11474 resultaten.
Je glimlach zo dichtbij
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
616 Zilver glansde de maan
aan de donkere hemel
met in mijn ogen het licht
van jouw zon
dat me vandaag toe lachte
ik was niet moe
bij het naar bed gaan
Schurkte me dromerig
onder het dekbed
dat zich vederlicht vulde
met jouw liefde
van jou houden
is niet zo moeilijk
zelfs al ben je ver
en voor mij onbereikbaar
daar zo boven
je glimlach…
Mist
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
547 Deze dag is als een moede man
die in een straat grijs en stil,
zijn droefheid niet verkroppen kan
maar toch niet huilen wil.
Over natte wegen zweeft
een waas van onverschilligheid,
het is net of alles wat er leeft
opzo'n grauwe dag in stilte lijdt.…
Rode fez in flegma
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 De verteller
De oude man en het jochie
Met rode fez in flegma*
Hand in broekzak gegleden
Op de achtergrond
In 't dal van de heuvels
In 't blauw. De lucht. Vogel die krijst
Verhalen uit 't verleden
Vertaald naar nu. Het heden
(n.a.v. 'De Geschiedenis' van Edvard Munch)
*onverstoorbaarheid…
je wandelt voort...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.183 Man, hou je hoed vast!…
Winter
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
709 Och man wat een ellende.
Dit hoop ik echt niet nog een keer weer mee te maken!
Dus mensen toe, probeer nou toch het tij te keren,
door steeds maar meer aan broeikasgas te produceren.…
De lach van het wad
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
547 je blik golft grijzig groen
maar in je ogen vind ik
de lach van het wad
je stem ruist
in de schelpen op het strand
bij zon en volle maan
in laten gaan raak jij
in jouw omarming
de lichte watervolle einders aan
jij bent mijn wad
de moederschoot der schepping
in paradijs en hemel saamgevat…
Schat
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
730 Als bloesem in het voorjaar
als dauw op een blad
de maan in je ogen
het leven als schat
de glimlach
op je lippen
de glans van je haar
een blik uit jouw ogen
die ik zo bewaar
de zee die wij horen
een meeuw in het zicht
ik schilder de plaatjes
met mijn ogen dicht
jouw hand in de mijne
hier aan het strand
een liefde voor leven
doen wij…
Omarmd.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Maar liefde is toch niet gebonden,
aan een man of een vrouw?
Gevoelens, kan je niet verstoppen
al is je liefde, niet voor de persoon
zoals ze van jou zouden verwachten.…
memoires
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
599 memoires
tegen haar benen aan ligt het eiland
zij mist de roeiboot waarin ze nog het meisje was
en een man haaien weg mocht schreeuwen
het geschenk van de blauwe zee
de schelpenketting die zijn eerste kus verborg
en onder het rijsttafelen met de buren
moeder die streng toekeek
en vroeg hoe jouw dag was net toen pappie
aan kwam lopen…
maanlicht
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
870 diep gegraven
in de kraters van een ziel
dieper
niet te doorgronden
hoe ik viel
in diepe wonden
oude zonden
gekerfd in mijn hart
ving jij
een gevoel
zo diep begraven
en ontwaakte mij
maak me niet wakker
laat me toch
ik sliep
met je armen
om me heen
zo zacht
droomden wij
het licht van de maan
de nacht
voorbij…
Mystieke vogels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 Meer spreeuwen dan ik tellen kon
verzamelden zich boven een hoge kerk
vol onbezonnen kinderdromen
en een lachende maan achter de bomen
een tante die ik nooit had gekend
stuurde een blonde kinderspiegel
in een brief zonder postzegel
naar een vriend, die mij bijzonderde
mystieke vogels vlogen die nacht
naar een onbestemde horizon
met veel…
Aangedaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Zweverig droge denker
met jawoord getakt
witte vredesduif
het is zo donker
mijn lief zo donker
doch spitse komeet
waar aan de maan zich warmt
tot dat het nieuwe licht verlicht
het masker valt
scheerslags langs dodenmasker
ademnood verwoest de kruin
van een oeroude boom
het is donker
zweverig zuur en nat.…
Vergezicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
665 Tijd is jouw stem, die een deken legt
van woorden, zinnen en betekenis
Wij ontmoeten, gaan uit elkaar
twee trams in de nacht passeren
Waar ben jij dat ik slechts kan reiken
mijn hand tast naar een herinnering
Jij met een dunne sluier om je heen
geeft licht als een vale, verre maan…
levenspad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
958 Met lieve vrienden en mijn man om me heen
ben ik nooit meer alleen.
Zij zorgen voor het goede in mijn bestaan,
door hen zal ik op het juiste pad verder gaan.…
Pokerden met lichtsnelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 ik doodde de tijd
speelde met zon
maan en sterren
dag en nacht
om de eeuwigheid
wij pokerden
met lichtsnelheid
het heelal
werd de inzet
god onze scheids
wij hebben
de bank laten springen
zwarte gaten gaven oerknal
en schepping weer prijs
wij wonnen het aards paradijs…
Timo
gedicht
2.2 met 10 stemmen
3.649 Zochten wij de maan
zagen wij de sterren
zochten zij de stenen
hun stenen hun ster
Zijn zwijgen de wind
zijn twinkelen zijn stem
deze maanloze nacht
zijn stilte zal de onze zijn
Stenen tranen
op zijn eeuwig bed
behoedzaam neergelegd
Blijft hij eeuwig
boven staan
Timo was zijn naam.
------------------------
uit:'Roodvocht', 2003…
De terugkeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 In volheid van vergane tijd,
wens ik te verpulveren maan
en zon, te grijpen en uit nijd
te doven, ster. Alles eraan.…
Als God...
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
988 Hoelang zouden wij nog staan
als God z'n vingers zou steken
in de kraters van de maan?…
jij en ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 het strand draagt
ons gewicht zweeft boven water
slechts dat, want onze liefde is, maakt licht
gebogen rond mijn schouder
ver weeft jouw stem de traagheid van de opgekomen maan
haar baan volgt duizend golven
in een warme liefdesnacht
morgen wacht
maar houdt zich lang verborgen…
De zaak...!
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.597 Wat overbleef
was een man die niet slaapt
en nog steeds piekert
over de zaak...!…
Zij aan zij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
689 Er was geen man bij
Ik lag zij aan zij
met haar onder donzen dekens
We rookten sigaretjes
en deden aan schietgebedjes
Het was zoals jij bent
of zoals jij haar kent
Allebei bij de tijd
Strak in het lijf
Gek op gekkigheid
Haar benen waren wielen
Haar willen was haar kracht
Ik lag in de nacht
Voelde mij een kind zo klein
om zo dicht bij…
Het is niet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
827 Het is niet het vallen
van de avond zien de
sterren aan de hemel
of het licht van de maan.
Het is willen aanvaarden
de herfst in ons leven die
ons leert hoe fijn het is
dat we er nog altijd zijn.
De zon zien die elke
dag weer opkomt ons
zijn warmte schenkt alles
om ons heen laat groeien.…
Een handvol wensen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
549 ik zie je staan
jouw silhouet tegen de hemel
rakend aan een halve maan
met een handvol wensen
kijk je naar de sterren
tot ze vallend gaan
en jij de boodschap fluistert
uit het diepst van je hart
een vraag om sterkte en veel kracht
want hoger aan het firmament
ver boven het plejadengruis twinkelt
een nieuw sterretje haar eerste leefmoment…
IK VOEL JE KRACHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
2.255 Dat je dit weer moet doorstaan
dat maakt me verdrietig
Ik voel me trots, ik voel me zo fijn
Dat ik de vader van zo'n kanjer
Mag zijn
Ik voel me zo goed, ik voel me zo machtig
Dat mijn dochter zo vecht tégen deze ziekte,
en vóór haar man en kinderen
Tjonge Joyce wat vind ik dat prachtig
Hegoser!…
Uitkering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Waar overheden misbruik streng verbieden,
Bestrijdt men nu met man en macht dit kwaad.
En tekent hij protest hiertegen aan,
Dan heeft hij echt geen poot om op te staan.…
Scheren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 “Als wij dit jaar weer sinterklaas gaan vieren,
Dan krijgt mijn man van mij geen aftershave
Omdat ik nu dat scheerschuim aan hem geef,
Wat zal dat spul mijn lieveling plezieren!
Die geeft dat in de douche een eigen plekkie,
Zulk scheerschuim is echt spekkie voor zijn bekkie.”…
Hooggehakt en kortgerokt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
738 Hooggehakt en kortgerokt
over ongelijk plaveisel
gespierde man
bruingebrand
kijkt,
ogen keuren
glimlach verschijnt
tevreden met wat hij ziet
fluit....
plots een geluid
hij gelooft zijn oren niet
zij fluit
als een vent!…
ververst
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 hetzelfde huis, uren
langer zwijgen
er zijn geen levende verhalen
waar ik sta
en het avondlicht in de kamer
zou een schim kunnen zijn
wolken
blijven star
donkerder
boven luisterloze leien
hij gaat liggen
ver uit het gezicht van een lelijke, grote
maan en zijn vader
wacht tot het geschuifel
voorbij is
zoveel mogelijk…
Timbre
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 muisstil komen stemmen
de cirkel binnen geslopen
van de man en de vrouw
die chillen in zomerloomte
geen bod op hun bloed
niet op hun blauwe kont
signorita van de nacht,
seigneur van de morgenstond
timbre parlevinkt langs
drift en hart, het is als vier
mei acht uur in de avond,
alleen een merel zingt zacht…
de kronkel herontdekt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 'de vermoeid ogende man
besloot toch maar even
plaats te nemen op het
met graffeti besmeurde
bankje in het park'
met deze fraaie volzin
voor een mogelijk stukkie
wil ik de 100ste geboortedag
van Simon Carmiggelt onder
de aandacht brengen...…