12846 resultaten.
Vincent, help ze uit de droom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
471 Er wordt nog steeds beweerd
alleen 'De rode wijngaard'
in mijn leven heb gesleten
kort uit de bocht…
wat weet men van mijn tekeningen
meer dan twintig zijn ervan verkocht?
wat weet men van verzoeken?…
'Eige' , Eigen ik.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Ik kom graag bij mijn 'eige'
bij mijn 'eige', eigen ik
ik kan het heel goed vinden
met mijn 'eige', eigen ik
Maar 't allerliefst ben ik me 'eige'
bij jou, ook een 'eige', eigen ik
jij leeft altijd in mijn eigen
met een lach en met een snik
Dus ieder eigen en ook samen
het ultieme wat liefde biedt
door steeds ruimte te geven…
Het grijzende blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 klanken zijn
toon overschrijdend
een tweede dimensie
vult de muziek
zoals zon
zomer speelt
in het blond
van je lokken
wind je lach
verdeelt in
golven die wit
blijven vlokken
een branding
die bruist in
het grijzende blauw
van stralende ogen
heb voor jouw
melodie gekozen
de dimensie van liefde
doet ons nog steeds blozen…
Angstbos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 zijn hoofd wordt steeds roder
hij kent geen online pokergeluk
zij heeft een plasmahersenpan
nog platter dan haar dure televisie
hun vergeten zoon dwalend in
een pikdonker angstbos schreeuwt
schreeuwt om een vlijmscherpe
bijl want hij haat de bomen
die hem de toegang blokkeren
naar een zilveren pad leidend
naar een huis vol liefde…
De tegenpolenkracht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
494 dag heeft
jouw kleuren vandaag
met af en toe een vleugje bekend
in de wind
die altijd door
je haren speelde met de zon
ja dat kon
in een kort en vlot kapsel
de trend iets vooruit
ik danste om je heen
trots als een pauw
om je blikken te vangen
wij zijn aan elkaar blijven hangen
door de tegenpolenkracht
liefde trok aan stootte steeds…
Krullen letters
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 ik schrijf met bloed
nog krullen letters
mijn laatste levensmoed
niet op geschept papier
maar een simpele a vier
de verhalen uit mijn leven
op de lijn bibbert de pijn
eist in felle uitschieters
steeds alert te zijn
nog is het te lezen
al vlekt het rood op de plaats
waar ik voor even ben gebleven
zal de ondertekening niet halen…
Innerlijke rust.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 Daar waar het leven steeds opnieuw
ontspruit.
Het bloed vers stromend door mijn
aderen, de wereld lacht mij toe,
vrede en welbehagen bekruipen mij
zomaar zonder reden en hoe...…
Oude man
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
549 Terwijl de toekomst
zich steeds nauwer
om hem sluit.…
tot ergens daar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
527 als ik over zestig dagen
jouw kleine hart herdenk, besprenkel ik
de dauw met extra zachte lagen, duizend maal…
duizend maal
dezelfde koele manen
boven steeds hetzelfde land
als jij ooit mijn hand zal pakken
die -ouder dan, standvastig aan mijn arm zijn beeft
zal ik niet langer meer verzwakken
maar beseffen,
dat je geeft…
HOOFDBREKENS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Hoe komt het toch
Dat ik niet begrijp of leer
Dat niet zonder elkaar kunnen
Altijd samen willen zijn
Iedere dag, telkens weer
Door omstandigheid en ommekeer
Verandert naar steeds minder meer
Het hevige verlangen
Elkaar te willen zien
Langzaam gereduceerd wordt
Tot af en toe en heel misschien
Dat liefde dooft
vervaagt en eindigt
In verbitterdheid…
Weer al
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 De blaadjes vallen
Dat doen ze elk jaar
Steeds weer andere
Maar wie let erop
Een vogel misschien
Nee die ook niet
Is bezig met de trek
Vliegt een heel eind Afrika in
Wacht op z’n maten die
Nog van alles moeten regelen
Inentingen, verzekeringen, paspoort
Dat ging vroeger wel anders
Gewoon vertrekken, we zien wel…
geborgen tijd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
593 hoe ouder ik word hoe dieper ik soms
in mijn vroegste jaren verzeil en er
gaandeweg ook langer schuilen wil
alsof ik mij in de jachtige wereld van
nu steeds minder thuis voel, liever
de rust van 't voorbije proef
rond 'n dierbaar huis of plein tussen
vertrouwde geuren en klanken
in stil geborgen tijd
.…
Mediterrane pigmenten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 het licht heeft
andere tinten gekregen
in het dagelijks leven
contrasten worden
scherper uitvergroot
de overloop lijkt dood
tussen blond en donker
kristalliseren steeds vaker
mediterrane pigmenten
als prominent
blijvende segmenten in
ons maatschappelijk bestel
wij kiezen voor transparant
zonder religieus fanatisme
onze vrijheid…
Onecht licht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
537 zwarte doek gewikkeld
en op een plek neergelegd
waar het ongestoord kan schitteren
om het te vinden moet je
door vele donkere kamers gaan
chemische processen - en daarna
in de dampende vroegte staan
men zegt mij dat dit licht in wezen
onecht is, slechts een reflectie
van het werkelijke licht
maar werkelijkheid interesseert
mij steeds…
Extravaganter uitgelicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 ik heb je gezocht
in de stad van glas
maar overal waar ik keek
zag ik je gezicht verschijnen om
daarna in schaduw te verdwijnen
je werd steeds transparanter
extravaganter uitgelicht
tot in het diepst van je ziel
het waren die karakteristieken
waarvoor ik altijd viel
ik zag ze breken
in kleuren vlammen die
ik nooit meer zal vergeten…
Route
gedicht
3.1 met 10 stemmen
10.690 In de ramen spiegelden we allemaal, denderend
door de nacht, steden door, en nooit een eindstation.
------------------------
uit: 'Transit', 2012.…
Jezelf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
577 als je door de hel moet gaan
je verlaten verraden voelt
als je in een leegte komt te staan
je ziel tot nulpunt is bekoeld
als de wereld voor je instort
je denkt dat niemand je meer nodig heeft
als je steeds opnieuw gekwetst wordt
het leven je weer nieuwe klappen geeft
als je aan het einde van je kunnen bent
niet tot vechten meer bereid…
WANDELAARS.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
877 hij
ook zij
tas over haar schouder
Binnenvaart
was er stilgelegd
gracht...een brakke sloot
scheepvaart er morsdood
Hij keek
plots opzij
vond haar
jaren ouder
De rimpels
onder haar ogen
in haar hals
haar nek
In een ver
verleden
had hij gezegd:
'Ik vertrek'
Die harde woorden
had hij
ingeslikt
en dacht:
Verrek,nog
steeds…
Charmeuse
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
659 Hoe ze het doet
ik weet het niet
maar vallen
doen ze allemaal
zoals ik ook steeds val
voor haar,
mijn geweldige dochter.…
Het fluitekruitelt overal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
601 De linde lentegroent zacht geel,
het gras zingt alsmaar hoger,
het koekoekt in de verte
en mensen kleden zich steeds bloter.
Het lentet in het oosten
het bloemigt overal
mijn hart vreugdt alsmaar grootser
en lammerdanst op ‘t lentebal.…
Schaduwen in zinnen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
491 ik heb het gras
bekeken aan de onderkant
witte wortels in zwart aardezand
waar zon door woorden schijnt
ondermijnen schaduwen in zinnen
jouw voor de hand liggend gelijk
heb moment en blikken vele
dieptes toegedicht maar je gezicht
rijmt niet met alles wat er was en is
nog is er geen vervelen maar
of je hart voor mij steeds open staat…
Heksenwijsheid
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
741 Leef liefdevol, zachtaardig
Een heksenleven waardig
Breng licht waar duister woont
Want goedheid wordt beloond
Begroet de Zon en laat hem gaan
Bij het verschijnen van de Maan
Houdt sterren steeds in ere
Om wijsheden te leren
Begin altijd bij het begin
Vanuit de schoot van de Godin
Alleen daar huist er vrede
Van heden en verleden…
Ogenschijnlijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Lachende glanzende tanden
een rimpeloos gelaat
geconserveerd door botox en fotoshop
Perfectie en schoonheid
zorgvuldig verpakt
omhuld door de buitenkant
het innerlijk verstopt
Rijkdom, luxe en weelde
steeds groeiende welvaart
een wereld die draait
om ego en streven naar meer
Leven in deze nieuwe tijd
de huidige maatschappij
koud…
De zonnewende
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
882 ik weet dat de zon
niet zal sterven maar
hij staat al zover weg
zijn licht spiegelt
nog in alle ogen draait
dagen in steeds kleinere bogen
jij en ik hebben een
mateloze behoefte aan
meer verstrooiend licht
depressief en somber
vragen wij om energie
de winterslaap voorbij
toch zal het tij
binnenkort weer keren
als wij de zonnewende…
ik raak je met woorden aan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
818 weet jij dan niet dat ik je liefheb
steeds weer
naar het heden keer voor jou
en dat ik in de nachten
die ik wakker lig
het geluk zoek, blindelings
vraag
of de dagen zo zullen blijven
als een losgelaten kalenderblad
waarop tijd drijft
naar bijna vergeten woorden
naar wat onvervulbaar blijft, doorweekt
met de ruimte waarin jij je…
Ademloze Huivering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 werkelijkheidsdromen
geen zuurstof krijg ik
dan door jou
sprakeloos ben ik
want jij bent mijn spreken
sidder bij de muziek
van je stem
waar ik zo van hou
door je ogen verruimt
mijn blik naar oneindig
jij lieve zielezuivering
zo zijn we elkaars onderkomen
stort je gedachtenstroom maar in mij
dan word ik onze zee
vul me steeds…
Veteraan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 vraag mij
wat het betekende
en hoe het voelde te vertoeven
in wat jouw wereld was
een leven lang
heb ik je niet gekend
dan enkel maar als die soldaat
waarin ik steeds wanhopig
iets van een vader zocht
terwijl ik samen met jou vocht
tegen de spoken van weleer
we wisten al niet meer
elkaar te vinden in die strijd
vraag míj
wat dat…
Genoeg
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
570 Die alles bezit maar blijft zoeken
in wensen en gebeden
dat zelfs ontvangt
maar steeds intens verlangt naar meer
blijkt toch nog altijd weer ontevreden
jaagt naar wind met zijn gezwoeg
misschien ontbreekt het hem aan veel
zal alleen wat heel de wereld heeft
hem minder rusteloos doen klagen
als hij mij ooit om raad komt vragen
zal…
H zodra ik hoefde te kijken was het weg
gedicht
3.7 met 3 stemmen
1.691 In een natijd bewoon ik je al
Voor ogen heb ik ons steeds opnieuw: gescheiden lijken we
te worden geboren in iemand anders, zelf
zijn we het misschien buiten ons om
Is dit genoeg, vraag ik, aan wie niet voor wie?…
vlinderboom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
589 vooral als ze in juli weer in vol ornaat
te pronken staat neemt zij me mee
naar de tuin van mijn oma en opa
waar ik ooit al te graag mijn neus in
haar bloesem stak en naar ‘t oneindig
gefladder van de vlinders keek
hoe ik nog steeds haar lonkende geur
naar binnen snuif, weer met de blik
van een kind naar elke vlinder staar…