15538 resultaten.
Cyclus voor Salome
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
891 de smeekbede in haar vermoeide blik
staat in een taal met onbegrijpelijke tekens
wanneer moet ik mijn liefje laten doden?
ze ligt nu zo ontspannen
vijand die een vriend kan zijn
hou je zeis nog even bij je
V.…
ELEGIE UNIVERSALIS
netgedicht
4.7 met 107 stemmen
549 je hebt je blauwe hart, dat is de ziel,
op eigen handen door de tijd gedragen,
ongeschonden aan Gods voet gelegd.
misschien zal iemand huilen,
die jou liefhad.
de zee zal nog steeds klotsen,
de vogels zullen zingen.
tot de laatste dag zal de kat
nog spinnen, de sirenes loeien.…
De kunstschilder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 In de verte
Wijds aan de horizon
Blauw en gejaagd grijs
Dichtbij, door de natuur
Vormgegeven grillige rotsen
Een rijzige gestalte, jij
Loopt over de onbetreden paden
Langs met mos begroeide aarde
In een mist van onbehagen
Zocht je naar monumentale bomen
In de schaduw schilderde jij ze ijzig
Voor jou waren ze het verband
Op de wonde,…
tastzin
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.261 misschien is voorpret wel
het mooiste spel; breekijzertje
was niet de opzet
elkaar en de regels kennen we
dat scheelt wat blauwe plekken
bij blindemannetje
praten mag niet, voelen wel
wat doet een dichter zonder tekst?…
Wilde Voeten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 Door blauwe hoogtemeren
omringen muren ijle lucht.
Moeten huwen kunnen
om een kroot vol hopen
mogen, waar mijn wilde voeten
nooit meer stappen gaan.
Verlaten berghut, mijn einde
in aankomst van geleefd
dikke wollende onderkin
onderscheidt mijn jonge jagen.
Ik loop op wilde voeten
die vol krampen slapen gaan.…
Zwembad in de zomer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.610 Een zwaluw vindt wat water, vlug
nipt hij en vliegt dan snel terug
naar boven, naar die blauwe hemel
ver van dit kinderrijk gewemel.
De zon stuurt scherpe witte stralen
die brandend op mijn hoofd neerdalen
maar frisse wind komt óók voorbij.…
De lente
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.139 De lente is gekomen,
de lucht is weer blauw.
Terrasjes die langzaam volstromen,
zonnestralen in plaats van kou.
Vogels die hun lied weer zingen,
mensen hun zomerkleding weer aan.
Bloemknoppen die weer openspringen,
Schapen en koeien die de wei weer in gaan.
De liefde die weer opbloeit,
speelt met je gedachten.…
Replay
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.204 Waren het je ogen, o zo ijzig blauw
of lag het verscholen in dat gebaar
waarmee jij iets schikte aan je haar
of deelden jij en ik dezelfde kou
Van een onstuimige liefde van weleer
die zelfs voorbij het absolute nulpunt
iets nieuws, geen verandering meer gunt
slechts herinnering aan geleden oud zeer
Liefde verandert in diepvriesspinazie…
De consumens
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.486 Hij Frisiaat de hele hap
en beetee-weet zich blauw.
Hij winkelt laat, hij winkelt vroeg;
de consumens krijgt nooit genoeg.…
Onthulling
poëzie
2.3 met 9 stemmen
2.652 Thans zijn de raadselnevels blauwe lucht,
Die zich aan 't aangezicht der liefde vlijden....
Nooit zal mijn weeldekus uw wang ontwijden,
Uw huivrende aanblik is mijn eêlst genucht:
Woonde er begeerte naar u in een zucht,
Zou 'k dan u aan uw minnaar niet benijden?…
Alle brieven
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
984 Ze liggen op de zolder
in een hele mooie doos,
met een blauw lint omwonden,
'k bewaar ze al een hele poos.
alle brieven die je schreef
uit verre vreemde landen.
Ze gingen èèn voor èèn
op nieuw weer door m'n handen.
M'n ogen lezen alle regels,
en alle kussen proef ik weer.
Want al die vele kussen,
geef je me nog keer op keer.…
Jouw vlam in mijn ogen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.378 Starend in flauw flakkerend kaarslicht
met een hoofd vol brandende dromen
en vurige wens dat ze uit zullen komen
verzink ik verder in mijn eigen zicht
Starend in het blauw met een lach
droom ik je diepdonkere vonken
vochtig, gelukkig, passievol, dronken
zoals ik vroeger de liefde ooit zag
Starend in resten gedoofd verleden
wetend dat…
Gemis
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
1.367 De lucht is stralend blauw.
Je hoort hier toch vrolijk van te worden.
Waarom voel ik dan nog steeds die kou?
Je ziet de mensen genieten van de lente.
Die nare winter is nu echt voorbij.
Je kunt weer heerlijk naar buiten.
Waarom voel ik me dan toch niet blij?
Eigenlijk weet ik het antwoord wel.…
Kermis
hartenkreet
4.4 met 29 stemmen
1.994 ergernis
We hadden het erg naar ons zin
hup... de volgende attractie in
Samen veel lol beleven
maar helaas was dat voor even
Ineens stonden daar een paar gasten
ons gezellig op te wachten
Er was totaal geen aanleiding toe
we houden namelijk niet van dat gedoe
Ze begonnen ons te slaan
en wij maar rennen voor ons bestaan
Na enkele schrammen en blauwe…
zondaggevoel
hartenkreet
3.9 met 50 stemmen
4.390 Kopje koffie een krantje
Muziek op de achtergrond
Lekker in je blauwe duster
Je haren in een staart hoogblond
Een gekookt eitje een warm broodje
De zon schijnt lekker naar binnen
Je slanke benen uitgestrekt op de bank
De kat ligt zachtjes te spinnen
Je rekt je lichaam langzaam uit
En loopt de badkamer in
Knipoogt even naar je spiegelbeeld…
je naaldhakt in een lenteritme
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
949 je loop is poëzie
je naaldhakt in
een lenteritme en zet
klikkend puntjes op de ï
je lippen zetten rood
aan het eerste kleuren van
de zon ontwakend in de dauw
rijzend naar het stralend blauw
je lach doet vogels zingen
die hun dag beginnen als
een pluisje zwart dat vrolijk
opvliegt in zijn eerste start
je heupen dagen uit
lopen…
In het lichte rood
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
860 nog kleurt de zon
in de subtropen
waar witte huid
zich in het lichte
rood en later bruin
kan laten dopen
een warmtebad waar
lang op is gewacht
zij ontrafelt knopen
die wij in haast
en stress steeds
hebben opgelopen
gewoon wat strand
het gele zand de
groen en blauwe zee
ze murmelt rust in
kleine golven neemt
zacht je gedachten…
In doordringend beminnen
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.551 ~ De grote liefde II ~
In doordringend beminnen kijken
je diepe blauwe ogen me aan
Het gevoel dat je in me losmaakt
laat de vlammen uit m'n hart slaan
Je omarmt me, warmt je aan me
aan mijn liefde, aan mijn ziel
In doordringend beminnen sinds
de dag dat je voor me viel
In doordringend beminnen spreekt
mijn gevoel voor jou de woorden…
adieu
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.631 je handen vol blauwe bloemen
straks moet ik je laten gaan
verdwijn je weer in moeder aarde
vlinder verlost van je loden lijf
fladder nu ongehinderd
van kelk naar honing
hoor ze zingen herinneringen
vandaag gaat over jou
ik zie je in gedachten grijnzen
ik laat je los en zwaai je uit
wat ons scheidt
een druppel eeuwigheid
"je prends…
zing mijn dicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 in een draaiende kolk
daar vormen zij
benedenwaarts gericht
een spiraal van klanken
waar de echo luistert
haast onhoorbaar
naar prille woorden
zo vindt mijn dicht
het lied van tongen
worden nieuwe zinnen
in het hart geboren
opstomend uit
de dragende buik
laat je dan glijden
op de adem
van het gevoel
als in het
stromend blauw…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.124 is een wervelend
kleurenspel van regenbogen
bundels zonnestralen
doorbrekend in een
koel en donker dennenbos
omgeven door gouden zonlicht
paarsviolette heuvels
geheven door
mistige velden
vogels in formatie
als miniaturen
tegen het blauw
boven een stille diepte
wegwijzers naar de kosmos
naar onze oorsprong
sterrennevels lichtjaren…
teder verlangen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
934 jij bent in mij
raakt met jouw lach mijn ziel
je kunt dat niet beletten
een schone blik is immers vrij
komt door muren heen
laat zich niet bezetten
ik ben in jou
niet omdat jij het wilde
of vragen zou
ik weerkaats in jouw spiegel
een stukje hemels blauw
soms gaat licht zijn eigen weg
laat zich niet vangen
of vermengen door wat Ik zeg…
donar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 opstekende storm wilde luchten
windstoten teisteren de bomen
angstig vlucht het veluws volk
in schaam’le hutten bijeen
ineengedoken bij het vuur
luisterend naar het woeden
kolkende wolkenhemelen
zijn vol razen en flitsen
donar heerst daarboven
zijn hamer flitst blauwe slangen
zijn bokkenwagen rateldondert
het primitieve volk huivert…
evenknie
netgedicht
3.2 met 56 stemmen
917 zuignappen op de moederbuik geplakte omstanders
zwaaien met zakjes gekruide kinderkoekjes en zeggen
dat er plakjes nieuw leven kleeft onder de nagelriemen
er schuift een wazig mistgordijn voor onze blote ogen
het
dui
kel
mo ment
werpt een harde schaduw
op het broeiende geloof achter de ellebogen
met blauwe…
(Wereld)pijn
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
797 Ik kleur de hemel kakelbont
gewoon zoals ’t mij zint
geel blauw en rood wat zwart
een bloem misschien een mond
Uit velden maak ik bossen
met bomen aller soort
sterke zwakke levende dode
alsof mij dat ooit stoort
En in verlaten duistere steden
doe ‘k alle lichten aan
grote kleine heldere donkere
zoveel als er bestaan
De (wereld)pijn…
vogels
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
630 maar ons mysterie is ontrafeld
eens waren we feniks en garuda
onsterflijk verrijzend uit eigen as
bereden door hemelse goden
waren we vredesboodschappers of
deden onze silhouetten huiveren
we zijn voorbijgestreefd afgedankt
verschoppelingen in ons eigen rijk
wie ziet nog de vlucht van de leeuwerik
het buitelen van de buizerd in het blauw…
Zomerzinnen
netgedicht
3.1 met 47 stemmen
894 Blauw gewaaide
uren met honderden leren voeten
opgeschoven naar teerbeminde schuren.…
een kleurrijke visie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 De zon speelde, de lucht die kleurde
Uiteengezet in een zonnige winterdag
Geen wolk die hier de lucht besmeurde
Alleen een wolk die goed in de ogen lag
De lucht gekleurd, in geel wit en blauw
Zelfs de vogels laten het onbevlogen
Een schouwspel tussen het levensgrauw
Laat zelfs de tijd even onbewogen
Barst – De lucht breekt in glas
Door…
Raapte vruchten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
911 De sloot wou ik omzeilen
maar de afstand was te groot
de diepte kon ik niet peilen
ik at van het laatste brood
Ik stierf, de laatste blauwe luchten
omringden mijn doelen die nu verloren
leken te zijn in een afgrond waar
donder heerste en de goden
aten van mijn erfenis
al streelde het verlangen om dán toch
op deze aarde te blijven maar…
Het beloofde land
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.238 Water, heldere spiegel
op bleke bergen
koud sterrenlicht
Eeuwig maagdelijk water
zacht ruisend verhaal
tekende zijn verre weg
in onmetelijke rust
En ik zag de glans
van je schreden
de wonderlijke gloed
van de blauwe maan
op je stil gelaat
de schaduw
van je tere silhouet
dansend in het zilver
van de fluisterende stroom
Nu vraag ik…