2966 resultaten.
In de herfst van mijn leven
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.030 Als een blad ga ik op pad.
Voortbewogen door de wind,
op weg naar morgen.
Waar de aarde mij teder ontvang
om te worden verteerd.…
doorbladeren
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
760 Mijn dagen krimpen
kou guurt de wereld
maar die glimlach
warmt koude botten
tot een warme dag
Onbezonnen jaren
zijn verloren gelopen
in een oogst reeds begonnen
nog voor men sprietjes
aan de einder zag
de herfst dekt kou
van de winter toe
met zijn duizendvoudig
donzen dekenpracht
die de sterke wind
ziedend zorgzaam
knisperend knus…
Vaarwel zomeroogst
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.142 als het verkleuren
van de blaren
nog voor de val
een aanvang neemt
en het najaarsgrijs
de rust inluidt
om aan dood
en opstanding
te wennen
geraakt de mens
vaak snel ontheemd
van zomeroogst
en zal wellicht verval
schielijk herkennen
morgen bestaat
alleen nog in hoop,
woord en dromen
wordt hij enkel zo door
de verstilling…
Herfst van mijn leven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
809 Zo voel ik mij soms in
de herfst van mijn leven.
Er is een schoonheid
die ondanks alles,
toch vreugd blijft geven.…
Schaduwgeuren
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.322 als de dag allengs
eerder verduistert
lijkt licht in mij
anders te kleuren
en waar zomerpracht
van nature ontluistert
ruik ik ook weer
schaduwgeuren…
herfstdag
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
771 Als het zonlicht
laag
mijn zicht
door de takken heen
wat beperkt
janken er geen wolven
in het oerbos
vlakbij
het strand ligt hoog
het strand
van jou en mij
dus we zingen
als een dronken matroos
op een vrije herfstdag
weten dat het de volgende lente
weer spelen mag.…
De verte nabij
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.154 in de tiende maand
schuift mijn bodem
onder de voeten
het kan ook zijn dat
de geest kiest
bij het vallen der bladeren
voor een andere route
het lijkt of hakken
plakken aan de aarde
en schoonheid
het laat afweten in haar
oorspronkelijke waarde
het is een brug overgaan
zo zwaar als het beklimmen
van het rulle duinzand
om aan…
Symfonie van de tijd
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.161 Er schuilt een witte stilte in de regen
tussen druppel en plas
weerkaatsen zonnesterren
als bliksemstralen in verborgen glas.
Er zweeft een rust door stervend groen
een onzichtbare wind voelbaar en zacht
een okeren licht dat tussen twijgjes reikt
tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht.
Uitgeklede zomerwoorden
tussen leven en dood…
Dwarreltaal
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
751 Als schepen in de wind
zo waait mijn blaadje voort
de woorden weggeblazen
in groene wij- land grond
de stromen stormen tergend
het laagland lachend uit,
maar op de schuinste helling
heeft grond zijn taal verbruid
De zwarte zwaluw schemert
die zware luchtig zin
maar kan de kans niet vinden
voorruit daar slaat het in.
De snode wegen- wager…
Neem plaats
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
2.151 Neem plaats
tussen de herfstkleuren
neem in je op
al die geuren
neem op
diep in je gedachten
zaten wij daar
te wachten
te smachten
toen zag je mij
en we lachten.…
verandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 het is herfst
geluiden klinken anders
een verre hond blaft
kaler naar het schijnt
onder een grijswitte lucht
lijkt de oude graanmolen
zwarter en zwaarder
dan gisteren
ik luister hoe het
-gak,gak,gak- van
een ganzen-V aanzwelt en
laag over de wieken wegglijdt
de warme witte adem
van de huizen
kruipt traag omhoog
in de stille herfstlucht…
Éénjarig seizoen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
509 In de gewelven van mijn wereld
stut ik sprookjes met fantasieën
die grenzen aan het dal
waarvan stenen uit mos zijn gegoten
en bomen niet meer spreken
nu nog ritselt het donker al waande
ik me in het struikgewas, ik voelde
doornen steken in mijn zij maar
later bleek dat het de striemen
waren van de nacht
nu leef ik me naar herfsten…
Minstens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.088 Kijk me een keer aan
en verzin er wat woorden bij
vertel een rustig verhaal
of geef me minstens
wat kleren
Merci
voor de bloemen
het gezelschap
het staat ons goed
En waarom spreek je
nu nog niet
Zweeft jouw ijle schim
van een wereld op het
terras voorbij
de mijne houdt tenminste
mijn tenen warm…
Herfstgloed
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
990 koppig lang hadden de bomen
hun zomerse groen vastgehouden
maar slechts twee nachten vorst
hebben nu de vreugdevuren
van de herfst weer aangestoken
bladeren gloeien oranje
goudgeel en bloedrood op
een valse belofte van warmte
op deze koude najaarsdag
de zon doet nog een waterige
poging het licht wat te verlengen
en verspreidt een gulden…
Het besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Vlinders
Vleugelen
Voort
Zwanen
Zwaaien
Zuiver
Wolken
Waaien
Wazig
Herfst
Hangt
Hoog
Zomer
Zakt
Zichtbaar
Dagen
Dromen
Droog…
Oktoberblues
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
893 Zoals 's winters een vijver het leven inslikt
zo heeft deze nacht de gezellige herfst
ingeblikt.
Niets komt ooit nog terug. Het is
gedaan met deze wereld, ook
omdat een boer in oktober dooft
uitdooft tot een wolk van vervlogen as.…
herfstpalet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
727 het pad een verzacht
mozaïek van rode
en gele tinten
glinsterend zonlicht
tussen kale, goud
omrande bomen
klanken en geuren
vol vergankelijkheid
weemoedig palet voor
dichters en dromers…
herfstwandeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
840 ik proef de zoete geur
van naderende herfst
begroet de koe die
met grazen stopt
als ik voorbij haar ga
een kort moment zie
ik in haar lege
ogen hoe het bos
verzonken ligt…
heden ten dage
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
757 heden ten dage
waar licht knokt
tegen donkerte
en blaren
dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat
ook ik ga schuilen
om mijn ziel
weer te ontwaren
niet dat ik in
de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is
een terugtrekkende
beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming
de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn…
September
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
545 Zachte kleuren, milde tijden,
na het brute zomergeweld.
Iets van rust, bijna symbolisch,
wat bezadigd, melancholisch,
nu het jaar flink overhelt.
Nevelslierten, lucht aan flarden,
dauwparels in een spinnenrag,
stralenbundels door gebladerte
van een koperen, omfloerste zon.
Hoe glorieus begint deze dag!
Wat kan meer poëtisch stemmen
dan…
Najaar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
705 De bladeren vallen,de herfst is ingetreden
op de ramen tikken dikke droppen,
in de brieven met vergeelde enveloppen
herlees je in het kort,weer je verleden.
Bij de verwarming, verlies ik mij in dromen
over de vele jaren die al zijn vervlogen
en toch in enkele minuten allen samenkomen.…
Als de bladeren gaan weer vallen
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.086 Bomen wuiven me toe in de zachte na-zomerse wind.
Straks verkleuren deze bladeren en verdroogt deze tint.
Levend zacht groen, pralend glansrood en het goudgele bruin.
Natuurlijke luister van een herfstachtige tuin.
Maar de verdroogde bladeren dwarrelen lichtzinnig naar de grond,
Immer onwetend om als kadaver dienen, de cirkel is rond.
Om door…
met enig respijt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
485 alsof ze nu pas
in hun groei zijn ontwaakt
te laat om het zoete
van de zomer mee te nemen
houden ze zich
met hun onrijpe
zo stevig vast
aan de ranken
dat ze de herfst
met enig respijt
nog welstellend rijk
zullen maken…
tweede leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
669 haast ongemerkt kwam de herfst
verkleurde haren
rukte vel in rimpels
zelfs de wortels losten
ondergronds
onzeker spiegelend
het nieuwe ik
tastend door de lege dagen
jonglerend met de tijd
verloren
voel reeds de koude adem
winter blaast me in de nek
vage angst het onbekende
wenkt en wacht
grijpt onverwacht…
wat blijft mij over als de bladeren dorren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
600 wat blijft mij over als de bladeren dorren
en het vocht de stammen triest
de brekende knoppen ver ongeboren
als God
na enig aarzelen de herfst verkiest…
tussen zomer en winter
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
511 lijkt het of de tijd
zich verward
heen en weer
tussen zomer en winter
beweegt
dan is het herfst
die de stroom vertraagt
in eigen ritme
nog even
wil voortbestaan…
Nat-Blad
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
884 Geelgroen en bruin
bezaaid over straat
Regen ,wind, mist
waar je gaat of staat
Bomen laten los
elk blad haar verhaal
Groeven diep gesleten
hun voeder bijna kaal
Ruilen van seizoen
de warmte nu voorbij
Bijna onopgemerkt
in het nieuwe jaargetij
Ik snuif de lucht op
van nat blad en kou
De geur die mij beroerd
herfst ik hou van jou…
herfst 2009
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.609 Gisteren viel er een blad omlaag.
Er ontstond een gevoel.
Dit is wat ze noemen “melancholiek”.
Bladeren doen niet bepaald weinig moeite
een melancholieke reactie uit te lokken.…
zonder titel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.051 Ze zijn zoals ze waren in mijn
kinderjaren, zoals ze in mijn laatste
herfst weer zullen zijn.
Ze keren telkens weer, terwijl ik
meer en meer in een decor van
mist en bladeren verdwijn.…
Boom en vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Boom en vrouw
De boom bood met dank
schaduw voor de oude vrouw
op de bank
Er was rust in haar gezicht
en in het late najaarslicht
was ze zo mooi
als de herfsttooi
van de boom
In de laatste zoom
hoefden ze niet zo nodig meer
Daardoor was er in hun binnen en buiten
plaats voor echte pracht
En zie: groeven in handen en gelaat
waren eender…