Alle inzendingen over zon

15373 resultaten.

Sorteren op:

twee zomers

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 778
twee zomers heb ik het uitgehouden de zon scheen er niet als thuis de maan bood geen troost ik besloot terug te gaan tranen rollen over mijn wangen ik kan ons huis niet vinden dit is toch echt de goede straat ruïnes en rook is al wat ik tref nergens bloeien nog rozen…
Fairouz23 december 2011Lees meer >

Onbereikbaar

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
Zwijgend vermeed zij het zilver terwijl de woorden zich ophoopten tot onbereikbare zinnen vol gouden druppels die verdampten in een zilte zon Slechts de dromen spraken in geuren soms in kleuren Zwijgend wachtte zij in eindeloze stilte op onbereikbaar goud…
geeraardt26 december 2011Lees meer >

Geurt naar nieuw leven

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
het eerste hemelsblauw gevat in voorjaarsgroen ontwortelt zich uit wit tussen vlokken die nog ingehaakt de laatste zijn van het winterse festijn verlangend spreidt de bloem haar bladeren naar de al warme zon de zachte lentewind geurt naar nieuw leven voorbij de glimlach van een kind…
wil melker6 februari 2012Lees meer >

Voorbij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Zon schijnt op daken, regen valt met bakken neer. Wind schuurt langs muren. Melancholie is hartzeer, maar heelt, als alle wonden…

lucht in mijn wit

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
huppelt een wolkenrei achter de zon voorbij heen op en neer weer zomerbries heeft vrij spel reikkijk verlangend maar laat ze etherische wolktoefjes bewonen mijn kopij spelen op papier weer op en heen neer ik sluit het venster laat ze maar…
enrico25 juli 2012Lees meer >

Als er geen verte meer is

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Het licht in de verte Kleurt door en door rood Door een zon die Doodvermoeid ondergaat ' t Doet mij beseffen Dat ik verder wil Daarheen, waar het licht Oud is, en rood, en warm ' t Hele leven ben ik Al onderweg naar verder Naar de verste verte Tot er opeens geen verte Meer is…

een hemelsblauw meisje

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
de warmlauwe zon verdreef langzaam de laatste regenflarden dampend stond jij daar, een zijden huid glinsterde onder gouden lokken een hemelsblauw meisje stond trillend in de lucht ik strekte mijn armen voor een stralende ontvangst en ik verdronk in jouw ogen…
Fred23 november 2012Lees meer >

Beroofd

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
ineengedoken zit ze daar grijsheid te vroeg ingetreden ze lijkt haast versteend dromen bruut ontnomen nu de zon is zwart gekleurd vallen harten uit de bomen hangen schommels roerloos zij verstommen evenals ijle stemmen die roepen in de wind…
LadyLove25 januari 2013Lees meer >

Dagdromer

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 555
Waarheen gaat dit leven met zijn uitgestrekte weiden van gewassen kledingstukken aan de lijn in de felle zon doe je je ogen dicht en verdwijn je in de hoge wolken je bent er moeiteloos naar toe geklommen daar beneden zie je de drommen mensen van transparant glas.…

Nieuwe paus

snelsonnet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 921
De nieuwe paus begint zijn ambtstermijn: Drinkt thee en sopt met een Mariakaakje en heeft sub rosa dan een samenspraakje met d’oude paus, aan ’t eind van diens Latijn Toch zijn ze met z’n vijven fijn tezamen: Zij, Vader, Zoon, Spiritus Sanctus, amen…

Tranen

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Mijn tranen komen niet voort uit verdriet ze komen wanneer de bomen kaal en levenloos lijken mijn hand de zon maar niet kan bereiken mijn tranen komen voort uit ijzige kou door de wind in de winter tegen mijn gezicht en dan loopt het niet zo in de gaten dat ik jou verstopt heb in dit gedicht.…

Afspraak

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 613
Heb met de zon een afspraak gemaakt O weelde van licht omhul mij intens in uw stralend glanzend goudwit warme gloed waarin ik mij koester brokaatzijden omslag rondom teder veilig alomvattend daar geliefde die nooit aflaat niet ontgoochelt mild…

De dood verdwijnen doet

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
Lago Maggiore, 4 mei 2013 Hier waar U boven Het water van het meer Licht en donker mengt, Leven en dood begeleidt Met Uw zon, de dood Verdwijnen doet tot Achter Uw horizon Voel ik mij opgenomen In het licht waarin Ik eeuwig leven zal…

Hoe voelt het

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
hoe voelt het als de zon niet meer wil schijnen zal dat bloemen doen verwelken en andere zorgen niet verdwijnen hoe voelt het als golven niet meer willen rollen de maan langzaam wordt vermoord wij te veel met ons laten sollen hoe voelt het wanneer mensen er aan onderdoor gaan daar zij er geen heil meer in zien heb je daar wel eens bij…

Donkerende wolken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
het huis tekende witter tegen donkerende wolken een monument van onverzettelijkheid nog licht zon de kracht van muren uit schuint het dak in fel contrast vastgelegd op foto opgeslagen in herinnering het huis waar ik eens leefde met zoveel liefde binnen ging…

Plan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
Drink water, sluit de ramen en blijf binnen De zon schijnt al twee dagen, da's teveel Let ook goed op uw plas, 't is code geel Zelf denken, zou ik maar niet aan beginnen Gedraagt u zich zo goed als het maar kan Volgens de regels van het Hitteplan!…
trawant21 juli 2013Lees meer >

Pigmenten

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
heb licht gevangen zag het hangen aan kaarsen en lampen pas in de ochtend ging het verdampen in de rijzende zon keerde weerom in duizenden kleuren van bloemen en planten heb pigmenten gemengd schilder met verf die in licht haar vrijheid weer vindt…
wil melker20 augustus 2013Lees meer >

In het lood gezet

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Toen de angst Het toch gewonnen Had van wat Ooit mijn leven Was, eenzaamheid Die mij het gevoel Gaf alleen op De wereld te zijn, En zelfs de tranen Die ik schreide Niet meer wilden Leven, werd ik In het lood gezet Door het glas Dat ik beschilderde Met Moeder en Zoon Dat mij troost gaf En mij weer in Het reine bracht…

voor de maan langs

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
in de donkerte een koppel smienten, ruggelings gekeerd naar licht mijn zicht getrokken tot het wit hun buikjes glanzend en gericht naar mij de aardling, die slechts ziet dat aarden aan mijn voeten ligt in zichtloos duister, nu de zon haar weggetrokken werk verricht maar waar ze is… ik weet het niet…
switi lobi19 december 2013Lees meer >

Stilte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Zon schildert in het voorbijgaan kleuren in de bomen. De lucht staat strak blauw zonder een woord te laten vallen. Zelfs de vogels vliegen geruisloos. Luister, dit is stilte.…

zeg

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
ene keer dit andere keer dat de metro bijvoorbeeld of het gebrek aan zon zeg ik hou van jou of merk dat je het niet kunt zeggen midden op het water tussen CS en Noord terwijl je kijkt naar de vrachtschepen zo volgeladen zonder woorden en alles wat voorbij gaat in je hoofd…

Worden we sterren, na onze dood?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Zwermen we om zon en maan, of zien we die dan niet meer staan? Gaan we verder in het heelal, het wordt zeker weten geen tranendal. We worden een ster, aan het firmament en jij, die het niet met me eens bent, ga de andere kant maar op!…
Johanna25 augustus 2014Lees meer >

landschap

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
de fletse zon hangt tussen het grauwe wolkendek en de grijze zee een kracht die geen lawaai maakt keert het donkere hart naar binnen onder een glazen stolp het stroperige gevoel niets dan wachten in de verte vogels als kleine stippen zoekend naar al het eetbare…
J.Bakx3 december 2014Lees meer >

Leen me je lippen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 555
Leen me toch je lippen om de woorden te horen die gehoord willen worden voor de zon de maan verlost Leen me nu je lippen om die glimlach te zien die niet vergeten wil worden voor de traan de lach verdrijft Ach, leen me je lippen om die ene kus te vangen die wacht op een antwoord ook al is het dan de laatste…
geeraardt25 januari 2015Lees meer >

gedeeld

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 428
het licht haalde ons uit huis toen de zon besloot te schijnen ze kleurde onze woorden in we namen de tijd met eigen handen en voeten gaven we vorm aan gedeelde herinneringen waarvan we nooit zouden weten hoe het eigenlijk was geweest…
J.Bakx2 maart 2015Lees meer >

Breekbaar

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
ik leg mijn puzzel in het zand daar stukjes kleiner lijken vallen oneffenheden minder op dan waar de zon de evenaar kust lijken dagen roerlozer dan hier ebt gekozen tijd langzaam weg tussen gebroken vingers er is niets dat de maan niet helen kan…
LadyLove17 maart 2015Lees meer >

Liefde overvleugelt

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
jij bent de zon en maan van mijn heelal ogen sterren twinkelend in de verte je lacht universeel ik aard teveel om los te gaan in geestverruimen koester macht in zwaartekracht maar liefde overvleugelt dat heb me gegeven om met jou te zweven naar een oneindig leven…

Thuis

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
Weet je wat ik lekker vind: Zitten op ons tuinterras met wat zon en uit de wind, in mijn hand een heel groot glas vol met goudgeel schuimend bier. Als het glas dan onverwacht koel een frisse druppel morst op mijn rood verbrande borst denk ik: ~Wat geniet ik hier.~…

Stevelend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 402
De aflandige koers is een verschil in hoogte, een smalle watergang stromend over hellend vlak, merkbaar als een dunne lijn van verhang, als nevelbalsem voor een schrale zon. Het debiet van pijnwater is kracht zonder zwaarte, is hemel tussen aarde en oevers, is dimensieloos als drijven.…
Iniduo8 november 2015Lees meer >

Ontmaskerd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
zij doorziet al jouw kleuren die van wit witter en krakelee zet je masker maar af nu alle kaarten op tafel liggen zal haar koninginnenhart er nimmer meer vol van zijn terwijl de zon zich uitrekt hangt zij haar mooiste dromen aan wiegende takken op het ritme van de wind…
LadyLove17 januari 2016Lees meer >