15921 resultaten.
puur
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.532 Zuiver,
Als een Madelief in het gras,
Met ernaast een klaver,
Pure liefde,
Samen spreken ze schoonheid en geluk,
Geplukt in de hoop,
En gekoesterd,
Samen,
Een madelief en een klaver,
Voelend aan de wolken,
Zacht en wit,
En de zon,
Warm en fel,
Ver boven de aarde,
Die dag in, dag uit,
In zijn eigen richting draait,
Zoals wij,
Samen,…
je adert in marmer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.066 je adert in marmer
jouw lijnen verfijnen
is eeuwenoud kunst en
maakt de polijster niet armer
ze breken je leven
uit steen halen kleur
uit je groei en het bloed
dat je eens hebt gegeven
ze schuren je ziel
en lossen emoties
verkwanselen je geest
voor hun eigen negoties
maar ik voel je huid
op de dorische zuil
zie het verloop van…
Persoonlijkheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.404 ik heb je stem herkend
uit duizenden onmiskenbaar
het Twentse accent vertrouwd
het timbre dat weliswaar
verzwakt wordt opgevangen
nog steeds rillingen veroorzaakt
een sterk gevoel van verlangen
magnetische krachten verzaakt
je zingt hoewel ondermijnd
een eigen wijs straalt uit
wat vele idolen node missen
sympathie niet uit te wissen…
gemanipuleerd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.254 dit heb gedaan
kan ik mijn verleden achter me laten
soms zo ongelukkig ermee
verdrietig van mijn ex die me zo onderdrukte
me manipuleerde en zei ga nou maar met me mee
doe die operatie en doe zo veel mogelijk cc
dan verdien je nog meer geld
was voor hem toch maar een produkt
en geloof me ik ga nooit meer voor hem gebukt
ik ga nu voor mijn eigen…
Een kind
hartenkreet
4.8 met 52 stemmen
2.368 Alles komt goed
als je het maar in je eigen tempo doet.
IK GELOOF IN JOU…
Shaduwspel
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
669 Gebeurtenissen van toen
laten in het licht van nu
een silhouet achter
op de muur van de toekomst
Een schaduwspel
met een eigen verhaal
beïnvloed door het lot
geweven door onszelf
De dimmer in ons hart
versterkt of verzwakt
het beeld dat overblijft
op het doek van de ziel
Een licht-en-donker-vogel
ontsproten uit twee…
Tot ver boven de sterren
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
742 Jij, die muziekinstrumenten
in je eigen lichaam droeg,
zou voor altijd koning zijn.
Mij zou je meevoeren naar je
paleis en kronen. We zouden
alle grenzen overschrijden,
zei je. Maar zolang ik niet
eigenhandig driehonderd vossen
vang en naar de Filistijnen ga,
werp ik me aan de voet van
een kruis en weet dat ik pas.…
Warmde in pandemonium
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
693 jij barstte
in de zon
ging nova op
heel eigen wijze
ik warmde in
pandemonium zag
de manen steeds
steiler rijzen
in het licht
van verre sterren
kon ik je na lichtjaren
eindelijk achterhalen
jouw nova gaan
hebben mijn manen
en planeten altijd in
het schrikkeljaar geweten
ze waren tijdelijk
maar in de nieuwe zon
zullen alle…
Hora est
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
1.240 de tijd staat stil
zo merk ik ter zijde op
doch mijn stemklank
verraadt enige ergernis,
vertaalt derhalve de onrust
van een aanzwellend
innerlijk ongemak
overeenkomstig
het drammerig gedreun
van een horde aanstormende
paarden in galop
mijn eigene ongeduld
staat voor kenners
merkbaar in brand
zeker als wachten
mij tenteert…
kamerleegte
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
770 stoelen
leggen een cirkel
in de koude wachtzaal
waar woorden, krom
door schuld en onschuld
worden gefluisterd
ik zie hoe ouderdom
zich verlengt in duizend eeuwen bitterheid
en hoe fierheid nog steeds likt aan wonden
rauw, ondood in grijze haren
ik ga en huil om verte
met ongetralied hoofd
in eigen armen
- Ius…
weg voor altijd
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
3.558 Jij bent bij mij weggegaan
Voor eeuwig en altijd
Door jou kwam ik alleen te staan
Maar later kreeg jij spijt
Jij nam het verkeerde besluit
Het is je eigen schuld
Jij wil terug maar ik doe niks
Want het is over
Het is over en uit
Ik heb je niet meer nodig
Ik hoef je niet meer te zien
Je bent nu overbodig
Ik heb het te lang aangezien…
In onze hete lijven
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
876 geef mij ruimte
plaats en tijd
om even vrij te zijn
weg van anderen
de wereld even uit een
eigen paradijs lijkt fijn
waar ik jou eens
ongestoord kan leren kennen
en wennen aan elkaar
nee geen gezoek
maar zo essenties van elkaar
weer lezen in een open boek
maar laten we eerst
paradijzen voor het woord
beklijfd in onze hete lijven…
Werk in uitvoering
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
658 ieder mens is kunstenaar
opgaand in zijn meesterwerk
dat alle dagen groeit
dimensies krijgt
nieuwe kleuren
lagen
waarin gehakt
gezaagd
spaanders vallen
die gelijmd met tranen
wezenlijke diepte geven
losgelaten oude vormen
verder
zoekend lerend
al doende dichter
nader definiërend
de unieke eigen ik
in uitvoering
tot de allerlaatste…
Beaam het neen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.291 Beaam het neen
met alle weerstand
aarden wal
al omgezet in bloed
en vezels spannen zich
helaas
je bent te laat
vuur zoekt zijn weg
langs elke plooi
druipt weeë lucht
een kwijlbaan
op de vlucht
voor eigen geilheid
dus beaam het
droog je huid
zeg neen
helaas
je droomt je weg
omdat jouw weerstand
zwanger van verlangen…
Wijnbad
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.078 Boven geurige nevel
van schuimbellen en bad-olie
spiegelt witte wijn
een eigen klein oppervlak
Je hand liefkoost
de voet van het glas
je ogen staan zacht
je mond is vochtig, wat open
Onder de belletjes
maakt je huid
je rondingen heimelijk zichtbaar
en tastbaar dichtbij
Een kus en nog een;
mijn lippen verdrijven water
en proeven…
heldendom
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.262 gaan
op de trappen
naar boven
hun taak is om het vuur te doven
jongens mannen
stoer en sterk
mensen redden hun dagelijks werk
de dood naderend
onwetend
wat er boven hun hoofd is ontketend
duivelse machten
die het leven ontkrachten
kostbare levens verloren
bij het ochtendgloren
alleen rook en vuur
verwrongen staal
sprekend
een eigen…
kijken hemels naar elkaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
719 het paradijs te zijn
creëer een strand
wat palmen bij de hand
die wuiven naar de zee
in het dansen door
de golven neem ik zomer
zon en jou weer uitgelaten mee
we kijken hemels naar elkaar
vergeten uren in ontmoeten
Adam wil zijn Eva als een paar
zo droom ik jou in
ultraviolet mijn lijf ligt
helaas languit op mijn eigen…
hij robot
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.224 als vrije radicaal
cirkelt hij rond
de kern zijn bestaan
dat zelf blijft draaien
en cirkelen en zoeken
naar de eigen kleine as
legt hij soms verband
tussen wat dromen zijn die
anderen voor realiteit nemen
en terwijl hij blijft groeien
neemt het besef hand over atoom toe
dat zijn ziel dichterbij is dan ooit
hij is een vonk
kleine sprankel…
VOORTGANG
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.031 Je zult maar bij het kruishout staan
en daar je meester dood zien bloeden,
gevangen in je eigen waan;
waar haal je nog de moed vandaan
om als discipel voort te gaan,
je zult maar bij het kruishout staan
en daar je meester dood zien bloeden,
als zó de storm om ons zou woeden
zou 't ons niet beter zijn vergaan,
o God, geef ons de richting aan…
zielsverwant
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.009 in de armoe van mijn bestaan
dook jij op in mijn dringende leven
niemand is voor iemand gemaakt
zo denkbaar in onze hoofden
wij veroorzaken elkaar
ondeelbaar in ons hart
maar slapen ieder onze eigen nachten
jouw antenne gericht op voelen en ervaren
een rode draad door onze bezieling
niet bewust gezocht
maar voelbaar één geheel
ook al…
Stilstand
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
838 Ik pluk verlate bloemen
uit eigen rozentuin
en oogst van schrale malus
de allerkleinste appels
de rode berberis omrandt
het dunne gras in 't veld
waar onkruid nog wil bloeien
maar muurbloem wacht op herfst
toch tjirpt in stille middagzon
de krekel mateloos
en is de snelweg verderop
nog nauwelijks te horen
als ik me neerleg bij
de…
Vriendelijke gewoonte
gedicht
3.1 met 40 stemmen
32.791 Het mooiste is het werken zonder baan,
om vrij te zijn binnen je eigen perken.
De vriendelijke gewoonte van de liefde
moet net zo alledaags zijn als het licht
dat nu al tien jaar lang als spoedbericht
het lieve leven aan ons overbriefde.
------------------------
uit: Tirade nr. 200.…
bij een omslag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.132 voor Tjitske Voet
de wereld binnen handbereik
in je eigen achtertuin
met de perkament gevleugelden
als doorgaande reizigers
zoals vlinders die met
chronische hang naar nectar
even zijn neergestreken
op een bloeiende struik...…
mijn broertje
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
4.695 met je mooie blauwe ogen
kijk je me aan
een glimlach op je gezicht
moe, maar voldaan
je hebt nog geen besef
geen benul van de wereld om je heen
jij bent nog zo onschuldig
met een eigen wereldje eromheen
slapen, spelen, eten
is alles wat je nodig hebt
en mensen die om je geven
nu en heel je leven
jij bent mijn kleine broertje
23 jaar…
tot bloei in duizendschonen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
724 ik was het kind
dat hulp nodig had
ik raakte zacht je mannenhart
ik groeide
op de kale rots in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon verwelken
zond jij mij regen
om te helpen ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen…
vol blonde nimfen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 sloven ook jij gaat in
die werkelijkheid geloven
de gespierde borst
een schouder om te toeven
in rust van zekerheid
warmte om te proeven
ja, ben ik bij je in dat
vreemde land en knijp je hand
ik ben je prins
geloof in zon en zee
loop zachtjes met je mee
in het sprookje van vakantie
maar thuis ben jij toch altijd
weer mijn eigen…
een zwerver
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
931 verlaat ontsnapt
de dolende zwerver
aan het straffe land
van tegenwind
gelijk elk die anders oogt
vaak niet wordt bemind
en verwordt teneinde
tot zijn eigen delver
hij gaat zijn weg
onbekend met enige verte
zijn blik raakt de grond
immers die draagt zijn benen
waarom verder zien
of de toekomst lenen
als slechts honger spreekt…
Lila ondertonen
netgedicht
3.3 met 31 stemmen
13.993 ik schets je wel in mijn gedachten
met lila ondertonen tussen ‘t groen
laat wind tussen de bladeren dwalen
op zoek naar ongeschreven wetten
regels vraag ik even te wijken
om het zicht niet te belemmeren
laat grijze achtervolgingen
maar eigen keuzes maken
mijn leven draagt meer kleur
dan nachtlicht kan verdragen
door de dagelijkse openhartigheid…
onlangs
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
801 onlangs
dus nog dicht
bij het heden
werd ik in een cel
van zwijgen getrokken
het was overmacht
van buiten
wellicht eigen
onbewuste gedachten
of gestorven gedrag
wie zal het weten
in elk geval zat
ergens op mij
een verdovend licht
te wachten:
een god of een duivel
te lokken
het uitzicht
is mij derhalve ontnomen
en kan slechts…
sprookje
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.275 meer zien kon
waar je bleef
nu fluistert
waar ik ben
daar wil ik wonen
waar ik ben
daar wil ik zijn
hoor
in dit refrein
heel zacht
de stem die fluistert
van de rustplaats
voor je pijn
luister luister
naar de stem die fluistert
naar de stem die fluistert
dat je leeft
laat dan horen
luidkeels horen
hoe je aan die stem
je eigen…