1669 resultaten.
Hervertelling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Ik schreeuw
Gebroken scherven
In lange tonen
Tot een nieuwe dans.
Wij oogsten lente.
Oude rouwende stemmen
Schenken ruimte
Aan mijn hervertelling.…
toen jij er was
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
517 alle stemmen zijn
uit haar verdwenen
achter de binnenste muren
waken ze ze wassen haar
ze schreeuwen snikken
huilen en roepen
leggen haar in het stenen veld
van geesten en goden
waar niemand zo licht
zo stil kan leven
in het oog van zon en maan
een vaalwitte valk bidt in de lucht…
Degene...
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.170 Karin…
Degene die mij waar kon maken,
Degene die mij volmaakt zou maken,
Degene waar ik verliefd op ben gaan raken,
Degene wiens naam ik nu wel kan schreeuwen over de daken,
Waarom konden we er niets geweldigs van maken,
Waarom heb je mij alleen in mijn droomwereld achtergelaten?
Ik zou je m’n hart hebben nagelaten……
Twee voetstappen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.940 Ik schreeuw mijn zorgen toe
aan het water,
de wind waait de teleurstelling
uit mijn lijf.
Tranen vermengen zich
met de zilte golven,
ik weet met mijn verdriet
geen blijf.
Twee voetstappen verdwijnen
in het vermoeide zand,
ik ga nu wegdrijven
naar een witstralend land.
Ik ga nu echt,
maar weet,
ik had je lief
...heel oprecht.…
S.O.S.
netgedicht
3.5 met 647 stemmen
68.380 In mijn hoofd vol gedachten
Waar verzetten niet meer helpt
Zit ik stilletjes te wachten
Tot de dood me overstelpt
In de wirwar van gevoelens
Als spaghetti door elkaar
Als een mens, loos van doel
In het geheel er niet mee klaar
In het schreeuwen van mijn pijn
In het vallen van de nacht
Zal ik wanhopig denkeling zijn
Die een zeker zuipen…
tot mijn dood
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.911 tot ik zoenen
de dood zou
mijn handen satan raken
kou bestaan
zou verbranden
hemels bestaan
nooit gehoeven behoeven
werelden branden zou
verleden verdere bestaan
dood en het nu vergaan
zonder pijnen
die schreeuwen
uit harten
geen bestaan bij geboorte van dood
zo de duivel praat
naar mijn hemelse behoeven…
Kreunende handen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.178 In verlaten vlaktes
verliest de eenzaamheid
haar verzwolgen echo
Verloren in stervende ogen
ontstaat er uit haar tranen
een ontzaglijke stilte
In schamende nachten
verspreidt zich
haar donkere vrees
Kolkende schreeuwen
druppelen door haar vingers naar
een langzaam einde
In harde tranen
sluipt de dood in
haar kreunende handen…
Moe
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
1.147 Ik zou willen roepen,
schreeuwen, gillen
Ik hou van je
maar ik voel me leeg,
zo leeg van binnen.
Mijn handen beven,
een krop in mijn keel
Ik heb je nodig
zin om me neer te leggen.
‘k Sluit mijn ogen,
mijn gedachten rusten
op tafel.
Mijn hand wil
niet meer,
niet meer bewegen
weigert,
weigert te spreken.…
Wat je zegt..
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.036 Schrijven,
zeggen,
of schreeuwen,
wat je zegt blijft hetzelfde....…
Dood
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.982 Ik brul en schreeuw zo luid,
Dat de buren het nog horen.
Ik weet niet waar ik heen moet,
Ik weet niet wat ik nu doen moet,
Jij hebt me zowat opgevoed.
Ik ben bang voor het kerkhof en ook voor het graf,
Jij moet daar nou heen, maar je verdiende geen straf.
Dat weet ik zeker.…
gebroken handen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.017 herinneringen kleven
aan dit huis van vrienden
hun worstelend leven
deed plafond en bodem vinden
het vechten
klinkt nog van de wanden
en echoot klanken
van gebroken handen
ik sla driftig op hun ruit
en schreeuw mijn pijn uit
gebroken handen slaan terug
plafond en bodem vielen vlug…
Eigenwijze liefde
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.941 Ik loop met zware zakken
Gevuld met mijn gedachten
Ik heb ze goed vol gestopt
Opdat ik ze niet steeds horen kan
Maar zelfs vanaf mijn heupen
Schreeuwen ze mij om de oren
Tot stilte manen baat niet
Weggooien kan ik niet
Steeds doe ik mijn best
Werp ze van mij af
Maar vastgekleefd aan mijn hart
Komen ze fluisterend terug.…
Winter in Sapporo
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
666 Het trage landschap
stroomt bleek langs mijn lichaam
ijzige bomen wringen hun
klauwen door de nevel
als wilden zij de loden wolken
openscheuren
één onbesneeuwde vogel splijt
ver boven mij de koude
eenzaam zwart in het
wit van de winter
door de mist van mijn adem
klinkt zijn schreeuw.…
en onze liefde dan
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
722 ongewijzigd
kom ik steeds
nà jou
en wat zo was
in kamers vol schreeuwen
valt neer in schaduw.
verte, op wind geschreven
verandert nooit
in minder
of lichter, de lijnen van
aanwezigheid.
niets lijkt nog op stilte
slechts het sterven lokt me aan
voor ik alle woorden
in jouw schrijven
binnenga.…
Lof der Zotheid
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
645 Maar nog steeds staan wij met stemmen vol verwijt
elkaar ons domme gelijk toe te schreeuwen.
Erasmus: 'neem jezelf niet zo serieus,
kijk in je spiegel en maak een lange neus.'…
Nee, mijn hart
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.406 Nee mijn hart, huil niet
Ze is weg, ze komt niet
Nee mijn hart, schreeuw niet
Ze heeft je hand losgelaten
ze heeft het niet gered
Nee mijn hart, bloed niet
ze zit op een mooiere plek
Nee mijn hart, breek niet
draag haar in je hart
Kijk omhoog en adem diep
Bedenk een reden waarom alles zo verliep..…
Woordengordijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
406 ik breek de windstoten
met harde kloppen in de schuimkoppen
maar niets vlucht sneller dan de wind
ik breek het spiegelende watervlak
dat slechts wat rimpelt aan de oppervlakte
terwijl het in de diepte verder stroomt
ik breek de stilte
met een schreeuw
maar de echo antwoordt niet
er rest nu slechts een hunkering
en een speels geweten…
Na de aardbeving
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
802 Ik schreeuw, ik roep luid je naam.
Ik ween, ik bid, ik zoek.
Waar! waar! O God!
Waar moet ik zoeken in dit verwoeste land,
in dit onwezenlijke tafereel.
Maar ik zal zoeken.
Ik zal onophoudelijk graven,
scheppen en bloeden
totdat ik je vind.
En dan hou ik je vast.
Dan zal ik je dragen
zolang ik je dragen kan,
mijn kind.…
Stel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
560 op een moment
vervuld van alles
uit dat verre land
maar ook in
tintelend verlangen
naar straks
naar thuis
naar jou
in die geruststellend
zoemende
soezerige
warme buik
en dat je
een adem later
elkaar
in gruwelijk besef
nog een keer
aanstaart
vastgrijpt
klauwt
die laatste
rauwe
schreeuw…
Hoe het begon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
604 Toen besefte ik pas
hoe het begon:
het ontwaken
van vader en zoon
en de ijle schreeuw
boven de daken
kwamen
uit dezelfde bron
die er altijd al was…
Sprinter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Hij ziet er heftig uit, die nieuwe Sprinter
Maar hij is duidelijk niet diepvriesklaar
Het blijkt gewoon een slome duikelaar
Die bibbert bij het eerste vleugje winter
NS zegt: 'Iedereen kan nou wel schreeuwen
Maar wie had er verwacht dat het zou sneeuwen?'…
Wolkers' wereld
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
853 Boerderijen, mooie luchten
meeuwen schreeuwen, lange kust.
Wolkers' wereld: niets te duchten
dan de vrijheid en de rust.…
Open Raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 Schreeuwen
slaande deuren
scherpe woorden
klieven de avond
elke deur getuige van geweld
knallende woede.
Oren die niet meer
willen horen
trillend hart
verlangen
naar een huis zonder deuren.
Alleen een open raam
met zicht op de donkere hemel
geur van sterren
stil.…
de reiziger en ik
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
627 zo draag ik schelpen
achteruit
een zelfduel
met geruis
in oren
wie hoort het waaien
het zand
dat in een laatste dag-
gezicht valt
het eiland langs mijn voeten
gekneld tussen stenen
meeuwen schreeuwen
op natte vlekken
schreien om de vuurtoren
die langzaam uitdooft
overspoeld door ijle woorden…
Wit als sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
604 Jij maakte een selfie op een golfbreker
schuimspatten in vlokken omhoog
jij leek uit alle macht te schreeuwen
Maar ik kon je niet verstaan, hoewel
met mijn middelvingers in de oren
kwam jij via de neusgaten naar binnen
Daar stoffeerde jij mijn holtes en bijholtes
met een hoogpolig, sneeuwwit tapijt
van aaneengenaaide ijsberenvellen…
opnieuw vliegt de engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 opnieuw vliegt de engel
vleugels zwaar beladen
met het slijk van aarde
klapwiekt hij traag
door angsten en pijn
dan daalt hij neer
vlak voor mijn voeten
blijft hij verbijsterd staan
en wist de sluier van
mijn aangezicht
in dat gezegende
ene moment
ontmoet ik in zijn ogen
mijn diepste
eenzaamheid
en ik schreeuw!…
Gesloten ogen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
940 van een niemand
Die niet meer durft op te kijken
Een oproep naar de mensen
Met handen voor hun ogen
Verzamel moed en haal ze voor een keer weg
En schreeuw wat niet zou mogen…
Echo
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
745 Een schreeuw, niemand hoort het.
Iedereen voelt het.
Een echo komt terug, maar geen reactie.
Schild tegen schild, geen contact.
De echo's verharden het schild en versterken de aanval.
Zicht is vertroebeld door pijn en woede.
De zielen staan in de mist van emoties, onzichtbaar.
Een schreeuw om liefde, maar liefde komt niet.…
Villanelle Conspiré
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 Dat weet ik niet, toch schreeuw ik van de daken:
Lee Harvey Oswald deed het niet alleen
Een schot kwam van de heuvel naar het scheen
Je hoorde mensen schreeuwen, kreten slaken
In Dallas, toen de president verdween
Die Warren draaide er gewoon omheen
Hij moest een levensgroot geheim bewaken
Lee Harvey Oswald deed het niet alleen
Het eindrapport…
hellevaart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
828 is schoonheid alles
wat zinnen voelen
maar niet omvatten
door de kijkgaten
van onze realiteit
verken ik werelden
die waanzin erkennen
de zwarte engelen
breken hun vleugels
om zonder hemel
oneindig te vallen
holle mensen verstenen
in luchtledig schreeuwen
zodat mijn beeldenstorm
verheven zielen spaart
is de realiteit
niet de waanzin…