10626 resultaten.
Hollandse bloemen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
543 ik heb de
hollandse bloemen
in de wei zien verschralen
het speelse palet
van vroeger kunnen zij
al lang niet meer halen
ook in de sloten
zijn vele exoten bezig
aan hun vraatzuchtige mars
het lokale leven wordt
door import uit subtropische
streken ernstig verzwakt
diversiteit in mensen leek
ooit een winst die je ook
op zwarte…
levend zintuig
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
645 Geslepen dagen
door een gebroken spiegel
waar de mooiste dag
blijft te zien in spiegelbeeld
als gedenkwaardige dag.…
nachtelijke monoloog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 stilte klinkt
een vraaggesprek enkelvoudig
kent slappe sneeuw liefde, angst
om verlaten achter te blijven
is dit een doorwaakte nacht
met vaal straatlicht
blijven passie en paniek
altijd dicht bij elkaar liggen
onzichtbaar in het donker
hoe harder hoe dieper
staat er weining wind, vraagt
niemand of het koud is
-het is lastig te zien…
Haar verborgen silhouet
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
645 Met ingetogen euforie
absorbeer ik als een spons
die mij de kern laat zien
van de fundamentele houvast.
Haar gevoelige hand
gevangen in een zonnestraal
verbergt de gevoelige kilte
als een warmtebron in IJsland.…
aiMe
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
396 Middernacht alvast
alleen naar bed – zijn plek
voor hem verwarmen
heeft geen zin
In stabiele zijligging
raden waar hij is
Soms ergens een M
in een hartje vinden
Dat briefje blij opplakken
in mijn jaarboek
's Nachts hem zien liggen
als ik ga plassen, daarna wakker
genoeg om in de war te raken
van zijn…
Over tijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
568 Het woord nooit
dat ik nooit die of die ziekte wil,
nooit meer die of die hoef te zien
altijd
dat ik altijd blij wil zijn bijvoorbeeld
gezond en helder,
altijd wel die of die bij me zou willen
soms
dat ik soms aan iets twijfel
(of heel vaak) soms iets me in verlegenheid brengt
soms een nachtmerrie heb,
maar vaker leuke dromen,
eeuwig
dat…
Bijna niet vermeldenswaard
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Het zijn kleine dingen
die gewoon,
bijna niet noemenswaardig
maar toch
net even anders
doordat diegene
onder die omstandigheden
bijvoorbeeld een kronkelweg inslaan
om meer van de omgeving te zien
een thee voor je inschenken
een deken halen voor je
en op je wachten
en, hoe kan het anders
die spiegel die van de trap
en niet kapot,…
Wijzer worden...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Wat wij zien zijn maskers.
Wat wij horen zijn opinies of geraas.
Wat we weten dwaas.
Waar oordelen verdampen.
Waar meningen verstommen.
Waar dichters zwijgen,
bereikt een mens het paradijs.
Het paradijs,
waar mensen verwonderd worden,
en wijs.…
Noem het geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 De wereld is verdeeld
maar ik leerde de stukjes
samen te binden
tot patronen, en toch
zag ik steeds meer verschillen
dus zocht ik naar verbinding
in godsdienst en de Ene
ziel van de mensen
waarin je geloven moet
omdat ze niet te zien is
in de verdeelde wereld
waarin ik overlevend leef en
de ander een vreemde…
Wormen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 Op de terugweg wilde ik zien
hoever de worm gekomen was,
maar er waren er plots zovele
wist niet meer welke en waar.…
Scheppingstijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 ik heb je
zien stralen in
affectie en warmte
van binnen uit
een oogopslag
doorbrak de
werkelijkheid
ademde scheppingstijd
opende in
vorm en ruimte
de woordloze dialoog
die liefde bood
wat samen ooit
als spel is ervaren
zal in verliefdheid die
intensiteit snel evenaren
in licht fluctueren
mogen wij ons geluk
en blijdschap…
Vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Wanneer we met nieuwe ogen,
leren zien.
Wanneer we met nieuwe oren,
leren horen.
Vandaag, en elke nieuwe dag.…
In ziele sfeer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 jij liet mij
bijna alles
van liefde zien
de lach een
onverwachte kus
de warme hand
waar vonken
springen in ontladen
dierbare omhelzing voor
intieme samensmelting
toch hangt er nog
een licht taboe over
ontmoeten in ziele sfeer
begrijpen heeft dezelfde
woorden niet meer
voorzichtig kijken
baant nieuwe wegen
in het doelenperspectief…
Aalscholvers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 "
"Ik droog mijn veren, zo te
zien moet jij dat nog
leren."
"Het klopt wel, ik ben
een stukje jonger
dan jij. Het lukt me wel
aardig,
maar nog niet zoals
jij."
"Wil je bij me in de buurt blijven,
samen erop uit gaan?
Je kan me dan in de gaten houden
en we blijven voor een poosje
dikke vrienden.…
Huismoeders
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
686 een vleermuiscollectief komt uit de kerk
de avond valt, lantarens schijnen zacht
maar huismoeders* zijn nergens op bedacht
zij zien alleen het licht in ’t duister zwerk
hun dansgeruis zal elke vampier horen
die hebben echt geen oog voor felle kleuren
in vlindervallen lopen zal ze niet gebeuren
want vleermuizen die jagen met hun oren
al…
Geen pose
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 moment
altijd waren
haar ogen aan
beweging en
voortgang gewend
souplesse en
charme gaven
haar zwier met
een lach van plezier
haar dynamiek
piekte velen tot
zaken die zij anders
gewoon zouden laten
zij ging hen voor
zonder drempelvrees
door de poort van een
ongekunstelde wereld
waar materialen hun
onbezoedelde ziel lieten
zien…
De ideeën tuin
netgedicht
4.8 met 35 stemmen
418 ik ben even
weggeweest naar
het gedachtenland
waar alles van
mijn hand geboren is
in de ideeën tuin
heb ik gestruind
tussen de hypes
en trends die nog
moeten komen
geen vage dromen
maar volop in
ontwikkeling van
virtueel hebbeding tot
lieveling van de media
heb alles zien
ontstaan maar ook
het teloorgaan van
talenten door…
Open mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 De jongens die mij niet zien staan
en de jongens met starende ogen
die mij denken uit te kleden
hebben me niets te bieden
Ik zoek er een tussenin
die weet wat hij wil, en
alleen nog maar door mij
ontmaagd hoeft te worden…
Vleugel gevrij
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
371 ik heb
de bloemen
in je voetsporen
zien groeien
zij markeerden
in bloeien
het pad van wij
nog vaagjes
naastgelegen
wat wilde
vegen verwaaid
en ongebaand
in een naamloos
tegenstreven
waren ooit
een stel uit
chaos en obstakels
verbinding was
er wel maar nooit
iets van een door ons
gedragen perspectief
wij waren vrij
de wereld…
Van binnen uit
netgedicht
5.0 met 183 stemmen
485 zoemend draaide
3d je lach in
alle dimensies
maar vergat
waar jouw ziel
haar zetel had
mooi om te
zien in de roze
rode kleuren
maar het stralend
tonen bleef het
gewone proberen
om van binnen uit
in huid emoties
gevoelvol te etaleren
als extra steun
werd geluid
synchroon bijgevoegd
maar beeld en audio
vielen zo net buiten…
In leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 Al schrijvend willen zien.
Naar passerende hondjes kijken.
Naar kauwen, vrienden, vrouwen,
waarover ik mateloos fantaseer,
omdat ik beminnen wil.
Dat het niet jij of ik of wij,
maar dat het de liefde is.
Dat het diepe gevoelens zijn,
die ons in leven houwen.
Meningen zie ik verdampen,
tot fijn luisteren en kijken.…
Zwartewater in zwaar weer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 Vloeibaar van licht
Blijven terechte vragen
Het antwoord schuldig
Het kind vraagt niet
Of burgemeester het verbiedt
Bij het zien van zijn geliefde
Nog vol van heldere dromen
Stromen tarten het Luctor
Van het soortelijk gewicht
Dan komt Emergo bovendrijven
Grenzend aan welke oever
Hoever kan zwaar weer
In zwart te water gaan…
Wegkijken
netgedicht
5.0 met 111 stemmen
458 je bent
geen clown
je tranen
vloeien rijkelijk
in jouw warme
liefdevolle kijk
op de wereld
om ons heen
waar samenhang
scheurt en rafels
pijnlijke plekken
laten zien in
onoplosbare
situaties waarin
wegkijken de
pijn ontkennen is
dan gaan handen
uit de mouwen
worden getrouwen
tot eenheid gesmeed
waar men van een
samen weet die…
Verwachting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Laten we er zijn
als er sneeuw ligt
Laten we er zijn
bij de eerste lentedag
de eerste bloem
het vroege ochtendlicht
Laten we onder de bomen gaan liggen
Laten we er zijn
op een zomeravond
aan zee
Laten we gekleurde bladeren zien vallen
Laten we in de wind gaan staan
en in de regen
Alles stroomt
Alles uit de tijd gelicht
en vol betekenis…
Via Via
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 Via Via weet ik ongeveer wie ik ben
iemand onder al de mensen
die de stad levend houden
en me mijn ziel laten zien
We voeden elkaar, eten dus
elkaar als één lichaam
mensheid, hongerend om te leven
ongeveer wetend wie we zijn
temidden van elkaar en de rest
op onze lange weg
omhoog, omlaag
en in het rond
De doelen die ik…
Discussiegroep
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
482 u komt
op voor
de boerkageklede
vrouwen radiobericht
maar wij
zien alleen
de ogen
maar geen
uitdrukking van
het gezicht
zij worden
naar eigen
zeggen gediscrimineerd
willen niet
meer naar
buiten doch
zij hadden
zich vooraf
kunnen informeren
aangaande onze
levenswijze toch
het kan
ervan komen
dat wij
alszijnde vrolijk…
Zombies
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 Hij heeft ze zien komen
in zwakte van zijn dromen
de demonen en de spoken
uit kelders en spelonken
de ijle lucht wordt ouder
gesloopt is nu de brug
in zijn ogen spiegelt leven
een rugzak op zijn rug
hij voelt zich niet bedrogen
de zombies ruiken bloed
hij is een held op sokken
vakantie doet hem goed
hij heeft niet veel te mokken…
Monsters in mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Je zou je ogen sluiten
in de filmzaal als je durfde
te bedenken dat het erger is
in het echt, de horror
overal en altijd, dat
mensen bang zijn
monsters in mensen
zien, en complotten, daders
die de politie niet pakt
Voor familie en vrienden
God en vaderland, je eer
moet je het zelf opknappen -
aan wie niet meedoet
lesjes leren…
speels de wind
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
633 Hans Lodeizen )
dit gedicht gaat over de buigzaamheid
van ene Hans Lodeizen ( wie kent hem nog )
hij schreef over het schuilen onder het lover
en wist mij daarmee steevast te ontroeren
( kom daar nog maar eens om )
in zijn te korte bestaan speelde eenzaam zijn
en buigzaamheid van het verdragen
een uiterst belangrijke rol
zó mooi te zien…
Dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik heb
dromen
zien komen
en gaan
gedragen door
wolken en
uitwaaiend
tot er niets
meer bewoog
zelfs de wind
zocht de luwte
om te bekomen
van zijn nog
vrijblijvend
betaan
bedekte
het zicht met
blad dat zijn
leven en al
een seizoen
heeft gehad
nu in stilte
bouwt aan
een huis waarin
ook de dood
zich geborgen
en thuis zal…