787 resultaten.
in golven wiegt je lach
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.392 nog zomert het
in golven wiegt je lach
je ogen stralen branding
jij bent de warme zee
die ik deze nazomer zag
je kleurt zon in
zomerbruin, haar oogst
is voelbaar op het zand
waait nog groen in
goudkleur langs het duin
het blauw loopt vol
met zachte herfsttinten
geel dat zongerijpt
een koele ode klinkt aan
eerdere volheid in bezinken…
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 ik kaal de bomen
scherp de wind
in bladerloos vertonen
weer oogst ik afval
van een zomer vol met leven
sterf drogend wat er is gegeven
ik jaag met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik…
jij bouwt geen décors
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
997 jouw choreografie
verdraagt enkel geluk
jij bouwt geen décors
maar plaatst spelers
en laat de liefde los
met een jawoord
en gebaar geven ze
hun leven aan elkaar
tussen rode rozen ligt hun
oogst wat slaperig te blozen
Nu rest het feest
een nieuwer huis
met kamers vol vertrouwen
nog zijn ze ruim en licht
zo makkelijk te onderhouden…
bezig baasje
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
894 hiërarchie belichaamt
al kan de klacht achteraf
bij het vertrek van alweer
een trouwe voetenknecht
slechts onontvankelijk
geen verklaar je nader
maar vergeef me
want ik was fout
er waait wervelwind
door werkend land
waar de slavenhand
minder gevuld dan
de schoffeermand
zijn klauwen sluit
omheen het eigen goed
ga dan baas en
oogst…
Leef, jonge rank
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
771 oude stam, geteisterd door de tijden,
ontleen je kracht aan wie je voedt
en groei je volheid tegemoet,
de landman die zijn ronde doet,
verwacht de vrucht in overvloed,
leef, jonge rank, op 't hartebloed
van d'oude stam, geteisterd door de tijden,
draag voller vrucht door meerder lijden,
het snoeimes moet steeds weer ontmoet,
dan wordt de oogst…
Droogte
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
925 De boeren zien hun oogst teniet gaan,
want ook de sproeiers mogen niet meer aan.
Maar Nederland zou Nederland niet zijn als we niet met
zijn allen in staat zouden zijn, om ook dit probleem
weer te boven te komen.…
zo herfst de winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
645 stilte
nog grazen
koeien in de wei
en dartelen er
schapen maar
het malse gras
is al wat moeilijker
bijeen te schrapen
in oppers hooi
ruikt nog de zomer
maar vogels
in een vroege rui
gaan al voortijdig
schuilen voor
de naderende bui
zo herfst de winter
dichterbij laat
zich in alle rust
verglijden uit de zomer
de oogst…
De Blauwhelm
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.480 Mijn kind wil ik strelen
Mijn akker wil ik zaaien
Mijn graan wil ik oogsten.
Ik wil met jou delen
De liefde die je niemand gaf
Maar hak niet mijn voeten af.
Het hakmes viel,
Haar handen vielen neer.
Een Blauwhelm keek toe
Naar verluid.…
Je blonde lach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
558 winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
je ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan je voeten ligt
vleugjes jij in het passeren
ik zie je wiegen uit mijn zicht
de spanning wordt met een applaus verlicht
je stappen zingen hoger sferen
de hete zomer is voorgoed voorbij
het zachte oogsten…
- 'Pourriture Noble' -
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
624 voor de wijnbouwers, een behoorlijke zoetheid
de brave paarse landelijke schapen
wisten het wieden net niet te halen,
dankzij het speciaal afwezige microklimaat
omdat de wijngids de bevallige concurrentie,
de aanwezige schimmel moet laten begaan,
persen zij er bij ochtendmist stroperig
klimatologisch de erg zoete dure sap uit
oogsten…
Koppen gelooid en weerbarstig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 als de bazuinen schallen
knallen de kurken
komen de dolende ridders bijeen
voor het grote oktoberfeest
moe van het oogsten
willen zij net als vroeger verpozen
in de koele kelders van het kasteel
te midden van fusten die liggen te rusten
geen paarden en maliënkolders
maar op de tafels de glazen
en kleurrijke folders met de trots
en geneugten…
Nog herfst zon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
770 jij hebt
bloemen bestoven
hun zaden geraapt in
het oogsten van zomers
nog herfst zon
door aangeslagen ramen
jij vouwt rustig de handen
in warme stilte samen
terwijl stofjes dansen
in schuine banen licht
overpeins jij de kansen
waarvoor je bent gezwicht
soms wat gelaten
over zaken die jij
niet hebt kunnen maken
strevend naar evenwicht…
In verleidelijkheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
567 verwondering waren
de lijn die het zoeken eerst bepaalde
daarna kon ik mijn doelen zelf verhalen
door die bezigheden ben ik verdwaald
heb ik in het echte leven totaal gefaald
tot ik jou begroette in terloops ontmoeten
jij bent geen dromerij
lach en ogen openen bloeiend lente
je lijf geurt zomer in verleidelijkheid
nog mag en kan ik oogsten…
Toch flessenpost
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Ongebroken dobberen met wat drijft
hier valt nog iets van te maken
oogsten waar zoveel van is
liefde en verbondenheid
met een verre, onbekende god
door onzeker licht omspoeld.
Even wachten tot het nu
verschuift, verleden wordt
de toekomst een meteoor
met doordringend vermogen
in een hoofd vol luchtigheid.…
De klank van thermiek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoef jou niet
met bloemen te tooien
jij bloeit vol uit de
schoonheid van je huid
opent in een zee
van groen en lacht
jouw speciale kleuren
kust met je fijnste geuren
zelfs de wind kijkt
jou naar de ogen in
het zomers gedogen
van schapenwolkjes wit
scherp contrasteert zon
met donker loof dat
schaduw en koelte oogst
aan de rand…
MOE IS KWAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 ons in alle vrede lekker doorwerken
beseft ze steeds meer dat het zo
niet langer gaat
ze kromt haar rug
en wat moeder nooit doet
ze slaat ze slaat
ze slaat keihard terug
ze zal ons met tranen overladen
ze zal ons hitte en kou geven
kusten dijken oevers schaden
in hoeveelheden zo enorm
echt we gaan het beleven
want wie wind zaait oogst…
Herfstbuiige regenbogen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ik proefde
in onze laatste
kus nog de
paradijselijke lust
van het afscheid nemen
weer zoende jij
de zomerhitte
dichterbij terwijl
ik al oogstte langs
herfstbuiige regenbogen
nostalgisch trokken
warme avonden voorbij
waarin handen verlangden
naar geluidloze ontdekkende
gesprekken over intimiteit
wij genoten van
rust en tijd in…
Als een godin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 niet van de
horizon geweken
zij had mij nog
nauwelijks bekeken
pas toen ik
moest dribbelen
stribbelde zij tegen
zij was godin
in het franse land
met mij aan de hand
haar zwierige gebaren
wezen mij de plek
weg uit haar blik niet
voor haar voeten op
pad naar de vrijheid
pas in de nasleep
die ik bij de gratie
gods mocht dragen
oogstte…
Pomona
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 hebt mijn Venusbeeld geroofd
Het is gedaan met al mijn ooft
Het rot, is beurs, de bomen huilen
Ik zoek beschot waar ik kan schuilen
Hoe sterk was jij in overwinnen
Mijn tuin was degelijk omheind
Mijn privacy werd ondermijnd
Uit medelij liet ik je binnen
Je was als oude vrouw vermomd
Je bleek een dief en niet gekromd
Geen winst of oogst…
Voor Ko
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
641 We waren rap van tong en welbespraakt,
En oogstten weliswaar wat complimenten,
Maar wisten ook: het is nog lang geen lente,
(wie zalig worden wil die bidt en waakt)
Toch was jij overtuigd: ‘de glorie naakt!’
Dat wist je niet aflatend in te prenten,
Je werkte onverstoorbaar, onverzaakt.…
Café à la liqueur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 .
____________________________________
Ik vind troostboon net als een bakkie pleur
Te denigrerend, 't klinkt als etterbocht
't Is stimulerend, dat opwekkend vocht
Vol cafeïne - geenszins inferieur
Wij zijn verslaafd, tot onze dag
van sterven
Ook als 't klimaat de oogst half
doet bederven…
DE WEERSLAG VAN NEERSLAG
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
595 De bloesemboom zal roze strooien
Eerst zet een fee Galanthus in
De herfst dropt blad en ik bemin
De vrieskou vast, verban het dooien
Maaien van gras, oogsten en hooien
Naar een Spitsbergse ijsberin
De bloesemboom zal roze strooien
Eerst zet een fee Galanthus in
Tijd nu om sneeuwballen te gooien
Skadi, de Noordse skigodin
Raadt slee aan, schaatsen…
Olijfbomen in Gaza
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
800 aangetast
overwoekerd ontworteld
verwoest vernietigd
verbrand verwurgd
verkleurd vernield
verloren verplaatst
verdreven vermoord
gestikt gebrek aan
lucht gemis aan groei
overgroeid verschroeid
uitgeroeid
de olijfbomen
in Gaza
Hoe innig zij hield
van haar olijfbomen
hun ouderdom koesterde
hoe zij de vruchten
besproeide oogstte…
Nepal
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
208 vlijende
wind die hen voortdrijft tussen
het onherbergzame van gaan en komen
en plotseling
hun vriend, statig majestueus rotsvast
wolkendrager, braakte plots een zee van
water dat alles wat voor iets staat
wegvaagt zoals dromen zich verplaatsen
in een tijdelijke herinnering
de dood kaatst het leven tegen
een muur van pijn, verdriet
oogst…
Herder met vee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.094 een dikke walm van mest dat brandt
Zo is hij de beet van de muskiet voor
Maar de as bijt nu in zijn vel
Zijn mager vee draagt grote horens
Waardeloos voor vleeshaak en slagersmes
Gefokt naar volharding en weerstand
Wordt vet overbodig
Het vee is zijn vermogen
Hij bouwt een dorp op hoge, arme grond
De stamvader kent geen mededogen
De oogst…
(Hoe koud is) De eeuwige dood?
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.632 Waar de wind altijd zal waaien,
je niet oogst zonder te zaaien.
Waar zwart-wit het altijd wint,
zelfs vóór de kleur begint.
Daar ben jij: In dat land,
ergens ... aan de overkant.
Waar niemand je hoort,
en niemand je stoort.
Hoe koud is de eeuwige dood
en weg de kansen die je had,
die het leven je ooit bood.…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 stad
Takken van de beuken zwiepen
krakend hout de eeuwen door
Stormen razen door het bos
regen valt met wilde sprongen
Vergaan is weer een zomertij
de warme gloed in avondlicht
Sranden stil en uitgewaaid
de duinen moe ze slapen in
Krachten der natuur spelen
met het water wind en zon
De herfst nadert met wilde schreden
zij sluit de oogst…
stompjes schrijven poezie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.059 geweten
slikken doen ze echter niet
mijn teksten blijken
geniaal te zijn alleen
hun geesten weer te klein
ik schrijf met bloed
in ieders hart, dat voelt
vertrouwd en heel apart
ben de blauwe bloem
in het koren, ze maaien maar
die kleur gaat niet verloren
ik zaai letters en
mijn zinnen groeien
uit tot magistrale strofen
de lezer oogst…
in het grijsgroen van toen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.490 het voor mij
dit afgelopen jaar
ik kende je woorden
voelde zonder zicht
je lachte me toe
in je eerste gedicht
ik ontdekte je ogen in
het grijsgroen van toen
er sprankelde lente
door iedere zoen
we zomerden zee
ruisten de branding
droomden elkaar
na iedere stranding
we herfstten in rijpen
verkleurden het groen
voelden de oogst…
Nacht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
952 Halve sikkel, helder, avondvolle maan
schemering neemt ruimte, ademt donker lucht
zonnelicht verduistert nu haar laatste zucht
in de huizen gaan elektrisch lichtjes aan
zie de bomenrand, het einde van het bos
boeren stoppen met hun werk, ze zijn bevrijd
want de oogst is binnen, alles net op tijd
ook het laatste rood verdwijnt, de nacht breekt…