473 resultaten.
Beaumans
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
729 dankzij zijn biograaf
maar wie hij zelf was
is pas echt interessant
Levensbeschrijvers
die in bio's graven
naar schatten die the real
Bomans driewerf bezat
meermalen minnende
ad-hoc vriendinnen
die hij nu eens zwaarmoedig
dan weer quasi pestend
beminnelijk als sprook-
principessa's vereert,
dol als hij was op het
tastbaar…
Wij staan op
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
748 Wij dragen de namen van hen
die vielen, vergeten door macht, hun dromen nog
tastbaar in wat wij vandaag hebben bedacht. Elke stap, elke vuist
omhoog geheven, is een echo van hen die voor ons hun moed hebben gegeven.…
Verboden liefde
hartenkreet
2.9 met 46 stemmen
5.996 ineens zie ik je staan
Gevoelens komen in me boven, ik zweef, ik laat me gaan
Zo lang geleden, niets veranderd, de liefde is gebleven
Krijg het warm, voel je adem, mijn vlinders niet verdreven
Toch is het anders als toen, volwassen, beiden een eigen weg gegaan
Een gezin gesticht bij een ander, ver van elkaar vandaan
Nu ineens zo dichtbij, tastbaar…
Fiets
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.100 maar, ik zeg niets en hou me zwijgend
m'n blik verraadt al veel te veel
hij moet het voelen, 't is haast tastbaar
ik word te snel sentimenteel
maar.... later, met wat wijn, aan tafel
heb ik nog steeds dat raar gevoel
wat een vreemde nooit zal kunnen vatten
terwijl hij weet, wat ik bedoel
Ik heb vandaag een fiets gekregen
van Joep, net terug…
Water het nieuwe goud
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
415 Water het nieuwe goud
want wat heb je aan echt goud
als er geen water, leven stroomt
we zien het toch aankomen
vandaag wat druppeltjes regen
na zes weken strikte droogte
al twee natuurbranden gehad
tientallen worden nog verwacht
en verdroogde landbouwgronden
Covid 19 is het onzichtbare virus
water is vooral zicht- voel- en
tastbaar,…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 De coupé ademt een haast tastbare vrede,
vederlicht en helder. Het zachte bonzen van de rails tilt mijn
lichaam als een wiegend blad, en buiten verandert elke boom, elke schaduw
in een drijvende droom, alsof de wereld nog even weigert helemaal wakker te worden.…
Kruisweg
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
762 asfalt noch aarde
verheven boven de weg van de behoeftige
de stappen die langzaam verstommen
onvrede en woede bloeden uit mijn buik
zonnestralen als een reinigende zondvloed
de bries tussen mijn vingers misschien niet echt
mijn ogen niet langer gebrand op elk detail
maar deinend over de eenheid van het alles
ik ben niet langer hoor - of tastbaar…
80 jaar
hartenkreet
2.1 met 142 stemmen
21.304 Gedachten en momenten, vlagen in ‘t verleden,
Soms zijn het van die dromen, niet echt tastbaar,
En maak je dit kenbaar, heel subtiel, met een gebaar,
Niet altijd welkom, maar ook vaak heb je erom gebeden,
Het leven is verwarrend, echt begrijpen zal ik nooit
Wat ik hier doe, en de manier waarop ik van je hou,
Ver van hier, een andere tijd;…
Wat heb ik geleerd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
695 en weer verhardt
een niet verouderd segment
tastbaar in mijn hart.
Wat wilde ik leren,
wat heb ik geleerd:
er is geen gerechtigheid,
alleen slechtigheid.
Het ijs scheurt,
blijf rennen.
"Ren,
ren over het water
om niet te zinken,
kijk niet om
en niet omlaag... "…
Mijn vaders pad in februari 1953
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
470 Zoveel gebrek aan tastbare herinneringen
aan vroeger, al lang gelee ,veelal verzwolgen
door zee wekte ook de Friese marechaussee.
Plunderingen van zee namen tig levens mee.
Die storm, onbeschrijfelijk leed tot gevolg.
Al sloten vaders koen snel de houten luiken
deuren en ramen de buitendijken waren door.…
verhuizen
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
4.699 Mijn ogen zien niets meer tastbaars.
Oei, ik heb een lepel nodig
waar heeft hij zich nu weer verstopt.
Ja, inderdaad ik heb hem zelf in een
doos gedropt.
Vermoeid doe ik verder
maar aan wat
aan alles en niets.
Geen structuur, geen besef.…
Moedergesteente
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 De rivier twijfelt met trillende hand
Steeds verder weg van het brongebied
Haar tranen zoeken tastbaar land
Dat lijkt op de weiden die zij verliet
De laatste bomen van het bos
Staan op hun achterste benen
Laten verkreukte bladeren los
Zien de lage zon op hun tenen
Zolang ogen geruisloos waken
Rijgen zwijgende bomen aaneen
Leunen in lucht…
zinloze strijd (proza)
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 wereld als vijandig,
-de naakte kwetsbaarheid-, het gevoel
alsof de aarde onder onze voeten verdwijnt
of de beleving van -zonder huid te zijn
zo transparant daar de innerlijke muren
in eigen fundament gezakt en opgelost zijn,
het leven als een gevecht op weg naar
een ontsnappen uit -de realiteit van het nu
het eeuwige nu -dat wezenlijk tastbaar…
Perceptie
gedicht
4.7 met 3 stemmen
2.449 Gedachten gaan als zagen hun gang,
en - ongelukkig als een koning - wordt de rijst
te zwaar betaald, en komt je het vertrappen
van tastbare heiligheid duur te staan: -
al ben je dan een god van over zee
je aureool bestaat uit louter lellen -
omwille van de knoken van een kind.…
Kruisen Vluchtelingen Herdenking Rembrandtplein!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
580 nog lopende
natuurlijk denk ik ook, maar kort, maar even aan die zes miljoen vermoorde joden, even, omdat dat echt niet te bevatten, omvatten is
maar mijn doel is heel lang te denken, waarachtig, invoelbaar en zeer emotioneel aan onze nieuwe doden:
de doden die niet meer verder konden vluchten: 3000 doden, 3000 witte kruisen zicht- en tastbaar…
schepping van de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Tastbare woorden waren het die de Kunstenaar
luidsprekend zong door de ruimte,
hoorbaar, tastbaar maar voor ieder en alles
onuitspreekbaar.
Geen woorden waren het zonder kracht
maar meer gewaarwordingen, opwaarts gezogen,
verdubbeld door de hoogte tot het uiteindelijk was
een tot de hemel geschapen oceaan
van het meest pure water.…
Cyclus voor Salome
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
891 Feiten en veronderstellingen
enerzijds drie tastbare gezwellen
en zichtbare vermagering
bevestigd door de weegschaal
anderzijds haar frisse blik
de snelle tred
het sierlijk springen
de arts die zegt dat zij niet weet hoe lang het duurt
de bioloog in de gedaante van een medicijnman
wiens formule nagalmt in mijn hoofd
goedaardigheid…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
233 Zij schuilt in een vloed
Van nog onbegrepen stromen
Ontstaan uit digitale dromen
Die sijpelen in grijze aarde
Van verschuivende waarden
In de toekomst leef je niet
Ze heeft geen vaste vorm
Geen tastbaar gezicht
Het is abstract
Dat zich langzaam uitpakt
Je kunt het niet betreden
Zij mengt zich
Met het heden
Wat er nu gezaaid wordt…
Legt…
Nieuwe liefde
poëzie
3.5 met 54 stemmen
7.356 Alles is nieuw nu, door deze zomer; de onbekende straten
dragen namen van rivieren en van landen, ook van steden;
alles is zó tastbaar wezenlik, spijts het vaag suggestieve van die namerij.
Rijpt nu zang om het geluk dat lacht uit de stapelhuizen,
speelt over de blinkende rails van de spoorweg,
de ijzeren bruggen en de elevators.…
FEBRUARIE
poëzie
4.1 met 11 stemmen
6.690 Er is nog niets tastbaar veranderd. Dat is juist het grote van het genot.
Gister: aleksandrijnen over wintermajesteit. En nu:
de lach van een volksjongen die van een vlondertje het water invalt, - het goede, warme water,-
en daarom lacht.
Nergens is er een détailbewijs van de nakende lente. Enkel de algemene adem.…
Dichotomie
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.815 Corrigeer mijn droom, maak tastbaar wat slechts bestond
uit het hese fluisteren van de zeven sluiers van de wind
en de regen, dat geteisem van regen, mals en vruchtbaar
steeds weer vruchtbaar. Verrotting.
Nu, wij vlechten een bodemloos net van medelijden
en leggen het zachtjes over de onwetende gezichten
van de dikke, droevige vrouwen.…
Een plekje vinden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Een map, een bundel papier,
iets tastbaars om vast te houden
nu haar kind dat niet meer kon.
Maar regels zijn muren
en muren luisteren niet.
‘Hij moest toestemming geven,’
zei hij,
alsof de dood wacht op formulieren.
Woede ademde door haar heen,
de oude, bekende storm
die niets kapot maakt
maar alles overspoelt.…
Vincent van Gogh
poëzie
4.5 met 15 stemmen
5.565 Niet tastbare gloed
waarin zij bloeden als een zinnelike boetedoening.
'Maar alle schoonheid, mijn zoon, is in de brand
van je ogen. Ogen zijn steeds blauw als de zeestrandrand.'
III
Leed als de golven van de oceaan
die baren witte blaân
van bloesems. Leed als van blaren aan
de bomen.…