659 resultaten.
Louis en Pim...
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
3.134 en, niet te vergeten
ook met Louis van Dijk…
De roversbende
gedicht
3.5 met 40 stemmen
17.579 Vaak trokken wij met onze roversbende
op woensdagmiddagen de polder in;
kruistochten naar het eeuwig onbekende,
achter de dijk, achter de grijze kim -
Wij droegen touwen, riemen, houten sabels,
bouwden een fort van klei en zoden gras;
geloofden grif de vlot verzonnen fabels
over een vijand die in aantocht was,
maar die niet kwam en nimmer…
regen en de Grote Roest
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
732 ook al is deze zomer voor alle tijd bewolkt
valt het water met karren vol sop naar beneden
‘t verleden blijft niet te vatten natter dan ons heden
zonder polders dijken ‘t land dorpen onbevolkt
we zullen het nimmer meer in tekens kunnen achterhalen
maar de oceanen moeten ooit met water zijn vol gelopen
na uit de lucht op het land in leemten…
Dit is mijn land
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.209 ik wil slapen op rivierbed
en opstaan met de geur van mest
lopen op werkeloze dijk
of wat er nog van rest
ik wil de wind in m’n hoofd
want m’n stadshart is bevuild
ik wil de regen in m’n ziel
want m’n stadsgezicht huilt
een meeuw geeft geluid aan de lucht
een kerkklok zweeft op de wind
een boom neuriet zachtjes mee
alsof Brel het…
MIJN GEDACHTEN
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.495 Ik zie de groene appelboom
en het water achter de dijk
wat ben ik een bevoorrecht mens
als ik al die dingen zo bekijk.
Mijn eerste mooie rode step
ik mocht tot het eind van de straat
waar ik toch stiekem een stukje verder ging
ach, je weet wel hoe dat gaat.…
verstoord liefdesspel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
684 de zomer
ligt nog open in
IJ- En Kinselmeer
de dijk tussen
d’oude gehuchten
Uit- en Durgerdam
de fietser kruist
weerszij groen van
bloeiend gras
kragen van riet
water klotst
vogels zingen snateren strijken neer
vliegen op
winden zuchten licht
de fietser staat stil
hij schreeuwt
SCHRRAUWWWW
twee hoofden heffen zich
coïtus…
de limo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.011 haar lippen gingen nog net zo rap
en glinsterden in decemberlicht
zoals de morgendauw toen in april
het haar dat hij nooit ontplooide
was grijs geworden gestuwd nu
in een wrong de lange manen
die ze eens sierlijk uitschudde
als ze met hem gezwommen had
aan de dijk bij opkomend water
hij hoorde haar niet meer hij was
weer op dat…
Verloren nacht aan zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
879 Het avondrood lost op
Tot een effen gewelf
Het zwart weer breed uitgesmeerd
Op het palet van de tijd
Jouw stem brak op de dijk
kaatsend over mos
Dook met een plons
Plots verzwolgen
Slenterend langs de haven
Vond je niets meer in de buidel
Jouw paspoort verloren
De lidkaart van de salsabar
De foto van een ver lief
Wind had jouw sjaal…
Energy drink
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.192 ik start de motor
plankgas de snelweg op
sigaret aansteken
blikje energy drink open gedaan
op naar ons gedenkteken
800 kilometer snelweg te gaan
dan ben ik bij het bankje
waar wij met verf vereeuwigd staan
daar in Oostenrijk was onze liefde
voordat het ophield te bestaan
aan het eind van de dijk
die de Bodensee inloopt
komen herinneringen…
Naar de vaantjes
gedicht
4.1 met 8 stemmen
13.235 Op de dijk - een boot
op wieltjes zoeft voorbij. Op het
strand: daar zijn de wauwwautjes.
De dikke vriendinnenclub zingt
van 'twintig mezenvoetjes', van ''t aapje
liep' en 'bim-bom-beire'. Achter elkaar
stappen ze één voor één, heel alleen.
'Mama, ben je al eens opgegraven?'
Accelerando. Het is een goede dag
geweest.…
Lente langs de waterkant
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
784 Zo ridiculiseren ze
de grootheid van de wereld,
die onstuitbaar voortstuift
over de bochten van de smalle dijk.
Zo negeren ze
(on)opzettelijk de ernst
van een hand, die met kennis van zaken
jonge oeverplanten plukt.…
bij Hugo Claus te Antwerpen
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.337 hoe een groot schrijver
zo klein worden kan
de kist, eenvoudig strak
op sokkel met witte roosjes
overal zijn ogen, mensen
die spreken en buiten
wachten in groepjes
wolken schudden zich uit
er hangen mantelmeeuwen
boven de stad, zij roepen
hem naar zee, dwars door
klei, polderland en dijken
Bourlaschouwburg loopt
langzaam leeg, kaartjes…
Liniedijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 richten tralies op tegen de zon
glimpen bunkers vol geheime holten
Zware deuren klampen
hun hangslot stevig vast
Een achtergrondkoor van
vogels, insecten, reeds langgestorven zielen
streelt het groenbemoste beton
laat kleine bloempjes bloeien
Het rubberbootje stuwt kleurig het nieuwe water voort
Gerommel klinkt op
van ver over de dijk…
Dijkzicht tussen Het Sas en Kattendijke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 de lijn van de landweg
duwt er dood tegen de dijk
vergezichten voor even afgesneden.
mijn voeten beklimmen de trap
door de dijkenbouwer ontworpen om te schouwen
mijn neus vangt zilte geuren
boven ontrolt zich het landschap 360 graden wijd.…
ongeschreven brieven
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
752 een ondergesneeuwde berg
geeft jou geen warmte
kille glitters verspreiden
rond hem alleen
door putten dijken en dalen
gaat de slee spoor mijn geheim in
waar ongeschreven brieven
door de sneeuwbanken
naar jou toe stromen
zal jij in de labyrint van jouw gedachten
een woordenboek zoeken
om mijn brieven te vertalen?…
Stilte van de heimweehut
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
607 Een stoel stond op een andere plek
het schilderij was van een vreemde gek
de hond lag trouw en rustig in zijn mand
naast jouw ontlasting in de avondkrant
de tijd leek stil, jouw geest was rijk
het huisje stond schuin tegen de dijk
de rivier werd kalm, de golven zacht
de waanzin had jou in zijn macht.…
Het verbond ( M.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
764 Nooit hielden we op samen te wandelen op de dijk,
langs de Waalkade, in bossen en steden.
We waren verwonderd om het leven op aarde:
ons niet gegund.…
Bewaard
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.431 - hoogst ontdaan stond zij
beneden aan de dijk, het avondmaal
weer in haar tas. Haar fiets beschrijft geen taal.
Dat dood mij zo verging berooide mij,
wat was er met het hiernamaals gedaan
dat men mij kende en terug zag gaan?
---------------------------------
uit: Carabas ontvlucht (1982)…
Het haasje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
492 De jongen spijbelt langs de dijken,
zijn vader jaren zoek, zijn moeder half zot,
door heel de school vernederd tot op het bot,
verdwijnt hij naar het veen. Daar lijken
drie schapen hem nog uit te blaten.
Over hekken gaat hij, riet, moeras
en voorbij de vennen, weer wat gras.…
Schoonmaak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Voor verstopte sifonnen
is het geen weer,
maar wel voor lekker zonnen,
op de dijk, aan zee.…
Anno 2016
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
712 de vrouw straks rust
De weduwnaar wordt zacht door haar gekust
Ze is erbij, een glimlach om haar mond
Hij merkt het niet, ze is in ‘t wit gekleed
Dezelfde jurk als op het trouwportret
Waarop ze resoluut haar ja uitspreekt
Haar kern resteert, ofschoon ze overleed
Een gids loodst haar naar J. van Nazareth
Dan komt de vloedgolf die mijn dijken…
kroegtijger
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
611 het is toch nog maar half tien
ze zei: ik zou er maar mee stoppen
want er loopt hier echt geen tijger
je gaat zo langzaam naar de knoppen
wat je zag is vast die reiger
ik zei: misschien heb je gelijk
maar het leek toch wel heel echt
ik zag hem lopen op die dijk
en mijn bril die zit toch recht
ze zei: zo is het wel genoeg
en leg die fles…
Iets settelde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
524 Ik keek uit 't raam
stond aan het lange aanrecht in de keuken
en zag de zon in de gekleurde tuin
de kippen hoorde ik
de stilte achter dijk
zo vast de klei en slijk
zo dicht hier achter
geen mens voorbij,
alleen de stem uit 't boek dat 'k las
mijn eigen stem en foto's
van bollenvelden hier vlakbij
ik apte ze naar hem en toen ik
iets terug…
anomalie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
659 De kim daalt neder uiterwaard
het spant strekt zich
uit de stand van de zon
het moment kromt uit willekeur
en zo is mijn vel versneden
tot daar is het leven
twee meeuwen vinken de horizon af
het velijn van het zijn
zout' 't water tot een zilte lijn
de golven klauwen aan de dijken
het zand geeft zich over
bergen naamloos zonder getal…
'40-'45
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
563 het dreigen van wolken
de grom van het dier
de Duitsers kwamen
als een beest uit een kooi
ze zongen zo mooi
ze rolden hun oorlog
over dorpen en dijken
waar kinderen speelden
klein en dun
luisterend naar de stap
van lederen laarzen
met hun donkere ogen
hun donkere haren
ze zullen niet spreken
ze kenden geen namen
en de dagen…
De zegeningen van de misantropie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 Zuster moet je kijken, mijn dijken breken door,
de varens en de distels overwoekeren het spoor.
Waarheen nu nog te lopen,ik dreig gauw te vergaan,
er is geen ander baken dan het schijnen van de maan.
Broeder kom me hoeden, de sneeuw bedekt mijn daken.
Het tocht in mijn vertrekken en de zoldering gaat kraken.…
Bananas
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 Och Frans, ik wil de sfeer daar niet verzieken
Maar als jouw Deal niet Green wordt onderhand
Dan bungelt de BV van
Rutteland
Nog lang tussen bananenrepublieken
De dijkgraaf graaft geen dijk doch hij bewaakt
De zilte kwel en hoge waterstanden
Hij doet bouwarchitecten watertanden
Een eiland wordt - wie weet -
tot wijk gemaakt
Een…
polderfernweh
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Ik ga straks naar de dijk en het zal er waaien
Er staat een ruisend takkenwoud van half verrotte zomer
Dat de vaart uit de vlagende winden haalt
Ik ga erheen omdat ik mijn dorp mis
En ik de zeilen niet heb
Om naar dat ooit terug te varen
Wat rust achter mijn ogen
Deze stad houdt me vast in zijn steenharde schaduw
Ik zal een rijnaak zien…
Spiegels van de tijd*
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 De tijd vliegt maar de dagen gaan traag en
dan ineens is er weer een jaar voorbij
dagen verschieten tot witte vlekken
hoe meer ik zie hoe minder ik geloof
Achter de dijken onder de hemel
huilen de wolven in de koude nacht
het ettert in de buik van de aarde
spiegels stijgen tegen de klippen op
Meestal is stlte beter dan woorden
stilte laat…
Weemoed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
454 donders goed maar keer op keer
Dan denk ik bij mezelf er komt nog meer
Dan denk ik wat erop kan komen dagen
Dan denk ik zal ik niet of wel gaan klagen
Dan denk ik hou ik aan mezelf de eer
Ik leun wat achterover in mijn stoel
En schenk mijzelf een derde whisky in
En plaats de fles weer onder handbereik
En weer zet ik geen zoden aan de dijk…