inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 54268):

Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren

Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren,
verlangend naar het einde van hun vlucht.
Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.

De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.

En onverwacht ben ik niet langer bang
want ik ontwaar een onmiskenbaar spoor;
het voert voorbij de dood en wenkt al lang.
Het fluistert, zachtjes troostend, in mijn oor:
“Wees niet verdrietig om de laatste gang,
de reis gaat immers na het heengaan door!”


Zie ook: http://www.addframes.com/Hannekevanalmelo

Schrijver: Hanneke van Almelo, 22 sep. 2014


Geplaatst in de categorie: overlijden

4,2 met 5 stemmen 455



Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Naam:Alexander Peters
Datum:22 okt. 2014
Bericht:Sluit me geheel aan bij Bert. Prachtig hoor!

Naam:Herman Grouwels
Datum:21 okt. 2014
Bericht:Enig mooi!

Naam:René Turk
Datum:24 sep. 2014
Bericht:Uit nieuwsgierigheid even naar je op zoek gegaan.
En met de neus in de boter gevallen. Wat een prachtsonnet!

Naam:Adeleyd
Datum:23 sep. 2014
Emailadres:rosa.olaertsskynet.be
Bericht:Heel mooi! Dit zouden velen die bang zijn om te sterven moeten lezen....

Naam:Bert Weggemans
Datum:22 sep. 2014
Bericht:'En overwacht ben ik niet langer bang' - wat een heerlijke, hoopgevende regel. Dank je wel daarvoor.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)