9364 resultaten.
Le Baiser
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 ik wil je meenemen
zonder chaperonne
gaan langs de beek
door zon beschenen
en verwarmd
blootsvoets over groen
de dauw nog niet verdampt
over glooiende heuvels
net als jij
je blos schenkt mij moed
hier op open veld
onze eerste zoen
zachte bries was getuige
je bloesem ontsproot voor mij
verblindende schoonheid
nam mij…
Zinnen in as
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Ogen vol
Vuur
Emotionele toestand door
Teleurstelling
't Vuur leidt zinnen in as
van opening tot slot
Puntige stenen in handen
vol woede
Verbeten gezichten
Gegrimasseerd
Behandel elkaars overtuiging
Met
Begrip en nog veel meer respect
Van laaiend vuur
Naar vurige passie
Van begin tot het eind
Laat wapens en stenen liggen…
Geven, geven!
poëzie
2.6 met 9 stemmen
1.153 Laat de huizen,
sluit de ramen, dek de haard:
de open heemlen zijn de sluizen
voor uw ongeduld'ge vaart.
'k Ben geleegd; ik ben verleden;
'k wórde dood: ik heb gevoed.
Al wat komt is mijn verleden,
waar 't gewerd uit mijne bede en
lacht uit mijn vergeten bloed.…
De dag breekt spoedig aan
poëzie
2.1 met 8 stemmen
2.303 Dan zal de teedre gâ, voor een onsterflijk leven,
De vriend van hare ziel in de open armen zweven,
Hem drukken aan de borst, en juichen dat het graf
De toevertrouwde schat zo heerlijk wedergaf!
Dan zinkt op nieuw de vriend aan 't hart zijns vriends ter neder,
Dan vindt de moeder haar geroofde zuigling weder!…
Het Nieuwe Land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 De open horizon
ademt een blauwe bries.
De wijde omtrek
zegt los te laten zonder verlies.
Hier geen gepijnigde steden
langs de strakke waterkant.
Een onbelast verleden
is de schoonheid van een vlak land.…
bij het overlijden van Gerrit Komrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
924 Plat open, waar zoveel dichters in leven,
en nu zijn schepper, verzamelaar dood.
Een groot schrijver met een groot hart.
Komrij, hij is niet meer, op het nieuws
een stilstaan, en ik denk aan de vele blad-
zijdes die ik gelezen heb, aan zijn venijn,
zijn spot en zijn humor, ongeëvenaard.…
Gewoekerd met talenten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
502 er is niets aan komen waaien
heb aren gelezen op het veld
takken gesprokkeld door storm geveld
het eigen brood gedeeld
op de feesten der rijken die
met hun overvloed stonden te prijken
heb gewoekerd met talenten
die in centen nooit verzilverd zijn
wel overladen met kritiek en venijn
ik kan met woorden
de wereld openen van dromen
stemmen…
Een vrouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.314 ze was een echtgenote
werd moeder
man stierf veel te jong
verloren
ze was een weduwe
wilde veiligheid
vond een man en zijn gezin
geborgen
ze was een moeder
ontzegde liefde
zichzelf misschien het meest
alleen
ze was een vrouw
verzweeg
verdriet en angst en drank
eenzaam
ze zou gaan sterven
deelde
wat omging in haar hart
open…
Omgekeerd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 gespannen lach
terwijl het voelt
als hete zon
midden in de nacht
als vissen op land
of boten
vliegen
met alcohol
in limonade
bij een kater
die praat
zo onwennig
als billen dansen
in mijn richting
zweeft parfum,
zelfs lieve ogen
op mij af
zonder te bedenken
hoe het ooit was
als twee handen
plotseling omarmen
of dat shirt
opeens…
Het poëzieparadijsje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 had de paden geschoond
stenen weggedragen
ballonnen opgelaten
voor het grote feest
deuren stonden open
tafels gedekt
van heinde en verre zouden zij komen
voor de bundel van mijn dromen
maar in de ijzige wereld van toen
sneeuwde het uren
geen snelweg of trein bleef gespaard
een kleine groep had de heenreis geklaard
wij hebben samen…
Thuis
gedicht
2.7 met 3 stemmen
3.220 De mist trekt op,
En de deur van het café gaat open.
Ik trek de kraag van mijn leren jas omhoog,
En zie de vlag wapperen.
Nog even en een harige folkie zingt
Over huizen, haringen en hakmessen.
Ik was een echte vermiste Deen
Maar nu ben ik weer thuis.
-------------------------
uit: Bukshag (2012)…
Liefde en nectar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 zijn wij de stukjes leven
die we samen genoten
door ons drukke bestaan al vergeten
ik bied ze je aan
voor een lach in herkenning
jij hebt die korenbloem ook zien staan
in het warme veld
waar wij wilden verdwalen
en samen de tijd vergaten
waar liefde zomergeel kleurde
een open plek die
naar liefde en nectar geurde
weer even terug…
Pastorale
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.730 noodweer
weerlicht
de noodklep open
het sluimerraam dicht
dromen dromen zich dood
dodekop tooit zich
in het zwarte zwerk
vlekken bleekmiddel
het skelet kraakt
een aangebrande wolk
een blaar een sudderlap
aan de slapen
druif van droefenis
de versteende vissen
beitel die uit de bedding
terwijl gier fluistert
blaas op de holle blik…
Val
gedicht
3.0 met 2 stemmen
6.169 Er zaten kleine
gaten rondom in zijn gepelde lijf
en toen wij op hem stapten barstte hij
tweemaal open. Door de kieren kwamen
imago's aangekropen hemelsbreed,
de stroom in hem een zwerm. Wij konden geen
kant uit, stonden in het ongetemde
verhout, iets maakte ons van oor tot oor
eetbaar.…
Vleugje parfum
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 het vleugje parfum
gesluierde ogen
die afstand gedogen
en toch
trekken jouw
wenkbrauwbogen
hun vragende blik
in lach en schrik
voor een antwoord
dat al snel jou
persoonlijk niet schikt
een dansend contact
dat in raken
geen diepgaande
warmte zal maken
de wereld
lijkt buitengesloten
alleen voor ons
gaat het paradijsje open…
Hacker
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
575 Zij mogen niks downloaden, het lek moet eerst gemeld worden bij het bedrijf, dat de kans moet krijgen het lek te dichten voordat de hacker het lek openbaar maakt.
Justitie heeft de handen meer dan vol
Aan hackers die niet eens met veel geploeter
Tekeer gaan in een ander zijn computer,
En daarvoor komt er nu een protocol.…
Hier is het feest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
726 eenzaamheid
zal zonder jou, mijn lief
nooit meer dezelfde zijn
Ik zie jou zo graag
zonder woorden fluisteren
naar je ademhaling luisteren
alsof voor de eerste keer
een nachtegaal zich horen laat
Gevangen tussen zon en maan
ben jij het baken en boei
zelfs op grote blote kousenvoeten
het bedauwde gras betreedt
zo groen en het gaat open…
MAROKKANEN-DEBAT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
596 Wilders zet die bokkenpruik af
ga in plaats van roepen
eens debatteren
in het openbaar
in respect
visa versa
met Marokkanen!…
Omgeving
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
803 Ik kan lachen, ik kan stil zijn
en mijn omgeving zal bepalen
of ik open of heel klein ben
Of ik rustig of juist druk ben
En zal mij duidelijk vertellen
wanneer ik iets kan maken
of juist nooit meer moet proberen
En hoognodig af moet leren
Mijn gedrag is mijn omgeving
Is dat iets waar ik voor kies?…
Je zit in mijn hart
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
2.038 Je zit in mijn hart
Het past eigenlijk niet
Stoffige kamers vol
Met tassen verdriet
De gang loopt over
In de glijbaan de tranen
Ik baan me een weg
Naar daar waar je zit
Niet dat ik je vind
Maar de ramen staan open
Het is al zo lang
Dat jij bent gaan lopen
Op paden en wegen
Het wikken en wegen
Doet me beseffen dat tijd slecht vervliegt…
rouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 , of er uit
een koude ruit
die spiegels aan de einders rijgt
haar wereld zwijgt, de zijne huilt
rond de knop schuilt nog de glans
van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven
door de tijd
en spijt om oude uren
want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft
in trillingen van liefs
verankerd door de warmte van de zon
een huis met open…
Zwerver?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 Mij met beide vlerken beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed,
toen ik zijn gouden kooi open deed,
het is de vogel vrij van naam,
ik duid dat ik hem heb verstaan,
met verder ons eigen pad te gaan.
Illustratie: Claudia Dacosta…
verdrietig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
941 Ik denk weer
even aan Kees
hij is een jaar
al dood is best veel
een goeie vriend van mij
we gingen naar de film
of we kletsten een hele avond
en dan vonden we het goed dat we
elkaar al 40 jaar kenden hoewel
dat ons ook onmogelijk leek maar
het was echt zo en roezig
namen we afscheid als de beste vrienden
toen was hij opeens dood…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 woorden vallen langzaam
in de ochtend
het is november
een maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij…
Aurelia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 is er een ochtend na nachtbraken
is wat niet kan ook wat niet wil
deze tango zonder lijven te raken
vroeg de maan aan de aarde stil
een jaar met louter schrikkeldagen
kent ook uren van verborgen leven
die zich nooit zonder te vervagen
aan de openbaarheid prijsgeven
nachtvissers blijven water verzwijgen
zodat bovendrijven geen moeite kost…
Winters hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 Wel, winters hart
Dat goeddeels door
De seizoenen heen
Bevroren blijft,
Winterweer dat van
Geen wijken weet -
Vertoont vandaag tekenen
Van inzettende dooi -
Mid-januari en Hijmersma
Maait het gras alsof
Het juli is vandaag,
Fiets met open jas
En verder alleen
Een bloes door het
Dorp waar ik
Mijn leven leef,
Hoor de…
BIDGEWOONTE....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
553 Bidden doe je meestal besloten
veelal met je ogen gesloten
gevouwen handen, gebogen hoofd
gooi je je hart en ziel open
intens mediterend loven en hopen
Ga je het gebed echter delen
in een bijeenkomst of kerk
door hardop vroom te bidden
dan wordt bidden als praten
niets mis mee, moet kunnen
wil ik ook iedereen gunnen
Maar in mijn perceptie…
Nachtvlinder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 Ik hang al jaren aan je lippen
onthou steevast jouw gezicht
samen dansen we nachtelijke uren
tot in 't vroege ochtendlicht
langzaam open ik mijn ogen
en herinner me onze nacht
kleurt mijn buik vol mooie vlinders
daar waar jij stilletjes op me wacht
ieder jaar opnieuw op deze dag
hoop ik dat jij de mijne zou willen zijn
om dan samen te…
Stille week
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
574 ben Je
blinden zien
doven horen
verlamden staan op
leer me deze dagen
te ontdekken
wie Je bent
stil zijn wil ik
maar wel voorlopig
zoals een geheim
dat ooit wordt onthuld
stil staan wil ik
bij het lijden
het sterven
dan mag ik weten
wie Je bent
wat Je deed
omdat het antwoord
dan gegeven is
het mysterie
openbaar…
Krult liefdevol om
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 zacht waait jouw blad
krult liefdevol om ter bescherming
van de tot wasdom komende knoppen
streelt en koestert ze tegen
de koude wind die opgestoken meteen
zijn kleine kwetsbare slachtoffers vindt
het is geen spel van leven en dood
maar gaat om vertrouwen en geborgenheid
in het gescheiden nuttigen van dagelijks brood
nu openen zich twee…