9918 resultaten.
Verdwaald
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
953 voeten zijn verkeerd gelopen
volgen plots een andere weg
dan die uitgestippeld leek
er heerst een kille stilte
mist omsluit haar hart
zoute tranen kussen
de onwezenlijke waarheid
die ze in haar schoot
geworpen kreeg
een zee van bloemen geurt
zon baant zich een weg
door het wolkendek
hij omarmt haar…
Mijn slaap.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
681 Het was weer een nacht
met zware donkere vleugels
mijn slaap lijkt te zijn
gestorven in het diepst
van mijn ziel
langzaam neemt het
verleden afscheid
het was een mengeling
van schuld en verwijt
mijn ogen zijn niet meer
doorweekt van tranen
jouw lach ontmaskert
mijn diepe gevoelens
- als jij weer stralend naast mij staat…
Dwalend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
660 over de vlakte van vergetelheid
almaar draaiend in 't rond
ben ik opzoek naar jou; mijn zoon
wil je vinden hier terstond
zoek ik je in de bomen
en zoek je in het gras
maar hoe zeer ik ook hoopte
dat jij hier aanwezig was
droogt de wind al mijn tranen
sla ik mijn armen om mij heen
zal ik je ooit hervinden
erger gevoel dan leegte is er…
Inrichting
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.266 Liefde in een broeikas
en tranen in het afvoerputje.
Nu ik eraan denk, scheert een gedachte langs.
Het putje is verstopt.
Ik moet de loodgieter bellen en zangzaad bestellen
voor mijn kanariepiet.…
grootse dag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.348 de lange stoet rijdt toeterend voorbij
waar wij
opzij
zwaaiende deelnemers
machtig verrast zijn
over het tetterend gelijk
de kinderen wuiven terug
een mooie rondreis
mijn dubbele gedachten
over eendracht en
massaliteit
laten de weggedrukte tranen toe
mijzelf ten spijt…
Het nieuwe leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
720 de prille lente slaakt een zucht
van verlichting over de akker
het vogelrijk wordt wakker
een hymne kleedt de bleek
niets is meer wat het leek
geen traan, geen addergebroed
geestdrift schikt een gloed
liefkozend over een kroon
warmtewindsels zweven
over de naakte boom
die vol toewijding wacht
op vruchtbaarheid en kracht
het…
Zonsondergang doorstreept
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 In tranen om nieuwe chemtrails
schotse ruiten op hemelsblauw
namiddag kleurt wazig wit
zonsondergang doorstreept
geluidloze vliegtuigen
weven luchtig hun patroon
hertekenen het volmaakte
tot een schandelijk kladje,
gestoorde breinen willen
het klimaat onder de sloef,
aluminium en strontium
dringen in de kern…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
789 Gekke ik,
ik die niet beter weet,
vaak doet alsof,
en het dan weer vergeet;
steeds opzoek naar twee,
maar nog altijd alleen;
zoals ik ben,
een lach en een traan,
ieder op zijn manier;
maar het komt wel goed,
een beetje gek,
daar hou ik wel van,
al 31 jaar,
gekke ik,
opzoek naar:
gek op jou.…
Je ogen toonden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
532 jij kent
het spel met woorden
al sinds je geboren bent
je ogen toonden
de eerste klanken
van je babymelodie
later kwamen
armen en handen
tranen als je niet begrepen werd
vergat als puber
uit te leggen wat
in lichaamstaal verzetten was
voel je hart tegen mij fluisteren
altijd zal ik luisteren naar
de diepte in de woorden van je…
Geketende bevrijding
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
656 ik deed vandaag de oorlog aan
het kind in hem krijste
hoor toch, zie in mijn ogen
het schokte me, werd meegezogen
mijn gevoel eiste, kon niet anders
even met zijn tranen mee te gaan
de bommen vielen voor mijn ogen
hij was zeventig jaar terug
twee meter van mij af
levenslange straf
door de mens bedrogen…
Feestje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
498 Vier het leven
schilder de lucht
met je favoriete kleur
en open de deur
voor de geur
van de bloemen
lach
ook al is het door je tranen heen
iedere dag
is er weer één
schroom
niet en
droom
je wensen en verlangens
stop de zon
in je broekzak
neem de sterren
op je rug
dan eerst is je feest
kompleet geweest.…
spel der verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 stilaan wijkt het licht
kleuren vervalen
tegen het venster tekent
jouw silhouet zich af
contouren vervagen
in het onmerkbaar overgaan
van licht naar donker
onzegbaar denken van woorden
die oplossen in de schemering
en mijn gelaat
doch niet mijn tranen toont
in jou zocht ik mijzelf
maar vond slechts ledigheid…
Voel de verf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Die mezelf was
Kwijtgeraakt,
Zelf niet meer
Wist wie ik was
En waar ik
Vandaan kwam
Laat staan dat
Ik wist waarnaar
Ik op weg was,
Breng met dikke
Verf op dit doek
De pijn van mijn
Leven aan -
Elke klodder die
Zichtbaar achterblijft
Is uiting van een
Traan die onzichtbaar
In mij achter bleef
Maar nu voelbaar
Langs…
Voorgevoelens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 wind,
hij waaide tegen
ook was er water
dat wat aanmodderde
en het goot,
dat het rampen regende
dus het was niet goed
maar de hoop bleef steeds
dat het over waaien zou,
tot de donder insloeg
in kartonnen dozen
vol weggepakte kommer
Leeg spoelt dan toch
alles verder
zonder start of einder
verlammend in het niets
van nutteloze tranen…
Met mijn ogen dicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
822 Daar sta ik dan, jij niet
Daar hou ik me vast, jij niet
Daar zijn mijn benen van rubber, die van jou niet
Daar ben ik koud van binnen, jij van buiten
Ik kan mijn ogen niet open doen
Bang voor wat ze zien
Want wat ik zal zien
Wil ik buitensluiten
Omdat het niet mag
Daar sta ik dan, jij ligt
Hou ik me vast, met gesloten ogen
Waar tranen tussendoor…
Ongeval
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
635 Een hoofd propvol gedachten
die men graag zeggen zou
al kan niets nog verzachten
jouw tranen van berouw
voor elke ongedane daad
die reddend toen kon zijn,
zo graag gedaan, maar al te laat,
dat als men nu...
of had men maar....
misschien had dan...
en steeds verwijt men dan elkaar
voorzag dan niemand het gevaar?…
Vast als een rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 In de toekomende tijd
genoeg hebben
aan een halfvolle buik
een kom water bij de hand
Gevangen tussen jouw armen
jouw benen mezelf zijn
in de schaduw vanwege
een te felle zon
Het merg hoeft niet te koken
de tranen in jouw ogen
het vasthouden blijft
wij ontsnappen niet aan elkaar…
SAUDADE
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 jij sleept me mee
in al jouw triest
naar de kade van weemoed
waar het sterven steunt
het o zo wankel gaan
door en door getransponeerd
naar mijn ziel
die tussen de snaren hangt
ik hoor je tonen drijven
over de tranen van de Taag
en tussen de voegen van Alfama
waarin ik mijn eigen Fado huil…
Zo jong als zes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
680 zo jong als zes
was zij allang niet meer
bij de zoveelste keer dat haar moeder
werd afgetuigd
nam zij een besluit
genoeg is genoeg
in tranen belde zij de politie
en deed verslag van hetgeen
er zich afspeelde
zij vocht als 'n leeuwin
voor haar en haar zusjes
niet als 'n zesjarige
maar als een redster in nood
die zorg zou dragen voor…
Je hoeft niet altijd....
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
456 Maar hoe schrijnend is het te bedenken
dat er mensen zijn,
die doordat ze niet kunnen invoelen
zo immens hard kunnen zijn,
dat je de tranen in je hart voelt stromen!
Een mens hoeft niet mee te voelen,
maar zou op zijn minst
mededogen mogen tonen!…
Gedachten slapen nooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
575 Geplaveid in het labyrint van ons brein
bewaren we mooie herinneringen
ook het verdriet en de pijn
omdat ze deel uitmaken van ons zijn
soms komen ze in duizenden gedachten
naar boven als een duveltje uit een doosje
en gaan gepaard met een traan
want gedachten slapen nooit
ze reizen een leven lang mee
tot het eind van ons bestaan…
Sta jij daar?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 Wat zijn dagen
Wat zijn uren
Wat is iets breekbaars
Dat ik vast blijf houden
Wat zijn tranen van verdriet
En wat vertel je me niet?…
wat bleef (voor Hans)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
771 Hoe vaak gevallen
bij de eerste stappen
die keer met de fiets
met tikkertje op het schoolplein
toen je struikelde over de kat
Wat raakte verloren
de velletjes van de schaafwonden
de geronnen tranen
het jodium flesje
de haastig geplakte pleisters
Wat bleef
het vallen en opstaan
de littekens
de tastbare aanraking
het gerijpte besef…
verder in liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 met zachte weemoed
betasten we de lagen
waaruit we bestaan
het hart laat zich vaker
raken dan het hoofd
we ademen overgave
het strijkend licht
maakt onze jaarringen
voor even zichtbaar
in liefde verder leven
geen tranen te verbijten
in het woud van genade…
Laatste zucht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
922 Je mag, maar 't hart klopt
je kunt, bent 't zo moe
je moet, maar wacht op hem
je wilt, dan zie je hem,
een zucht, een lach een traan
eindelijk, eindelijk mag je gaan.
Voorbij de pijn, voorbij de
lijdensweg, je laatste zucht
nam alle ellende weg.
Dag lieverd…
Lood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
937 Lood
In mijn hoofd
En
In mijn hart
Het slijt niet
De tranen
Van het gemis
Stromen
Elke dag
Weer een stukje
Verder weg
Van jou
Ongewild
Ik wil niet dat je
Vervaagt
Jouw geur,
Jouw stem
Wil ik niet kwijt
Ik koester
Ze slechts
In herinneringen
Ik laat je niet los,
Nu nog niet...…
De dood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 nooit ben ik alleen
hij eet met me, slaapt met me
zwijgt tegen me, gaapt, zet de
tijd vast van mijn heen-
gaan
geen traan
die hij daar om vergiet
hij reist met mij door de dagen
over zeeën van vreugde, langs vlagen
van verdriet, het raakt hem niet
als een giftige termiet
bouwt hij heuvels in hiernadagen
waaroverheen hij me zal dragen…
krassen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 ze hoort het
verbeten
krassen van
de pen zijn
hand een stijf
klauwtje ze
hoort het
tikken van
de oude klok
hij kijkt op:
waar moet ik
slapen als ik
in de kist lig
ik kom niet
zomaar voorbij
de dood
het hoofd weet
niet meer wat
het hoofd niet
kan ze loopt
naar buiten
op het bankje
nemen tranen
de vrije loop…
Golfjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 De schuit gaat verder golven makend, tot de oever
ze komen mijn kant op en ik bedenk:
zoveel golven, als mijn tranen ooit vergoten,
terwijl men zegt: elke dag: een geschenk?…
afscheid (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 afscheid kent vele
vormen en kleuren
van zwart naar tranen
van indigo naar violet
soms neemt iemand
afscheid omdat het
niet anders kan als
hoop plaats maakt
voor wanhoop of
iemand verdwijnt
zonder vaarwel
soms nam iemand
lang geleden het besluit
terwijl niemand zag
niemand wilde dat hij
al vertrokken was…