Alle inzendingen over heideveld herfst

2966 resultaten.

Sorteren op:

In de herfst van mijn leven

hartenkreet
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Als een blad ga ik op pad. Voortbewogen door de wind, op weg naar morgen. Waar de aarde mij teder ontvang om te worden verteerd.…

doorbladeren

netgedicht
4.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 760
Mijn dagen krimpen kou guurt de wereld maar die glimlach warmt koude botten tot een warme dag Onbezonnen jaren zijn verloren gelopen in een oogst reeds begonnen nog voor men sprietjes aan de einder zag de herfst dekt kou van de winter toe met zijn duizendvoudig donzen dekenpracht die de sterke wind ziedend zorgzaam knisperend knus…
chatfant17 november 2006Lees meer >

Vaarwel zomeroogst

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.142
als het verkleuren van de blaren nog voor de val een aanvang neemt en het najaarsgrijs de rust inluidt om aan dood en opstanding te wennen geraakt de mens vaak snel ontheemd van zomeroogst en zal wellicht verval schielijk herkennen morgen bestaat alleen nog in hoop, woord en dromen wordt hij enkel zo door de verstilling…

Herfst van mijn leven

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 809
Zo voel ik mij soms in de herfst van mijn leven. Er is een schoonheid die ondanks alles, toch vreugd blijft geven.…
sjoerd haxe27 september 2008Lees meer >

Schaduwgeuren

netgedicht
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.322
als de dag allengs eerder verduistert lijkt licht in mij anders te kleuren en waar zomerpracht van nature ontluistert ruik ik ook weer schaduwgeuren…

herfstdag

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 771
Als het zonlicht laag mijn zicht door de takken heen wat beperkt janken er geen wolven in het oerbos vlakbij het strand ligt hoog het strand van jou en mij dus we zingen als een dronken matroos op een vrije herfstdag weten dat het de volgende lente weer spelen mag.…

De verte nabij

netgedicht
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.154
in de tiende maand schuift mijn bodem onder de voeten het kan ook zijn dat de geest kiest bij het vallen der bladeren voor een andere route het lijkt of hakken plakken aan de aarde en schoonheid het laat afweten in haar oorspronkelijke waarde het is een brug overgaan zo zwaar als het beklimmen van het rulle duinzand om aan…

Symfonie van de tijd

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.161
Er schuilt een witte stilte in de regen tussen druppel en plas weerkaatsen zonnesterren als bliksemstralen in verborgen glas. Er zweeft een rust door stervend groen een onzichtbare wind voelbaar en zacht een okeren licht dat tussen twijgjes reikt tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht. Uitgeklede zomerwoorden tussen leven en dood…

Dwarreltaal

netgedicht
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 751
Als schepen in de wind zo waait mijn blaadje voort de woorden weggeblazen in groene wij- land grond de stromen stormen tergend het laagland lachend uit, maar op de schuinste helling heeft grond zijn taal verbruid De zwarte zwaluw schemert die zware luchtig zin maar kan de kans niet vinden voorruit daar slaat het in. De snode wegen- wager…
Chatfant6 november 2008Lees meer >

Neem plaats

hartenkreet
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.151
Neem plaats tussen de herfstkleuren neem in je op al die geuren neem op diep in je gedachten zaten wij daar te wachten te smachten toen zag je mij en we lachten.…

verandering

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
het is herfst geluiden klinken anders een verre hond blaft kaler naar het schijnt onder een grijswitte lucht lijkt de oude graanmolen zwarter en zwaarder dan gisteren ik luister hoe het -gak,gak,gak- van een ganzen-V aanzwelt en laag over de wieken wegglijdt de warme witte adem van de huizen kruipt traag omhoog in de stille herfstlucht…
geerlof lode12 november 2008Lees meer >

Éénjarig seizoen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
In de gewelven van mijn wereld stut ik sprookjes met fantasieën die grenzen aan het dal waarvan stenen uit mos zijn gegoten en bomen niet meer spreken nu nog ritselt het donker al waande ik me in het struikgewas, ik voelde doornen steken in mijn zij maar later bleek dat het de striemen waren van de nacht nu leef ik me naar herfsten…
elze28 november 2008Lees meer >

Minstens

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Kijk me een keer aan en verzin er wat woorden bij vertel een rustig verhaal of geef me minstens wat kleren Merci voor de bloemen het gezelschap het staat ons goed En waarom spreek je nu nog niet Zweeft jouw ijle schim van een wereld op het terras voorbij de mijne houdt tenminste mijn tenen warm…

Herfstgloed

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 990
koppig lang hadden de bomen hun zomerse groen vastgehouden maar slechts twee nachten vorst hebben nu de vreugdevuren van de herfst weer aangestoken bladeren gloeien oranje goudgeel en bloedrood op een valse belofte van warmte op deze koude najaarsdag de zon doet nog een waterige poging het licht wat te verlengen en verspreidt een gulden…
Nina Laverona27 september 2006Lees meer >

Het besef

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 690
Vlinders Vleugelen Voort Zwanen Zwaaien Zuiver Wolken Waaien Wazig Herfst Hangt Hoog Zomer Zakt Zichtbaar Dagen Dromen Droog…

Oktoberblues

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 893
Zoals 's winters een vijver het leven inslikt zo heeft deze nacht de gezellige herfst ingeblikt. Niets komt ooit nog terug. Het is gedaan met deze wereld, ook omdat een boer in oktober dooft uitdooft tot een wolk van vervlogen as.…

herfstpalet

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 727
het pad een verzacht mozaïek van rode en gele tinten glinsterend zonlicht tussen kale, goud omrande bomen klanken en geuren vol vergankelijkheid weemoedig palet voor dichters en dromers…

herfstwandeling

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 840
ik proef de zoete geur van naderende herfst begroet de koe die met grazen stopt als ik voorbij haar ga een kort moment zie ik in haar lege ogen hoe het bos verzonken ligt…

heden ten dage

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 757
heden ten dage waar licht knokt tegen donkerte en blaren dwarrelen naar vaste bodem lijkt het dat ook ik ga schuilen om mijn ziel weer te ontwaren niet dat ik in de vroege mist geheel zal opgaan ook in mij is een terugtrekkende beweging een tocht naar binnen waar in afscherming de dood rijpt naar winterse termen en mijn…

September

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Zachte kleuren, milde tijden, na het brute zomergeweld. Iets van rust, bijna symbolisch, wat bezadigd, melancholisch, nu het jaar flink overhelt. Nevelslierten, lucht aan flarden, dauwparels in een spinnenrag, stralenbundels door gebladerte van een koperen, omfloerste zon. Hoe glorieus begint deze dag! Wat kan meer poëtisch stemmen dan…
Frans Vanhove3 september 2009Lees meer >

Najaar

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 705
De bladeren vallen,de herfst is ingetreden op de ramen tikken dikke droppen, in de brieven met vergeelde enveloppen herlees je in het kort,weer je verleden. Bij de verwarming, verlies ik mij in dromen over de vele jaren die al zijn vervlogen en toch in enkele minuten allen samenkomen.…
H.J.Breuren4 september 2009Lees meer >

Als de bladeren gaan weer vallen

hartenkreet
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.086
Bomen wuiven me toe in de zachte na-zomerse wind. Straks verkleuren deze bladeren en verdroogt deze tint. Levend zacht groen, pralend glansrood en het goudgele bruin. Natuurlijke luister van een herfstachtige tuin. Maar de verdroogde bladeren dwarrelen lichtzinnig naar de grond, Immer onwetend om als kadaver dienen, de cirkel is rond. Om door…
Jan Hertog10 september 2009Lees meer >

met enig respijt

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 485
alsof ze nu pas in hun groei zijn ontwaakt te laat om het zoete van de zomer mee te nemen houden ze zich met hun onrijpe zo stevig vast aan de ranken dat ze de herfst met enig respijt nog welstellend rijk zullen maken…

tweede leven

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
haast ongemerkt kwam de herfst verkleurde haren rukte vel in rimpels zelfs de wortels losten ondergronds onzeker spiegelend het nieuwe ik tastend door de lege dagen jonglerend met de tijd verloren voel reeds de koude adem winter blaast me in de nek vage angst het onbekende wenkt en wacht grijpt onverwacht…
rietvr19 september 2009Lees meer >

wat blijft mij over als de bladeren dorren

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
wat blijft mij over als de bladeren dorren en het vocht de stammen triest de brekende knoppen ver ongeboren als God na enig aarzelen de herfst verkiest…

tussen zomer en winter

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
lijkt het of de tijd zich verward heen en weer tussen zomer en winter beweegt dan is het herfst die de stroom vertraagt in eigen ritme nog even wil voortbestaan…

Nat-Blad

hartenkreet
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 884
Geelgroen en bruin bezaaid over straat Regen ,wind, mist waar je gaat of staat Bomen laten los elk blad haar verhaal Groeven diep gesleten hun voeder bijna kaal Ruilen van seizoen de warmte nu voorbij Bijna onopgemerkt in het nieuwe jaargetij Ik snuif de lucht op van nat blad en kou De geur die mij beroerd herfst ik hou van jou…
car4 november 2009Lees meer >

herfst 2009

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.609
Gisteren viel er een blad omlaag. Er ontstond een gevoel. Dit is wat ze noemen “melancholiek”. Bladeren doen niet bepaald weinig moeite een melancholieke reactie uit te lokken.…
G.20 november 2009Lees meer >

zonder titel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Ze zijn zoals ze waren in mijn kinderjaren, zoals ze in mijn laatste herfst weer zullen zijn. Ze keren telkens weer, terwijl ik meer en meer in een decor van mist en bladeren verdwijn.…
Ria Zifkamp20 augustus 2010Lees meer >

Boom en vrouw

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
Boom en vrouw De boom bood met dank schaduw voor de oude vrouw op de bank Er was rust in haar gezicht en in het late najaarslicht was ze zo mooi als de herfsttooi van de boom In de laatste zoom hoefden ze niet zo nodig meer Daardoor was er in hun binnen en buiten plaats voor echte pracht En zie: groeven in handen en gelaat waren eender…