660 resultaten.
BIESBOSCH
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 het water daalt en daalt
struiken worden zichtbaar
en wat overblijft verhaalt
van mensenstreken
de mens versiert
de mens verstiert
met wat hij achterlaat
wat hij is vergeten
het water daalt en daalt
nam het dit keer
maar eens niet mee
ach ze weet de plastic soep
is al dik genoeg in zee *
* 17-02-2020: het water daalt…
de tranen van de zon
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
514 blauwe lucht vervuild
door rook en uitlaatgassen
ozonlaag die huilt
maar mensen blijven lachen
tot er plots geen haan meer kraait!…
Winter en Lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
582 Een explosie van zonlicht
daar waar schaduw is geweest
een helder strakke hemel
zo strak
als het ijs
dat door de kou
wordt bevroren
de kou
en de sneeuw
doen de
opkomende
voorjaars bloemen
verwelken
slap hangen de kelken
de vogels
zingen al vroeg in de morgen
zij lijken zonder zorgen
het voorjaar kan niet in rust ontwaken
wanneer…
Liefde en duurzaamheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Laat dit dijkhuis zich onttrekken
aan het verval en nooit de bakens
meer verzetten.
Het kan niet zonder een steuntje
in de rug, maar houdt blinde
architecten weg.
Dan zal het sterk en beschut
het toonbeeld vormen: dat wat
eens begon niet hoeft te lijden.
Zie hoe het blaakt in de zon.…
natuur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
509 Hoe dichtbij
is de natuur?
een plas
met eend en hoen
een rietkraag...
Ik loop langszij
voor de duur
van morgenstilte
de vraag....
naar meer natuur
niet gulzig.…
De wolken, de zon, de roos, de liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
426 Als de wolken gaten gaan slaken, flink gaan gapen
priemt de zon haar eerste stralen door het wollige wolkendek
om daarna te schieten met warme hemelse zonnepijlen
om werelds verkwikkende rode roos in haar bloemhart te raken
waarop zij haar rozenbladeren ontluikend openbaart
om vooral haar liefde voor de mens en natuur blootlegt.…
Weg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 De weg
-als 'n lint-
heb ik afgelegd
bochten en slingers
ik ken ze
Vergis me
niet
als ik
achter het stuur zit
De weg
die me voert
naar jou
waar je thuis bent
Je woonstee
me onbekend
nog niet...
bemind.…
Omi en Tropomi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Omi is een ruimtesatelliet
die van dag tot dag zonder respijt
stikstofdioxide
in de luchtvervuiling meet
op alle continenten wereldwijd
Dat gebeurt al sinds 2004
en het blijkt dat uitgerekend hier
het klimaat het meest van alle landen
vervuild met stikstof is
- met als gevolg die wantoestanden -
Na Omi werd Tropomi gelanceerd
- een…
Harde naturen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
623 Mensen zijn soms stalen harken.
Onkruid in hun perken
kunnen zij niet verkroppen.
Hun mond - meestal een streep -
lijkt voor de ontkenning uitgevonden.
Dat u óók leeft, met óók een tuin,
zal nimmer in hun gemonkel naar voren komen.
Laat staan een milieubewuste vraag.
Niemand haalt het bij
De Gemodificeerde Kwekerij.
Mag u raden welke…
De muur
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.308 Een composthoop en, erboven,
slierten traag vervluchtigende rook. Op
het erf een kar met groenvoer. Groene halve
staldeuren. En op de strakke, spiegelende beek
lichtbruine vlekken, bladerdek. Roerloos
wou je zijn, onbewogen blijven. Maar het
is het rood, het rood van de klimop,
dat, hoe onmerkbaar ook, vijfhoekig blad
na blad verliest…
moeder aarde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 wat zij in zich heeft
alles
geeft zij ons
moeder aarde
dat
waarmee wij ons voeden
waarmee wij ons kleden en warmen
waarmee wij ons sieren en verrijken
daarom
koester haar
moeder aarde
haar
en haar gaven
neem ervan
haal af wat nodig is
met respect
liefdevol
proef en ruik die gaven
voel en betast ze
geniet ze
intens
maar…
Rood van schaamte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 als een vis in het water
omzeilen de bladeren
de schitterende olievlekken
gevallen maar gedreven
worden deze getuigen
rood van schaamte…
KUN JE NOG WEL ECHT LACHEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 kun je nog lachen
je stevig vastklampend aan
de top van de berg omdat
de sneeuw smelt onder je voeten
en je dreigt te worden meegesleurd?
kan dat nog
als je van daaruit gezien
rivieren uit hun oevers ziet treden
zeeën het land ziet besluipen
en mensen steeds angstiger
weg ziet kruipen?
mag het nog
als je de wereld ziet branden
op…
Natuurwandeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Natuurwandeling -
gestrompeld over blikjes,
die van niemand zijn...…
Overpopulatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 te midden het gescharrel
van de eco keurmerkkippen
met dito eisprong en het
biovergassen van haantjes
en net zo te midden van varken
en rund houdt de soortmens zichzelf
zonder oormerk intensief vee
bigt en kalft dat het een lieve lust is
zich talrijk tot vlees om den vleze
en werpt zich naar de ratsmodee…
stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 stil eens
hoor ik daar de stilte
hoor ik de stilte
die ons ontstolen is
die ons de ruimte gaf
om te bezinnen
hoor ik de stilte ronddolen
de stilte van ooit
uit den beginne die ik nu mis
hoor ik die stilte
op zoek naar een plek waar
ze zich kan verholen
of droom ik haar slechts
voor ons te kunnen winnen
door simpel opnieuw te beginnen…
Ondergelopen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
529 Overgevoelig voor een badkuip,
gevuld met verlangen naar meer,
stijgt diep tot aan mijn enkels.
De kraan open laten, opwarmen tot
het ijs sponst en bodempje
afvalwater kan niet weglopen.
Je liep door me heen als door een vergiet
en droogde jezelf uit over de jaren, nu
vullen mijn mond en neusgaten zich
met een zee van plastic, levenloos door…
Kind in niemansland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Alles om mij heen beweegt
in de onbewerkte grond,
onevenwichtig verhaal in een
verzwegen landschap, broosheid
tekent halo’s rond kinds zonneogen,
die net als ik aan het felste licht
steeds weer moeten wennen,
alleen de aanhouder bouwt op een
twijfelachtige zekerheid, het blijft
een zware strijd, door ethiek geslecht
kern van niet…
Greta Thunberg
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
589 De mintgroene dalen
omsloten door heuvels
van noordelijk Zweden in
midzomernacht
schijnen als rendieren-
reeën te baden
in 't gloedvolle magische
schijnsel der nacht
toppen en kammen
verlenen de wanden
een tondeldoosvuur als in
sprookjes gedacht
de jeugdige Thunberg
zag met lede ogen
het slinken der sneeuwranden
als het bewijs…
Vergane dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Bomen schetsen ragfijn
aders op het huis.
De bomen worden omgehakt,
verschrikte vogels vliegen weg.
Het huis ziet nu
grijs en grauw.
Gestapelde stenen.
Na een aderlating.
Het lijkt in rouw.
De bomen, immer goedschiks,
tonen medelijden met het huis.
Zij nestelen er zich als meubels in,
schenken comfort en warmte.
Vergeefs, het huis…
Glaciale lagen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 Voorbij aan 's mensen
waarnemingsvermogen
en aan het zicht
onttrokken horizonten,
sneeuwbedekte nevelvlakten
grenzen overschrijdend
en boven schaars begroeide
toendrabodem rijzend,
lagen tussen brede lagen
veilig onder glaciale
permafrost fossielen
en kadaveren begraven:
lang geleden uitgestorven
gave mammoetexemplaren -…
Fear of flying
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 '
Fiorella zei, beschaamd van al het vliegen
"wij doen het voor 't milieu en voor 't klimaat
en ik verzeker u, zonder te liegen
dat daar geen enkele vrouwenmaat op staat
Voor één keer géén exotische locatie
met zongebruinde gladgeschoren lijfjes
ondeugend kijkend glimlachende wijfjes
het dure vliegen raakt zo uit de gratie!…
STANK
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
491 Niet te harden stank
geeft een onveilig gevoel
want wat als echt gif...…
Uit het leven van -8
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 de verschrikkelijke sneeuwman
die elk jaar minder eng wordt
omdat hij steeds verder wegsmelt
maar toch goede hoop houdt
weer echt griezelig te worden
als hij eenmaal een skelet zal zijn…
GRAFIET
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 echt fijnstof en grafiet
inademen doe je dat liever niet
en het is zeker niet om op te vreten
maar de oude garde van Wijk aan Zee
werkelijk die zitten er niet mee
want al jaren voorziet Tata Steel
hele families van hun dagelijks eten
en een fijn toernooi met bekende schakers
dat is toch al met al heel wat
helaas de echte verliezers zijn…
REBEL VOOR HET LEVEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Grond verzet en bemest. Moedig de doornige
struiken gesnoeid. Hard zaad uit de peulen gewerkt.
Gedachten aan Manhattan uit mijn hoofd gezet.
Nu ziet de tuin er weer keurig uit en ben ik het
met al die overdreven geuren zat voor deze dag,
de rest komt morgen wel.
Hé, tovenaar met grauwe staar, we zijn wel klaar vandaag.
Kom mee met deze superdel…
Homo Deus
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
507 O Aarde!We krijgen je wel plat
We maken je tot een Hof van Eden
Met onze immer vooruitstrevende rede
Vergaarden we macht en middelen zat
Er komt een stop op toxische pesticiden
We leggen gebieden aan voor wilde bloemen
Voor de insecten die we nu zo zeer verdoemen
En gaan onze wegwerpcultuur verbieden
Slaakt het luidkeels van de daken
Er…
TENTOONSTELLING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Tussen de boomloze vlakte die over de horizon reikt
en de rand van het wolkendek,
evenwijdig erboven,
verdwijnt in blauwe tinten het licht
uit het sobere gamma van Opdahl
Gelaten hoor ik beschouwingen aan
over een duurzaam,
klimaatbestendig bestaan -
prettig verpakte abstracties,
verklaring met sussende data, een slimmigheid,
een…
Kauwentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Witte stenen klokkenklepper,
kloeke gouden torengraal,
wijze oude schaduwschepper,
krijsend nu in kauwentaal,
om 't gegekscheer daar beneden,
't zijn de makers van 't fijn stof.
Vroeger werd alleen gebeden,
was 't enkel de klank van 't lof.
En nu ronkt het in de stegen.
Wervelend zwerven boven de wegen,
kraaien voor de nacht begint.…
Kijkend naar Holland (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 'Herinnering aan Volland'
Kijkend naar Holland
zie ik linten van files
stromenderwijs
ter bestemming gaan,
stuurhutcabines
op vier of meer wielen
in dampen van diesel
aan de einder staan;
veen, onder talloze
hallen bedolven,
varkens in stallen
verzurend het land,
appartementen-
complexen in dorpen,
kronen op torens
in 't westen…