inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 75.295):

ELEGIE UNIVERSALIS

er zijn plaatsen waar je nu nooit
er zijn tijden waarin je eens ooit
je weet niets meer, maar je was
je liep door deze straten

je hebt het geprobeerd
als jonge held met zoekend hart
je gouden uur, je zwarte dag
vuurwerk en gedans,
geploeterd door de killing fields

je hebt de blauwe diamant, dat is je ziel
op eigen handen door je tijd gedragen,
schoon aan gods voet gelegd

misschien zal iemand huilen die jou liefhad
de zee zal zout klotsen, de vogels zullen zingen
op de laatste dag zal de kat nog spinnen,
de sirenes loeien

wat ik wil zeggen: het leven gaat door
om de honderd jaar moeten de paleizen branden
de dolende monsters gedood

in de dageraad staan nog
je zevenmijlslaarzen te wachten op je komst

want ze passen slechts jou,
die het niemandsland overstak

... (EEN LIED VOOR ALGEMENE BEGRAAFPLAATSEN)

Dit gedicht zou ik graag voorgelezen willen zien op een begrafenis, zelfs mijn eigen.
Want het stipt aan: "misschien zal iemand huilen die jou liefhad" en ook: "het leven gaat door:de zee zal nog klotsen, de vogels zullen nog zingen, je hebt je ziel een aantal korte jaren gedragen door de tijd.
Maar het verdriet is vers, je laarzen en kleding, die niemand meer past, staat nog te wachten op jou, maar je komt niet meer terug, je bent het niemandsland overgestoken.
En een nieuwe generatie zal de wereld willen bestormen, en dat is de natuurlijke loop der dingen.
alternatieve versie:
EEN LIED VOOR ALGEMENE BEGRAAFPLAATSEN

er zijn plaatsen waar je nu
nooit meer terug kan keren
je weet niets behalve dat je leefde
maar in verhalen leef je

een jongen doet een gitaarheld na
een man doet een dichter na
(dit zijn geen tijden voor gitaarhelden
op gedichten zit niemand te wachten)

op de laatste dag zal ook de kat nog spinnen, de sirenes loeien
wat ik wil zeggen: het leven gaat door
je hebt de blauwe diamant, wat je ziel is
op eigen handen door de tijd gedragen

misschien zal iemand huilen die jou liefhad
de zee zal zout klotsen en de vogels zullen zingen

om de honderd jaar moeten de paleizen branden
de dolende monsters gedood
in de dageraad staan je zevenmijlslaarzen
nog als trouwe soldaten op wacht
eeuwig wachtend op verlossing
want ze passen slechts jou,
die het niemandsland overstak
--------------------------------
er zijn plaatsen waar je nu nooit
er zijn tijden waarin je eens ooit
je weet niets, behalve dat je leefde
je weet niets meer, maar het was een sterk
verhaal, het waren barre tijden
voor jongens, moeders, schone harten
---------------------------------------
EEN LIED VOOR ALGEMENE BEGRAAFPLAATSEN
er zijn plaatsen waar je nu
nooit meer terug kan keren
je weet niets behalve dat je leefde
maar in verhalen leef je

een jongen doet een gitaarheld na
een man doet een dichter na
(dit zijn geen tijden voor gitaarhelden
op gedichten zit niemand te wachten)

op de laatste dag zal ook de kat nog spinnen, de sirenes loeien
wat ik wil zeggen: het leven gaat door
je hebt de blauwe diamant, wat je ziel is
op eigen handen door de tijd gedragen

misschien zal iemand huilen die jou liefhad
de zee zal zout klotsen en de vogels zullen zingen

om de honderd jaar moeten de paleizen branden
de dolende monsters gedood

in de dageraad staan je zevenmijlslaarzen
nog als trouwe soldaten op wacht
eeuwig wachtend op verlossing

want ze passen slechts jou,
die het niemandsland overstak ...


Zie ook: http://twoballoons.123website.nl/

Schrijver: Simon K., 2 Jun. 2021


Geplaatst in de categorie: overlijden

4.0 met 78 stemmen aantal keer bekeken 84

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)