5587 resultaten.
De werkelijkheid zo het is
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
967 De werkelijkheid zo het is in-kijken verdichten
in een zucht en een tel en een moment,
zo radeloosheid verzwaren ook soms verlichten
tot het enigszins in versteende stilstand went.
De dagen vangen in een snapshot van inkt
in woorden verspeeld laten klinken,
hoe dan machteloosheid stikt en verdrinkt
en naar enige vaste bodem kan zinken…
Berekend woord
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.374 ik wil niemand bezeren met papier
en het scherm spreekt ook al andere taal
passen en meten in een gesprek
is veel te traag zonder rendement
en asymptotisch verdwijnt de uitkomst
nu kneed ik waarheid in gedichten
in fluwelen woorden
zinnen die beelden met bloemen
hetzelfde moet laten klinken
in onafhankelijke tijden
formules voor objectieve…
Omdat daar toch niemand zat
gedicht
3.2 met 70 stemmen
25.863 Omdat daar toch niemand zat,
en omdat het niet dicht zit,
is het weer tijd voor een wandeling
langs de oevers van het strand, daar
waar het woud zich plotseling inhield,
of zich gaandeweg heeft verwijderd.…
Gedicht om te onthouden *
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
2.043 Ik las een gedicht
om er zelf ook een te schrijven,
zoals ik naar een vrouw keek
om van jou te houden.
Ik zette een streep door een woord
om de rest van de zin over te houden,
zoals ik mensen aftelde
om bij jou uit te komen.
Ik zocht naar een speld in een hooiberg
om de hooiberg te vergeten,
zoals ik jou vond
om voor altijd te onthouden…
woordgevoel
netgedicht
4.3 met 32 stemmen
10.749 Zelfs de diepste
gevoelens
voelen
gevoelloos aan
als ze op papier staan.
En woordeloze
woorden
worden
waardeloos
verwoord
door
waardeloze
dichters
met een woordeloos
woordgevoel.…
Aan de sonnetten II (1879)
poëzie
4.0 met 23 stemmen
2.777 U dichten was genieten!…
ochtend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
862 wanneer de zon weer 't luchtruim pacht
en grif de laatste ster ontzet
lik ik de wonden van de nacht
en zoek de veren van mijn bed
de uil verdween met 't laatste zwart
nu merels fluiten in mijn goot
voorbij de daken, stil, verstard
kleurt zich de einder karmijnrood
onder dit hemels kleurenlicht
komt 't leven stilaan weer op gang
ik smeek…
Valkenburg
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.869 waar Nederland ophoudt
en Bourgondië begint
en bronsgroen hout
zachte heuvelruggen tint
waar de Geul zich schuurde
door het mergelmassief
en men bokkeriejers hellevuurde
om hun vermeende brandbrief
waar Neanderthalers
vuurstenen houwden
en vroege feodalers
het betere bier brouwden
daar kerfde ik haar naam
in de gele mergelrots
en gaf eeuwige…
Barbecue
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
8.247 lamskoteletten, worst en zware theorieën
worden gedraaid onder de grill van de zon
mannen met buiken en spierwitte knieën
kruisen hun pilsjes boven de rokende ton
iets verderop zwaaien zwierige molens
hun sla en hun rokken over het grasveld
en brengt men elkaar en het water tot kokens
waarna men de verschrokken tomaten ontvelt
de kolen en…
Bedenking
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
685 Soms probeer ik uren
het zwijgen na te bootsen
Geef ik het denken terug
aan mijn verrast verstand
Soms probeer ik woorden
uit mijn zwijgen te loodsen
Voel ik me in het schrijven
met de dichters verwant
Van poëzie - zo zeggen ze -
heb ik niet veel verstand
Zo ben ik dan weer terug
bij het zwijgen aanbeland…
DE SPIN IS IN
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.314 De spin is geen zoetsappigdier.
Met ogen op zijn rug
bespiedt hij deze dichter vlug.
Verdwijnt hij nog voordat
de beeldspraak hem te pakken heeft.
Wie op hem eet, die heeft plezier.
Wie hem beschrijft komt in zijn web,
die houdt hij aan het lijntje,
totdat hij 'uit' de bocht verlaat.…
Doorgedicht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
807 Gat in het donker
authentiek en bezongen
hier blijft de regel steken
ik ben nu even doorgedicht
zo gaat dat met mijn soort
het hoofd in de koelkast
de lach in de spiegel
geluksgevoel zwiert rond
mijn lijf onder de douche
mijn voeten op de grond
wat trek ik aan vanavond
maar het dichtste laat ik thuis…
mini sonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 Proporties
Groots is de wereld, zonder vergelijk
In het heelal krioelen sterspiralen
waarin je tijdloos glorieus kunt dwalen
Wij zweven rond in 't ruime hemelrijk
Hier in de winter, plaatselijke tijd
op onze schaal van mensen, merels, mezen
een miniscule cel van 't wereldwezen
weerklinkt de echo van oneindigheid
In poezie, het hemelstormend…
Zoek - worstel - vorm - dicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
656 beeldhouwer die zijn ego kneedt
de beelden krijgen samenhang
wanneer ik mijn gedichten smeed
en ik word zelf
gevomd
Ik zoek
ik zoek naar de woorden
die mijn gedachten zullen verlichten
zinnend op woorden die vertellen wat ik bedoel
om zo te kunnen dichten
en te zoeken
naar mezelf…
Ongerijmd
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.272 verlies is nog vers
niets rijmt meer met het gevoel
en niets dicht het gat…
Nieuwerwetse manier van dichten
poëzie
2.2 met 6 stemmen
2.162 Een klinkdicht, ja! dat wil ik eens proberen…
Het is een sjouw, zo viermaal ’t zelfde rijm!
En dat nog wel op dat ellendige IJM;
Maar ‘k heb de tijd, en ‘k wil en zal het leren.
Dat is één couplet! Het zal wel reüsseren.
Maar kieze ik nu, eer ik soms verder lijm,
Een onderwerp…Tsa Muzen! ik bezwijm,
En weet niet waar ik ’t eerste mij zal keren…
de dichter is een dromer
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
971 tussen droom en daad... (W.Elsschot)
er wordt heel wat geschreven
in en dichtersleven...
doch met zestig dacht ik stellig
't mooiste moet nog komen
maar zoals ik ooit eens schreef;
'de dichter is een dromer'…
voetnoot
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.275 Laten de pennestreken echt lezen
hoe de pen het papier liefkoosde?
Smaken de woorden op de tong
even zoet als in het hoofd?
Geronnen inkt onttrekt het leven
aan de vers gevloeide zinnen
Woorden fermenteren
in de windsels van hun naam
Toch heeft schrijvers scherpe snavel
ooit zijn spoor
in het voorheen vlakke vel gekerfd
En daar voeren…
Een heel behoorlijk natuurgedicht
gedicht
2.2 met 109 stemmen
38.279 De scepsis langzaam weggestorven
en het laatste voorbehoud
met de spotvogels vertrokken
naar het heidense Zuiden
wordt het tijd om te gaan sneeuwen,
eerst langzaam, daarna dichter,
tot alles blanco is en onverlicht,
je reinste Middeleeuwen.
Mooi zo, dan nu maar eens een zwerver
aan laten kloppen. Volluk! Hongur!
Het licht in de boerderij…
Kritiek
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
594 ik zoek jou
mijn woorden te grijpen
ontmantel ze in het gemeen
draag ze naar het midden
tot lering en vermaak
ontzet ze
mijn starre zinnen
in het openbaar
tot een springen vrij en op
naar het hoger ideaal
doorprik mij de hiaten
feilloos in de pijn
snijd in mijn genoegzaamheid
om licht gedragen daden
zweep op tot magisch…
Vers 61
gedicht
3.0 met 12 stemmen
7.208 De goede verstaander heeft mij niet nodig
maar jongleert met zijn eigen toverballen
in het kunstlicht van zijn kale stad.
In dezelfde krant
waar men deze gedichten zal bespreken,
zullen moordenaars toeslaan, koersen
schommelen, ettert een wereldzweer.
O moeder der wateren,
natuurlijk, ik blijf het proberen, maar
het Grote Gedicht, dat handel…
Imaginair
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 Soms is een dag niet een dag
en ook geen uren, zelfs verre van.
Het kan ook een gedicht zijn, dat
coupletten lang
opsomt en in herhaling bungeejumpt.
Nu is er geen gedicht, alleen een gang
die eindeloos lijkt te vertakken.
Zodoende zijn er geen woorden, geen ogen,
en is er de tijd
die het imaginaire plaats en podium uitgumt.
Ook de tijd…
edoch, edoch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 hij is een gebruiker
misbruiker als het moet
een fnuiker af en toe
van zijn talent en
hij weet wel dat het went
het weten, het vergeten
het voelen en het woelen
doorheen de tijd
hij is een oele
al beseft hij telkens
hij zijn hoofd ter ruste legt
dat de wereld die hij kent
enkel ontkenning kan betekenen
buiten, daar ligt alles
klaar om…
De juiste woorden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
668 Woorden die mijn gevoel beschrijven
blijven gevangen in de pen
ben niet in staat te zeggen wat ik wil
stil en ver weg blijven ze vandaag
traag worstel ik door de zinnen
winnen zal ik deze strijd
tijd verstrijkt minuten en uren
duren langer dan verwacht
gedacht de gedachtes te vatten op papier
hier en nu het wil niet meer
keer op keer lijk…
pennevruchtje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 zijn, het is als poëzie
een streepje woord
dat drijft in het boek
van iemand anders
die al eerder was
en teruggekomen is
om het verhaal af te maken
het is de nevel boven heet water
dat zich een weg vlucht
om elders samen te klitten
tot een volmaakte druppel
klaar om zich te laten vallen
tot een opgedroogde vlek
die langzaam aan vervaagt…
Dichter zonder naam
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 wil je vliegen hoger vleugelen
koersen naar een nieuwe horizon
je onderscheiden in het grijs
ontsnappen uit wat duf en stoffig is
verdwijnen uit het nest waar je begon
verdicht dan stukjes leven
lees ze uit op kleur en weet
dat boodschap vorm en toon
je maximaal applaus zal geven
en vooral heel weinig hoon
zuiver zacht zal je de roos…
Dichtersvondeling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.009 de dichter vaak als een
te bespuwen standbeeld
gehouwen uit woorden die
met naakte letters bekleed
zijn ziel te vondeling leggen
waarbij het gesproken woord
hem onbemind doch wel bekend
geen aantrekking op hem uitoefent
vanwege voorbij zodra geschapen
zoekt hij liever de eeuwigheid
waar geen ontkenning mogelijk
hem ooit terug doet keren…
Gaten
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.938 Als ik kan
dichten
mijn lief
en mijn gevoelens
kan verwoorden
in een
liefdesbrief
en het zou voordragen
aan jou bij het
zien van jouw
gezicht
dan ontstaat mijn lief
vanzelf het allermooiste
gedicht
Als ik kan
dichten
mijn lief dan
heb ik woorden die
geruisloos door
de stilte worden
verdoofd
zinnen die vloeien…
Laten we
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.151 Laten we dicht bij huis blijven
vrijuit bij elkaar blijven
elkaar de ruimte gunnen
op de vierkante centimeter
elkaar mijlenver uiteen
dicht op de huid dragen
elkaar in het hart sluiten
zonder de deur te grendelen
Laten we ontdekkingsreizen
nieuwe verhalen vinden
en de oude opschrijven
aan de keukentafel thuis…
Voor een prikkie
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.528 dichter met buikloop
verpakt zijn holle kreten
in gebakken lucht
pruttelt nog wat na
griepend tegen zijn vrouw dat
het papier op is
die denkt maar één ding:
Schijterd!…