Netgedichten over haiku

Met elf op de brug. Lentezon op ons gezicht. We lachen de toekomst in.…

Helemaal alleen daarginds zittend in het groen mooiheid om te zien.…

Het boerengrasland geurt, belooft toekomstig hooi; reeruggen golven sierlijk, met beheerste haast, boven de hoge halmen.…

Mei, eindelijk kan de vogel zijn ei kwijt. Knopsgewijs opent de natuur haar pracht een lust voor het oog. Het dak lekt tranen van god op mijn bordje. Stilte, ik luister de zee zingt een bruisend lied. Het is lente, de natuur voedt de aarde het werk is nooit af.…

Laat perfectie los en geniet van de schoonheid van imperfectie …

Plots is het lente de winter is vergeten als oud speelgoed. Moeder natuur huilt vader tijd is de weg kwijt kan er nog een kind bij? Zonder ruzie te maken rijgen zij de eindjes aan elkaar. Klein, klein kleutertje in een trieste wereld behoudt zijn glimlach. Een meisje stift haar lippen in de zijspiegel van een stilstaande auto…

sterke noordzeewind - hij geeft de verjaagde meeuw terug aan het strand…

Een haiku is een schaakspel van woorden waarbij elke zet telt. --- Gedachten uit het niets woorden zoeken woorden tot er een haiku staat. --- Kwinkelerende haiku gebouwd uit woorden wiegend op de wind. --- Een haiku is een stilleven van weinig woorden. --- Haiku's komen en gaan ze ontstaan spontaan het gras drinkt…

Het voorjaarsbos glanst vol gele elzenproppen. Van ver af gezien toont die bomenrij kleurig herfstaanzicht in de lente.…

Eén tak van de heg wordt door een sierlijke ring omkneld: paddenstoel.…

Een Japans gedicht zeventien lettergrepen foto afgedrukt.…

Geel op blauw palet Gershwin kan tevreden zijn Luide lentelof…

Trompetnarcissen deinen vrolijk op de wind rapsodie in geel…

in een suikerspin vond ik als vlieg met vliegangst een beetje redding…

Avondzon verlicht de toppen van boom en struik als wind takken zwaait.…

Als een zonnebloem reikhalzend naar de hemel zoekend naar het licht…

Tulpen glimmen zacht, hangen zwaar, maar blijven sterk in de Aprilsneeuw.…

koude lentenacht – op de parking dampen ramen aan…

Een kloppende specht vogels vliegen met takjes woningzoekenden…

een geweldig paar het kopje en schoteltje vijftig jaar samen de kamerplanten ze verlangen naar buiten voor altijd binnen olifant van steen uit een klomp klei geboren met grote oren vrouw uit Afrika denkt vaak aan haar droeve reis uit hout gesneden meisje met duiven droomt al jaren voor zich uit in de vensterbank gordijnen hangen…

Witte pluiswolken blauwtinten op achtergrond als warme deken.…

Slapend drijft de fuut; kop in veren, wind en golf duwen hem zacht voort.…

op de zon gericht als een geel gekleurd wonder draag je de lente…

Hangend aan een tak voordat het groen blad ontvouwt Magnolia bloesems.…

Moe van het denken leunt de overspannen geest tegen de stilte…

Geduldig wachten kikkers staan op het menu één springt er voorbij.…

Naast elkaar toeven zilver- en blauwe reiger. Zeldzaam? Algemeen? Beide staan onbewogen, wachten op straks, zelfbewust...…

van zomerbriesje tot orkaan, de wind die gaat of komt eraan…

Het strand is vol wind. Golven rollen schuimend voort. Spijt! Geen deinend schip...…

vaders stamboom - één tak ervan wijst naar mij…