4113 resultaten.
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren,
verlangend naar het einde van hun vlucht.
Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.
De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.
En onverwacht ben ik…
paar dingen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
860 een mok een paar pennen
geen gitaar die heb ik niet
wel al die boeken
in mijn boekenkasten
het licht dat naar binnen valt
op een min of meer bewolkte middag
een fles wijn een rol toiletpapier
twee luidsprekers naast het computerscherm
een pakje Lucky Strike en wat herinneringen
aan mijn vader die inmiddels dood is
Ik had hem willen…
La mort danse
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
819 De dood danst door de straat
je hoort hem niet
maar een jammerende viool klinkt
van achter het behang of keukenkraan
de dood danst door de straat
je weet niet of hij verder zal gaan
niemand die hem ziet
maar je bemerkt het verderf en verdriet
de dood danst door de straat
het is al laat
de gordijnen gaan dicht
je dooft al het licht…
en altijd keren ze weer
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
911 het huis deelt zich mee
aan zijn bewoners
als van mens tot mens
zo is die ene stoel
nog steeds bezeten
en het gapende gat
van de brandende sigaret
drukt jouw koppige hoofd
voorgoed in de kostbare bank
het zijn maar dingen- zei je
tijd om te gaan zitten
in de salon- zei je
kom maar bij me
leg je hoofd maar
op mijn schoot
goed zo…
dag moeder, wees gegroet
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
522 ze heeft ons gedragen
in ons prille begin
wij droegen haar
naar haar laatste einde
vijf wezen brachten
haar een laatste groet
dag moeder wees licht
lichter dan je nu al bent…
DOODSDRIFT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
662 Hij wenst voor De Creaor te verschijnen
Met het geheim waarmee hij is geboren
Hij deed zijn zware arbeid naar behoren
Maar de melancholie wil niet verdwijnen
Hij zoekt soelaas in middelen en wijnen
In liefde, schrijven, reizen en ontsporen
Begeeft zich op glad ijs en raakt bevroren
Start stil de bouw van het zichzelf omheinen
En dodelijk…
PETER
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.983 De plant die zich voor groei had aangeboden
Werd wervelloos in slechte grond gekneld.
God weet wat Hij vertelt en liegt over de lieve goden,
God weet dat Hij verliezen kan want God is Spel.
Maar over ziekte en dood zal Hij nog lang en warmer praten,
Want Hij kent zin en wet, en hier misschien geen oplossing
Tenzij dat Hij ons later roept voor…
GEERT
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.922 Ik schrijf geluk. Gij schrijft nog leven.
Ik zie hoe gij uw dagen vult
Met eten, jagen, kommer, vlucht,
En hoe gij daaraan zult begeven.
Ik was de knaap die tussen u zou wonen,
Maar die een eigen wereld kleuren mocht,
En die hier vond wat gij niet zocht,
De knaap die kleurde met zijn dromen.
Ik schrijf geluk. Ik werd nu vrijgegeven,
Om…
JAN
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.273 Ik heb u nooit door bitterheid bedrogen,
Onder mijn huid bloeide blijmoedigheid,
Want ook de bloemen leven snel en open,
En leven heet vergankelijkheid.
Nu lopen vogels in de vlakte van mijn ogen.
Ik ken de onschuld van de made, ken de averij.
Dit is mijn dageraad, de moed voor regenbogen,
Gods jonge vingeren verwekken mij.
Ik laat u nog…
ROGER
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.939 Seizoenen vallen, dagen staan weer op,
April is zijn geboorte niet meer meester,
De aders barsten in de heester,
De vogel klimt zijn klankbord op.
Maar hier bouwt pijn haar nest in ’t lover,
Waar tortels klappen in de vleugels
Met de verborgen honger van de leugen.
Geluk, geloof, alleen de droom blijft over.
Geen antwoord op dit troosteloos…
ontsluiten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 in het schrale landschap
van vergeten
keer ik terug naar waar
ik je zoek raakte
hoe klonk je stem?
ik duw de rots
keer op keer
de berg op om
jou te ontsluiten
hoe beminde je?
verloren in verlies
wek ik je tot leven
zoek ik naar sporen
resten van je bestaan
hoe lachte je?
ik val in de lacunes
van ongepolijst verdriet
de ene…
Mens met gebroken vleugels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
642 Voor Lina
Nadat je met
Geknakte benen
Uit het ei gekropen was
En je dit leven lang
Niet zonder hulpmiddelen
Door kon komen
Zijn nu ook
Je vleugels gebroken
En fladder je vandaag
Met gebroken vleugels
De hemel in…
voltooid verleden tijd van een zeevaarder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 En langzaam kwam het schip tot stilstand.
Toen hij nieuw was werden er foto's, en tekeningen gemaakt.
Nu ligt hij als een aangespoelde drol op het strand.
Als een onbekend object waar mensen omheen lopen.....
Een enkeling herkend hem nog, maar de meeste zien alleen maar een aangespoelde grafkist.
Lelijk geworden door de tand des tijds.
Met grote…
Ria
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
483 ik had een ster voor je geplukt
ze straalde als kristal en vond haar
vorm in jouw hart
nu ben ik al mijn woorden kwijt
ik zoek ze onder tafel
tussen hopeloosheid en verdriet
het stof vervilt tot kleine beelden
die als je achterom ziet
zachtjes sterven
ze zwerven door de echo’s van vandaag
ik zoek ze en ik ren er middenin
maar ja
daar…
Ondragelijk verdriet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 Ik weet het nog als de dag van vandaag,
Dat u, mama naast mij zat,
ook al lag mijn moed zo laag,
toen u voor mij bad.
Toen op een dag ging het heel slecht,
ik dacht dit is het einde,
maar haar ogen gingen open,
en keken in de mijne.
Mijn liefde werd steeds sterker,
En mijn angst werd groter,
Toen op een dag het vonnis kwam,
Ze is verlost…
Gaston Bellot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 het was een witte
lege dag in een
slapend gehucht
ik betrad het
sobere kerkje
of ik de deur
achter me
wilde sluiten
ik las je
ingemetselde naam
op de vale muur:
Gaston Bellot
1939-1945
mort en captivité
het was een
lege droeve dag…
Afscheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.108 Voor ieder moment
Zonder jou
Valt er nu een traan
Met elke traan
Weekt een stukje
Van mijn verdriet los
Nu ik zonder jou
Verder moet gaan
Herinneringen
Ze blijven
Ze kleuren wie jij was
In gedachten
En in mijn hart
Houd ik je altijd vast.…
Ons ontvallen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
709 kwam op voor hen
die geen stem hebben
en worden uitgebuit
vermoord voor hun
huid, vlees, of gebruikt
voor vivisectie
zijn hart verpand
aan de strijd
voor rechtvaardigheid
wat zullen ze hem
liefdevol onthalen
in de apenhemel
rust zacht Opa Water…
Als een Arend
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
997 Zondags nog
op bezoek in het verpleeghuis
zat ik naast hem
hij was al zwak en broos
de dag erna
is hij stil heengegaan
lang verwacht, maar nog te vlug
als een arend
die voor vliegen koos
voorgoed,
hij kwam niet terug.....…
zonneboot (voor Marina)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
621 als ik
de wereld
wil zien
sla ik een
boek open
nu val ik
stil in jouw
dodenboek
je stem kan
ik niet horen
je kleine lijf
niet van jezelf
een eiland van
pijn ingesloten
als een insect
in barnsteen
vanuit de dood
ontvouwt zich
het broze alleen
zijn dat je in
een trage rit naar
de dood voeren zal
je…
vleugels van wol
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
674 ze draagt zijn woorden op
de valreep van het leven
soms zingt ze zwevend
voorbij rondslingerende gedachten
door een verrekijker zien ze
de vervlogen jaren
dapper weven ze een
deken van wolkenkliekjes
ze omfloerst het licht als
zijn rusteloze ogen de
duistere waarheid van de
lange slaap willen weren
ze zet de deur op een kier…
Nel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 60 lentes mocht zij maar worden
zorgzaam als zij was
heeft altijd voor haar vader gezorgd
toen hij overleed, kreeg zij het bericht
kanker te hebben, chemo maakte haar
zo ziek dat zij hiervoor bedankte
zij vierde liever het leven
zo goed en kwaad als ’t kon
op goede dagen kwam
ze voor ’n bakkie naar de kantine
altijd vriendelijk en opgewekt…
Tijn, 2010-2017
snelsonnet
5.0 met 8 stemmen
1.000 Waar vingers meestal grabbelen en graaien,
ontpopte Tijn zich als een tovenaar.
Hij kreeg het met zijn kleurtjes voor elkaar
tien duizend handen lakkend te verfraaien.
Maar mooier nog is de gedachtenis:
Hij heeft ons laten zien wat geven is.…
Het eeuwige niets
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
712 Waaruit alles is ontstaan
Verloopt volgens een kringloop
Om mettertijd weer te vergaan
Elke fase in het leven
Begint met een kleine baring
Blijft soms maar voor even
Voorziet het bestaan van een opklaring
Elke fase in het leven
Eindigt met een kleine dood
De pijn blijft soms maar voor even
Die men in laat voelen wat een geluk het bood…
Niet meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
857 De dagen vlogen
één, twee, drie
Het was
zien en dan geloven
horen en dan weten
zwijgen en alleen maar voelen
Jij was even daar,
dan voorbij
Niet meer samen
Niet meer wij…
Jouw koude graf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 Ze zeggen dat een mens nooit alleen is
Maar sinds jij er niet meer bent
Sta ik alleen met mijn gemis
Ze zeggen dat de mensheid om elkaar geeft
Maar sinds jij er niet meer bent
Heb ik eenzaamheid nog nooit zo diep beleefd
Met vrijwel niemand kan ik erover praten
Over wat we samen deelden
Hoe leeg ik mijzelf voel
Nu jij mij hebt verlaten…
kwetsbaar
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
970 Voor Jackie
ik zou nog eens naar jou
en jij zou nog eens naar mij
maar we woonden overzee
dus niet zo dichtbij
maar toch was je altijd dicht bij mij
zo kwetsbaar
het leven
nu voorbij
in een fractie van een seconde
de ene seconde ben je nog hier
de andere seconde ben je daar
in die andere dimensie
waar ik weet dat je…
Hannelore heengegaan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
761 Weerbarstig puberaal knellend keurslijf
Ontpopt om een wijdere wereld in te vliegen.
De horizon stralend toelachend, maar
Uit de wereld gerukt zonder verre vlucht.
Wij staren in het luchtledige door het plotse.
Een vrolijke vrouw zal je nooit zijn,
Jij blijft ons nabij in gestokte wording.
Dit overstijgen werkt verscheurend,
Wij staan…
Zie!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
488 Zie! Hier rust een lichaam,
dat de aarde teruggenomen heeft.
Een lichaam,
dat niet langer lijden kan.
Zie! Hier ligt ons aller lichaam.
Zie! Wat bij ons blijft is zijn.
Is bescheidenheid.
Is dankbaarheid.
Is mededogen,
dat liefde is.…
Gemist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Weer is het album
met gemiste personen
dikker geworden…