36197 resultaten.
In een vaag contour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 ik wist het glas doorzichtig
toch spiegelde het
schaduw in een vaag contour
kon gezicht en vorm
niet onderscheiden
herkenning was er wel van beide
zonder rugzak en bagage
half gekleed in duisternis
stond daar weer mijn donkere ik
heb de ramen snel ontsloten
de weerspiegeling verbroken
en koester mij in zon en licht…
Trouwe Wachter
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 de oude kastanje
raakt steeds meer vermolmd
nóg waakt hij over huis en hof
met breed gespreide armen
naast hem in de houtwal
groeit een zoon voorspoedig
in het voorjaar tooien beide
zich met witte kaarsen
ik hoor zijn langzaam sterven
nóg staat hij ferm en fier…
zaak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 als de tekst niet klopt
klopt het hart wel op
de juiste plek
voorbij gaat zon en maan
dagen komen en
gaan
tot de laatste dans arriveert tekst
klopt een gek aan
het ei en de hen verbaast een hen
sla me om
en wakker slaat slaap
dieptebom…
opgetogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 de zon begroet ons
bij het ontwaken
jij naast me
muziek in onze harten
we laten elkander stil toe
weinig woorden
worden gesproken
witschuimend geluk raast
door ons heen
vandaag is een geschenk
en zo zien we dat ook
opgetogen , blij als
kinderen…
Met vingers van rozen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Lakens die geuren
Naar wind en zon,
Naar wolken, water
En gemaaid gras,
Naar tjilpende vogels,
Bomengroen en kamperfoelie.
Licht uit, draai me
Op mijn zij, echtgenote
Draait mee, lepeltje
Tegen me aan,
Trusten, lief.
Wegzakken en zalig
Dromen tot de dageraad
Me wakker maakt,
Me aanraakt met haar
Vingers van rozen.…
braak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 zover je kijken kunt geen zicht,
de stoppels op het land in onveranderd licht
vol kleurloos onvermogen
onkreukbaar boven ruwe aarde
richt onverrichter zake deze zon
haar warmte tot bij mij, want nu
het landschap niet meer verder kon
begint de wake dichterbij
het voorjaar leeft al
in haar ingeschatte waarde…
Het onbekende land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Dit is een land mij onbekend
ik weet niet alle wegen
de paden die ik op moet gaan
en of ik zon zie of de regen.
Dit huis is mij onbekend
ik weet niet wie er leven
en of de deur zal open gaan
en of er antwoord wordt gegeven.
De mensen zijn mij onbekend
ik ken ze geen van allen..…
In het zomer beloven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
440 ik zie
je lach rijpen
als vrucht van je ogen
je blik straalt warmte
koesterend als zon
in het zomer beloven
haren glanzen
in het volle licht
omkransen een blij gezicht
jouw verschijnen opent
harten zonder slag of stoot
legt mijn liefde volledig bloot…
winterglow
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 voorzichtig heeft ze al de eerste
winterthee geproefd en zorgzaam zacht wat
eikels in haar mand gedaan
het raam vertelt van regen, zeer slagvaardig
zonder bron, maar niets nog
laat de dag verbleken, waardig wrijft ze
zeven tenen warm
en als ze kon dan vroeg ze
alle dennenappels aan haar arm
zich te vormen, naar de zon…
Gespiegelde waarheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 Zon die brandt aan deze zijde
Van de waarheid - schaduwen
Die nauwgezet vertellen
Wat er gaande is, zichtbare
Resultaten langs de randen
Van dit dagelijks bestaan -
Maar wat is die kalebas dan
Die ginds kleurrijk weerspiegelt in het
In het vensterglas?…
Weemoed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
620 Zodra de zon zijn stralen
weer laat zien,
is de weemoed weer verdwenen
misschien ?…
Cyclus
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.176 Avond: de bomen op de kade dopen hun donkere
takken in het water
tot de volgende dag
de zon ze weer opdregt.
------------------------------------------
uit: 'Hollanda Maandblad', 2011, nr. 11…
Speel, 't is bittere ernst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
584 Speel met de zon
In je haren,
Met het zand
Tussen je vingers,
Speel met de gedachten
In je hoofd die woorden
Worden, woorden om te horen,
Regels om te zien,
Verzen om te zingen -
Speel met het mes
Tussen je tanden,
't Is bittere ernst,
Want in de verte
Wacht de groeve
Van een bij twee
Die je in de aarde
Verwelkomen…
Tussen je tanden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
539 Speel met de zon
In je haren,
Met het zand
Tussen je vingers,
Speel met de gedachten
In je hoofd die woorden
Worden, woorden om te horen,
Regels om te zien,
Verzen om te zingen -
Speel met het mes
Tussen je tanden,
't Is bittere ernst,
Want in de verte
Wacht de groeve
Van een bij twee
Die je in de aarde
Verwelkomen…
Selfie in het water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
584 ik staar
naar het water
dat alleen is
en net zo koud
als de dood
trek een jas aan
stromend water
warm je even
kijk omhoog
naar de zon
laat de vissen
zwemmen
in je lichaam
strek je uit
stil kabbelend
ik weet niet
of mijn gezicht
gespiegeld wel
met je mee stroomt
of hier achterblijft…
Dag lieve kopjes in ' groen '
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
481 Geel en paars, zie ik ze staan,
steken net hun kopjes
boven het gras uit,
ze piepen voorzichtig
als het ware omhoog,
blikken naar de zon.
Geel en paars, ik zie ze staan,
ach de krokusjes weten wel,
hoe de mens te behagen,
want een ieder die zijwaarts kijkt,
glimlacht.…
Land van leegte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
742 Vogels zingen met hun gefluit,
de wind streelt over onze huid,
het gras kriebelt mijn gezicht,
de zon staart terwijl je naast me ligt.
We verdwijnen in een veld,
enkel de leegte telt,
verborgen door een berg van grassprietjes en zand,
neem jij me mee naar sprookjesland…
lentegevoel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 In het vroege middaguur
zit ik in de zon op een terras
met m'n rug tegen de muur
en geniet van de narcissen in het gras
die dansen in de wind
en luister naar de vogels
in de nog kale bomen
maar toch met een zweem
van ontluikend groen
koester ik dit moment
in een altijd blij makend seizoen
waarin ik alles weer vind…
zeuren en treuren.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
982 een boer heeft altijd
wel wat te zeuren
is 't niet over de melkprijs
dan wel over de prijs voor 't vlees
vervolgens overvalt bij de
boer dan weer de vrees
komt er nu wel of niet
snel wat regen
akkers staan gortdroog
zon staat hoog aan de hemel
op het boer zijn rust;
kennelijk geen zegen.…
Durf ik dat?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
612 De zon kwam vanochtend op,
maar het is donker gebleven.…
Een graf in de wolken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Een man, een vrouw,
Een zoon, een dochter
Reizen naar verre oorden
Waarvan ze tot dusver
Alleen maar lazen,
Of waarover ze hoorden,
Reizen naar de verte,
Naar ver achter de horizon
En nog voor ze hun doel
Bereiken worden ze onderschept
Door het weerbarstige heden,
Een ijzeren vogel bezorgt
Hen een graf in de wolken…
De moed van een vrouw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
636 o, de verscheurende pijn
in die overvolle rubberboot
haar land ziet zij nooit meer
nu kent ze barensnood
mannen schreeuwen wild
een oude beschaving nadert
de zee houdt haar vast
weet wat baren zijn
ze wordt aan land gedragen
daar wordt haar zoon geboren
artsen zonder grenzen
redders in de nood…
Stil liggen......
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 Zomer is
met zon vertrokken
luchten met herfst
eerder grijs
dan blauw
Kou heeft
de toeristen
de dagjesmensen
van kade en oever
verdreven
Ik schrijf
en heb geschreven
over zomerzon
de stroom,de schepen
die er -dagelijks- voeren
Nu liggen ze er
nog wel stoer
maar stil
en verlaten
motorgeronk...
alleen in mijn geheugen.…
Avondwake
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
836 Praten met mijn vader
Luisterend naar zijn zoon
In de stilte van de nacht
Zo intens en ongewoon
Verhalend over dingen
Die voor ons bijzonder zijn
Zittend bij elkaar
Soms rechtlijnig overal tegen
Vaak wel op één lijn
Pratend met mijn vader
Ook al is hij jaren dood
Van hem mag ik klein blijven
En hij blijft altijd groot…
Mijn deel van leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 schaduw was
bekleed met
kleine reepjes zon
die dansten op de
warme wind in een
oase met licht als bron
een stukje paradijs
waarin alles vergeten
sneller smolt dan stukjes ijs
ik kuste jou
de nieuwe wereld in met
een schitterend perspectief
ik heb je al
mijn deel van leven
zo godvergeten lief…
Kleur bekennen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 kleur mij niet rechts
schilder mij links aan de zijlijn
nu ongevraagde antwoorden
aan mij op worden gedwongen
kauw ik steevast met links
een versgeperste mok
kleurt de dag oranje
nog net niet rood
hoewel de zon mij wekte
heeft de wind haar verstopt
en laat de bloemen buigen
al gaan ze nog net niet
door de knieën…
Kindertekening
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.758 voor Inez
Mijn ogen zijn gemaakt
Van zon en van maan
Mijn wimpers
Van vleugels van dons
Mijn oren van afstand
Mijn mond van valleien
Mijn ledematen zijn
Van donder en donker
Van akkers hout en rivieren
Zijn alle andere delen
Die ik amper ken
Maar op gelijke voet leven met elkaar.
---------------------------
uit: 'Som van tijd'…
Mis mij niet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 vind mij in de wolken
zoek mij in de zon
gevleugeld of gevlinderd
uitgevlogen of in cocon
plant mij in de aarde
ruik de geuren van een bloem
hoor mij tjilpen als een vogel
als een honingbij vol gezoem
verwar mij niet met leegte
herinner hoe het ooit was
vier dagelijks het leven
stamp in iedere plas…
Een rit door het bos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
452 De zomer loopt ten einde, een bosrit in de zon
de nazomerdagen laten vergeten hoe 't ooit begon.
Ineens valt mijn oog op een sprookjesboom
die stond daar naast andere, heel gewoon.
Ik moest er een kiekje van maken niet synchroon
van die overjarige, door de tijd aangetaste pracht-boom.…
Breekbaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 De zon
staat laag
schaduw lang
als een pierlala
Het ijs
is broos en
breekbaar
't kind ziet
geen enkel gevaar
loopt roekeloos
de dunne ijsvloer
...........op
Wie geeft 'n teken
roept ho of stop
kijk uit
niet verder?
Breekbaar...'t kind.…