2087 resultaten.
Kosmose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 In de kraamkamer
met onbeperkt zicht
ziet een wereld
het levenslicht
en huilt zilte zonnen
Aan het front
stranden
warme klanken
ondergronds
in geluidsdichte kisten
Er zitten sloten op
oneindigheid
liegt de maan
in de waan
een sloopkogel te zijn…
(Stilte)
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
837 Niet eens het niets
of de leegte
is als taal of als mens
tot mij gekomen
in een vorm zonder afscheid
of begroeting tijdens de nacht
en in het wachten onhoorbaar
maar opgemerkt
in aantoonbare onschuld
niet bodemloos of torenhoog
maar horizontaal als oneindige verte
vertwijfeld weggebleven
door in mijn hoofd te zwijgen.…
centrum
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
632 gevoelig ben ik in mijn stilte
mijn geest in het universum
op oneindig
denken zonder gedachtes
overgeven aan eindeloze gevoelens
op die plaatsen waar ik het nooit
meer kwijt raak
de zon schijnt en ik denk
aan vandaag en gisteren
in het centrum van gewone dingen…
Als serpenten mij omhangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
737 Verstand op nul
Blik op oneindig
Strakke schema's
Die als serpenten
Mij omhangen en mijn
Ik verstikken in
Meedogenloze omstrengeling -
Als het leven zich moedeloos,
Bloedeloos, overgeeft aan
De dood die mij gretig
Opwacht ontdek ik dat
Ik aan het leven te kort kom…
Olijfblad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Ruimte in zichzelf
Verloren - geen
Richting meer
Te vinden in
De eenkleurige
Massa die alles
En ook zichzelf
Overstijgt -
Ook de lijnen
Van oneindigheid
Zijn prijsgegeven
En dan verschijnt
Zo uit het niets
Die witte duif
Met dat groene
Takje van de olijfboom
Dat leven geeft
Waar geen leven
Meer te vinden was…
woestijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 blik op oneindig
en verstand op nul
zwerf ik doelloos
langs de vluchtlijn
naar de einder:
lusteloze grens
tussen grijze lucht
en braakland
in het zand
verwaait mijn spoor
in de verte
is de laatste luchtspiegeling
reeds verzwonden
tot leegte…
Ons verstand te boven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 Van de antwoorden blijf ik onwetend,
want wij mensen zijn echt niet ons brein,
en oneindig veel meer dan ons verstand.…
Bevroren hart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
854 Een oneindige blik
Gedegen liefde, ontembaar
Overvallen door schrik
Zo mooi, fragiel, zo breekbaar
Koester ik haar
Geen woorden voor
Een verschijning zo onbeschrijfbaar
Ik bevroor
Ontdooi mij
Ontdooi mijn hart
Aanvaard mijn liefde
Laat mij ontwaken uit deze droom…
Weken na de winterdagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 Haar oneindige droom wekte controle
die ze voor het speciale pad had uitgekozen
door in een warm nest te oogsten
om hem weken na de winterdagen te ontdooien.…
Begroeting en Afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Mag ik de zomerrozen begroeten
die her en der in de plantsoenen
teken zijn van mijn vijfenzestig jaren
en het wisselende feeërieke licht op mijn muren
Het licht en de rozen begroet ik met tranen
om het afscheid, zo nabij
om de liefde, zo groot en oneindig
die ik droeg
voor wat mij gegeven was.....…
Sterren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
874 deze wereld laat zich niet verstoren
is zo oneindig oud
je voelt je een astronaut
Een vallende ster
miljoenen kilometers ver
een felle lichtflits, meteoren,
weer een nieuwe ster uitverkoren
Ik doe de gordijnen dicht
en kruip onder mijn deken
ik wil de ban doorbreken
en dim nu maar het licht…
Makke schapen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
443 Ik denk aan denkers
die van de oude verhalen
en de nieuwe praatjes
andere kanten beschrijven
die als nieuw observeren
wat er is en iets anders
opmerken dan gangbaar is en
dat in de werkelijkheid leggen
Precies dat reageren
op wat er al is
is oorspronkelijkheid
of de illusie ervan
In een eerdere tijd
zou ik zo'n denker zijn geweest…
stijgen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.126 een onophoudelijk stijgen
van hemelse lijnen
naar wolken en oneindigheid
het kleurenspel van de zon
door edelstenen vensters
verstilt het grijze hart
van de mystieke reus
eens onstaan in verre eeuwen
en hemelhoog staande gebleven
in de helse vuren van deze tijd…
er zij licht (2)
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
773 er zij licht
denk ik even
en word zonder zicht
voortgedreven
als passief verwijlen
in de draaimolen
van oneindig ijlen
ik zwaai naar
omstanders in de mist
zie slechts schimmen
waarvan de armen
zijn uitgewist
er zij licht
vaak
door schaduw
ontwricht…
nachtvliegeraar
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
949 piloot in de nacht van blinde duisternis
gedreven door onbestemd verlangen
op vleugels van verwachting
navigeer je door oneindige ruimte
gedragen door het ritme van de wind
die het lied van liefde zingt
zweefvlieger je vol vertrouwen
zachtjes mijn armen tegemoet…
verwachting
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
744 kleuren vloeien naar positie
in dof lila
lichaam uitgebloeid
in juweel
doodskreet aangesmeed
aan hemel
ogen van bliksem
in het oneindige
dorst in beproefde ogenblikken
er is geen uitweg
uren vallen dood neer
staan nimmer meer op…
Tweestrijd
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.184 Verstand en gevoel,
een ogenschijnlijk oneindig gevecht
De strijd van mijn denken
Maar is dit wel echt?
Een lichamelijk verlangen,
maar ik zit gevangen
In het denken van het doen,
het wel willen,
maar verstandelijk teniet doen
Behoedzaam zijn voor kwetsuren
hoe lang gaat deze strijd nog duren?…
Implosie
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
759 Een constante stroom
Gedachten en gevoelens over dat wat was
Maar nooit meer zal zijn
De vermoeienis van zelfreflectie
Oneindig
Vermenigvuldiging van fouten en spijt
Vergroting
Van niet bestaande problemen
Leidend tot eindeloze overdenkingen en oeverloos gelul
De aantrekkingskracht van cirkels
Verzwolgen
Door het diepzwartste gat…
Diepgeworteld
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
789 Diepgeworteld
Zijn genen waren bepaald
Wachtend op de teerling
In reinheid van de schoot
Tot vereende lustgevoelens
De dodelijke versmelting
Voorbestemd tot waanzin
Oneindig in bestemming
Plant hij ongehinderd voort
Onwetende moeders huilen
Schrijver Ivan Grud…
optimist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
648 oneindige grijze grauwheid
wolken tot over de horizon
de zon voor altijd weg
ruisende klettering van water
trage tranen op het glas voor
een uitgeregende wereld
en plots toch verre muziek
die tinkelende verre vogel
een kleine natte optimist…
Mary Dresselhuys 1907-2004
snelsonnet
3.3 met 19 stemmen
1.950 Het mooiste heeft ze voor het laatst bewaard
De vedette van 't toneel, de grand old lady
De grote koningin van de komedie:
De première van haar stuk 'De Hemelvaart'
Bestaand uit één oneindig lange claus
Begeleid door oorverdovend warm applaus…
Grote woorden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.278 Iets van zelfvernietiging:
een protest
om zichzelf uit z'n vorm te bevrijden,
daar klampt hij zich aan vast
bij wijze van vertaling naar
daar, waar hij oneindig vrij is in al zijn,
zijn: om het beter te leren kennen
betreedt hij het slagveld in afzondering,
zonder zeker weten, met eeuwige twijfel.…
ik rust in vrede
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 Het mysterie van het leven,
een cliche gedrenkt in woorden,
uitgekauwd tot in oneindig,
toch steeds weer pakkend.
Ik snak naar begrip en wetenschap,
gevoelsmatig neem ik afscheid,
neem 'sapiens' met korrels zout,
nietig,
niet verdrietig.
Ik rust in vrede.…
gespreide witte vleugels
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
569 er is een witte engel
voor mijn raam geland
om mij te leren vliegen
haar vleugels wijd gespreid
houdt zij mij bij de hand
In oogverblindend vurig licht
groeit zij door mij naar buiten
als universum strekt zij zich uit
waar van wortel tot oneindig
liefde het enige is dat telt…
op je wang
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
876 druppels blijven stromen
stromen in de gedachten
van mijn dromen
kan me niet
verschuilen
niet verstoppen
voor deze waterval
wil alleen nog
huilen
huilen tot ik val
vang me
vang me dan
ben jij sterker
dan ik dacht
ik val
val oneindig
maar land
eindeloos
zacht…
HORIZON
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
756 HET KIJKEN
NAAR DE ZEE
NEEMT ME MEE
NAAR HET NIETS
OF HET IETS
WAT IK NIET
LICHT KAN BEVATTEN:
HET EINDIGE
HET ONEINDIGE
HET INNIGE
WAT MIJN
ZIEL TROOST
WANT MET
OF ZONDER ZON
IS ER ALTIJD
EEN HORIZON
Dit gedicht draag ik op aan mijn belgische balcon-buurvrouw en echtgenoot, Zuid-Spanje, 5 december 2010…
ci
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
660 Vannacht een droom
een ruimte met geluid
dreigend vanuit het niets
je geboorte in licht
oneindig is alles om je heen
verbeelding is een droom
maar wel alleen
vannacht
een droom
zonder eind
stopt nooit
maar wel alleen
vannacht
droom
eind…
De bedoelde weg?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 Verworpen in de strijd
geen doel dat heiligt,
ook ik heb mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
hun mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed
reinigt de
loop van mijn fossiele natuur
voor een onbekende reden.…
Méditerranée
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.716 Oneindig oogt de zee,
van Malaga naar Malta
dansen we de Cha-Cha-Cha,
zwemmen dolfijnen met ons mee
met links Europa, rechts Afrika,
aan de ene kant God,
aan de andere kant Allah,
met ertussen de Méditerranée…
Groen Geluk
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
608 Je verwarmt mijn Zon
binnenin,
het vuur brandt,
het licht nog lichter,
groter,
sterker,
oogverblindend,
breed glimlachend,
regenen onze stralen
op het natte gras,
fluweelzacht groen,
waar we
de liefde
nog eens,
en nog eens,
oneindig nog eens
overdoen.…