12647 resultaten.
Eigen weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
791 We kiezen
onze eigen weg
recht of met bochten
We zijn
onbekend, soms
met wat we zochten
We schrikken
terug bij kruising
scherpe bochten
Dé weg
voert ons
naar schone oorden
door zon beschenen
kilte en kou
buitengesloten
Te gek
voor woorden.…
staar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 de middagzon wikkelt zich af
met een verholen lichtstreep
alles er onder verkeert in een verdoken geheim
alles buigt zich in de schaduw
naar het vallende gras
de noen heeft een middenrif dat afzakt
naar de avond
mijn handen als kleppen op hoogte
van mijn wenkbrauwen zakken
richting de knoop van het middenrif
de staar is voorbij het begin naar…
Paard of Knol?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Paard of Knol
dat
is de vraag
'k wil geen verwachtingen wekken
Goed...
ik ben wat traag
wat dikker
dan m'n soortgenoten
Ik liep
nooit
in zeven sloten
tegelijk
Neem me
niet in de zeik
ik ken 't verschil
tussen kluiten en kloten
Het is de vraag
of paarden.....
zoveel en zo goed
kunnen trekken.…
Vlindereren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Vlindereren...
is je
op 't lijf geschreven
Jij schrijft
het nu
en het verleden
op elke bloem
die steel
met aarde bindt
Je maakt
een lint
van capriolen
De lucht
lijkt, door je dagtocht,
blauwer
Het is dat
wat me
in zomers zint.…
Het krullend wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 de meeuw
scheerde laag
in een vlaag
van speelse
weerspannigheid
over spattende
golven in de
hoop op wat buit
ook jij volgde
de reis die hij
maakte op de
vlucht van wind
met het plezier
van een kind
hopend dat hij
zijn doel zou raken
danste op
het krullend
wit van de zee
proefde het zilt
dat hij heeft
genomen om
samen aan…
Hulpkracht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 O ja, het leven
meer dan welkom
elke regendruppel
schitterend in het licht
zelfs de schaduw heeft
het in zich mij te behagen
weet mijn verdriet
naar de verte te dragen
een arm geeft mij steun
is mijn veerkracht
hoe heftig soms ook
de wervelwind
mijn deur weer vindt
mij waakzaam maakt
het is de toewijding
van de schepping…
Vlak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 Vlakken
worden lijnen
in dit jaargetij
Je krijgt meelij
met de herfst
waarin blad blozen mag
Voorbij gaat
geen dag
dat vlakken lijnen worden.…
Hof van Eden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Ik keek langzaam in het rond
en streelde wat ik zag met mijn ogen
dat prachtige stuk natuur in volle rust.
Wolken vlinders vliegend zonder enig gerucht
boven een bloeiend heideveld dat glooiend wegliep
tot waar ik het bij het mistig einder verloor.…
Daglicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 'Dag licht'
'n kortaf gedicht
voor dit jaargetij
waarin
de zon schuw
wind verre van luw
Elk woord teveel
sluit
lippen.…
De scheppingsmelodie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 snaren trillen
als golfjes energie
worden gehoord
in schitterende
loepzuivere akkoorden
zongerijpt
verwarmen zij
atmosferen en
sprankelen blijheid
in menselijk verkeren
het zijn geen
deeltjes uit
de bloktheorie
die een gestapelde
waarheid geniet
juist daar
waar de natuur
muziek ontlokt aan
het snarenspel golft
energetisch…
Zwart-wit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 De kleuren
trekken weg
uit dit jaargetij
Herfst
van lange duur
dit jaar
Winterwolken
staan op sneeuwen
wind jaagt over paden
Wij maken sporen
in verse sneeuw
niet vrij
van fantasie
zie ik in deze tekening:
een rad-van-avontuur.…
Verloren paden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 wij voelden
wisten van elkaar
het zacht verbinden
met alles om ons
heen probeerden wij
die contacten te hervinden
gingen zingend op
verloren paden zoekend
naar meerstemmigheid
wij waren het gevoel
van zielsverbondenheid
alweer eeuwen kwijt
in de verte kleurden
bloemen hun harten
wiegend in de wind
zij wisten dat wij
kwamen…
Wat licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
475 ik heb wat
licht genomen
om ook in het
duister van donker
te kunnen dromen
iets van
contouren te zien
minieme nuances
in vormkleuren die
contrastisch beklijven
waar zwart
in massaliteit
existeert wordt wit
na deze schepping als
wereld geaccepteerd
het is de zon
die als eerste bron
van licht het
bestaan aan ons
heeft geopenbaard…
Avondval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Een mystiek geval
de avondval
waarin zon verdwijnt
in zee
Neemt je mee
door eb en vloed
door elke golf
zelfs huizenhoge zee
Terwijl nacht
op is komen dagen.…
Opwinding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Winterkou brengt ijs
Schaatsen uit het vet gehaald
Holland op z'n mooist…
Hoop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
662 Het sneeuwkleed werd ook dit jaar
vlok voor vlok gebracht
op huis en tuin gespreid in stilte
zo volkomen, geen mens of dier
heeft ons gewekt, omdat wij dromend sliepen
maar na 't ontwaken o, hoe wonder schoon
een bruidskleed om ons heem te sieren.
De tuin had eens een groen gazon
met schroeiplaats van te hete zon
de kale schaamte nu met wit…
Natuurschoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 alsof de wereld
naar je lacht
kraaien die luidkeels
kraaien
halsbanders die zitten
te papegaaien
lijsters zijn bedachtzaam
de kleine pietjes
in de veel te grote vogelkast
zullen zij niet
op een dag worden verrast
de bonte specht tikt hoorbaar
op een holle boom
een meerkoet piept wat
en oogt heel sloom
de stadse herrie
valt bij de natuur…
Hoor je die stille stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Waar elke dag wel iets van verzoening bracht
als je oog hebt voor geuite liefde
in de vorm van verwonderlijke natuurlijke pracht.…
Dierenleed
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
434 de zon heeft
al heel vroeg
lente geschenen
kleurde aardse
eerstelingen van
pril naar groen
bloemde bladeren
uit de voorjaarsknop
naar schoonheid ten top
maar heeft ook de
natuur verstoring
op zijn geweten
in de volgorde is de
klad gekomen dieren
hebben te weinig eten
te vroeg ontwaken
uit de winterslaap maakt
nog geen voedsel…
beeld van Ameland
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
535 al turend naar de overkant
zie ik in vage lijnen
het ranke beeld van Ameland
gelijdelijk aan verschijnen
waar de tijd niet meer bestaat
en ik alles kan vergeten
de wereld even achter me laat
en niets meer hoef te weten
bedachtzaam dwaal ik door de bossen
langs heidevelden naar de kust
impressies die mijn geest verlossen
van al hetgeen…
Ode
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
735 Door haar is straks de grauwigheid geweken
De maartse fee betovert heel ons land
Dat doet ze gratis, stil, met zachte hand
Haar aanraking is inniger dan spreken
Wat groeien kan gaat knoppen, stuk voor stuk
En schenkt ons het natuurlijkste geluk…
Een paradijs voor mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 waar zij
ook ging
ze had oog voor
het kleinste ding
zag details in
vorm en kleur
die harmonieerden
met hun geur
al in de verte
zagen zij haar
komen als de prinses
uit hun dromen
de knopjes
werden gedraaid
als haar flits hun
uitspansel raakte
zij wilden
met hun blik alle
groei energie van
de schepping vragen
dan bloeien…
Zal helledood zijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
541 steeds vaker
jaagt een
brandende wind
langs het steen
waar zij
vroeger polijstte
schuurt nu
de grove korrel
het fijne zand
is verdwenen in
duinen die al de
benen hebben genomen
hier brokkelt
alles af dat
zachter is dan rots
tot ruïnes van muren
die eens de
winden keerden
bescherming boden
aan de kleine oase
nog vegeteren…
De eerste leg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
533 zij groende
met een lichte
zucht wat bomen
aan de horizon
in volle vlucht
narciste
groepen geel
met een handje
warme zon voor
zij het wisten
had in
het perk de
krokusbolletjes
al uitbundig
bloeiend bemerkt
waar zij pauzeerde
defileerden de
bonte vliegers
hun blijdschap over
haar vroege komst
de nesten af
en gereed voor…
Stukjes dood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
573 stukjes dood
om me heen
zij waren
al verloren
hun groei gestopt
door structureel
tekort aan
continuïteit die
in het leven van
de soorten snijdt
diversiteit is
al geminiseerd
door economische
belangen waarbij
de mens zichzelf
met hoofdprijzen
al heel ruim
heeft behangen
maar de rekeningen
kwamen razend snel
klimaat en natuur…
Galactisch model
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 nog is het
galactisch model
in tact gebleven
ondanks de foutjes
die zichtbaar worden
na het weven
de kanten blijven
wat rafelig en de
print verdampt zijn inkt
hoogpolig houdt
al lang de vrieskou
niet meer vast
winden waaien water
over land waarvan
kusten zijn gestrand
en wij die aan
de basis staan zien
dit met lede ogen aan…
Herfstbuiige regenbogen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ik proefde
in onze laatste
kus nog de
paradijselijke lust
van het afscheid nemen
weer zoende jij
de zomerhitte
dichterbij terwijl
ik al oogstte langs
herfstbuiige regenbogen
nostalgisch trokken
warme avonden voorbij
waarin handen verlangden
naar geluidloze ontdekkende
gesprekken over intimiteit
wij genoten van
rust en tijd in…
Een heus vrijdagsneeuwwit talud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Het werd heus ook nu door anderen echt nagemeten
nu gisteren dat sneeuwwit ons echt niet was vergeten.
Getuigen, bleek later, schoven ook vensters wijd open,
lieten zelfs 'n diepere gulle zucht om vrijdag te dopen.
Het gaf ook mij in deze nacht verbaasd werkelijk stil jolijt
toen ook ik als lot bijtijds even ontwakend werd afgeleid
met kopjesogen…
Mogen wij mee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 ik zag bloemen
reiken langs de
ranke lijnen van
jouw aandachtsveld
zij hadden snel hun
hartjes open gesteld
in het weerkaatsten
van de mooiste kleuren
wiegend op de wind
musiceerden zij
schoonheid en pracht
die je nergens vindt
jij danste vogelvrij
blij lachend in een
eldorado van de
heerlijkste lentegeuren
jij gaat deuren…
Wandeling
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
503 Die bosviooltjes
met hun diep paarse tinten,
fijn dat ik ze zag.…