10626 resultaten.
Levensadem
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
782 Zijn ze zoals mijn Maker, zien ze al naar mij uit,
ik luister stil geborgen naar hun leefgeluid.
Maar dan, heel onverwacht
voel ik een koude hand,
wat gaan ze met mij doen,
of is het nu volbracht,
of is het nu, of is het nu,
of….. is….. het…. nu….…
Mijn eigen wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 De schoonheid die we wel zien in anderen,
maar niet in ons-zelf.…
De stilte van je gezicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 ooit hebben we
alle talen gesproken
waren lichaam en
geest samen gesmeed
geluidsmodulatie
heeft dat doorbroken
de stem overheerst
alle communicatie
tot liefde wil spreken
en wij onze talenten
aan moeten breken om
te laten zien wat dat is
mimiek en gebaar
de hand met zijn
strelende vingers
zacht door je haar
zo sprankelt woordloos…
Internationale vrouwendag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
834 Jawel jawel, je ziet het snel
vrouwendag vandaag maar besef wel
dat internationaal gezien
slechts weinig vrouwen zullen zien
dat morgen gewoon weer morgen is
met alle gewone dingen, oh niks mis,
maar internationaal bekeken
worden alle vrouwen weer gewoon
zonder internationale wensen
vrouwen die 364 dagen
gewone vrouwen zijn, zonder scrupules…
Woorden worden wakker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Het wordt vijf uur en ik kan weer zien.
In de kamer wordt het langzaam lichter.
Een schilderij zwijgt nog aan de muur.
Woorden komen spelen met de dichter.
In mijn hoofd zie ik woorden samengaan.
Wat nog onzin was krijgt langzaam zin.
Ik rek me krakend uit en gaap nog wat.
Het is tijd om op te staan.…
Een terugblik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Sport
Mijn kijkspieren zijn links en rechts verrekt
Van Max eerst naar de Wimbledonfinale
Toen Daphne haar medailles op zien halen
En Tom die ons etappewinst verstrekt
Daarna nog Portugal tegen de Blauwen
Meer sport is voor een mens niet te verstouwen.…
Vluchtende Woordenwereld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 Ik zie ze niet meer
de woorden
Ik rijm ze niet meer
ze vluchten weg
Ik voel ze niet meer
de zinnen, het ritme,
De stroken van mijn pen
zijn ongeoefend en dwars
Ik ben bang
voor mijn vluchtende emoties
Vluchtende gedichten
en dwalende gedachten
Want als ik ze niet meer zie
zal ik ze dan nooit meer zien?…
Verstrooid
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
723 Je mag best weten dat ik even aarzelde
bij het openen van de urn
het voelde zo onwerkelijk
jouw lijf als as te zien
maar nu rust je
in de holte van mijn handen
voor de laatste keer
voel ik ons dichter dan bijeen
ik laat je gaan lief
als alles wat je was
glijdend door mijn vingers
in de stilte van voorbij
en mijn adem geeft je vleugels…
Wat vage sporen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 ik heb ooit
de karakteristieken
van je gezicht kunnen lezen
maar waar zijn
die markante lijnen
vandaag de dag gebleven
ik wil je leven zien in
het ervaren van emoties
liefde en verdriet misschien
wat vage sporen
geven nog enig zicht op
wat er van je huid is gewist
gelukkig spreken
je ogen tegen met wat jij
met je mimiek laat…
Een klein iets
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Veel te veel stenen
vlinders verdwenen
voor wie wil wenen
voor wie wil horen
voor wie wil zien
voor wie wil voelen
voor wie niet wil zwijgen
ach geef ons heden
ons noodzakelijk groen
geef ons vogels en bijen
in plaats van tegelrijen
asfaltlanderijen
nu denk je waarschijnlijk
ach dat bidden zal niet helpen
dan zul je zelf moeten…
Licht dat liefde is
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Achter de waan van blindheid,
zien blinden licht.
Licht laat leven.
Licht dat liefde is.…
Artistieke vingers
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
642 het zwartwit klavier
artistieke vingers dansen
met intens plezier
je volgt met
een dromerige blik
wisselend zachte golven
waarin de melodie zich schikt
door openslaande deuren
dwarrelen tonen naar de tuin
die zich mengen met
de geuren van het lentefestijn
een paradijselijke plaats
om heel lang te vertoeven
alleen je ogen wil ik zien…
Fleurige knoppen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
577 ik zag de pigmenten
wist de momenten dat zij
het licht weer zouden zien
na vele donkere dagen
ontwaakten als eersten
de primaire kleuren
vlamden tegen donker
en grijs wilden bloeien
na hun lange afwezigheid
heb mijn penselen gepakt
op het sneeuwwitte doek
kiemde lente snel blad
warmte en zon openden
later fleurige knoppen toen…
Spelinzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Het met de goede ogen zien
waar de voordelen liggen
bovendien. Met een juiste
hand van kaarten zal het goede
resultaat niets aan het toeval
overlaten.
Spelinzicht bepaalt of de speler
in het spel een spelbepaler kan zijn.
Waar de strategie ziet met de goede
ogen.…
besluit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
510 de wereld heeft haar beste tijd
voorlopig wel weer gehad
we zien alleen maar haat en nijd
en leven in een kruitvat
maar ondanks deze trieste feiten
valt er nog best te leven
het is slechts aan jezelf te wijten
als je daar niet naar wil streven
er zijn nog goede mensen
ook al zijn het er niet veel
je hoeft het maar te wensen
en dan worden…
Onbezorgd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
527 jij laat nu al
zoveel lente zien dat
zomer daar amper
van durft te dromen
je prilheid is voorbij
jouw volle bloesems
vullen de hemel met
hun oneindige diversiteit
pas als de kleuren
gaan vergroenen tot
volwassen blad komen
lange dagen op jouw pad
waarin jij de volheid
van bestaan in al zijn
vormen kan genieten en je
nog onbezorgd…
inwijding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 ik heb dit nieuwe huis gezegend
mijn naakte borsten
vol vertrouwen
aan de lege kamers laten zien
nu durf ik naar binnen
schroomloos bovendien
de drempels
zonder hink-stap-sprong
te nemen
buiten in de grote tuin
verraadt een rijke bloei
dat heden in verleden heeft gesnoeid
ik gooi niets weg
de opstap naar opnieuw
verraadt…
Herinnering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
708 die haar goud laat zien.
Onstuimig als de wind
die sterker is
laat het uitwoeden
tot de wind zich over
de zee wegtrekt.…
De stad van de toekomst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 Zij lieten voetgangerszones zien
waarin ouderen zich soms
wankelend voortbewogen.
Er liep zelfs iemand achter een rollator,
zomaar op straat.
Dat vond ik prachtig,
Maar het blijft geen autoloze stad.
Daar moeten ze nog iets voor vinden.…
Het bloeiend land
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
547 laat maar zien
ogen die geen hoop
meer kennen
neergeslagen
zonder licht
schouders die
te krom zijn
om de lasten
van de dag
te kunnen dragen
toon het schrale
van je handen die
met eelt vervormd
nog steeds om
arbeid vragen
maar in je lach
ben jij nog steeds
het bloeiend land
dat de hand van de
schepper heeft gekend
tussen…
Hoe het begint
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.263 Het is de schilder van brekende kleuren
en wij zijn zijn ogen, sprakeloos
zien wij alles groeien en verdwijnen
denken steeds macht over zijn wereld
te krijgen tot we begrijpen dat
de avond valt in rood met zwarte lijnen.…
Afloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 in vogeltaal vind jij
Gods scheppingsverhaal
je hebt enkel het gevoel
zelf dan te moeten zwijgen
tussen de laurierstruiken
vind je de natuur op z’n best
gebroken schalen van eitjes
in een oud vertrouwd nest
bollebozenveertjes zien
op een krasse berkentak
een pak van je hart
immers het leven zelf…
-
luister, luister
in je…
Even maar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 soms zou ik willen
dat het even zo was
dat ik je daar zou zien lopen
jij lekker warm gekleed
in een dikke winterjas
jouw ogen zouden fonkelen
bij het horen van mijn stem
liefdevol zouden wij elkaar begroeten
en breeduit glimlachen
hij naar mij en ik naar hem
praten, we zouden almaar praten
over zoveel verschillende dingen
samen genieten…
Levenskunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Dat mensen op aarde aanwezig zijn,
kunnen dove mensen zien.
Kunnen blinden horen.
Waarom mensen op aarde rondlopen,
kunnen alleen artiesten ons vertellen.
Een artiest kan van toeval bedoeling maken.
Onzin kunnen ze veranderen in zin.
Van gedachten maken ze beelden.
Van chaos harmonie.…
Wat licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
475 ik heb wat
licht genomen
om ook in het
duister van donker
te kunnen dromen
iets van
contouren te zien
minieme nuances
in vormkleuren die
contrastisch beklijven
waar zwart
in massaliteit
existeert wordt wit
na deze schepping als
wereld geaccepteerd
het is de zon
die als eerste bron
van licht het
bestaan aan ons
heeft geopenbaard…
De Kameleon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Mijn hart lacht niet
mijn ogen zijn waakzaam
ik ben een kameleon
Vanuit mijn hol kruip ik
voorzichtig door mijn leven
nat als het regent
dor als de zon brandt
schuw onder de bladeren
als de meesters passeren
die mij niet willen zien
hun ogen lachen niet
het is een spel
waar ik niet blij van word
Ik droom kameleondromen
van een…
De Leie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Met veel zin zou men
opzettelijk verdwalen
om nog meer te zien.
De zomer snuivend ga ik binnen,
leg een plaatje op,
niet wetend dat vijf jaar later
het een hymne van herinnering
zal geworden zijn
met in de groeven
sfeer, geur en licht ...…
Waarheden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 Dat levenden werkelijk bestaan,
kan elke dove zien.
Dat leven wonderlijke muziek is,
kan elke blinde horen.
Dat leven zinvol spelen is,
begrijpt ieder spelend kind.
Alleen wijsgeren blijven denken,
over het waarom.
Alleen gelovigen blijven geloven,
in zelfbedachte goden.…
Doe maar gewoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 ik me anders kleed
Iemand die bijzonder is
kan dat niet lang zijn
of mensen drommen
eromheen, ze jagen
weg wie in de weg staat
wie daar woont of werkt
buren worden vervangen
door gasten en
ze leveren commentaar
op je rol in de voorstelling
die je eigen leven is
en niet meer is
als je niet gewoon bent
saai en niemand
laat zien…
Onschadelijk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 er zit
geen spanning
op je huid
speels en
zacht komt zij
daarvoor uit
ook de kleine
rimpels tekenen
je warme lach
helder stralen
ogen gefocust
in een verre blik
die haar rust
ontleent aan het
niet accommoderen
ondanks een steeds
proberen ook de
kleinste details te zien
een lieve open
uitnodiging om deze
ontspanning…