Alle inzendingen

Mensen die maar op een ander willen lijken laten iets unieks liggen zichzelf!

Na zo’n dag als vandaag, ook die van gisteren deed mee denk ik, wat een plaag, ‘k zit er een beetje mee in m’n maag! Twee dagen regen, aan een stuk precies een weekend geen geluk een soort van balen, doen we dan gewoon omdat je weinig anders kan dan wachten tot ‘t droog wordt. ...

De kudde drentelt wat wacht af geen 'vaarwel' aan dag Mag nog niet uitweiden... de stal nog niet uitgemest? Hun honger gestild hun dorst gelest... aan regenwater in ton en kuip De kudde vindt het best straks tast de boer in het duister.

Tranen Als ik gestorven ben laat dan jouw tranen over mijn gezicht stromen. Het geeft aan hoeveel, je van mij gehouden hebt. De liefdestranen zal ik niet meer voelen. in jouw gedachte raak het mij ziel. Tranen, herinneringen, verdriet en de liefde, die je met mij had. Vergeten doe je ...

Ben je dood of ben je een vluchteling in de spinsels van mijn brein, de boter is zacht als het warm is, maar smeert in ongenade het brood in stukken als de koelte met brokken wordt gesneden je loslaten is als een trage vlinder in de herfst ik wil je gedenken, je gedenken op jouw man...

Ergens klinkt het lied Het lied van liefde en hoop Hoop op gerechtigheid Wat nog steeds niet is Ergens klinkt de roep Een roep om hulp uit nood Nood die de mensen tergt Door honger en gemis Ergens nijpt de armoe Armoe bij gebrek aan begrip Begrip voor honger en sterven Geen kennis van...

Er zijn geen redenen meer de dingen mogen voorbij gaan ook het vaste geloof in de traagte ik heb het huis scheef geduwd meer en meer rondom mezelf de afstand tot het raam uitgerokken het licht vlerkend over de tegels cirkels trekkend van zwijgzaamheid is het al voorbij zal het even bli...

mijn ziel geniet… van bomen en struiken die beschermen een vijvergebied weerspiegelingen verschijnen door het licht van de zon echt om rillingen van te krijgen betoverend mooi, die kleuren zo stil op het water ze beroeren een zelden gebeuren waarachtig, ik sta op… en ik zing en ik...

Veel en meer wordt niet gedeeld, ook al staat er op elke straathoek een camera in de hoogte, uit de hoogte mee te loeren hoe wij als moderne mensen ons gedragen en vooral of wij ons wel goed gedragen volgens de akelige voyeurs, die achter die mechanische ogen zitten te koekeloeren. Het is...

in dat te late licht je ogen haast onzichtbaar verliet je een wereld zoals een eindig verhaal rustte op je handen op je lippen woorden stierven zo zal ik het verweesde kind zijn dat dagen noch jaren telt uit jouw mond mag ik spreken van toen en later in ontastbare tijden zal...

ik hoorde struiken praten had eerst weinig in de gaten maar een vleugje wind droeg hun woorden hoorbaar dichterbij keek spiedend om mij heen naar een andere bron zag gefilterde zon in het donkere groen rook de vage geur uit bewegen van toen een vorige tijd die seizoenen herspeel...

Ik hoor vanavond verre schepen fluiten En, even hopend, schoon ik niets verwacht, Druk ik mijn hoofd tegen de kille ruiten En zie de haven in de blauwe nacht. Vertrouwd geluid, ik hoorde u reeds als kind, Soms midden in de nacht, maar meestal tegen De avond bij het opgaan van de wind, Als m...

Wanneer mijn vader sterft, laat mij dan staan Vereenzaamd als een treurboom in 'n plantsoen, Gesmukt met 't teerste, avondlijkste groen, Bijna bebloesemd, sneeuwwit aangedaan. Bijna een bruid, boven de sponde waar Sinds kort mijn moeder ook een toevlucht vond; En ruisende hernieuw ik 't oud ...

Wanneer mijn vader sterft, laat mij dan staan Vereenzaamd als een treurboom in 'n plantsoen, Gesmukt met 't teerste, avondlijkste groen, Bijna bebloesemd, sneeuwwit aangedaan. Bijna een bruid, boven de sponde waar Sinds kort mijn moeder ook een toevlucht vond; En ruisende hernieuw ik 't oud ...

Alarm! De neonicotinoïden bedreigen tor en teek; wie keert het tij? De dar is daas, de wesp is niet meer bij De hommels mummelen in pesticiden O Heer, geef ons die troetelbeestjes terug Behalve dan die irritante mug!

Laat me delen in je warmte het is zo koud hier in de nacht er waait een ijswind door m'n hoofd die meer en meer treurnis belooft mag ik slapen in je warmte ik verkil als ik nog langer wacht er trekt een vrieskou in m'n lichaam die me langzaam van zinnen berooft ach kan ik schuilen ...

Genen reizen in estafette. Ze zijn onsterfelijk. Dat wij maar een eeuwtje leven, is helemaal niet waar. Onze voorouders hebben we niet gekend. Ze hadden hun stokjes al doorgegeven. Zij zijn gestorven, maar niet verloren. Wij levenden doen al jarenlang ons best. Nakinderen zullen eeuwen n...

typische herfstgeur, rottende populieren, onuitwisbaar herfst

leeg is mijn tuin zonder jou ieder bloemenhart is geknakt gebroken in rouw eens waren zij mijn symfonieën in lentebegin met snerpende vogels en dansende vlinders erin nu hangt aan ied’re bloemenkelk nog een traan voor wat zo mooi bloeide en niet verder kon gaan en grijze wolkensluie...

Land van water rijk aan dijken waarvoor rivier en stroom zelden zullen wijken De hand-en mankracht nu duw-en trekkracht van bulldozer en tientonner 'n zandbult zover.... het oog wil reiken met vereende krachten werken we door strijden tegen hoog water.

Op de zinsnede van zinloosheid trekken we een ononderbroken lijn rond enig ontbreken van ‘t zijn de eindeloosheid geflessenhalsd met dat beetje eigen leven en dan die triviale kwak de dood op de bodem van de fles elkéén gesmoord in eigen nat het afvragen afgesloten met een kurk

Een donkere wolk, boven mijn leven. Langzaam drijft hij over mij heen. Door mijn eigen kracht gedreven, als een zwaar blok aan mijn been. De zon zal voor mij ook schijnen, een enkele straal valt op mij neer. Hoewel ze soms ook weer verdwijnen, Zijn zij mijn grootste drijfveer. De hele zo...

ach kom - laten wij niet zeuren tot in de treuren - het is de nieuwe tijd bekleed met hippe zomergeuren open ik het venster wagenwijd een boeket om 't huis mee op te fleuren wandelend door straten als een jonge meid zonnebloemen naast een bos met okergeuren kleuren de ezel in een landschap...

heel hoog in de lucht of diep onder water altijd voor iets op de… vlucht ik ben wel onzichtbaar dus best moeilijk te vinden voor velen… ongrijpbaar maar voor wie me wel vindt met durf en volharding zal streven zoals wind op zoek naar iets mooi zo vrij als een vogel verlost van z...

De auto is bijna meerderjarig, De fiets is met pensioen. Boeken herleid tot ruggen. Kranten verschrompeld tot kruiswoordraadsels. Geschuifel van TV naar PC. Zijn PC wil hij niet kwijt. Het is net zuurstof in de lange dagen. Moest hij die niet hebben zou hij zelfs schrikken van zijn eigen st...

zoals hij bijna geen blad meer draagt toch met het landschap vergroeid en verbonden blijft zo wil ik hier wel staan wanneer mijn eigen levensjaren zijn geteld maar voor mezelf nog geen einde wens als een voltooide boom die heimelijk nog van een jonge lente droomt

Toch denk ik wel dat Murphy zich vergist: Bij mij is er nooit sprake van mislukken, Noch breekt hier iets in honderdduizend stukken. Nee, Murphy was bepaald geen optimist. Want waar haalt Edward Muphry het vandaan Dat altijd wel iets fout zal blijven gaan?

Via mijn mail op internet vernam ik dat mijn griezelverhaal in de bundel 'Enge verhalen bundel' is geplaatst, mijn kat sprong van geluk vier meter in de lucht en daarna in mijn openstaande mond, waarna ik hem heb uitgekucht en wij samen van verbazing bij Bol.com voor zo'n 15 euro deze b...

de eerste kou trekt langs je huid met vocht uit barre streken de overgang is groot van zomerbloot naar een wat herfstiger leven het speelse is voorbij maar toch liggen de pastelletjes nog warm licht te geuren donker is wat zwaarder op de hand waar dagen korten door lage zonnes...

Ken jij het land waar de citroenen bloeien waar pret regeert en elke mop verrast, waar niemand niemand ongevraagd betast en biggetjes met tamme wolfjes stoeien? Wie helpt er mee een zone af te snoepen om daar het vrije Duckstad uit te roepen! (r.1: geleend van Goethe)