8103 resultaten.
feetsdagen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.442 Er is alweer een jaar voorbij
het lijkt nog maar zo kort
geleden dat men zei
prettige feestdagen
en een gelukkig nieuwjaar
want dat wensen wij elkaar
deze woorden zijn oprecht
niet zomaar gezegd
wij heffen om 12 uur het glas
knallende kurken komen er aan te pas
vuurwerk spat uit elkaar
en wij roepen met zijn allen
een heel gelukkig nieuwjaar…
het kleiner wordend wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
696 kaboutermensen
puntmutsten hun groet
het zag er zwart
van afscheidnemend velen
meeuwen krijsten
schor hun groet
water sloeg in deining
terug met golven
hoofden braken ze
maar argeloze voeten
werden nat bedolven
met een laatst
signaal de haven uit
de zee draagt langs
de pieren het kleiner
wordend wit als stip
de horizon voorbij…
een reiger wiekte traag
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
646 zacht gleed vlak
de wereld mij voorbij
rust en stilte brachten
in de lichte lentewind
het ultiem geluksgevoel
steeds dichterbij
een reiger wiekte traag
en zelfs de meerkoeten
hadden nu geen haast
poetsten veren terwijl
wat eenden hun kroost
de mooiste plekjes leerden
een bankje lonkte met
een warm uitzicht op
de plas…
Een dag als deze
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
888 De stad dompelt zich in plezier
tassen en winkelende etalages
terrassen vol riet van lentebomen
het plein met overvolle kraampjes
de straat bezaaid in volle glorie
badend in zonlicht en opgejaagd
ik zie vrouwen met holle ogen
de begeerte is hen voorbij geraasd
mannen met vergadergezichten
witte hemden en grijze sokken
op het bankje aan de…
verwandeld
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
859 sporen in het zand
de rand reeds afgesleten
hier kwam een mens voorbij
alweer een hele tijd geleden
met welzeker een last vol oude jaren
zichtbaar aan de meegesleepte lijn
zijn naam is onbekend
het kan Horizon zijn geweest
of Kim, wie weet zelfs Einder
de wind is nu zijn milde helper
en ook de tijd, ongrijpbaar en toch
nog immer alom aanwezig…
dromen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.288 Want keer op keer
Zweven dromen
Mij weer voorbij,
zodat ze nooit uitkomen.
En nu nacht op nacht
Blijf ik ernaar kijken,
Mijn dromen die het koude steen verzacht,
Maar nooit meer bereiken.
En ook jouw dromen,
die voortleefden in jouw hoofd
zijn nooit uitgekomen,
Want mijn verzameling
Heeft ze...
al te gauw beroofd.…
Zusters van Liefde
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.006 Ze verscheen voorbij de dauwval
met het licht dat werd geboren
in betoverende woorden
die geen mens ooit had verstaan
toen hier de dag -zacht als een vondeling
werd neergelegd in gloren
en in armen van de liefde
die haar wiegden van de maan
Het was te vroeg -te vroeg voor woorden
die geen mens hier ooit zou horen
zelfs de haan hoog op de…
Nachtwandeling
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.099 Van klinkers naar gras naar grazige weiden
droombomen dansen en draaien voorbij
zweefwezens in hart en ziel
de stilte delend, gedachten vrij.…
Dromen over later
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
2.170 We liepen hand in hand
Denkend aan vroeger,
Dromend over later
Er lag een wereld voor ons open
Opeens moest je vechten
Knokken voor je leven
Want je wilde zo graag verder
Wij, hand in hand
Ik hoor het je nog zeggen:
Het komt allemaal wel goed,
Als het voorbij is leven we ons leven
Zoals we droomden
Maar jouw enorme moed,
Geeft dat…
Waar de tijd blijft
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
570 Ook dit jaar gaat veel sneller
dan ik van een jaar verwacht
en ga op zoek naar al die
vervlogen dagen van weleer
Met de tijd zelf is niets mis
maar ben niet altijd bij de tijd
ontsnapt soms aan m'n aandacht
en hij gaat zonder mij voorbij
Wat ik niet bewust meemaak
en mij niet kan herinneren
doet de gevoelsduur verkleinen
Doornroosje…
Vluchten in de lente
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
628 Ik verschiet in woorden
als ik een vreemde tocht verneem
die aan mijn been blijft hangen
en ik in kilheid versteen
jij zegt maar spreekt ook buitengaats
dat onze reis zich verlaat
maar lieve zeg me nou waarheen
jouw gepraat
gaat slechts achterwaarts
aan mij voorbij
en stapelt rotsen
op de helling
waar we staan
wankele tonen schuren…
de tijdsoldaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 de tijdsoldaat voorbij de lege ruiten
nestelt zich in parallellen en meridianen
en vraagt mij om de ogen te sluiten
doch in woekering en met psalmen
kreunend durf ik mij niet te uiten
de spiralen van het universum
reiken mij meermalen de sluiers van het stof
maar ik zet tegen beter weten in steeds
weer de rouwmuur zonder vensters neer…
Spiegelboek in Middelsprake
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.131 Halverwege waar de zon scheen
las jij mee in Middelsprake
uit het boek dat je als kind kreeg
spiegelbladeren voorbij
soms als die jongen die heel even
in een sprookje was gebleven
met die kinderlijke ogen
die verbleven over zee
Je schreef verhalen ver vooruit nu
om verspeeld ze voor te lezen
aan twee spiegels die je meenam
diepgenegen aan…
morgen wacht op mij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
577 gisteren liet me lopen
de avond en de nacht vliegen voorbij
de dageraad doet me hopen
morgen wacht op mij
de dag kleurt van lichtgrijs naar hemelsblauw
de dauwdruppels glinsteren van geluk door de ochtendzon
op de bladeren,bloemen en planten en ik weet me van de weeromstuit niet zo gauw
te genieten van deze levensbron
het is een waar genot…
Op spreekuur
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
590 Ik zei: 'Wanneer u adviseert:
"Uw been moet echt geamputeerd,
misschien wel tot voorbij de knie,"
dan heb ik zeker geen bezwaar.
Die ingreep mag gebeuren, maar
niet eerder dan euthanasie.'…
Het andere licht
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.100 Bij het omslaan van de laatst te nemen bocht
Pagina opvolgend, ga ik de verlichte tunnel in
Waar samenkomen de verharde gladde wegen
Grof dwingend zegt het mij blind er in te racen
Het negeren mijn geleden wanordelijke drempels
Zodat ik willoos onmachtig voort dender
Schokkend omklem ik het bezwete stuurloze
Dan flits het voorbij,
einde…
krantje lezen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
585 De buurman gaat voorbij je
kijkt even, gaat dan weer ver-
der met lezen, alles is knus
hier, alles zoals het hoort.
In Iran zijn opstanden, in
Kanigistan worden mensen
opgeknoopt. Olifanten nog
steeds gestroopt in Afrika.
Maar alles is hier in orde,
je maakt je niet druk en je
hebt gelijk.…
Le sud
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.276 Maanden gaan voorbij,
geruisloos in het zuiden.
Aandachtig luister ik,
naar een stille stem,
een verzameling van geluiden.
Afwijzend blijf ik staren,
onverschillig in een dal.
Roerloos sta ik hier te wachten,
daar beneden zonder golfslag,
in een met sfeer verlichte hal.
Teneergeslagen ga ik zitten,
op een met lood versierde stoel.…
Blonde lokken
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.448 gevaar
al gauw kwam mama aangelopen
met in haar ene hand
een kam en in de andere een schaar
die blonde lokken zijn toch van mij
mama begon te kammen
mijn gezicht op sip
ik keek opzij, en mama knipte mis
boze woorden uitgesproken
trillend nu mijn pruillip
kwam daar mijn reddende engel
want ik hoorde toch
een auto
het zal nu snel voorbij…
NEE
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
814 mijn gedachten klauteren
ze onbeademd achterlaten
in een tijdscollage waarvan ik gezichten amputeer
zonder slaap of kus
hele hoofden die ik laat rondkijken in bevlekte uren
muren, nooit gekocht
zoals het geluid
van regenvlagen tegen de binnenkant
van mijn keel
aarzel niet
en huiver
om de omtrek van hun zonden
zij lopen er voorbij…
Hoe, Wie, Waarom der schepping
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
801 oeroude navel der schepping
waar de onderzoekers in afdalen
zolang niet alle vragen beantwoord
is er ruimte voor dogmatisch geloof
voor het paranormale en wonderen
en voor de oerangsten in de nacht
nog steeds verrijkt onze elite zich
ten koste van de werkvloer-mens
die nog niet verlicht is door kennis
goddank is ergste willekeur voorbij…
je zong
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
781 hoe zuiver was je lentelied
teder van toon en
vastberaden in de liefde
zoals mijn vroege vogel zong
je stokte tegen zomertijd
alsof de schoonheid van je lief
je al je adem nam
te kwetsbaar over zo veel liefde
later met diepe klank, doorleefd
de pieken en het dal
het late bloeien in de herfst
voorbij het verre schamen
maar winter kwam…
Langs de zee.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 De witte wolken jagen voorbij
water stroomt op het strand.
Waar ik loop samen met jou
in een stil en tijdloos vertrouwen.
Geen geheimen voor elkaar
na zoveel seizoenen bij elkaar.
Het is bij ons net als bij de zee
soms is er eb of vloed.
Na een koude winter komt
er steeds weer een warme zomer.…
De kracht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 Seconden verstrijken
minuten gaan voorbij
uren kun je kijken
met je handen in je zij
dagen kun je wachten
weken duren ‘n eeuwigheid
kwartalen in gedachten
al jaren geen benul van tijd
momenten van bezinning
kwartiertjes van rust
pauzes vol beminning
in ’t vroege uur gekust
vervlogen tijden
dat is verleden
toekomst vermijden
leef…
Van paars tot lila en wit
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
629 verzand in diepere lagen
verloor ik allengs grip op dagen
liet wind en regen lang begaan
ontblote wortels bleven nog reiken
naar houvast in dit woelige bestaan
en moeizaam vaste grond hervonden
vertakten zij naar zomerend licht
sterke seringen kwamen in zicht
vragend om voeding voor groei
vanuit een eigen drang tot bloei
voorbij de groene…
Uit Losse Stenen
netgedicht
4.7 met 113 stemmen
4.429 Ik heb voor jou, uit losse stenen
een heel klein eilandje gebouwd
niet zo heel stevig welbeschouwd
want later was het weer verdwenen
de stroom sleurt zo de dingen
een wereld van voorbij gaan in
waarna ik weer opnieuw begin
wat blijft zijn de herinneringen
soms vind ik langs de oever vrede
en toont het water oude beelden
van wat…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…
duizendschonen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
837 mijn lief heeft ons een bed gespreid
op glooiend zachte duizendschonen
met de passie van zijn lippen
in de dingen die hij sprak
en de hartstocht in zijn ogen
mij zachtjes naar mijzelf geleid
ik werd weer vrouw en ook weer kind
in het vuur van alle dingen
het leven van voorbije dagen
raakte verloren in de wind
toen het maanlicht werd bezwangerd…
Sprakeloosheid
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
608 Hoe broos zijn woorden,
gefluister boven het rumoer
van het ritmisch bewegend denken,
verdwijnend in ijlheid,
geleidelijk wegdeinend
met de voorbij tikkende tijd.
Hoe broos zijn de klanken
van uitgesproken woorden
vertalend de gemoedsrust
in de beleving van gedachteloze
eigen leven leidende emotie.…
Zij die zich in haar schepping wakker droomt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Mijn atelier vormt de tempel
waarin de muze woont
Mijn tekentafel als altaar
waar ik jou mijn ziel verbeeld
Voorbij het mogelijk
waarneembare der zintuigen
De plek waar alleen nog
rust, liefde en inspiratie geldt
gelegen in de binnenstad
waar de haven zijn verbrande
schepen telt
In een smeltkroes van culturen
en waar de honger…