23350 resultaten.
Uitzicht.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 We hebben
uitzicht...
vanuit 't raam
een vergezicht
op 'n landschap
ons nog onbekend
Misschien...
op weg, onderweg?
naar heuveltop of dal?
We kennen
alleen
de naam:2018.…
Verstild
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
570 Bekend
in deze stad
in dit oord
wijd en zijd
Zijn arbeid
verstild
zijn bewegingen
verstomd
Hij, ambachtsman
stokstijf beeld
van ooit.......
van toentertijd.…
wacht tot het rode licht is gedoofd...
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
600 geduld is uit de gratie geraakt
merk ik bij regelmaat wanneer
ik een overweg passeer
haast is blijkbaar een manier
van leven geworden
overmoed maakt valse helden
en geeft en passant
nog veel verdriet
als je iemand er op aanspreekt
is goede wil dikwijls aanwezig
maar men heeft domweg de tijd niet
om te investeren in het leven…
question sur l'avenir
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 er is een verleden
van het verleden
en een nu
in het nu
maar er is ook
een toekomst
in de toekomst ?…
Het sonnet en het gesprek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
589 -- toelichting van het gedicht is onderaan te vinden en is van toegevoegde waarde --
HET SONNET
Een man wil vrouw en kind'ren niets onthouden.
't Dak van steen en daaglijks eten op de plank.
Valt het hem wel, zegge hij God getrouw zijn dank,
wetend dat weinig man het gunnen zoude.
Zo tracht hij een leven op te bouwen
tussen de pest,…
Getuigen van eeuwigheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
461 Ik kijk weer met blinde ogen,
naar een wereld die verdwijnt.
Ik luister opnieuw met dove oren,
naar geluiden die verstommen.
Wat is gebleven is geschiedenis.
Ik kijk weer met open ogen,
naar een wereld die ontstaat.
Ik luister met gespitste oren,
naar muziek die blijft.
Getuigen van eeuwigheid zijn wij.…
natafelen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
690 de romantiek van
zo'n formicatafeltje
op drie poten
getekend door de tijd
zorgt het en passant nog
voor een vleugje melancholie
in kringloopwinkels kom je
ze af en toe wel eens tegen
tafeltjes afgedankt door
de één en wellicht nog
geliefd bij de ander…
Evaluatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 Je zou de korrels in de woestijn tellen
Tot je adem geel kleurt
Er is nog een gedeelte te gaan
Dat als ‘leeg’ te boek staat
Daarna zouden we gaan reizen
Naar het uiteinde van stofwolken
Het schijnt dat daar nieuwe sterren
Ontstaan als dichtheid compact genoeg is
Niemand die ons zou opmerken want
Afstand is geduldiger dan vlees…
Mijn ouderdom is rijp om uit te spreken
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.360 Mijn ouderdom is rijp om uit te spreken
het diepste wat mijn hart ervaren mocht, en toch -
toen ik voor 't eerst naar rijmen zocht,
was één uur rijker dan nu reeksen weken.
De kracht, waarmee 'k als jongen dwalend vocht,
is nu gestaald, en vaak vertrouwd gebleken; en toch -
nu ik mijn hart wil openbreken, faalt mij de macht,
die jeugdzang…
klapwieken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 zoals een weiland plotseling stilhoudt
in een voorbijgaande trein
vogelvrij, hersenspinsels
die zowel wolkenloos als lucht zijn
of een ongeplande aankomst
een harde noot om te kraken
door te dringen tot randmeren
een voorbode van verleden jaar
soms heb je een hamer nodig om bij
het zachte vruchtvlees te geraken
voorbij bestemming…
Romein
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Romein....
Al eeuwen dood
ben ik
geboren
in het Oude Rome
Niet ontbloot
van gevaren...
streed ik
voor ons legioen
Aan de grenzen
van het Romeinse Rijk
Novio Magum
mijn woonstede
Zo herkent u
mij, in tenue
uit 'n ver verleden
'de krijg', m'n leven, inkomen.…
vissen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
637 het kanaal
bij de witte brug
vaders favoriete stekkie
daar ving hij
walvissen
voor Madurodam…
AAN EEN GRIJZE TEGENSTANDER.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.378 Maar, is ze ook al de kluts niet kwijt,
Ze is, wat ze ook zijn moog, eigenaardig
Niet op de hoogte van de tijd.…
Ouder worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 Van de ouderdom begin ik te houden.
Van de rust van een schaakspel.
Van de stilte in de nacht.
Van liggen in ons bed.
Vannacht werd ik vanzelf wakker.
Ouder zijn wordt jonger, denk ik.
Vandaag wordt morgen gewoon weer gisteren.
Voor later is het veel te laat geworden.
Mat staan we bij lange na nog niet.
Zie! We zijn nog steeds aan zet!…
wachtkamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 dit moet de plek zijn geweest
waar we wachtten op een
nevenschikkende zon
waar we meenden ouders te zien,
straat en plein zich ontvouwden
tot lonkende hemelpoorten
aan de oever van iets onbetreden,
het eindeloos begin zonder
te weten wat we later wisten
waar we ons middenrif lieten begaan
met ademteugen vol morgenstond,
de dood in verre…
voor R.Campert
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 uit Remco's arsenaal
de dichter schreef over alles
wat vergankelijk was
dus niet in de laatste
plaats over zichzelf
de ontroering in de poëzie
was hem ook niet vreemd
hij zei "poëzie is achteruit
luisteren en vooruit zien"
en hij keek vooruit
luisterde terug en schreef op
over vroeger over nu
over hoe het is geworden
over alles…
Sterrenbeelden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Mijn vader zei me wel eens dat
voor ieder mens die heeft geleefd,
een ster staat aan de hemel.
Ik weet niet of hij dat meende.
Hij zei het met een lach en dat
hij het van horen zeggen had.
Ik herken de sterrenbeelden die
hij me aanwees: Grote beer en
Kleine beer, Steelpannetje
en de gordel van de Melkweg.
De wolken weerkaatsen het…
tenslotte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 waar we heen zouden gaan
waren we bij aankomst al vergeten
op de plek waarvan we dachten
al eens eerder te zijn geweest
meenden we ons te herinneren
afscheid te moeten nemen
van ons lichaam dat hier ooit sliep
de ademtocht die hier stilviel
in theewater op een vooravond
of bij schemer in een bruin bierflesje
bij sommige dingen stonden…
Voorjaarsgoud....
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
549 Je wordt
dan wel oud
krijgt het
op de heupen
kunt niet
uit de voeten
het kniegewricht
niet van 'n goed jaar
Je bent niet langer
van zessen klaar
toch wil je
een-blokje-om
Het landschap
ligt
voor het oog
te wachten
Als zon
de zondag viert
voorjaarsgoud...
de hazelaar siert.…
Durend zwanger
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
513 Durend zwanger
Bevallen in brokjes
Het dragen van een droom
Tot een goede vrijdag
Dan is het zondag
De vervlakkende zandloper
Van versterven
Naar vereeuwigen
Zeker van zijn stuk
Schaakmat…
Wanklank
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.182 Dagelijks meer eerzuchtig
En minder in staat tot iets groots,
Telkens wanhopender roepend
Om kracht of de kalmte des doods,
Dagelijks vuriger wensend
Naar schoonheid, gezondheid en vreugd,
Dagelijks ouder en bleker,
En verder van blijdschap en jeugd -
Ik zit in de bloeiende velden,
Die schittren van zonneschijn,
En alles is jeugdig…
Heimwee naar teruggaan in tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Nu resten alleen deze dagen, dit, liefdevol het
jaar rekken, tot ooit de tijd je gaat bedekken.…
Pasen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
639 Dit jaar is het vroeg
Pasen.
Een lang weekend mogen we
dit vieren.
Iedereen op zijn eigen manier.
Overdenkingen zijn er
zeker.
Met Pasen wordt de opstanding,
van Jezus Christus gevierd.
Pasen is voor iedereen.
Verbinding tussen mensen
geeft een goed gevoel.
Helaas worden er te veel mensen
vergeten.
Liefde en vertrouwen geven
dat is…
Zo helder...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Glashelder
zijn je idee en mening
je opvatting, redenering
Je doorziet
wat goed en fout
blijkt
Wat verder reikt
dan bodem of kurk
van 't glas
Wat de drank
of
vloeistof was.…
Paasmorgen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 Houden loden luchten
wat voor ons
verborgen?
De zon
misschien
die regenjas of wintermantel
overbodig maken zal
het vest
de blouse in geel?
Krijgen we...
een ons voorspeld deel
van de wende van zon?…
voor de dichters
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
560 in dit Buddingh'loze tijdperk heb ik
soms het idee dat ik de enige ben
die zijn gedichtenbundels nog
wel eens uit de kast trek
zoals met Carmiggelt de kronkels
zijn begraven zo vergaat het
de verzen en daarmee de dichters
zo je ooit hebt gedacht dat verzen
worden geschreven voor de eeuwigheid
moet je dit maar snel vergeten
schrijf…
Sprookje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 'Het lelijk eendje'
nog onder moeders vleugels
schuchter, schroomvallig
valt niet op....
Maar wacht een wijle:
haar hals zo sierlijk
'n lieflijke kop
en dan die verenpracht
Een zwaan...
tot in haar vleugels
een bruid
om weg te geven
In het kort:
een leven
als
in een sprookje.…
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 In sluiers onzekerheid
sta ik op mijn balkon
de stenen verschieten
vergrijzen achter een bui
en zakken weg in de schaduw
van zwarte wolken, ik wacht
op dampende opklaringen
die weer kleuren schieten
in mijn stille huis
De dag heeft veel tijd
en al die tijd sta ik hier moe
hard te werken, emoties
heen en weer te kaatsen…
Stromingen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
526 Uiteindelijk leerde ik
te drijven op de golven
adem te halen
wanneer dat kon
Ontspan je als je wil dat
de tijd blijft duren
een eeuwigheid blijkt te zijn.…
Ik heb gezien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 Ik heb bloemen zien uitbloeien
sterren zien vallen
en de zon die werd verduisterd
Heb politici zien knoeien
raketten uit elkaar zien knallen
mensen een half leven aan
social media zien gekluisterd
ook veel wat mij heeft kunnen boeien
een moeder van haar kind bevallen
een groot verlies dat ontluistert
Ik heb het allemaal gezien
vertel…