14958 resultaten.
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 verlaten van groen
ingetogen op jezelf
je naaktheid ten toon
zo sta je daar, moederziel
mijn meelij is gewekt
terwijl het een natuurlijk verloop is
toch…
je grandeur van weleer
komt weer, dat weet ik
toch…
op pijnlijke wijze wordt blootgelegd
de onvolkomenheden opgelopen
tijdens storm, droogte, hitte, natte
en toch, ben je volmaakt…
verbum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 maagdelijk smaragdig
zo ontstaat menig
maar vaak teniet
bezoedelenden loeren
grijpen hun kans
het groen verlept
dan het droog en flets
uiteindelijk stof tot stof
stof dat geen leven herbergt
nooit bezwangerd door epiek
ik stop het in een foedraal
vergezeld met hoop en rede
wanneer de Dodo weer foerageert
kom ook ik weer tevoorschijn…
lentelust
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
710 zijn weer te aanschouwen
de narcissen
haar knoppen opengevouwen
door het zonnelicht
showt ze haar schoonheid
in gras en veld
met gele linten
waar je hart van smelt
de lelieblanke magnolia
met parelmoeren gloed
een verademing voor het gemoed
en ook de forsythia
die met felgele ranken
als vurige fakkels afsteken
tegen het ontluikende groen…
her intreden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
759 steeds opnieuw beleef ik de wereld
raap mijn vruchten van de dorre grond, onderhandse
afgeronde buigingen
dan weer spoelt mijn waterweg langs
gladde keien, uitgesleten groen en rond
de stamvoet van mijn moederboom
de stenen zijn geteld, hun aantal ketst
op ruwe bodems
oeverloos verlaat mijn weten
en ik draag de vogels naar hun hogere…
Mijn streepjescode
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 heb mijn streepjescode
gekregen van hogerhand
lichtjes veranderd
het leven in zwart-witte
blokjes en lijntjes
is heel fijntjes opgepimpt
met roze en rood
geef ik mijn warme liefde
aan iedereen bloot
in blauw en groen
draait de wereld
ieder seizoen vol hoop
heb de houdbaarheid
flink opgerekt en neergezet
in alle kleuren van de…
Lente op komst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
721 De lente spant haar wolkenkleed
Blauw-witte tinten hemelsbreed
Het groene tapijt ligt uitgerold klaar
voorzien van krokussen hier en daar
Lammetjes dansen in de wei
Veulens dartelen zij aan zij
Vrolijk zingen wij ons lied....
Zon, blote benen, kom! Geniet......…
In blosjes vuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
692 zij wiegt rank
op liefdeswind
bloeit voor het eerst
als lentekind
de wereld
is zacht groen
in blosjes vuur
ontwaakt volmaakt
de tedere schoonheid
van het anders zijn
geeft heimwee
en voelt zoete pijn
met kleuren
van verlegen
worden vrienden
goed bekeken
liefde wordt
in kleine vonken
als elixer
uitgeschonken
de godendrank…
Zij trappelt geduldig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Dampen die gretig
Hun weg naar boven
Vinden, walmen die
Het zicht zo waar
Beletten in het
Drukke spitsverkeer
Van deze zon-gegoten
Morgen, en de roek
Die zich van dit
Alles dat wel waanzin
Lijkt niets lijkt aan
Te trekken - zij trappelt
Geduldig op de groene
Aarde van de verkeersheuvel
Die ondanks alles een
Prieel lijkt…
Aroma van de roos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 in rozengeur verbonden, de bloem
open naar zon, wind en water
wortels stevig in de grond
voorbij de mist die pijn verhult van
doornen, onze gekwetste vleugelen
genezen in de zon, en jij
schetst een nieuw panorama die
groene velden laat zien voorbij de kim,
gedijen is het doel
we laten het gebeuren…
Goud in de lucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
654 ik zie
sprankels van
gouden licht in de lucht
dat het trillend leven voedt
ik zie
dat elk onkruid,
welig in grasland gedijt
met bloemen en distels
gevoed door een groene omgeving,
instromende liefde benut
tot spijt van een donkere kudde,
in angst om verlies van het goud
afwachtend
Ik zie
een zingende zindering in
ieder levende…
Deelt wondertjes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 jij bloeit
bundels wit
in het groen van leven
niet de
licht verteerbare kost
maar het exceptionele
deelt wondertjes
van laaiend vuur
tot aan de diepste smart
fileert de
dagelijkse zaken
legt excessen snel apart
waar leven bloedt
op het scherpst
van de snede
heb jij in rood
de bloei en dood
in bundels wit beschreven…
Cursus nu
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.091 Op de lage tafel een vaas met bloemen
van de rhododendron, paars en teer
een hommel kroop in en uit en zoemde weer
naar buiten in de zonnige tuin
Een groene spin liet zich zakken
aan een draad en wandelde over
de tafel heen en weer en sprak
in gebarentaal met mijn vingers
Een cursus over verandering
over stromen van energie en zin
het…
Vingers vol lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 zij streelde het blad
kleurde de knop
bad om zon
voor een mooie bloei
deelde het groen
met vingers vol lente
maakte haar rondgang
langs iedere bloem
hing kwistig de dauw
aan het eerste licht
terwijl mist haar kleedde
als onzichtbare vrouw
heb haar ontmoet
toen ik me boog
boven de beek en in
haar spiegelende ogen keek…
Een nieuw vergezicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
597 Het seizoen is in de overgang
ze kleurt vandaag puur rood
een huidig moment ontplooit zich
zomers in moeders schoot
Er wordt groen licht gegeven
waar bloesem vruchten scoort
lente van haar taak ontheven
een zonnewende opent haar poort
Bij het afnemen van het licht
lijkt alles voller van kleur
tot de herfst reikt een vergezicht
wat…
Rotterdam
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
616 Stad die je omgeeft
Stad die je beleeft
Die je steeds weer ziet veranderen
Samen met de anderen
Stad aan het water
Van vroeger en van later
Van groen en van beton
Van schaduw en van zon
Met een goot waarin je koopt
En een zwaan waarover je loopt
Met gebouwen tot in de wolken
En mensen uit een veelheid aan volken
Stad die je omgeeft…
PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 En dan drukt
winter
zijn stempel
op pad en perk
in mijn tuin
Jaagt wind
en metgezel sneeuw
tussen struik en boom
hun laatste blad verloren
De prietpraat
tussen fris groen
van bol en knol
met stilte bedekt
De tafel voor vogels
door mij
gedekt, de vetbollen
gehangen
Dempt even...…
de zevende januaridag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
585 geen vorst vandaag
de winterkoning zingt zijn lof op
vroege lente, luidkeels
stapt de morgen deze wereld in
het gras draagt speels wat tere madelieven
voorzichtig wit in breekbaar groen
er schuiven auto’s langs
ze snellen vol bravoure het donker uit
geen ruit met ijs
slechts ramengrijs met vuile strepen
volledig
in gewone doen…
zondagskinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 en dan kerstavond
met ons pap mee naar de mis,
de enige in het donker
honderden kaarsjes
en een donderende vrede
thuis
streek mama
lakens glad, ze waren geborduurd
met rode sterren, afgevuurd
rond groene krans
elk bordje gaf een kerststol
elk gezichtje
droeg de glans
van duizend lichtjes
en hield dat - de nacht uit -
vol…
Lissette lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Spinrag voelen bewegen
tussen twee objecten
het zal de wind niet zijn,
sneeuwvlokken jagen
Een woord weglaten als wier
en kiezen voor wiens
vervolgens studentes
veranderen in studenten
Laat het begin nu maar,
het zaaien van pompoenzaad
de duiven van het veld verjagen
en wachten tot het groen
de lemen aarde kleurt
de zon langer…
Een zaadje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 Een zaadje viel
het zweefde met de wind
lager en lager
het daalde op Aarde
Men dacht
het sterft alras de dood
ergens diep in de Aarde
Echter, er kwam een dag
dat het zaadje ontwaakte
een groen plantje
kwam boven Aarde
Toen ging het snel
het wonder
van groei en bloei zette
'n prachtige bloem in de Aarde…
Schilderachtig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
543 het wordt
ontnomen het
talent van
de knappe
schilders bij
het creëren
van een
schilderij
KOEIEN Nederlands
glorie toch
horen in
de wei
frisse lucht
onder het
lente/ zomerzonnetje
luisterend in
het helder
groene gras
zij produceren
melk voor
de opgroeiende
jeugd superkracht
aangaande wijze
lessen horend
in de
klas
bij…
Stil zwijgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
428 Over stille wegen
van verzwegen woorden
liepen wij
door de groene plantsoenen
van het stille zwijgen
de nauwe straten van
het niet begrijpen
de stilwater grachten
met de diepe gronden
en onze monden
vonden niet de woorden
om bruggen te bouwen
wij kwamen los
van ons verhaal
zo daalden we de trappen af
elk in zijn eigen Babylonische…
Herdenking
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.464 Zoals uit de zwart geslagen boom
met afgescheurde tak toch weer
het groen bloedt en straks de bladeren
komen, zo wil ik hier mijn woorden
laten komen als kamer, huis bed.…
Verte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
561 ik voelde energie
uit je ogen stralen
ervaarde warmte door
een liefdevol inhalen
je heerlijke lach
was als groen gras
op een koele wellness
tijdens een hete dag
muziek was er niet in
een weldadige stilte die
lommer zonder woorden
voor zich deed spreken
wij hebben tijd stilgezet
door op te gaan in elkaar
de verte heeft een klok…
In het vroege ochtendgeluid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
409 In de nevel van het ochtendgloren
straalt het frisse groen.
Erachter wat zeer kan bekoren
het donkerrood van een beuk.
In het vroege ochtendgeluid
snuif ik geuren van de natuur.
Vogeltjes tetteren heel luid.
De wind strijkt langs mijn gezicht.
Als de dreigende lucht plaats maakt
voor een waterige zonnetje.…
roerloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
452 vastgeklonken
op een sokkel
de gipsen heilige
roerloos in zijn nis
stilstaan doet zeer
houdt hij stand in
witte eenzaamheid
in de nevel van de tijd
buiten glimmen de
groene luiken op de
grijze kiezel droomt
de roerloze man zijn
zwarte dromen de
lange weg naar nergens
in de zachte regen
elke hartklop dichter
bij de dood…
Herdenking
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.772 Zoals uit de zwart geslagen boom
met afgescheurde tak toch weer
het groen bloedt en straks de bladeren
komen, zo wil ik hier mijn woorden
laten komen als kamer, huis, bed.…
Onderduik
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
462 Het daglicht botst tegen bemoste
groene blinden de wollen bal
in de kleine hand geklemd.…
April
snelsonnet
5.0 met 8 stemmen
595 De grasmaand schildert tuinen rap vers groen
Fier kwetteren de vogels hun akkoorden
Als stellen paren ze in steelse oorden
En broeden dan, zoals het gaat sinds toen
Een viertal echter kniest nog vóór het ei
En toont ook weinig lust tot minnarij
Moraal
Bij vogels van verschillende pluimage
Komt het maar traag en moeizaam tot vrijage…
verdwaald in de natuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
430 Stilte van het woud
huis, werk, bestaan verloren
natuur als schuilplaats
Winkelwagentjes
een vuurtje dat warmte geeft
takken verbranden
Schaduw van het groen
Onbegrepen, psychisch stuk
vechten om balans
Afval hoopt zich op
een schreeuw om zonder oordeel
de weg te bieden
De echo van pijn
vraagt mens en natuur ruimte
wie hoort en…