inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

EEN LIED VOOR ALGEMENE BEGRAAFPLAATSEN

er zijn plaatsen
waar je nu nooit meer terug kan keren
je weet niks behalve dat je leefde
maar in verhalen leef je

een jongen doet een gitaarheld na
een man doet een dichter na
(dit zijn geen tijden voor gitaarhelden
op gedichten zit niemand te wachten)

op de laatste dag zal ook de kat nog spinnen, de sirenes loeien
wat ik wil zeggen: het leven gaat door
je hebt de blauwe diamant, wat je ziel is
op eigen handen door de tijd gedragen

misschien zal iemand huilen die jou liefhad
de zee zal zout klotsen de vogels zullen zingen

om de honderd jaar moeten de paleizen branden
de dolende monsters gedood

in de dageraad staan
je zevenmijlslaarzen
nog als trouwe soldaten op de wacht
eeuwig wachtend op verlossing

want ze passen slechts jou,
die het niemandsland overstak

... Dit gedicht zou ik graag voorgelezen willen zien op een begrafenis, zelfs mijn eigen.
Want het stipt aan: "misschien zal iemand huilen die jou liefhad" en ook: "het leven gaat door:de zee zal nog klotsen, de vogels zullen nog zingen, je hebt je ziel een aantal korte jaren gedragen door de tijd.
Maar het verdriet is vers, je laarzen en kleding, die niemand meer past, staat nog te wachten op jou, maar je komt niet meer terug, je bent het niemandsland overgestoken.
En een nieuwe generatie zal de wereld willen bestormen, en dat is de natuurlijke loop der dingen. ...


Zie ook: http://twoballoons.123website.nl/411544537

Schrijver: Simon K., 2 jun. 2021


Geplaatst in de categorie: overlijden

4,6 met 72 stemmen aantal keer bekeken 28

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)