9364 resultaten.
Offer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Misschien komt hij
omlaag
en
likt de wond
of scheurt haar open
om met het
doorgeslikte bloed
opnieuw de
schepping
te verrichten.…
Verhalenvertelster
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
457 Iedere ster die opeens niet meer zal stralen.
Elk woord in dit gedicht
dat het tot de laatste punt
zal weten te behalen.
Alles, om te bedenken, af te vragen,
af te wegen en uiteindelijk los te laten.…
Psychologie van het parkeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
693 De psychologie van de mens
Is als het er enigszins
Op aan komt terug te brengen
Tot zo maar een constatering -
In de openbare ruimte wil
De mens graag iets eigens
Geven aan het plekje dat
Hij dagelijks gebruikt -
Dus neemt hij vaakt dezelfde
Bus, dezelfde trein, en daarin
Als het even kan dezelfde
Bank, dezelfde stoel in
Hetzelfde…
De eerste lentezon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.078 Ik knoop mijn bloes wat verder open
en knijp verrukt mijn ogen dicht.
Want o, die strakke blauwe lucht!
Die zucht naar avontuur die tintelt
in mijn bloed, die maakt
dat ik wel kijken moét
naar elke mooie knaap of heer,
die maakt dat ik ze stuk voor stuk begeer.…
Houd de kever uit de garage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
635 Dakje open, dan ben je pas vrij.…
Abraham's offer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 Dat offerde hij
en hij kwam terug met zijn zoon
iedereen opeens vol bewondering:
zijn God was barmharig, eindelijk eens
en iedereen wilde liever
daarin geloven en alsjeblieft blijf
die barmhartige God vieren we nog steeds
maar eerlijk is eerlijk: het was de list
van Abraham voor zijn enige zoon…
Evenwicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
650 In een penthouse in Manhattan
vermaken zij elkaar glimlachend
De lucht is blauw, balkondeuren open
beiden in ontklede staat
Tere schaamstreek bedekt zit zij
het oude wicht in balans met blote dij
de armen wijd uitgespreid
Zijn haar krult roodblond uit zijn slip
Zou hij zich omdraaien en haar
naar beneden smijten vanwege
levensverzekering…
Het laatste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 er hangt een zwaard
van damocles
boven de open haard
hij smeedde scherpte
en polijstte tot het voldeed
aan zijn subtiele eisen
terwijl jij mijmerde
over de vlammen van het vuur
sloeg zacht het laatste uur
in balanceren op de snede
heb jij vaak gebeden
om een spoedig eind
en niet dat jouw kop
zou gaan rollen
door zijn bizarre…
code rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
606 Door het achterste half open raam
valt ze op zacht verzonnen mos
en ruikt de dennengeur
van het bedachte woud
uit zicht onttrokken
verstopt
in een mistig gedicht
gedacht in flarden.
Als een kaars flikkert.
Als de pan nog niet aanbrandt.…
Familie-radio-zender....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.751 Als 'n familielid roept
soms schreeuwt, soms zelfs krijst:
Ik heb je toch gezegd;
ik heb je toch gewaarschuwd
of nog erger
ik ken hem of haar zo goed;
was vroeger al zo moeilijk
zo lastig, zo opstandig
Dan is er doorgaans
nooit een gesprek geweest
wezenlijk gesproken
open en respectvol
echt gepraat dan priet- of prots-praat
Geen…
Respect voor elkaar.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 Doch als men iemand vindt die open staat
voor zijn verhaal, op een zelfde golflengte
zit met wederzijds begrip,
en het gemoed is aangesterkt dan geldt voor
beiden dat een goed gesprek werkt.
Daarbij komt als je de ander aanvoelt
dat het gene wat wordt gezegd op een respect-
volle leest zal zijn gestoeld.…
Europa zit vol 'barsten'.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
579 dan barst het open;
liefdevol en zelfs teder…
Mont Ventoux
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
663 we
naar boven
naar de zware top
en we zagen de bidons
bij het monument
voor Tommy Simpson
even kippenvel
in de kou en in de wolken
gingen we toch naar boven
daarna zwaar naar beneden
met verkleumde vingers
vielen we beneden bij Sault
in een vol lavendelveld
en in die zware lichte geur
van grootmoeders paars
was er opeens…
Zij schrijft een boek.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 De eerste regels,
openden het verdriet,
was alsof ze constant de deur
alleen maar open liet,
het herleven, beleven van de narigheid,
ze wil het middels het schrijven
alleen uit haar hoofd maar kwijt.
Want eenmaal de moed bijeen geraapt,
vergt meer dan men vermoeden kan.
Ik wens je sterkte bij het schrijven
en beleven van!…
Grootste wonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 Voor mijn inspiratie en mijn mentale kracht
leeft mijn grootste wonder in de ochtend op
om haar parel in fluwelen kleuren te openen.
Haar laatste knipoog omarm ik als een slaaplied
mijn droom balanceert aan de horizon
om mijn grootste wonder aan mij te koppelen.…
Parijs (Agapé)
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
671 gemaskerd achter een gezicht
heeft het kwaad wat aangericht
men liet het wapen spreken
om de profeet te wreken
mensen van het vrije woord
werden openlijk vermoord
gekwetst door de satirekrant
nam het kwaad de overhand
religie heeft geloof verward
volgen nu hun eigen hart
voor zichzelf de grens verlegd
in hun hand zelfzuchtig recht.…
De hemel kierde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 jij wist
als ik je koesterde
jouw bladeren
heel kunstig te vouwen
in warmte en vertrouwen
je steelde hoog
zonder afstand te nemen
met lichte trots
droeg jij je knop
net even anders getopt
bloeien was een dialoog
waarvoor jij even boog
om in het openen
de kleuren te bekennen
van jouw oogstrelend rood
de hemel kierde
in de schoonheid…
Wiegend op wind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 ik weet met een lach
dat ik ooit god ben geweest
tenminste dat heb ik altijd gedacht
als ik lig in het gras
en speel met de wolken die
in kleur en vorm de hemel bevolken
praat tegen bloemen die
wiegend op wind mooi staan te zijn
hun harten openen in aandacht voor mij
bomen hoor die in hun donker ruisen
dissonanten uit melodieën kuisen…
hernia
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
658 opeens die pijn
in mijn rechterbeen
de dokter klopt
met een hamertje
op mijn rechterknie
en constateert geen reflex
inmiddels barst ik
van pijn en ergenis
zij zegt hernia
ik wil het niet horen
het is gewoon de uitkomst
van 13 miljard jaar klote heelal
zo kan ik even doorgaan
zolang ik gelukkig nog leef
gewoon blijven bewegen…
Ik houd mijn jaren in de hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 In mijn hand -
Een schelp vol verzen
Die jij voor ons achterliet,
Je band met de Eeuwige,
Met zijn onvolprezen natuur,
De schepping die Hij
Voor jou en mij achterliet -
Ik doe mijn ogen dicht
En draag mijn jaren in de hand,
Droom van mijn studentenjaren
Waarin jij ons begeleiden mocht
In de zoektocht van ons leven,
Ik open…
Hem ontgaat niets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
514 De oude, handgesmede kerkhofpoort
zal altijd open staan. Het zien van zerken
geeft velen rust en godlof soms een woord.
Ter nagedachtenis en tot verwerken
van de dood, wetend van die sterfelijkheid
schept men er vrede binnen eigen perken.…
JAN
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.273 Ik heb u nooit door bitterheid bedrogen,
Onder mijn huid bloeide blijmoedigheid,
Want ook de bloemen leven snel en open,
En leven heet vergankelijkheid.
Nu lopen vogels in de vlakte van mijn ogen.
Ik ken de onschuld van de made, ken de averij.
Dit is mijn dageraad, de moed voor regenbogen,
Gods jonge vingeren verwekken mij.…
NU HANGEN ER VLEERMUIZEN
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
848 Ik hou van plaatsen zoals dit oude huis
door mensen verlaten
niet weldoordacht en geleidelijk
maar plotseling
en onverwacht
terwijl de koffiepot nog op tafel
een beker ernaast
in afwachting van
een tweede schenking
en de kastdeuren open
nu hangen vleermuizen aan 't plafond
binnengekropen gras
groeit langs een tafelpoot omhoog…
Mijn speels talent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 grote woorden
hebben me pijn gedaan
bevroren knoppen die
nog open moesten gaan
joegen stormen
door het groenend blad
kaalden de takken
die ik al ontwikkeld had
met scheefgroei
vocht ik voor balans
in afzijdig blijven
vond ik zo mijn kans
leerde in pareren
mezelf te verweren
liet kansloos verschijnen
mijn toekomst niet ondermijnen…
Praalzucht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
528 Ik heb geen sieraad op die plek
en val een beetje uit de toon,
dus daarom open ik mijn bek
en toon vol trots mijn gouden kroon.…
Druppel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
851 Ogen wijd open, gespitste oren,
lippen aan elkaar geplakt.
Mompel, glimlach, schreeuw
en een halve traan.…
Nog vol uniciteit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
402 jij legde op mijn pad
vaak bijzondere vormen
waarvan sommige
verborgen in het hoge gras
voelde hoe wind jouw
woorden langs mij waaide
lieflijk als een spelend kind
je zinnen bloeiden
diep van binnen schoonheid
in hun kwetsbaar zijn
je lach ontdekte ik pas
toen ik voor het eerst
jouw kleine gezichtsfoto zag
eindelijk in openheid…
de list van Abraham
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Dat offerde hij
en hij kwam terug met zijn zoon
iedereen opeens vol bewondering:
zijn God was barmharig, eindelijk eens
en iedereen wilde liever
daarin geloven en alsjeblieft blijf
die barmhartige God vieren we nog steeds
maar eerlijk is eerlijk: het was de list
van Abraham voor zijn enige zoon…
Vroeg en laat.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.640 't Open roosje, rijk van blad,
Zei aan 't nog gesloten knopje,
Dat aan 'tzelfde steeltje zat:
Zie eens, dik onaartig propje,
Zie, hoe luisterrijk en schoon
Sprei ik al mijn schat ten toon! -
't Knopje zweeg en hoorde 't aan;
Maar de middag kwam haar wreken,
Deed haar boezem opengaan,
En de volle roos verbleken.…
Een ziel weegt 20 gram
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Elke nacht breek ik de hemel,
steeds een stukje verder open.
Ik voel de bui namelijk al hangen;
er zijn straks geen plekken meer te geef.
Dus maak ik hem elke keer wat groter,
want doodgaan doen we veel te veel.
En al die zielen wegen zwaar.
Om te voorkomen dat ze barst,
sta ik het dodenrijk te rekken.…