15404 resultaten.
Luchtspiegeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 Wolken drijven voorbij in een zucht
aan de zon die altijd op hen wacht.
Geen vrijheid is eindeloos als het heelal.
Vrijheid is binnen grenzen gevangen
van dood, ouderdom en verval.
Vrijheid is eindeloos verlangen.…
Bevrijding
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 laat je haren wapperen in de wind
geef jouw tranen aan de golven
waarin ze veilig kunnen schuilen
rek je uit tot in de wolken
om door de zon te worden
gekust, tekent 'n regenboog
een omgekeerde glimlach
nemen vogels jouw zorgen
mee om je voor altijd te verlossen…
Manen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 je verwaait me in de regen
danst pirouettes in de wind
tilt me op tot grote hoogtes
schommelend door elke gedachte
ontleen ik kracht uit gegeven kleuren
maant de zon tot stilte
die aan de hemel genageld staat
daagt onderwind haar uit
roerloos geniet ik aan de zijlijn…
Lam Handje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.039 die berg kerstkaarten
zal ik nu versturen
een jaar geleden
zat ik hier ook te schrijven
ik ben al tot de H
ik blader in mijn
beduimeld adressenboek
de hark van de dood
nam drie geliefden mee
ik ben al tot de M
geboortes waren er,
bruiloften in de zon
vrienden verdwenen
er kwamen nieuwe bij
ik ben al bij de V…
twee zomers
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
778 twee zomers heb ik het uitgehouden
de zon scheen er niet als thuis
de maan bood geen troost
ik besloot terug te gaan
tranen rollen over mijn wangen
ik kan ons huis niet vinden
dit is toch echt de goede straat
ruïnes en rook is al wat ik tref
nergens bloeien nog rozen…
Onbereikbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
686 Zwijgend
vermeed zij het zilver
terwijl de woorden
zich ophoopten
tot onbereikbare zinnen
vol gouden druppels
die verdampten
in een zilte zon
Slechts de dromen
spraken in geuren
soms in kleuren
Zwijgend wachtte zij
in eindeloze stilte
op onbereikbaar goud…
Geurt naar nieuw leven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
512 het eerste hemelsblauw
gevat in voorjaarsgroen
ontwortelt zich uit wit
tussen vlokken die
nog ingehaakt de laatste zijn
van het winterse festijn
verlangend spreidt
de bloem haar bladeren
naar de al warme zon
de zachte lentewind
geurt naar nieuw leven
voorbij de glimlach van een kind…
Voorbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Zon schijnt op daken,
regen valt met bakken neer.
Wind schuurt langs muren.
Melancholie is hartzeer,
maar heelt, als alle wonden…
lucht in mijn wit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
513 huppelt een wolkenrei
achter de zon voorbij
heen op en neer weer
zomerbries heeft vrij spel
reikkijk verlangend
maar laat ze
etherische wolktoefjes
bewonen mijn kopij
spelen op papier
weer op en heen neer
ik sluit het venster
laat ze maar…
Als er geen verte meer is
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 Het licht in de verte
Kleurt door en door rood
Door een zon die
Doodvermoeid ondergaat
' t Doet mij beseffen
Dat ik verder wil
Daarheen, waar het licht
Oud is, en rood, en warm
' t Hele leven ben ik
Al onderweg naar verder
Naar de verste verte
Tot er opeens geen verte
Meer is…
een hemelsblauw meisje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
518 de warmlauwe zon verdreef
langzaam de laatste regenflarden
dampend stond jij daar,
een zijden huid glinsterde
onder gouden lokken
een hemelsblauw meisje
stond trillend in de lucht
ik strekte mijn armen
voor een stralende ontvangst
en ik verdronk
in jouw ogen…
Beroofd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
464 ineengedoken zit ze daar
grijsheid te vroeg ingetreden
ze lijkt haast versteend
dromen bruut ontnomen
nu de zon is zwart gekleurd
vallen harten uit de bomen
hangen schommels roerloos
zij verstommen evenals
ijle stemmen die roepen in de wind…
Dagdromer
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
555 Waarheen gaat dit leven
met zijn uitgestrekte weiden
van gewassen kledingstukken aan de lijn
in de felle zon
doe je je ogen dicht
en verdwijn je in de hoge wolken
je bent er moeiteloos naar toe geklommen
daar beneden zie je de drommen
mensen van transparant glas.…
Nieuwe paus
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
921 De nieuwe paus begint zijn ambtstermijn:
Drinkt thee en sopt met een Mariakaakje
en heeft sub rosa dan een samenspraakje
met d’oude paus, aan ’t eind van diens Latijn
Toch zijn ze met z’n vijven fijn tezamen:
Zij, Vader, Zoon, Spiritus Sanctus, amen…
Tranen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.054 Mijn tranen komen niet voort uit verdriet
ze komen wanneer de bomen kaal en levenloos lijken
mijn hand de zon maar niet kan bereiken
mijn tranen komen voort uit ijzige kou
door de wind in de winter tegen mijn gezicht
en dan loopt het niet zo in de gaten
dat ik jou verstopt heb in dit gedicht.…
Afspraak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Heb met de zon een afspraak gemaakt
O weelde van licht
omhul mij intens
in uw stralend glanzend goudwit
warme gloed
waarin ik mij koester
brokaatzijden omslag rondom
teder veilig alomvattend
daar
geliefde die nooit aflaat
niet ontgoochelt
mild…
De dood verdwijnen doet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
685 Lago Maggiore, 4 mei 2013
Hier waar U boven
Het water van het meer
Licht en donker mengt,
Leven en dood begeleidt
Met Uw zon, de dood
Verdwijnen doet tot
Achter Uw horizon
Voel ik mij opgenomen
In het licht waarin
Ik eeuwig leven zal…
Hoe voelt het
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 hoe voelt het
als de zon niet meer wil schijnen
zal dat bloemen doen verwelken
en andere zorgen niet verdwijnen
hoe voelt het
als golven niet meer willen rollen
de maan langzaam wordt vermoord
wij te veel met ons laten sollen
hoe voelt het
wanneer mensen er aan onderdoor gaan
daar zij er geen heil meer in zien
heb je daar wel eens bij…
Donkerende wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 het huis tekende witter
tegen donkerende wolken
een monument
van onverzettelijkheid
nog licht zon
de kracht van muren uit
schuint het dak
in fel contrast
vastgelegd op foto
opgeslagen in herinnering
het huis waar ik eens leefde
met zoveel liefde binnen ging…
Plan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Drink water, sluit de ramen en blijf binnen
De zon schijnt al twee dagen, da's teveel
Let ook goed op uw plas, 't is code geel
Zelf denken, zou ik maar niet aan beginnen
Gedraagt u zich zo goed als het maar kan
Volgens de regels van het Hitteplan!…
Pigmenten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
465 heb licht gevangen
zag het hangen
aan kaarsen en lampen
pas in de ochtend
ging het verdampen
in de rijzende zon
keerde weerom
in duizenden kleuren
van bloemen en planten
heb pigmenten gemengd
schilder met verf die in licht
haar vrijheid weer vindt…
In het lood gezet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
556 Toen de angst
Het toch gewonnen
Had van wat
Ooit mijn leven
Was, eenzaamheid
Die mij het gevoel
Gaf alleen op
De wereld te zijn,
En zelfs de tranen
Die ik schreide
Niet meer wilden
Leven, werd ik
In het lood gezet
Door het glas
Dat ik beschilderde
Met Moeder en Zoon
Dat mij troost gaf
En mij weer in
Het reine bracht…
voor de maan langs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 in de donkerte een koppel
smienten, ruggelings gekeerd naar licht
mijn zicht getrokken tot het wit
hun buikjes glanzend en gericht
naar mij
de aardling, die slechts ziet
dat aarden aan mijn voeten ligt
in zichtloos duister, nu de zon haar
weggetrokken werk verricht
maar waar ze is…
ik weet het niet…
Stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 Zon schildert
in het voorbijgaan
kleuren in de bomen.
De lucht staat strak
blauw zonder een woord
te laten vallen.
Zelfs de vogels vliegen
geruisloos.
Luister, dit is
stilte.…
zeg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 ene keer dit
andere keer dat
de metro bijvoorbeeld
of het gebrek aan zon
zeg ik hou van jou
of merk dat je het
niet kunt zeggen
midden op het water
tussen CS en Noord
terwijl je kijkt
naar de vrachtschepen
zo volgeladen
zonder woorden
en alles wat
voorbij gaat
in je hoofd…
Worden we sterren, na onze dood?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
630 Zwermen we om zon en maan,
of zien we die dan niet meer staan?
Gaan we verder in het heelal,
het wordt zeker weten geen tranendal.
We worden een ster,
aan het firmament en jij,
die het niet met me eens bent,
ga de andere kant maar op!…
landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 de fletse zon hangt tussen
het grauwe wolkendek
en de grijze zee
een kracht die geen lawaai maakt
keert het donkere hart
naar binnen
onder een glazen stolp
het stroperige gevoel
niets dan wachten
in de verte vogels
als kleine stippen
zoekend naar al het eetbare…
Leen me je lippen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
555 Leen me toch je lippen
om de woorden te horen
die gehoord willen worden
voor de zon de maan verlost
Leen me nu je lippen
om die glimlach te zien
die niet vergeten wil worden
voor de traan de lach verdrijft
Ach, leen me je lippen
om die ene kus te vangen
die wacht op een antwoord
ook al is het dan de laatste…
gedeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 het licht haalde ons
uit huis toen de zon
besloot te schijnen
ze kleurde onze woorden in
we namen de tijd
met eigen handen en voeten
gaven we vorm
aan gedeelde herinneringen
waarvan we nooit zouden weten
hoe het eigenlijk was geweest…
Breekbaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
463 ik leg mijn puzzel in het zand
daar stukjes kleiner lijken
vallen oneffenheden minder
op dan waar de zon
de evenaar kust
lijken dagen roerlozer dan hier
ebt gekozen tijd langzaam weg
tussen gebroken vingers
er is niets dat de maan niet helen kan…