als een flaneur
in een bonbonnière, snoep ik detaillistisch
van geestverheffende marsepein en word ik
al door een strip van Garfield verrijkt…
Rimpel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Geen rimpel in het water
Ik staarde naar de zon
In dit heden werd het later
Ik wist waar het begon
De ogen van deze stad
Filterde mij met een doel
Je toekomst is een pad
Dat je leidt uit dit gevoel…
Verstoffing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 De zwaartekracht van de tijd;
uit de bodemloze zandloper
vloeien de herinneringen weg
de namen onder haar vingers
de ruimte tussen de stenen
en wie ze niet meer is.…
Steentijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Ik loop naar buiten, de nacht
is maanziek, er groeit wit grint
in het gras, de planten in de
tuin dragen grijsgroen livrei
Ik waan me in de steentijd,
hak woorden uit, bik zinnen
los, letter voor letter bevrijd
ik gedichten, neem de tijd…
nadorst in het uurloof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 ons voorbijgaan
vordert gaandeweg
pratend, sapstromend
wandelend over jeugdig gras
verderop staan bomen
haaks op gedegen aardlijnen
elke week is het
een kwartier eerder donker
voorlopig is eeuwigheid
gevangen in onsterfbaar steen
in de late schemer van
deze kortstondige dag…
raamblindheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 het verhaal gaat dat we de kamer in
betreedbare vlakken hebben verdeeld
om iedereen welkom te heten
geboortedagen af te strepen
met Sport in Beeld en bord op schoot
er zijn nog blinde vlekken (min of meer)
de onzichtbare poten van de kast wijzen
naar beneden, naar binnen als een
luchtledige vulkaan, de muur
vreest nog steeds de
spijker…
Carl en Karin Larsson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 We kijken door een venster naar de oude tijd.
Tijd die hier aarzelend heeft stilgestaan.
Carl's alledaagse schilderijen leven nog.
Kersti speelt weer in de tuin.
Zoals toen. Zoals nu.…
het Kasteel
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.186 Die zware wanden zagen de eeuwen wijken,
Trotserend Tijd en Stormwind en Houweel,
Geslachten sterven, val van koninkrijken,
Als viel slechts hun de onsterflijkheid ten deel.…
enigszins dociel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 -bewaaradvies
droog en donker bewaren-
ik begeef me op hellend vlak
ben nauwelijks zichtbaar waar ik ben
steeds bezig
met woorden te worden
zonder eeuwig te verblijven
toch tussentijds ergens te beklijven
hoewel meegaand
dwars door elk orgaan van betekenis…
Van over zee
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.001 Een strijklicht dat zijn schaduwen uitstrekt
naar onbereikbaar geworden, al verwilderde plekken
om wat zich er ooit voltrokken heeft
en misschien nog steeds niet is gewist –
met de wolken wegdrijvende, weer te binnen
geschoten, willekeurige momenten, maar er is zoveel
horizon waarachter ze vervolgens
moeten verdwijnen, terwijl een afgelegen…
Uitzicht op zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
vredepeel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 een klok aan de muur schroeven
de wijzerplaat ontkennen
in open veld en late zon
een lange schaduw voorafgaan
ergens vrede mee hebben…
Vroeger
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Als vroeger is verdwaald
bijten de herinneringen
als zuur
gemis laat sporen zien
waar herkenning zich verschuilt
tussen de flarden van de tijd
zelfs het geliefde tuintje
verdwijnt
in de kille asem het verlies
de gele trossen van de treurwilg
hangen zwaar
en de laatste bloesems tooien
zich tegen beter weten in
terwijl de herinnering…
meridiaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 moedigen doofheid aan, mijn
aanwezigheid is louter postnataal
ondeelbaar in wormgaten, wormstekig
de trap kraakt naar hoogte
als geratel van ketenen, als de
vroomheid van een gewatteerde nacht
tot hier reikt mijn schaduw, onwetend
van halvering, vervalwind, ranonkel, van
begrip zonder begrijpen
smaak van evenwicht aan keelrand
de tijd…
Tijdig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
582 Ja het is waar, de tijd heelt alle wonden
Dat weet je nu is een voldongen feit
Na jaren ploeteren ben je ze kwijt
De wrok en het verlies, de zilte zonden
Je hebt jezelf weer enigszins hervonden
Je voelt je ongebonden en bevrijd
Bent zoveel meer dan je persoonlijkheid
Je bloedrivier wist weer hoe uit te monden
In een onwerelds gladde oceaan…
aanstonds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 hoe lang hebben we nog
om het water terug te scheppen
ondertussen wacht het verleden op morgen
hangt hemel aan lasdraad
is huid boven kleren gegroeid en
niemand die het vertelt
brood is in de aanbieding
honger is stiller dan adem
niets gaat vertraagd, overal aankomst
en zijn vogels ergens vertrokken
om in te schepen
alvast, tot…
Het Zoete Zingen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
727 Ik zit in vaders rookstoel bij het raam
En zie nog steeds de weidse bollenvelden
Waar stro nu ligt als goudgeel winterdek
Groeit straks beton in plaats van zomerbed
De heg is afgeschoren tot de grond
En naast de slootjes tussen stoppelriet
Zie ik dat wilg na wilg zijn kop verliest
Opeens zie ik een kind, het lacht en zwaait
Het kent nog…
over het witte bruggetje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
743 over het bruggetje
naar de duinen
van Klein Zwitserland
daar wist ik de
momenten van geluk...
ach ja mijn kinderjaren
die afreisden met
de snelheid van het licht
wat ik er nog van heb
is een tekening
van Willem Minderman
in een prentenboek uit 1952…
Over bruggen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
607 Spreken...
kan je
over bruggen
Je kunt ze
zelfs bouwen
met blokken, blokjes...
uit je jeugd
toen alle beroepen
nog mogelijk waren
Nu kun je, man
-in bewondering-
in de verte staren
waar de ene wal
de oever
vinden kan.…
herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 traag glijdt de dood over
de dorre daken die met pannen
zijn geëerd, de glans is verstreken
wat rest zijn de nagels van dit seizoen
gisteren sprak de wind nog zacht, breekbaar
teder, tot de nacht brutaal zijn kussens
ging verleggen, nu snurkt de wind met vlagen
storm tegen de reinheid van deze dag
grijze nissen die zich verschuilen tegen…
Broer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
619 Ben je dood of ben je een
vluchteling in de spinsels van
mijn brein, de boter is zacht
als het warm is, maar smeert
in ongenade het brood in stukken
als de koelte met brokken wordt
gesneden
je loslaten is als een trage vlinder in
de herfst
ik wil je gedenken, je gedenken
op jouw manier, zoals je was
gewoon met simpele woorden
iemand…
Zus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
724 samen, zouden onze harten zich
verbinden in het gewaad dat we samen dragen
afschuw is geen pijn maar een vermijding die
de liefde draagt in het ontwijken van elkaars evenbeeld
afkomst is als water van de zee, niet te drinken
en onhandelbaar om er mee te kleien - kunst is een
handicap als de geest gegeseld is door de onraad
van verleden tijd…