9413 resultaten.
Wonder witte winterwereld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
470 Rode neuzen, wollen mutsen
en wollen wanten; een winterse
wonderwereld ijsbeert op
schaatsen over weidse bevroren
water transparanten.
Nog niet betrouwbaar
genoeg voor een Friese
elfstedentocht, doch de
doorloper weet dat een
strenge vorst nog nimmer
een koude leugen verkocht.…
Bode van lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 Zij is de bode
bode van lente
de wilg
met haar katjes
Aan oever en wal
beemd en kant
waar water
gulzig is
Zij is nieuw
leven
leven aan takken
als zon scheutig is
met schijnsel
en sneeuw plots
voor zon
verdwijnt
Liggend groen
komt overeind
zoekt hoogten
toppen van kunnen
in stengels en
stelen
doen ons delen
in 'n…
Tussen hemel en aarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Het duurde lang voordat ze grondde
Omdat ze in de hemel aardde
Ze niet de duisternis aanvaardde
Die in de Lichtrivier uitmondde
Ze wist niet van ‘de zwarte zonde’
En hoe of die zich openbaarde
Toen ze die eindelijk ontwaarde
Was dat juist voor haar laatste ronde
Daar ze alsnog haar taak aanvaardde
Gelukte het haar zich te hechten
Aan water…
Het paradijselijke
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
506 vluchtig wordt licht
als jij zwiert met de parasol
jouw immens plezier danst
ludieke schaduwen hier
je speelt met de wind
die in je blonde haren zingt
jouw ogen weerkaatsen
de golvende schittering van water
samen op strand met
het paradijselijke zon zee en zand
ik houd van het lachende kind in jou
jij mijn grietje en toch volwassen…
Veervrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
671 gestadig glijdt haar schuit over het water
richting andere oever
het is maar een oever
denkt ze
maar elke beweging van de roeispaan
voelt als een dolksteek die
het verleden eruit wil snijden
de pijn doet verdwijnen
bij elke slag komt ze dichterbij de verandering
de hoop, het geeft haar de zinvolle kracht
om verder te roeien
naar waar…
Papaplant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 Het is al goed
Bedacht mijn hoofd
Toen de blaadjes bruin verkleurden
Ik geef het water en wat zon
Tot de wortels beter zijn
En in de dagen die er volgden
Grepen de wortels om zich heen
Pogend tot houvast of zo
Maar de grond liet zich niet pakken
"Dit ben jij", zei papa ooit
"En dat ben ik", die grote plant
En ze bloeiden, groeiden…
Eden
gedicht
5.0 met 5 stemmen
12.957 Het leven in de Hof van Eden
was te mooi om waar te wezen
De zon kwam op de zon ging onder
De tijd was nog niet uitgevonden
Er was hemel er was aarde
Er was lucht en er was water
In het bos de wilde beesten
Er was Adam er was Eva
Ze leefden met elkaar in vrede
Zonder doel en zonder reden
Ze kenden oorzaak noch gevolg
Er was toekomst…
Dolgedraaid systeem
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 als een orkaan
giert de koude
wind verwoestend
een dolgedraaid
systeem de
teloorgang van een
cultuur dat het
naakte leven van
mensen uitschakelt
ik zag zwanen
afgetekend tegen
de blauwe hemel
in de aardse
woonsteden
opgetild boven
het grauwe water
met warm
kloppend hart
vechtend tegen
dat wrede
ik zal zwijgen
over dit thema…
Nachtspiegels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 zacht kabbelt
water in zijn
oneindige stroom
murmelen golfjes
het eeuwige liedje
van de verloren droom
waar in samenspel
van wind en maan
nachtspiegels ontstaan
in geel weerkaatst
op rimpelloos zwart
vollemaans pracht
maar overdag
als winterzon glimt op
de strak bevroren plas
dan zingt het ijs
en klinkt plezier helaas
nog…
wederhoor
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 jij, eindeloze dagdroom,
vereeuwigde tijdzone,
niemand weet of jij
het zuchten hoort, dit
radeloos tikken van
een naar adem happend hart
mondhoek, waarlangs het
water naar beneden loopt
kruimeldief, tortelduif
blijft deze koektrommel
onaangeroerd?…
Een vreemde selfie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
540 ik heb het
schermpje aan
een vreemde
selfie kijkt me
verbijsterd aan
moet ik mijn of
zijn ogen geloven
van die dwaze
foto’s zonder
kop of staart
hoewel de kop
en het decor
duidelijk maken
waar het over gaat
het was
alsof ik viste
in zwart water
pas bij het
ophalen zag ik
mijn vangst die
maakte me bang
omdat ik mezelf…
Uiten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
539 Er is dat lijf, dat mankementen heeft,
en ook een lot, dat keihard met jou speelt,
dat ronduit kwelt en aftast wat jij veelt …
Maar hoe dan ook, wie is daarbij gebaat,
een mens die schuilt om hoe het hem vergaat,
die wanhoop voelt van onvolmaakt te zijn,
alleen wil zijn en tegen water praat …
Toe, laat toch zien, geef uiting aan de pijn!…
Zong bevroren tranen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik draag blauw
een kind van
wind water en ijs
uit conceptie van
een koude vorst en
de warme moederborst
wij lijnden niet
in diepgaande affectie
contrasteerden levensgroot
de verschillen die
wij maakten overbrugden
onze generatiekloof
nooit heb ik
echt warm gezorgd
wist haar kille levenslied
zij zong bevroren tranen
in het…
rite
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 ter rouw
ter tafel
het brood gedeeld
het stilzwijgen onopgesmukt
men tilt elkaar baarvoets
stille rites ijlend van bed naar altaar
doorzichtig treedt men in elkaar
op plaatsen waar men zichzelf niet kent
het behelzen
met
voorraadkasten en rantsoen
brood en water voor het leven
wat
zout op de huid
en het ongezegde in de gebaren
als…
protuberans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 blij dat ik hier woon
tussen muurloze dromen
ben ik wel geschikt voor thuiskomst
vroeg je me ooit
blij dat ik nu leef
sommige tijden duren eindeloos voort
met elke stap strekken lange paden zich
onherroepbaar uit
misschien is dat dodelijk saai
of spat er vuur vanaf
zolang innerlijke kinderen
volgroeide planten water geven…
De olijvenrust
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 de platte schaal
een grijze bokaal
met water
witte doeken in
het donkergroen
van de olijvenrust
de tuinen van
gethsemane in het
voetenwas ritueel
de groep is compleet
als hij met hen
spreekt en samen eet
waarbij ieder van
de woorden schrikt
die hij tot judas richt
hem is niets menselijks
vreemd als hij dit wetend
judas…
De hete zomer van 2018
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
498 Hartje zomer
elke dag slomer
de uren gaan trager
de postbode komt later
Binnen kookt het bloed
buiten golft de hitte
de vogels vliegen lager
de vissen komen boven water
De mussen vallen van het dak
de kippen gaan van stok
de bloemen hangen hun kop
ik ben de hete lucht piepzat.…
Ooit regent onze liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Regen tintelt op het meer
speldenprikken in mijn vel
ik denk jou een tel
onder het gladde water weer
terug
Hoe snel en ver ook het stromen
onder het zand liggen de stenen nog
zwaar en zichtbaar zonder zelfbedrog
Verzonken herinneringen komen
terug
Ik mis jou, onze liefde
gaf zich aan rivieren mee
en deelde zich in de zee
ooit regent…
winterlijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 nadien valt honing uit de bomen
even onaanraakbaar als
lucht onder steen
er is genoeg winter te gaan
voordat blauw een kleur is en
groen de aarde
nog altijd borstelt het water
zijn tanden, ondergaat huid terloops
onbekommerde rilling
krakend de ruggengraat
in vertraging zeer dicht naderend
terwijl dit later lijkt
op dat voorheen…
Zonvlekken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 In de kronkel van de beek
zakken mijn gedachten weg
tussen zonvlekken verglijdend
water en zwevende tinten
groen. Er drijft niets
tegen de stroom in.…
Veenmos (Sphagnum)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 niks hoor
in mijn tuin
verdringt het
soms het gras
een hechte kluwen
verend grijsgroen
de maaimachine
loopt erin vast
die taaie rakker
meters hoog opgetast
hield het water vast
en ook de mensen
die erin wegzonken
verdronken
in het veenmoeras
veenlijken
die we bekijken
in het museum
overdenkend
hoe het was…
Ongekende bontgenoten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 aan de oever
zag ik haar staan
ze keek niet
niet naar mij
ze keek naar het water
verscholen achter het hoge riet
het schip van gemoed
maakte rimpels
aan de oppervlakte
ze keek onbewogen
al die tijd
ze kende geen zwakte
onpeilbare diepte
bleef
ongekend onbekend
ze keek op
wachtte niet langer
tevergeefs op spiegelglad…
Vergiffenis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Het is een schip dat de woeste baren
inruilt voor het zacht wiegende water,
in de avondzon van later
en waarop het de haven kan binnenvaren.
Wat is het wonderbaarlijk dat beiden
opgelucht het vaderhuis betreden
zonder spijt, zonder lijden
en met lichte treden
in de schittering verdwijnen.…
waterscheiding
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
561 zie het als een teken aan de wand
niet onderhuids, maar open en bloot
soms mistig en vaag, in weke kleuren
vertakt, de armen wijd gespreid
zilver, zacht, wakend of slaapnevelend water
zie het niet als een proeve, het lukt geheid
speels en vloeiend, wat kan er gebeuren
tussen vroege jeugd en verre dood
neemt zomaar een pad mij bij de hand…
Muzikale dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 En vriendelijk klinken tonen
van menig vroege zangers
vanuit het lover van de bomen
of roep van buitelende vogels
in ‘t veld of ginds in ’t water
en ’s avonds sluit de nachtegaal.…
Onkruid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
491 voorzichtig
stappen voeten
op een oneffen
stuk bestraat
waar vroeger
vrijbaan gedachteloos
zijn wegen nam in nu
chaos los geaard
door ongelijke tegels
die water vragen en
in scheuren vluchten
door een vervuild klimaat
de tuin verdween
waar straatsteen
onderhoud heeft
teruggebracht tot nul
slechts onkruid
is gelegitimeerd…
Hitte-haiku's
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 Het is zo droog
water bereikt
de lippen niet meer.
Bloedhete zomerdag
de middenstand zegt:
'vrouwen bloot, handel dood'.
De zee rekt zich uit
een rode bikini
deint op de golven.
De hitte
verschroeit de aarde
geur van bosbrand.
Het kampvuur
zet de tijd stil
we blijven wakker.…
Melodie voor jou
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
501 ik wist
hoe tonen
mijn melodie voor
jou droomden
harmonieus met
een aangehouden
zachte echo
als verrassend
intermezzo
waarbij
akkoorden
afsluiten en
weer openen
aan de bron in
het kabbelend
ritme van de beek
want zij volgen
water naar de zee
ook dromen
moeten daarop
letten anders
stap je zo
in een lift
die er even nog
niet…
Lago
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
646 Dat ze nog wil weten
voor straks
voor later
weer weten hoe het was
hoe elke ochtend
de bergen verschijnen
vanachter sluiers van mist
hoe zon duizenden spiegels tovert
over het vlakke water
onder een cielo
van vijftig tinten blauw
de geuren van oleander en jasmijn
de smaken van gelato
dat ze niet wil vergeten
hoe avond hier geruisloos…
IJse IJsinga
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
581 oerfriese oubolligheden
een eenheidsworst van kneuterige ijsbaantent
met koek-en-zopie
in de weidse vlakten tussen Tjeukemeer en Bartlehiem
Doch bij nader inzien bleek het een reïncarnatie
van Eise Eisinga met doorlopers,
en IJ in plaats van Ei
in de persoon van Maarten van der Weijden die door Ee
van Dokkum en het water…